All Chapters of ก็แค่ผมตกหลุมรักคุณ (I'm in love with you): Chapter 1 - Chapter 10

​" แหม กว่าจะโผล่มาได้คุณนาย นัดพวกกูเจ็ดโมงครึ่ง โผล่มาเกือบจะแปดโมงครึ่ง นั่งรอจนรากจะงอกอยู่แล้วนะ "ครีมที่เห็นเพื่อนรักอย่างพลอยใส ที่กำลังเดินเข้ามาส่งยิ้มให้ ก็ถึงกับบ่นอุบอิบขึ้นมา ตามประสาคนขี้บ่นทันที" กูตื่นสายโทษที "" อ่ะนี่ นมเย็นหวานเจี๊ยบของเพื่อนพลอย ค่า"มิ้งเอ่ย พร้อมกับยื่นแก้วน้ำให้กับเพื่อนรักที่เดินส่งยิ้มเข้ามาอย่างขอโทษที่ตัวเองมาสาย" ขอบใจ โอ๋ๆๆ กูขอโทษ งั้นวันนี้กูเลี้ยงชาบูปลอบใจพวกมึงเย็นนี้เลยดีไหม ถือว่าฉลองเปิดเทอมและการเริ่มต้นกับย้ายมาอยู่คอนโดคนเดียวของกูด้วย "ฉันรับแก้วน้ำจากมิ้งแล้วพูดขึ้นอย่างเอาใจพวกมัน" เออ แบบนี้ค่อยน่าคุยด้วยหน่อย ไปค่ะซิส พวกเราต้องรีบไปลงทะเบียน ใต้ตึกบริหารก่อนเก้าโมงถ้าสายจะเดี๋ยวรุ่นพี่ทำโทษ อายคนอื่นแย่เลย"ครีมพูดด้วยรอยยิ้มร่า พร้อมกับเก็บของแล้วเดินนำไปยังตึกคณะบริหารที่เธอเดินมาสำรวจแล้วในช่วงเช้าที่มารอเพื่อนทั้งสองคน ระหว่างทาง เดินฉันก็เริ่มรู้สึกแปลกๆ เมื่อเห็นสายตาของกลุ่มนักศึกษาที่นั่งจับกลุ่มหรือเดินผ่าน ต่างก็มองฉันแล้วก็หันไปพูดกระซิบกระซาบกัน จนมาหยุดที่ใต้ตึกคณะบริหาร แล้วครีมก็ขอแยกตัวเพื่อดูรายละเอ

ฉันที่เดินกลับเข้ามาในห้อง ก็ทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาอย่างหมดแรง พลางนึกถึงพี่ผู้ชายที่โคตรหล่อในลิฟต์เมื่อกี้ ที่ลุคดูแบดและกร้าวใจมาก ยิ่งได้สบตาคมดุของเขาคู่นั้น ทำเอาหัวใจฉันเต้นแรงระรัวขึ้นมาอย่างน่าประหลาดใจ จึงถึงกับต้องยกมือขึ้นมาแนบอกตัวเอง" ทำไม ใจฉันถึงเต้นแรงแบบนี้นะ "ฉันพูดขึ้นมาเบา ๆ ก่อนจะสะบัดใบหน้าตัวเองไปมาเพื่อลบความว้าวุ่นในใจออก พร้อมกับขยับตัวลุกขึ้นไปอาบน้ำให้เรียบร้อย แล้วมาล้มตัวลงนอนบนที่นอนอันแสนนุ่มสบาย หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ส่งข้อความบอกคุณยายและคุณตาว่าฉันถึงคอนโดแล้วกำลังจะเข้านอนแล้ว ก่อนจะกดโทรศัพท์เล่นจบเผลอหลับไปด้วยความเหนื่อยล้าและอ่อนเพลีย จากการเรียนและรับน้องทั้งวัน#สองอาทิตย์ต่อมา" ค่ะ คุณยาย หนูนอนหลับสบายมากเลย นี่กำลังจะออกไปเรียนแล้ว ไว้วันหยุดหนูจะกลับไปหาที่บ้านนะคะ รักคุณยายน้า จุ๊บๆ"ฉันพูดจบ ก็กดวางสายจากคุณยายที่โทรมาหาด้วยความเป็นห่วง ก่อนที่ฉันจะเดินออกจากห้องไปยังหน้าลิฟต์ทางเดิม เพื่อลงไปชั้นล่าง แต่เมื่อประตูลิฟต์เปิดออกฉันก็ต้องแปลกใจทุกครั้ง เมื่อฉันเจอกับพี่ผู้ชายโคตรหล่อคนนี้มาตลอดสองสัปดาห์ที่ผ่านมา ที่มักจะยืนแบบเดิม ท่าเดิม แล

