INICIAR SESIÓNเอลล่า เนตไอดอลสาวพราวเสน่ห์ แม่ค้าออนไลน์คนสวย ค่ำคืนของเธอเลยโหวกเหวกไปนิดหน่อย ทำให้หน่วมข้างห้อง ต้องมาเคาะบ่อยๆ ให้เพลาๆ ลงมั่งสิ! ไม่ชอบตาซอมบี้นี่เลยให้ตาย... แต่เมื่อวันหนึ่งเธอเข้าห้องผิดเพราะเมา และไปปล้ำพรากพรหมจรรย์เขาในคืนนั้น ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป! แม่สาวข้างห้องตัวนุ่มที่อยู่ใต้ร่างเขา ปลุกเร้าอารมณ์ของหนุ่ม ติสต์ให้ลุกเสียยิ่งกว่าไฟไหม้ฟาง เขาถอดเสื้อของเธอออก แล้วโยนลงมาข้างล่างเตียง พร้อมๆ กับเสื้อผ้าของตัวเอง ถอดไป จูบไป มือของเธอเปะปะสำรวจไปทั่วตัวเขา เมื่อมือนั่นซุกซนเลื่อนลงไปถึงบางส่วน...หล่อนก็จับมันเต็มมือแล้วเบิกตาโตพร้อมกับอุทานเสียงละล่ำละลัก "อือ อะไรอะ" "ก็...ไม่ใช่หัวเข่าหรอก" เขาว่า หน้าเป็นสีเรื่อนิดๆ หล่อนเป็นคนตลกแหะ จนถึงเวลา แบบนี้ก็ยังทำให้เขาเกือบจะขำพุ่ง "นึกว่าหัวเข่า ทำไมมันใหญ่ขนาดนี้อะ ขอเวลานอก เลิก ได้ไหม" "หึหึ ไม่ได้" เขาหัวเราะออกมาจนได้ คนหน้าตายอย่างอินทร์กลับขำจนตาพราวไปหมดแล้วตอนนี้ ในสถานการณ์เข้าด้ายเข้าเข็มเสียด้วย "ไม่เอาแล้วอะ อื้อ...อืม"
Ver más"เฮลโหลๆ เฮลโหลๆ เอ้า ยังไง คะ ยังไง พร้อมกันหรือยังพี่ๆ วันนี้มีแต่ของสวย เอลล่ามาพร้อมชุดสวยกริบ แอสแซสเซอร์รี่จุกๆ จัดมาเน้นๆ เราเน้น สวย ถูก โป๊ ไม่โป๊ไม่ต้องเอฟจ้า"
เสียงเพลงเปิดประกอบเป็นเพลงแดนซ์แบบฮอตๆ เปิดตัวไลฟ์ค่ำคืนนี้ด้วยแม่ค้าคนสวยนามเอลล่า ที่มาในลุ๊คสุดซ่าในแบบที่ต้องกดไลค์ให้รัวๆ เธอสวมกางเกงยีนสั้นจู๋ กางเกงยีนอะไรมีผ้าปิดแต่ตรงเป้านิดเดียว ทั้งเว้าทั้งเปิด และเสื้อยืดครอปสกรีนด้วยข้อความเปรี้ยวซ่า กระหรี่ค่า! คนที่ดูไลฟ์ถึงกับพากันกดขำ กดหัวใจ ใส่เธอรัวๆ ไม่มีคนกดโกรธ หรือว่าคอมเมนต์ด่าว่าอะไร เพราะรู้กันว่าเพจนี้สำหรับสาวสายแซ่บ หรือสายกะเทย ผู้ชายมีบ้าง มาดูแม่ค้านั่นแหละมากกว่าอย่างอื่น
ไม่ให้ดูได้ยังไง เจ้าหล่อนหุ่นสะบึมขยี้ใจขนาดนั้น แถมลีลาการเปลี่ยนชุดหน้าไลฟ์ก็พาน้ำลายหก น้ำลายยืด น้องเค้าน่าหม่ำจริงๆ ไม่รู้ตัวจริงเป็นยังไง แต่หน้าไลฟ์คืออย่างแซ่บ เอลล่าเป็นแม่ค้าออนไลน์ที่เปิดตัวได้อย่างพุ่งจัด ด้วยความสวยน่ารักนั้นไม่เท่าไหร่ เพราะคนสวยมีมาก แต่ที่ดังไวนี่เพราะด้วยแรงด่า ด่าเพราะหล่อนวับๆ แวมๆ เปิดยิ่งกว่าปิด ไม่เป็นกุลสตรีเอาเสียเลยสิน่า รับไม่ได้...
