All Chapters of แฟนเด็กของฉันแสนอันตราย: Chapter 11 - Chapter 20

"รางวัลทำดีของผมนะครับ พี่ชิชา "กองทัพ พูดขึ้นพร้อมกับยกยิ้มมองไปยังชิชาด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ "กองทัพ!!"ฉันถึงกับยกมือขึ้นมาจับที่แก้มของตัวเองด้วยความตกใจและเอ่ยเรียกชื่อของกองทัพเสียงหลง เพราะไม่คิดว่าเขาจะกล้าหอมแก้มฉันต่อหน้าคนเกือบทั้งคณะที่กำลังนั่งและมองมาทางฉันด้วยความสนใจ "เก็บของสิ ผมจะพาพี่ไปกินข้าว"กองทัพยกมือวางลงบนหัวเล็กๆของพี่ชิชาอย่างเอ็นดู ก่อนจะได้ยินเสียงร้องของเพื่อนเธอดังขึ้น มาเบาๆ "อร๊าย!!ไปเลยชิชาไปกินกันให้อร่อยเลยนะเพื่อนรัก"พอลลี่ พูดขึ้นแซวเพื่อนรักด้วยท่าทางดี๊ด๊าสุดๆ"ได้ดีแล้วอย่าลืมพวกกูนะ" ไอรินพูดขึ้นและยื่นกระเป๋าสะพายของชิชายัดใส่มือของเพื่อนอย่างรวดเร็ว" ห๊ะ!!พวกมึง" ฉันที่กำลังมึนงงกับท่าทางของเพื่อนทั้งสองก่อนจะสัมผัสถึงความอบอุ่นที่ฝ่ามือพร้อมทั้งเสียงทุ้มละมุนเจือไปด้วยเสียงหัวเราะของกองทัพเอ่ยดังออกมาเบาๆ" หึหึ ไปกันเถอะครับ คุณแฟน" กองทัพ หัวเราะในลำคอเบาๆกับท่าทางของพี่ชิชาพร้อมเอื้อมไปจับมือของเธอแล้วพาจูงเดินออกไปขึ้นรถของเขา ที่จอดรออยู่หน้าตึกคณะบริหาแล้วเสียงร้องฮือฮาของคนที่นั่งอยู่ใต้ตึกบริหารก็ดังขึ้นมาพร้อมข่าวการเปิดตัวแฟนของ

#คอนโดกองทัพฉันเดินเข้ามาภายในคอนโดสุดหรูของกองทัพ ที่เพิ่งมีโอกาสได้สังเกตภายในคอนโดของเขาที่ดูหรูหรามาก มีเฟอร์นิเจอร์อย่างครบครัน แบ่งแยกสัดส่วนห้องอย่างชัดเจนและโทนสีห้องก็จะเน้นไปทางสีดำเป็นหลักตามฉบับผู้ชายก่อนจะหันไปเห็นกองทัพที่เดินออกมาจากห้องทำงานพร้อมกับพี่ดิ่งและพี่ป๋องโดยพวกเขาทั้งสองรีบก้าวเดินออกจากประตูห้องคอนโดไปอย่างรวดเร็วฉันจึงเอ่ยถามกองทัพขึ้นมาเบาๆ "กองทัพจะให้ชิชา นอนห้องไหนเหรอ""ห้องฝั่งซ้ายด้านในสุดน่ะ" กองทัพ พูดตอบและเดินเข้าไปนั่งลงบนโซฟาข้างๆพี่ชิชาด้วยท่าทางสบายๆ"งั้นชิชาขอตัวไปเก็บกระเป๋าและอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะเหนียวตัวจะแย่แล้ว" ฉันกระเด้งตัวลุกขึ้นแทบจะทันที เมื่อจู่ๆก็รู้สึกประหม่าขึ้นมาที่ต้องมาอยู่ในห้องสองต่อสองกับกองทัพ"ครับ"กองทัพพยักหน้ารับและจ้องมองพี่ชิชาด้วยแววตาเต็มไปด้วยความขบขันและเจ้าเล่ห์ ก่อนจะทิ้งเวลาสักพักจึงขยับตัวลุกขึ้นและเดินตามเธอเข้าไปในห้องนอนของตัวเองด้วยรอยยิ้มกว้างทันทีฉันลากกระเป๋าเข้ามาภายในห้องนอนตามที่กองทัพบอกและมองไปยังรอบๆห้องก็ถึงกับแอบลอบกลืนน้ำลายลงคอเล็กน้อยเพราะฉันจำได้ว่ามันเป็นห้องที่ฉันกับกองทัพ