"นะ นี่มัน พี่ผีสุดหล่อในลิฟต์นิ ?? "ฉันที่พูดขึ้นพร้อมกับมองพี่ผีสุดหล่อที่เดินไปยังด้านหน้าแถวด้วยสายตางุนงงและ สับสนกับตัวเองไปหมดนี่ฉันเข้าใจพี่ผีสุดหล่อคนนั้นผิดไปใช่ไหม แล้วเมื่อเช้าดันไปบอกว่าพี่เขาเป็นผี งือ..ปากฉันจะซวยหรือเปล่าเนี่ย!!" ขอเชิญ พี่สัน ทำกิจกรรมต่อได้เลยครับ "สงครามเอ่ยขึ้นเสียงเข้ม พร้อมกับจ้องมองไปยังเด็กน้อยที่กำลังยืนนิ่งตัวแข็ง ตาเบิกโตตื่นตกใจ ด้วยความรู้สึกขบขัน หึหึ ยัยหนูตลกชะมัด" งั้นขอเชิญน้องบริหาร ที่ยืนอยู่ แนะนำตัวต่อได้เลยค่ะ "แก้ม เอ่ยขึ้นพร้อมกับมองไปยังสาวน้อยของคณะบริหารที่ยืนนิ่ง ด้วยความแปลกใจ" " ฉันที่ยังคงสบตามองกับพี่สุดหล่อคนนั้นนิ่งๆ ในหัวสมองมันว่างเปล่าทำตัวไม่ถูก" น้องบริหาร ที่ยืนอยู่แนะนำตัวต่อได้เลยค่ะ!!!"" คะ ค่ะ ชื่อพลอยใส อินทรสุวรรณพงษ์ ปีหนึ่ง คณะบริหาร สาขาการท่องเที่ยวและการโรงแรม ค่ะ "ฉันที่ได้สติจากการที่มิ้งยกมือตีที่ขา ฉันจึงรีบพูดแนะนำตัวด้วยสีหน้าท่าทางกระอักกระอ่วน ก่อนจะนั่งลงแล้วก้มหน้า ลงไม่กล้าสบตากับรุ่นพี่คนนั้นที่ฉันเข้าใจผิดคิดว่าเป็นผีอีกเลยอืออ อยากจะเอามือเขกกระโหลกตัวเองสักสิบที คนหล่อขนาดนั

