แฟนเด็กของฉันแสนอันตราย

"โทษที วันนี้กูเหนื่อยมาก คงไปตี้กับพวกมึงไม่ไหว ไว้คราวหน้า ถ้าตารางคิวไม่แน่นมาก กูจะไปแซ่บกับพวกมึงด้วย แค่นี้แหละเดี๋ยวกูลงไปหาอะไรกินก่อน "

ฉันพูดจบก็กดตัดสายเพื่อนสนิทอย่างไอรินที่วันนี้โทรตามจิกฉันให้ไปงานปาร์ตี้วันเกิดของหนุ่ม เด็กวิศวะที่ตามจีบมันอยู่ได้หลายอาทิตย์ ก่อนที่ฉันจะรีบลงเดินมาจากคอนโดที่พักมายังร้านสะดวกซื้อเพื่อหาอะไรกิน

 

เพราะหลังจาก ที่พ่อฉันเสียชีวิตเพราะอุบัติเหตุได้ไม่นาน แม่ของฉันก็ได้พบรักใหม่กับ บอส ชายหนุ่มรุ่นลูกที่อายุมากกว่าฉันได้เพียงไม่กี่ปี ก่อนที่แม่จะพามันย้ายมาอยู่ในบ้านเดียวกัน โดยมีบางครั้งที่แม่ของฉันต้องออกไปธุระข้างนอกไอ้บอสก็คอยมาพูดก่อกวนประสาทใส่ฉันอยู่บ่อยๆ แม้ว่าฉันจะบอกเรื่องนี้กับแม่ของฉันไปหลายครั้งแต่ท่านก็ไม่รับฟัง 

จนครั้งล่าสุดที่มันถือวิสาสะเข้ามาในห้องนอน เพื่อลวนลามและจะปลุกปล้ำฉัน แต่ด้วยความโชคดีที่ฉันเคยไปเรียนศิลปะป้องกันตัวไว้ จึงทำให้ฉันหนีออกมาได้และรีบไปบอกแม่ของฉันแต่ก็กลับถูกต่อว่าแถมตบตีฉันและกล่าวหาว่าฉันกุเรื่อง ไปหลอกให้ท่านเลิกยุ่งกับผู้ชายของเขา ทำให้หลังจากเหตุการณ์นั้น แม่ก็พูดราวกับจะตัดขาดความสัมพันธ์กับฉันและบอกให้ฉันย้ายออกไปอยู่ที่อื่นแทน

ฉันจึงรีบเก็บเสื้อผ้าข้าวของที่จำเป็นของฉันและย้ายมาอยู่คอนโดที่พ่อเคยซื้อไว้ให้ฉันก่อนท่านเสียชีวิต พร้อมเงินสดจำนวนหนึ่ง และฉันตั้งใจว่าจะไม่ขอมายุ่งเกี่ยวกับแม่ของฉันที่หลงผู้ชายจนหัวปักหัวปำ หลังจากนั้นฉันก็มาเจอกับพี่โจ้ โมเดลลิ่ง ของบริษัทแห่งหนึ่ง มาติดต่อทาบทามให้ไปถ่ายแบบเสื้อผ้าและ รีวิวสินค้า ทำให้ฉันพอมีรายได้ไว้ใช้จ่ายส่วนตัวให้กับตัวเองโดยไม่ต้องง้อแม่ของฉันเลยสักนิดเดียว

 

 ระหว่างทางที่ฉันกำลังเดินไปยังร้านสะดวกซื้อ จู่ๆ ก็มีคนมาคว้าตัวจากด้านหลังและยกมือปิดปากของฉันไว้และผลักดันตัวฉันให้เดินเข้าไปด้านในซอย ก่อนจะดันแผ่นหลังให้แนบชิดติดกำแพงอย่างรวดเร็ว

 

"อือ อ่อยอะ!!  "ฉันร้องดิ้นไปมาด้วยความตกใจกลัวได้แต่คิดในใจว่าฉันคงไม่ได้ถูกลากไปทำมิดีมิร้ายหรอกนะ 

 

 

"เงียบไว้ ถ้าไม่อยากตาย!!!" 

 

ฉันได้ยินน้ำเสียงนิ่งเรียบที่แฝงไปด้วยคำขู่ ก็ตัดสินใจเงยหน้ามองผู้ชายตรงหน้า แต่ก็ต้องตื่นตะลึงกับความหล่อ เหลาของเขา รวมทั้งดวงตาคมที่เต็มไปด้วยความเย็นชากำลังจ้องมองฉันนิ่งๆ ก่อนที่เขาจะเบนสายตาและหันไปมองยังทางปากซอย พร้อม สบถออกมาเบาๆด้วยความหงุดหงิด

 

" ตามมาทันจนได้ บ้าชิบ!!" 

