All Chapters of แฟนเด็กของฉันแสนอันตราย: Chapter 21 - Chapter 30

#เกาะส่วนตัว"แม่งเอ๊ย เสียอีกแล้ว วันนี้กูไม่มีดวงเลยหรือไงวะ"บอส พูดขึ้นอย่างหงุดหงิดที่วันนี้เขาอุตส่าห์นั่งเรือมาข้ามเกาะยังกาสิโนตั้งแต่ช่วงเช้า เพื่อจะหาเงินไปต่อยอดให้เมียแก่ของเขาได้เห็นเพื่อจะได้เงินมาลงทุนเพิ่มอีก แต่เขากลับต้องเสียเงินเพิ่มเพราะทางกาสิโนให้เครดิตกับเขาจนตอนนี้เขาได้ใช้วงเงินจนเต็มลิมิตของกาสิโนที่ปล่อยให้มันยิ่งเสียเงินทบเข้าไปอีก" ผมว่าวันนี้คุณบอส คงไม่ได้พกดวงมาด้วยจริงๆ อาจจะต้องพักแล้วค่อยมาแก้มือดีกว่าไหมครับ" นักพนันที่นั่งอยู่ด้านข้าง เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเป็นมิตรแต่สายตาของเขากลับจ้องมองไปยังผู้หญิงสาวสวยที่นั่งอยู่ข้างๆกันด้วยแววตาเป็นประกาย"พี่บอสคะ ปลาว่าพวกเรากลับกันเถอะวันนี้เราเสียเงินเยอะมากแล้วนะ" ปลาเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้มบางๆก่อนจะเหลือบสายตามองผู้ชายข้างๆพี่บอสด้วยความเขินอาย "ขอบคุณที่แนะนำ ผมไปก่อนแล้วกัน ไว้เจอกันใหม่ "บอส พูดตอบและลุกขึ้นออกจากโต๊ะ โดยมีปลาแฟนสาวลุกตามมาและเดินออกมานอกห้องไปยังห้องโถงก่อนจะบ่นพึมพำกับปลาเบาๆด้วยความหงุดหงิด"ที่นี่แม่งต้องโกงแน่ๆ ไม่งั้นพี่จะเสียจนหมดตัวแบบนี้แถมต้องมาเป็นหนี้พวกมันเพิ่มอีก""พี่บอส

"กองทัพ ช่วยชิชาด้วย "ฉันร้องออกมาด้วยเสียงเบาหวิว เพราะตอนนี้ฤทธิ์ยาเหมือนจะกำลังออกฤทธิ์ จนฉันรู้สึกรุ่มร้อนและทรมานจนแทบจะทนไม่ไหวแล้ว "ผมมาแล้วพี่ไม่ต้องกลัวนะ เรากลับบ้านกันนะ "กองทัพวิ่งเข้าไปหาพี่ชิชาพร้อมกับถอดเสื้อช๊อปคลุมร่างเล็กที่ผวาเข้าอ้อมกอดของเขา ก่อนจะช้อนตัวอุ้มขึ้นเพื่อจะไปยังลานจอดรถด้านล่าง" ไอ้ทัพ!!"ลมเหนือ ที่รู้ข่าวก็รีบวิ่งมาหาเพื่อนทันทีก่อนจะมองไปยังผู้ชายสองคนที่นอนกลายเป็นศพอยู่บนพื้นด้วยสายตาเรียบเฉย" มึงช่วยจัดการที่เหลือให้กูด้วย" กองทัพหันไปพูดตอบลมเหนือ ก่อนที่เขาจะอุ้มร่างเล็กของพี่ชิชาแล้วเดินไปยังลานจอดรถด้านหลังอย่างรวดเร็ว "กองทัพชิชาโดนยา มันทนไม่ไหวแล้ว."ฉันพูดขึ้นและ ก้มลงจูบที่อกแกร่งของเขาอย่างห้ามตัวเองไม่ได้ "ครับผมรู้แล้วนะ อดทนอีกนิดนะที่รัก" กองทัพก้มมองเมียรักบิดไปมาอยู่ในอ้อมกอดอย่างสงสาร ก่อนจะเอื้อมมือกดปุ่มฉากกั้นห้องโดยสารลงมาอย่างรวดเร็ว " ทัพขา~ ช่วยชาด้วย มันร้อนไปหมดเลย"กองทัพที่ถูกชิชาขึ้นมานั่งคร่อมบนตักแกร่งและโน้มตัวประกบจูบเขาอย่างดูดดื่มริมฝีปากบางไล่จูบวนใต้คางและลำคอของเขาอย่างหื่นกระหายจนกองทัพต้องจูบตอบกล