" มึงมาวิ่งตามผู้หญิงของกูทำไม!!!"สงครามเอ่ยถามขึ้น และ เหลือบสายตาคนตรงหน้าอย่างเป็นคำถาม" ผะ ผมถูกจ้างมาครับ ผมไม่รู้ว่าพลอยใสเป็นผู้หญิงของพี่สงคราม ผมขอโทษจริงๆ ครับพี่ "" ใครจ้างมึงมา"" จูนครับ จูนเด็กนิเทศ จ้างผมให้มาขู่พลอยใสเฉยๆ เพราะพลอยใสไปอ่อยแฟนของจูนครับพี่สงคราม "สงคราม สะดุดกับคำว่า อ่อยแฟน จึงรีบหันไปมองหน้าไอ้เด็กเวรนี่อย่างเอาเรื่อง พร้อมกับเอ่ยถามขึ้นอย่างหงุดหงิด“ใคร?? ”" คะ ครับพี่ ""ไอ้ผู้ชายเหี้ย คนนั้นเป็นใคร"" พี่กาย เฮดว๊าก ปีสาม คณะบริหารครับ"" ฮึ ปล่อยมัน!! "สงครามเอ่ยขึ้น พร้อมกับเค้นหัวเราะในลำคอเบา ๆ เมื่อได้ยินชื่อของไอ้กาย ผู้ชายเก็บแต้มสาวไปทั่วทั้งมหาลัย " ขอบคุณที่ไว้ชีวิตผมครับพี่สงคราม ผมจะไม่ยุ่งกับแฟนของพี่อีกแล้ว ผมไม่รู้จริง ๆ ขอโทษครับพี่ ""มึงกลับไปบอกผู้หญิงคนนั้น ว่าอย่ามายุ่งกับพลอยใสอีก เพราะเธอเป็นผู้หญิงของกู หากเธอยังไม่หยุด กูจะไปหยุดเธอเองด้วยลูกปืนของกู!! "" คะ ครับ ๆ ผมขอตัวก่อนนะครับ "เอ็ม ยกมือไหว้อย่างลนลานหวาดกลัว และรีบวิ่งออกจากคอนโดหรูด้วยสภาพสะบักสะบอมสงครามที่จ้องมองไอ้เด็กเวร วิ่งหนีไปอย่างรวดเร็ว พร้อมก

"ไงคะเพื่อนรัก ได้ข่าวว่ามีหนุ่มโคตรหล่อ พาจูงมือข้ามถนนแล้วเดินมาส่งที่หน้าคณะด้วย "มิ้งเอ่ยขึ้นแซวเพื่อนรักที่เดินยิ้มแฉ่งเป็นจานดาวเทียมมาแต่ไกล ก่อนจะมานั่งลงที่ม้าหินอ่อนตรงข้ามเธอ " พวกมึงรู้ได้ยังไงอ่ะ " ฉันเอ่ยถามขึ้น พร้อมกับยื่นถุงขนมที่ซื้อมาฝากพวกเพื่อน ๆ ส่งให้กับมิ้งและครีม " นี่ไงจ๊ะเพื่อน เพจเมียหลวงเฮียสงคราม เอามารูป มึงกับพี่สงครามมาลงเพจ ก่อนที่ มึงจะมาถึงนี่แหละ"ครีมพูดตอบพร้อมกับยื่นโทรศัพท์ให้กับพลอยใสดู ก่อนที่จะหยิบถุงอาหารที่เพื่อนซื้อมาให้กินด้วยความหิว " อือ ข่าวไวมากเลยอ่ะ รูปนี้กูดูไม่ชัดเลยวะ "ฉันที่เห็นรูปคู่ของฉันกับพี่สงครามในท่าทีอริยบทต่าง ๆ ก็ยิ้มออกมาอย่างชอบใจ และเมื่อนึกถึงคำพูดของพี่สงครามที่พูดกับฉัน ไหนจะหอมแก้มฉันในลิฟต์ ไหนจะอ่อยฉันทางสายตาแทบจะตลอดเวลา จนรู้สึกว่าใบหน้าของตัวเองเริ่มร้อนผ่าวขึ้นมาอีกครั้ง"แล้วยังไงคะ มึงกับพี่สงครามทำไมถึงมา มหาลัยด้วยกันได้ แถมยังดูมุ้งมิ้ง เล่ามาจ๊ะเพื่อนรัก "ครีมเอ่ยถามขึ้นเมื่อเห็นพลอยใสที่ จู่ ๆ ก็ใบหน้าแดงขึ้นมา" กูว่า กูกำลังตกหลุมรักพี่สงครามวะ "ฉันเอ่ยขึ้นและจ้องหน้าเพื่อนทั้งสองคนด้วยส