 

ฉันได้ยินเสียงสบถที่ดังออกมาเบาๆ รวมทั้งเสียงฝีเท้าและเสียงพูดคุยราวกับค้นหาใครอยู่ ทำให้ฉันหันไปมองทางด้านหน้าซอย ก็เห็นกลุ่มผู้ชายน่ากลัวสองสามคนกำลังเดินตรงมาทางฉันและเขา ทำให้ฉันเข้าใจได้ทันที ว่าเขากำลังตกอยู่ในอันตราย ฉันจึงตัดสินใจจับมือของเขาที่ปิดปากฉันออก และยกแขนขึ้นคล้องคอของเขาก่อนจะรั้งดึงคอหนาลงมาแล้วประกบปากจูบเขาอย่างรวดเร็ว 

 

"อืม"

กองทัพ ถึงกับตกใจเล็กน้อย ที่จู่ ๆ ก็ถูกผู้หญิงตรงหน้า ดึงเขาเข้าไปจูบโดยไม่ทันได้ตั้งตัว ก่อนจะได้ยินเสียงกลุ่มคนที่ไล่ล่าเขาเดินเข้ามาใกล้ ทำให้เขารับรู้ทันทีว่า ผู้หญิงคนนี้ต้องการที่จะช่วยเขา เขาจึงรีบยกแขนโอบเอวเล็กเข้ามาแนบชิดกายและบดขยี้ริมฝีปากจูบตอบกลับหญิงสาวตรงหน้าอย่างร้อนแรงทันที 

 

 " ตรงนี้กูว่า มันไม่น่าจะเข้ามานะ พวกเราไปดูทางอื่นกันเถอะ อย่าเข้าไปขวางความสุขของหนุ่มสาวเลย " 

 

สิ้นเสียงหนึ่งในกลุ่มที่ดังขึ้น พร้อมกับฝีเท้าที่เดินออกไปจนเงียบสนิท ฉันจึงรีบดิ้นขยับตัวเองออกจากอ้อมกอดของผู้ชายตรงหน้าที่จูบตอบกลับฉันอย่างร้อนแรง จนทำเอาฉันแทบหายใจไม่ทั่วท้องและรีบเอ่ยขึ้นทันที

 

"พวกมันออกไปหมดแล้ว นายน่าจะปลอดภัยแล้วล่ะ ถ้างั้นฉันขอตัวก่อนนะ"

 

ฉันพูดจบก็รีบผลักผู้ชายตรงหน้า ก่อนจะรีบวิ่งออกจากซอยและเลี้ยวกลับไปทางคอนโดของฉันอย่างรวดเร็ว พลางยกมือปิดปากของตัวเองไว้ด้วยความเขินอายเพราะไม่คิดว่าตัวเองจะใจกล้าทำเรื่องบ้าบิ่นแบบนี้เพื่อช่วยเขา พร้อมกับกรนด่าตัวเองในใจขึ้นมาเบาๆ 

"ยัยชิชา แกกล้าจูบกับคนแปลกหน้าได้ยังไงกันนะ บ้าบอมาก!! " 

 

กองทัพที่ยืนนิ่งเงียบสายตาจ้องมองแผ่นหลังเล็กของผู้หญิงคนนั้นด้วยแววตาเต็มไปด้วยความวูบไหว พร้อมกับหัวใจของเขาที่เต้นแรงระรัวราวกับกลอง อย่างไม่เคยเกิดขึ้นกับผู้หญิงคนไหนมาก่อน แถมเขายังเสียจูบแรกให้กับผู้หญิงคนนั้นไปอย่างง่ายดาย ก่อนจะได้ยินเสียงของป๋อง ลูกน้องคนสนิทของตัวเองเอ่ยตะโกนดังขึ้นมา 

 

"นายครับ!!ไอ้ดิ่งสามารถจับกลุ่มคนที่ดักยิงนายได้ครบหมดทุกคนแล้ว นายจะ..." ป๋อง ที่วิ่งหน้าตาตื่นตกใจ มาทางผู้เป็นนายของตัวเองอย่างร้อนรน พร้อมเอ่ยรายงาน ยังไม่ทันจบ ก็ได้ยินเสียงเข้มของนายเอ่ยแทรกขึ้นมาทันที 

 

"จัดการให้หมด อย่าให้เหลือรอดไปได้แม้แต่คนเดียว!!" 

 

" ครับนาย "

 

กองทัพพูดสั่งด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบแววตาเต็มไปด้วยความเหี้ยมเกรียม พร้อมก้าวเดินออกจากซอย เพื่อมาขึ้นรถยนต์หรูที่จอดรอ แต่เขาก็หยุดยืนนิ่ง และหันมองไปยังทางที่ผู้หญิงคนนั้นวิ่งหนีไปอีกครั้ง เขากวาดสายตามองไปยังรอบๆ สถานที่อย่างคนใช้ความคิด ก่อนจะก้าวขึ้นรถยนต์คันหรูโดยที่รถก็เคลื่อนตัวออกไปจากบริเวณนั้นอย่างรวดเร็ว