#สตูดิโอ"น้องชิชามาแล้ว!!""พี่โจ้เกิดอะไรขึ้นคะ ทำไมทุกคนดูวุ่นวายจังเลยคะ”ฉันเอ่ยถามขึ้นพี่โจ้ที่วิ่งเข้ามาหาฉันด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยความร้อนรน รวมทั้งสายตาแปลกของพี่ๆ ทีมงานที่จ้องมองมาฉันจึงยกโทรศัพท์ขึ้นมาดูเวลาเพราะตามตารางคิวถ่ายงานฉัน คือ ช่วงหกโมงเย็นและฉันก็มาก่อนเวลามาเกือบสองชั่วโมงอยู่แล้ว"โทษทีนะชิชาพอดีทางผู้ใหญ่แจ้งขอเปลี่ยนเวลามา แบบกะทันหันให้ถ่ายช่วงสี่โมงพี่มัวแต่ไปเช็กความเรียบร้อยของห้องและเสื้อผ้าเลยส่งข้อความแจ้งน้องไปเท่านั้น แล้วน้องมากับใครเหรอ." โจ้ สาวสอง ผู้จัดการส่วนตัวของชิชาเอ่ยขึ้นด้วยใบหน้าและแววตาเป็นกังวลมาก เพราะเธอถูกผู้ใหญ่ที่เป็นเจ้าของแบรนด์น้ำหอมชื่อดัง บีบบังคับให้เธอเปลี่ยนตารางของน้องชิชาให้ตรงกับลูกเกดเด็กในสังกัดเดียวกันที่นังนัทตี้เป็นผู้จัดการอย่างกะทันหัน แถมเสื้อผ้าที่เธอไปตรวจสอบก็ถูกสับเปลี่ยนใหม่ทั้งหมด ราวกับต้องการแกล้งชิชาเด็กของเธอให้อับอายแต่ก็หันไปส่งสายตาให้น้องชิชาเป็นเชิงคำถามถึงผู้ชายโคตรหล่อหน้านิ่งที่ยืนข้างเธอเป็นใคร "อ๋อนี่ กองทัพ แฟนของชิชาค่ะ กองทัพนี่พี่โจ้ ผู้จัดการที่ดูแลชิชาเองค่ะ"ฉันพยักหน้ารับฟังก่อนจะรีบ

#คอนโดกองทัพ หลังจากที่ถ่ายแบบเสร็จเรียบร้อยกองทัพก็พาฉันมายังคอนโดของเขาที่วันนี้เป็นวันแรกของการที่ฉันต้องย้ายมาอยู่ด้วยกันเมื่อฉันเปิดประตูเข้ามายังภายในคอนโดของกองทัพ ก็ต้องแปลกใจเมื่อเห็นข้าวของเครื่องใช้ที่ก่อนหน้านี้ถูกจัดตกแต่งเป็นสีดำ ตอนนี้กลับกลายเป็นโทนสีขาวและดำรวมทั้งข้าวของเครื่องใช้ของฉันที่ถูกจัดรวมเข้าด้วยกันกับของกองทัพอย่างลงตัวดูสวยงาม ก่อนที่ฉันจะถูกกองทัพดึงมานั่งลงตักแกร่งของเขาบนโซฟาพร้อมกับเอ่ยถามขึ้นมาด้วยน้ำเสียงละมุน"วันนี้พี่ เหนื่อยไหม"กองทัพเอ่ยถามด้วยสายตาเต็มไปด้วยความเป็นห่วงพร้อมยกแขนโอบกอดร่างเล็กของพี่ชิชาอย่างออดอ้อน เพราะวันนี้เขาเพิ่งเห็นการทำงานของสายงานนี้เป็นครั้งแรกและเห็นพี่ชิชาวิ่งเปลี่ยนชุด จนเขาอดที่จะเป็นห่วงขึ้นมาไม่ได้ "ไม่เลย สนุกสุดๆแถมวันนี้มีโชว์ละครลิงให้ดู คิกคิก สมน้ำหน้านังลูกเกดอยากแกล้งชิชาดีนัก แต่ยังไงวันนี้ชิชาก็ต้องขอบคุณกองทัพมากนะคะที่ปกป้องชิชาแบบฟาดมาก ทำถึงสุดๆ ฟอด!!! น่ารักที่สุด "ฉันพูดตอบและหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ ก่อนจะยกแขนโอบรอบคอของกองทัพไว้และฝังจมูกลงที่แก้มของเขาอย่างเอาใจ"หึหึ แล้วนี่ครับสำหรับเมียข

#หลายวันต่อมา"เฮียทัพกลับบ้าน วันนี้น้ำจะท่วมโลกไหมนะ"จอมพล ลูกชายคนเล็กของตระกูลเอ่ยแซวพี่ชายของตัวเองที่กำลังเดินเข้ามาในตัวบ้านด้วยสีหน้าเรียบเฉย“เดี๋ยวนี้หัดกวนตีนเฮีย?" กองทัพหันไปตอบน้องชายที่มีนิสัยไม่ต่างกันกับเขาด้วยแววตาเต็มไปด้วยความยียวน"ผมเปล่าสักหน่อย ใครจะกล้าพูดจากวน ลูกปืนพี่ชายสุดหล่อของผมได้ไงล่ะ หึหึ ดีใจที่เฮียมาต่างหาก "จอมพล ตอบกลับก่อนจะเดินเข้าไปสวมกอดพี่ชายของเขาด้วยความคิดถึง " หึหึ แล้วคุณแม่ล่ะอยู่บ้านไหม"กองทัพ เอ่ยขึ้นพร้อมกับขยี้หัวเล็กๆของน้องชายอย่างเอ็นดู ก่อนจะเริ่มสังเกตว่าปีนี้น้องสูงและโตขึ้นมากกว่าเดิม"อยู่ทั้งสองคนเลยครับเฮีย กำลังนั่งสวีตอยู่ที่ห้องนั่งเล่น ""อืม" กองทัพพยักหน้ารับก่อนที่ทั้งสองคนจะเดินพูดคุยไปยังห้องนั่งเล่นที่พ่อสงครามและแม่พลอยใสอยู่ "อ้าวตาทัพ วันนี้ฝนจะตกหนักแน่เลยที่แม่เห็นลูกชายกลับมาบ้าน" พลอยใส เอ่ยทักทายลูกชายตัวดีที่ตั้งแต่เรียนมหาลัยก็ขอย้ายออกไปอยู่คอนโดส่วนตัวและก็ไม่ค่อยได้กลับมาที่บ้าน เพราะพี่สงครามแบ่งกิจการบางส่วนให้กองทัพรับไปดูแลและบริหารรับผิดชอบด้วยตัวเองเพื่อฝึกฝนให้ลูกแข็งแกร่งได้เหมือนกับพ่อข