แต่อะไรที่เป็นกระแสด่า ก็ยิ่งดัง แล้วก็ยิ่งปัง เอลล่ามีหรือจะสนเพราะไม่ได้ขายอะไรมากไปกว่าขายรูปลักษณ์ แล้วเธอก็เซฟดีทุกจุด ไม่หลุดแน่นอน เธอไม่ได้ไปตอบแชทของใครต่อใคร ที่มาเอฟเธอไปทำอย่างอื่น รู้ดีอยู่แก่ใจว่าเธอขายได้แค่ไหน แล้วมันก็ทำให้เธอเชิดหน้าอยู่ได้ ใครด่ามา ไม่เหลือที่จะด่ากลับ นี่สิ เอลล่าแม่ค้าสายแซ่บ
"เอฟกันรัวๆ เอฟกันรัว รอบหน้าน้องมีเสื้อยืดลายเผ็ดมานำเสนออีกนะจ๊ะ มามะ มาฮิ้ววว"
ยิ่งดึกการขายก็ยิ่งคึก บางทีดึกๆ เอลล่าก็ถือโทรศัพท์พาเหล่าเอฟซีไปหาข้าวต้มกินบ้าง อะไรบ้าง เลิกขายเสียอย่างนั้น เรียกว่าขายเอาเงินบ้าง คืนกำไรเป็นความบันเทิงบ้าง เธอคำนวนว่าเธอมาได้ถูกทางแล้วตอนนี้ กับวิธีการทำมาหากินในสายนี้ของเธอ
"เอ้านังเอล"
ติ่งตี๋ ยื่นแก้วเก็บความเย็นส่งให้กับเพื่อน ที่รับหน้าที่ดีดดิ้นขายของหน้าไลฟ์
"อ๊าย อีดอก เอาอะไรมาให้ฉัน"
เธอถึงกับขนลุกเมื่อกระดกดื่มเข้าไปเต็มที่ ทางนั้นหัวเราะชอบใจ ติ่งตี๋เป็นเพื่อนกะเทยที่ลงทุนด้วยกัน รับบทผู้ช่วย แอดมิน บรรจุ ส่งของ น้อยคนจะรู้ว่าทีมของเอลล่ามีกันอยู่สองคนเพื่อนซี้ ตอนนี้กิจการดีจัด จนอาจจะต้องงอกมาอีกสักคนมาช่วยๆ กัน แต่ก็หาคนมาทำร่วมอยู่ ยังอยู่ในระหว่างคัดคน
"น้ำมันเครื่อง"
ติ่งตี๋ว่า แล้วก็ชูขวดให้ดูว่าเธอรินอะไรลงไปในแก้ว เอลล่าเอามือปิดปาก ถลึงตาใส่เพื่อนกะเทย
"นังติ่งตี๋!"
"แดกไปเหอะ แดกแล้วดีด ขายของมันดี เอ้า! นังเอล ลายต่อไป ลายมึงสิอีกะเทย"
ยัดเอาเสื้อใส่มือเพื่อน เอลล่าเลยขายของต่ออย่างคึกครื้น ตอนนี้ยอดไลฟ์คนดูพุ่งไปถึงหมื่นคนแล้ว
"มาเป็นหมื่น มาเป็นหมื่น มาดูนมเค้าป่าว แอร๊...ไม่ให้ดูหรอกค่า จุ๊ๆๆ มาเอฟเสื้อดีกว่า เสื้อลายนี้มีสี่สี ใครสนใจเอฟมา มึงสิอีกะเทยจ้า"
การไลฟ์เป็นไปอย่างคึกคัก แถมพอเอลล่าเมาก็เกิดอาการหูตึงว่าเพลงมันเบา เร่งเพลงดังอีกนิด แหกปากดังอีกหน่อย สนุกสนานบันเทิงเป็นอย่างมาก
แล้วพอได้เมาแบบนี้ ก็ชะรอยจะบันเทิงมากกว่าจะได้ขายล่ะ
นั่นล่ะยอดคนดูพุ่งพรวดๆ มาดูเอลล่ารั่ว ส่วนติ่งตี๋เองก็ไม่เบา ไม่ขงไม่ขายล่ะ รอเช็คทีเดียวในกล่องข้อความก็แล้วกัน
ความบันเทิงของเอลล่า ติ่งตี๋ และเหล่าเอฟซี คืนนี้ทำท่าจะยาวไป ยาวไป
............................