#มหาวิทยาลัย " พวกมึงวันนี้เลิกเรียนไปเดินห้างกัน กูอยากไปสอยกระเป๋าคอลเลกชั่นใหม่จะแย่อยู่แล้วอ่ะ" พอลลี่พูดขึ้นขณะเปิดโทรศัพท์ดูกระเป๋าแบรนด์ที่เธอชื่นชอบด้วยความอยากได้ "โอเคจัดไป แล้วมึงล่ะชิชา มีงานต่อที่ไหนหรือเปล่า" ไอรินตอบและหันไปเอ่ยถามชิชาที่กำลังนั่งพิมพ์งานอยู่ข้างๆกัน "วันนี้กูว่างไม่มีงานที่ไหน" ฉันพูดตอบพร้อมกับกดเซฟรายงานที่เพิ่งทำเสร็จพอดีและยกมือพับปิดหน้าจอโน้ตบุ๊กเบาๆ "งั้นสรุปเลิกเรียนไปหาอะไรกินที่ห้างแล้วก็ไปช๊อปกระเป๋ากันต่อดีลนะ"พอลลี่พูดอย่างสรุปก่อนที่เพื่อนทั้งสองคนจะพยักหน้ารับและเอ่ยตอบพร้อมกันเบาๆ " เออดีล!!!" ฉันพูดตอบก่อนที่พวกเราทั้งสามคนจะเดินไปขึ้นลิฟต์เพื่อไปเรียนในช่วงเช้าทันที #ห้างสรรพสินค้า "มึงขนของแม่กูไปเก็บที่รถก่อน เดี๋ยวกูเดินไปเอาของที่สั่งทำแล้วจะตามไป " " ครับนาย" กองทัพ เอ่ยขึ้นกับไอ้ดิ่งด้วยน้ำเสียงราบเรียบ หลังจากที่เขาแวะมารับของที่แม่ของเขาสั่งทำให้กับพ่อสงครามไว้ใช้ในช่วงที่จะเปิดตัวรถหรูรุ่นใหม่ที่เพิ่งนำเข้ามา ก่อนจะเดินไปร้านจิวเวลรี่ที่เขาแอบทำของขวัญไว้เพื่อให้กับพี่ชิชา ในวันครบรอบสี่เดือนที่คบกัน ระหว่างที

#สองอาทิตย์ต่อมา #โรงแรมหรู CH " ท่านประธานคะ นี่เป็นเอกสาร จากคุณทนายดิลก ที่ส่งมาให้เมื่อเช้านี้นะคะ" มุกดาเอ่ยขึ้นกับท่านประธานพร้อมกับวางเอกสารสำคัญลงบนโต๊ะทำงานหลังจากที่เสร็จสิ้นการประชุมอันแสนยาวนานอยู่หลายชั่วโมง "ขอบใจมากนะมุกดา นี่ฉันให้พิเศษสำหรับเธอ ถือว่าเป็นโบนัสที่ดูแลฉันเป็นอย่างดีมาตลอดหลายปีที่ผ่านมา" ชุติมาพูดขึ้นพร้อมกับเปิดลิ้นชักและยื่นซองที่เธอเขียนเช็กไว้ด้านใน ยื่นให้กับเลขาคนเก่งของเธอด้วยรอยยิ้มใจดี " ขอบคุณมากค่ะท่านประธาน แล้วนี่จะกลับบ้านเลยไหมคะมุกจะได้ตามคนขับรถให้มารับ" มุกดา ยกมือไหว้และเอ่ยถามขึ้นมาด้วยความเป็นห่วงเมื่อเห็นสีหน้าและแววตาของท่านประธานที่ดูเหนื่อยล้าอย่างเห็นได้ชัด" ไม่ต้องหรอก วันนี้ฉันขับรถมาเองน่ะ นี่ก็เริ่มดึกมากแล้วเธอกลับบ้านไปพักผ่อนเถอะ ฉันก็จะกลับแล้วเหมือนกัน " ชุติมาพูดปฏิเสธเพราะเห็นว่าดึกแล้วและไม่อยากรบกวนเวลาพักผ่อนของคนอื่น" งั้นมุกขอตัวกลับก่อนนะคะท่านประธาน" ชุติมา พยักหน้ารับและส่งยิ้มใจดีให้กับมุกดาเลขาของเธอที่เดินออกจากห้องทำงานไป แล้วจึงหยิบซองเอกสารขึ้นมาเปิดอ่านข้อมูลที่เธอขอให้ทนายประจำตระกูลแก้ไขแล้วเ

#หนึ่งอาทิตย์ผ่านไป " หนูชิชาแน่ใจเหรอว่า จะยกหุ้นโรงแรมให้กับอาและครอบครัวเข้ามาบริหารแทนแม่ของหนู "ภาสกร อาของชิชาเอ่ยถามหลานสาวของเขาด้วยความตกใจ เพราะครอบครัวเขาและพี่ชายพ่อของชิชา ก็ทำธุรกิจโรงแรมเหมือนกันแต่ด้วยความที่เขาชอบธรรมชาติและไม่ชอบความวุ่นวายในเมืองจึงเลือกที่จะเปิดโรงแรมเล็กๆในต่างจังหวัดแทน"หนูแน่ใจค่ะ เพราะหนูรู้ดีว่าคุณอาหวังดีกับหนูมากที่สุดไม่อย่างนั้นคุณอาคงไม่มาหาถึงที่บ้านและทะเลาะกับคุณแม่จนยอมแตกหัก เพียงเพราะเตือนสติท่านในช่วงที่ท่านหน้ามืดตามัวไปคบเด็กรุ่นลูกหรอกค่ะ "ฉันเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้มกว้างเพราะนึกถึงช่วงเวลานั้นก็มีแค่อากร ที่หวังดีและเป็นห่วงฉันมาโดยตลอดหลังจากจัดงานศพคุณแม่ผ่านพ้นไป คุณลุงดิลกทนายประจำตระกูลก็อ่านพินัยกรรม ที่คุณแม่ทำไว้ก่อนเสียชีวิตโดยยกทรัพย์สินทั้งหมดให้แก่ฉันแต่เพียงผู้เดียว และฉันยังได้อ่านจดหมายที่คุณแม่เขียนไว้ให้กับฉันก็ทำให้ฉันรู้สึกเสียใจกับความถือทิฐิของตัวเอง เพราะไม่มีแม่คนไหนที่ไม่รักลูกของตัวเอง และทุกคนสามารถทำเรื่องที่ผิดพลาดได้แค่ยอมรับและแก้ไขมัน "แล้วตอนนี้หนูได้ข่าวบอสบ้างไหม อาเกรงว่ามันจะย้อนกลับมาเล่นงา