All Chapters of เตียงอุ่น รอคุณอยู่นะ: Chapter 11 - Chapter 16

​“หูย...โปเตโต้คอนเนอร์”เธอร้องอุทานเมื่อเห็นว่าเจ้าของห้องกลับมาพร้อมกับอะไร ก่อนจะระงับอาการตื่นเต้นกับของกินตรงหน้า เขาหายไปเกือบชั่วโมงแล้วก็กลับมาพร้อมกับของสารพัดนานา ทั้งเครื่องดื่มและของกินเล่น​“ชอบไอ้นี่ด้วยหรือ” เขาชูกล่องให้เธอดู เอลล่าย่นจมูกน้อยๆ แล้วพยักหน้า ตอนนี้เขาและเธอนั่งกับบนพรมนุ่มนิ่มสีเทา มีผ้ายางบุโฟมนุ่มนิ่มปูทับไว้อีกชั้นหนึ่ง เพื่อกันเปื้อนพรม ก่อนจะวางจานอาหารและแก้วเครื่องดื่มไว้บนนั้น​“ก็มันอร่อยดี เป็นของแพงไม่กี่อย่าง ที่ฉัน เอ๊ย หนูซื้อกินอะ”​“หืม?”เขานั่งตรงข้ามกับเธอ แล้วเปิดขวดโชจูรสองุ่นส่งให้เธอ เอลล่ารับมันแล้วมองอย่างลังเล จะดื่มหรือไม่ดื่มดีหว่าเรา​“เธอก็ดูไม่ได้จนอะไรนี่นา ยอดไลค์ ยอดติดตามมหาศาล แล้วเธอก็ขายของดีมากไม่ใช่หรือ ของนี่ก็ไม่ได้แพงมากขนาดนั้น”​“เสียดายตังค์ จะกินแต่ล่ะที จ่ายแบงค์พันงี้ มันก็เสียดายอะ ไม่รู้สิ คุณไม่เข้าใจหรอก ก็คุณมีเงินนี่นา”เธอว่า เขาหัวเราะ แล้วก็เปิดขวดของตัวเองบ้าง เลือกโชจูเหมือนเธอ เหล้าเกาหลีผสมน้ำผลไม้หวานกินง่าย แล้วก็เมาแบบไม่รู้ตัวเสียด้วย​“ฉันไม่ได้เลือกที่จะรวยนี่นา แต่มันเกิดมางี้เอง ทำไ

เอลล่าแทบจะตื่นไม่ไหว...​เมื่อคืนนี้​แอร๊...​ร่างกายเบาโหวงสบายหวิว อารมณ์ปลอดโปร่งโล่งอย่างไม่เคยเป็น แต่ก็ปวดหนึบนิดๆ หน่อยๆ ตรงบางที่...แถมตรงบ่า ซอกคอยังมีร่องรอยบางอย่างทิ้งไว้ด้วย​ตอนแรกเธอไม่เห็นหรอก เพราะมัวแต่เหม่อ อาบน้ำแต่งตัวแบบอัตโนมัติ คว้าเอาเสื้อมาสวมยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าใส่ผิดด้าน แถมทันแค่ปิดสติ๊กเกอร์ปิดจุกไร้บราใส่เสื้อทับไปเลย กางเกงก็กลับหน้ากลับหลัง ต้นเหตุเพราะเสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นจากใครบางคน ทำให้ลนลาน รีบและตื่นเต้นจนใส่ผิดใส่ถูกอะ​“เดี๋ยวจะไปรับมาทำงาน ตื่นหรือยังครับ”​“ตะ ตื่น หืม ใครอะคะ”งัวเงียมารับสาย เสียงคุ้นๆ บอกไม่ถูก ทางนั้นเงียบไปนิด ก่อนจะตอบมาเสียงนิ่งปนดุ ​“ผมไง อินทร์ เจ้านายคุณครับ”​“ว้าย...”​“ให้เวลาสิบนาทีเดี๋ยวไปรับที่ห้อง”​แล้วเขาก็วางสายลง ทิ้งให้เอลล่าลนลานเลิ่กลั่ก จนอยู่ในสภาพที่เปิดประตูห้องนอนออกมาแล้วติ่งตี๋ที่กำลังนอนกลิ้งดูซีรีส์ตรงโซฟา ขยับตัวลุกขึ้นนั่งแล้วมองเพื่อนอย่างแปลกใจ​“นังเอล...”​ยังไม่ทันจะพูดอะไรกัน เสียงเคาะประตูห้องก็ดังรัว พอประตูเปิดออกแง้มๆ เพื่อนเธอก็หายไปเลยแวบ เหมือนกับว่าใครมาจกตัวไปอย่างนั้น​ติ

​“นังเอล เราจะทำการไลฟ์สดเมื่อไหร่ยะเอฟซีหล่อนถามมารัวๆ แล้วนะ”​“ก็...” เอลล่าเม้มปาก คิดอยู่ว่าเธอจะเริ่มงานของเธอได้เมื่อไหร่ดี ติ่งตี๋มองค้อนเพื่อนรัก ที่พักหลังมานี่ ตั้งแต่ไปมีเหตุกับหนุ่มข้างห้อง เพื่อนของเขาก็เปลี่ยนไป...งานการไม่ทำ มัวแต่ไปทำงานห้องโน้น พ่อหนุ่มหล่อขาวเกาหลีนั่น บางทีก็หอบโน้ตบุ๊คมาทำงานห้องนี้ มานั่งเป็นแขกไม่ได้รับเชิญ ที่เพื่อนของเขาจะต้องหาข้าวหาขนมให้กินเป็นเวลา​เหมือนจะไม่ได้แค่หาข้าวหาขนมดูแลปัดกวาดเช็ดถูบ้านแลกกับการที่เขาไม่ไปแจ้งความเพื่อนสาวของติ่งตี๋แหงๆ ​ตามีก็เห็นนะ ว่าบางทีฝ่ายชายก็ดึงเพื่อนของเธอให้ถลาลงไปบนตัก แล้วก็จุ๊บแก้มนังเอลบ้าง บางทีก็จูบปาก แว๊ก...บุคคลที่สามอย่างติ่งตี๋ได้แต่ร้องกรี๊ดอย่างตกใจเมื่อเห็นเข้า อินทร์มองตรงมายังเขาเมื่อได้ยินเขากรี๊ด แล้วก็ทำหน้านิ่ง ก่อนจะเปรยขอให้เขาลงไปซื้อขนมหรือกาแฟมาให้หน่อย ติ่งตี๋โดนใช้แบบนั้นจะนั่งหัวโด่ก็กระไร จำต้องลงไปน่ะสิ แถมนังเพื่อนตัวดีก็จะส่งข้อความตามลงมาอีกว่า ไปนานๆ สักสองชั่วโมงนะติ่งตี๋ ทิปมาด้วยทีละพันงี้​คนอยากดื่มกาแฟอะไร ให้ลงมาซื้อ แต่ไม่ให้รีบขึ้นไป แหม...ติ่งตี๋ไม่ใช่เด็ก