"เสียงอะไรดังขนาดนี้วะ ไม่หลับไม่นอนหรือยังไงกัน"
อินทร์นวดขมับ เขาทนกับเสียงตึกๆๆ เสียงเบส และเสียงใดๆ มาเกือบค่อนคืนแล้ว และนี่ตีสอง...ไอ้ห้องข้างๆ นี่มันอะไรกันนักนะ เขาอุตส่าห์เลือกคอนโดนี้เพราะดูจะสงบ วิเวกดี ตอนแรกก็ดีเพราะเพื่อนร่วมชั้นเรียกว่าแทบไม่มี มีเขากับห้องมุมสุดที่อยู่อีกฟากของตึกแค่นั้น
มันเหมาะมากกับการอ่านหนังสือ หมกตัวทำธีสิส เขาออกจากบ้านมาหาทำเลทำงาน ถูกใจที่นี่ จ่ายเงินซื้อด้วยเพราะไม่อยากเช่า ราคาของมันน่าจะเลือกผู้เช่า ผู้ซื้อไปด้วยได้ในตัว ไม่คิดว่าจะมาเจอสายปาร์ตี้ ตึกๆ ตักๆ ไม่หลับไม่นอนแบบนี้
พอมีเสียงโห่ฮาดังมาอีก และเสียงของตก อีทีนี้เขาก็ไม่ไหวจะทนล่ะ เขาเปิดประตูห้องออกไปแล้วเคาะรัวๆ ที่ห้องต้นเหตุซึ่งอยู่ติดกับห้องของตน
ประตูเปิดออกมา พร้อมกับผู้หญิงคนหนึ่ง หล่อนสวมเสื้อคลุมอาบน้ำ หน้าแดงก่ำ ผมเผ้าค่อนข้างกระเซิง และหล่อน...
สวยมาก
สวยแบบดูเมาๆ
อินทร์เชิดหน้าหรี่ตามองหล่อนลอดแว่นกรอบสีทองที่ตัวเองสวม ทางนั้นมองเขาแล้วยิ้มให้ ก่อนจะเอ่ยเสียงยานคาน
"คะ สวัสดีค่ะ เดลิเวอรี่ขึ้นมาส่งข้างบนได้ด้วยเหรอ นังติ่งตี๋เพิ่งลงไปเอาตะกี้อะ"
"ผมไม่ใช่คนมาส่งอาหาร ผมคือคนข้างห้องของคุณ และไม่รู้ว่าคุณกำลังทำห่าปาร์ตี้อะไรอยู่ ขอให้หยุดซะ ไม่อย่างนั้น"
เขาก้าวเดียวชิดตัวเธอ คนเมาๆ มึนๆ เจอน้ำเสียงแบบนั้น ตาดุวับแบบนั้นก็แทบจะสร่างเมา เธอยืนตัวแข็ง เงยหน้ามองเขาก่อนจะอ้าปากหวอ
เขาทำท่าเอานิ้วปาดคอ แล้วเดินฉับๆ กลับไปยังห้องของตนเอง
เอาจริงด้วยถ้าหล่อนเกิดส่งเสียงอะไรขึ้นมา เขาจะจับแก๊งปาร์ตี้นี่โยนไปนอกคอนโดแน่ๆ
หึ!
อินทร์พาเธอเข้ามาในห้องนอนของเขา วางเธอลงบนเตียงที่เอลล่าคุ้นเคย และร่วมใช้ในระยะหลังนี้ ที่นี่เอาไปเอามา เธอชักจะมานอนบ่อยเสียยิ่งกว่าห้องตัวเองเสียอีกมานอนทำไมอะก็เราไม่ได้เป็นอะไรกับเขาน้อยอกน้อยใจ จนน้ำตาไหลพลั่กๆ กลั้นไม่อยู่ด้วยสิ เขาให้เธอนั่งซ้อนตักแล้วโอ๋ปลอบเธอเสียงอ่อนละมุน“เอล เอล เงียบก่อน ชูว์ ชูว์”ยิ่งเขาปลอบเธอก็ยิ่งร้อง อินทร์เลยเปลี่ยนจากปลอบเป็นจูบ ได้ผล...สาวน้อยตัวอ่อนในอ้อมแขนเขา พอเห็นว่าเธอสงบลงแล้ว เขาก็ละริมฝีปากจากปากเธอ แล้วจูบซับน้ำตาให้จนหมาด“ร้องทำไมครับ”“อยากร้อง” ตอบแบบพาลๆ อินทร์ถึงกับทำหน้างง เขาไม่เคยเจอเธอโหมดนี้มาก่อน เอลล่าพยายามจะดิ้นลงจากตักเขา แต่เขาไม่ปล่อย“อื้อ อย่างอแงสิ บอกพี่มาก่อนร้องไห้ทำไม”“โกรธพี่อินทร์”ตอบเขาออกไป แล้วเมินหน้าใส่เขา อินทร์อ้าปากค้าง“เอ้า พี่ทำอะไรให้โกรธ หืม?”“ก็...” เธอเม้มปาก ทำหน้างอไม่ยอมมองหน้าเขาจนแล้วจนรอด แล้วก็ไม่ได้ดิ้นรนลงไปจากตักอุ่นของเขา ทำไมอะ ก็อยู่ตรงนี้มันดีนี่นา กลิ่นเนื้อของเขา เนื้อตัวเขา มันคือที่ของเธอ...ซุกหน้าเงียบกับอกไม่ยอมพูดยอมจา อินทร์เพิ่งเคยเจอแบบนี้ก็ถอนใจแล้
“นังเอล เราจะทำการไลฟ์สดเมื่อไหร่ยะเอฟซีหล่อนถามมารัวๆ แล้วนะ”“ก็...” เอลล่าเม้มปาก คิดอยู่ว่าเธอจะเริ่มงานของเธอได้เมื่อไหร่ดี ติ่งตี๋มองค้อนเพื่อนรัก ที่พักหลังมานี่ ตั้งแต่ไปมีเหตุกับหนุ่มข้างห้อง เพื่อนของเขาก็เปลี่ยนไป...งานการไม่ทำ มัวแต่ไปทำงานห้องโน้น พ่อหนุ่มหล่อขาวเกาหลีนั่น บางทีก็หอบโน้ตบุ๊คมาทำงานห้องนี้ มานั่งเป็นแขกไม่ได้รับเชิญ ที่เพื่อนของเขาจะต้องหาข้าวหาขนมให้กินเป็นเวลาเหมือนจะไม่ได้แค่หาข้าวหาขนมดูแลปัดกวาดเช็ดถูบ้านแลกกับการที่เขาไม่ไปแจ้งความเพื่อนสาวของติ่งตี๋แหงๆ ตามีก็เห็นนะ ว่าบางทีฝ่ายชายก็ดึงเพื่อนของเธอให้ถลาลงไปบนตัก แล้วก็จุ๊บแก้มนังเอลบ้าง บางทีก็จูบปาก แว๊ก...บุคคลที่สามอย่างติ่งตี๋ได้แต่ร้องกรี๊ดอย่างตกใจเมื่อเห็นเข้า อินทร์มองตรงมายังเขาเมื่อได้ยินเขากรี๊ด แล้วก็ทำหน้านิ่ง ก่อนจะเปรยขอให้เขาลงไปซื้อขนมหรือกาแฟมาให้หน่อย ติ่งตี๋โดนใช้แบบนั้นจะนั่งหัวโด่ก็กระไร จำต้องลงไปน่ะสิ แถมนังเพื่อนตัวดีก็จะส่งข้อความตามลงมาอีกว่า ไปนานๆ สักสองชั่วโมงนะติ่งตี๋ ทิปมาด้วยทีละพันงี้คนอยากดื่มกาแฟอะไร ให้ลงมาซื้อ แต่ไม่ให้รีบขึ้นไป แหม...ติ่งตี๋ไม่ใช่เด็ก
เงินที่เขาเปย์มาเป็นค่าข้าว เอลล่าใช้เป็น เหลือไปทอนเขาด้วยบาทหนึ่ง เขารับเงินทอนไว้ แม้จะหน้านิ่งแต่นัยน์ตาเป็นประกายแปลกๆ เอลล่าถือโอกาสไม่ถอดเสื้อคืนเขา เพราะเขาเองก็สวมเสื้อตัวใหม่แล้วเรียบร้อยกินข้าวเช้าด้วยกันแล้ว เธอก็ไปทำงานต่อ เมื่อวานนี้ห้องนอนของเขาและการซักผ้าให้เขา กินเวลามากทั้งวัน วันนี้เธอตกลงใจจะทำความสะอาดส่วนของห้องครัวและห้องรับแขก ห้องทำงานนั้นเขายังใช้งานอยู่ เธอขีดเส้นไว้ว่าจะไม่เข้าไปใกล้เขาเด็ดขาดหรือควรไปใกล้ดีนะแอร๊...ติดใจหรือยังไงกันยะยัยเอลเธอสั่นหน้านิดๆ เธอกำลังจัดการซักผ้าม่านในห้องรับแขก ห้องของเขาขนาดเท่ากับห้องเธอ ของน้อยกว่า เลยเก็บง่ายกว่า สวมวิญญาณแม่บ้านโรงแรมเก่า อดีตงานที่เคยไปรับจ๊อบ ทำเสียสะอาดเกลี้ยงเกลาก็ตกบ่าย เธอจัดสำหรับอาหารเที่ยงให้เขาแล้ว ก็เงินที่เขาให้ไปนั่นแหละ พอใกล้เที่ยงเธอก็อุ่นอาหารให้เขาแล้ววางทิ้งให้บนโต๊ะ ตัวเองกะจะทำให้เสร็จแบบรวบตึง แล้วก็ฟิ้วกลับห้องตัวเอง ไม่อยากจะอยู่โอ้เอ้นานนัก มันใจคอไม่ดีเอาผ้าม่านลงมาได้หมด ก็หอบแฮ่ก จัดการเอามันลงไปชั้นล่างไปจ้างซัก เสร็จแล้วก็ขึ้นกลับมายังห้องของเขา เจ้าของห้องยังคง
เอลล่าแทบจะตื่นไม่ไหว...เมื่อคืนนี้แอร๊...ร่างกายเบาโหวงสบายหวิว อารมณ์ปลอดโปร่งโล่งอย่างไม่เคยเป็น แต่ก็ปวดหนึบนิดๆ หน่อยๆ ตรงบางที่...แถมตรงบ่า ซอกคอยังมีร่องรอยบางอย่างทิ้งไว้ด้วยตอนแรกเธอไม่เห็นหรอก เพราะมัวแต่เหม่อ อาบน้ำแต่งตัวแบบอัตโนมัติ คว้าเอาเสื้อมาสวมยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าใส่ผิดด้าน แถมทันแค่ปิดสติ๊กเกอร์ปิดจุกไร้บราใส่เสื้อทับไปเลย กางเกงก็กลับหน้ากลับหลัง ต้นเหตุเพราะเสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นจากใครบางคน ทำให้ลนลาน รีบและตื่นเต้นจนใส่ผิดใส่ถูกอะ“เดี๋ยวจะไปรับมาทำงาน ตื่นหรือยังครับ”“ตะ ตื่น หืม ใครอะคะ”งัวเงียมารับสาย เสียงคุ้นๆ บอกไม่ถูก ทางนั้นเงียบไปนิด ก่อนจะตอบมาเสียงนิ่งปนดุ “ผมไง อินทร์ เจ้านายคุณครับ”“ว้าย...”“ให้เวลาสิบนาทีเดี๋ยวไปรับที่ห้อง”แล้วเขาก็วางสายลง ทิ้งให้เอลล่าลนลานเลิ่กลั่ก จนอยู่ในสภาพที่เปิดประตูห้องนอนออกมาแล้วติ่งตี๋ที่กำลังนอนกลิ้งดูซีรีส์ตรงโซฟา ขยับตัวลุกขึ้นนั่งแล้วมองเพื่อนอย่างแปลกใจ“นังเอล...”ยังไม่ทันจะพูดอะไรกัน เสียงเคาะประตูห้องก็ดังรัว พอประตูเปิดออกแง้มๆ เพื่อนเธอก็หายไปเลยแวบ เหมือนกับว่าใครมาจกตัวไปอย่างนั้นติ











