บททั้งหมดของ นางร้ายขอไม่ทวงรักคืน: บทที่ 1 - บทที่ 10

ขวัญลดา หรือ ลดา วัย 24 ปี ดาราสาวที่ไม่ค่อยมีชื่อเสียงส่วนมากจะรับงานเป็นตัวประกอบมากกว่า ส่วนมากจะไม่มีใครรู้จักเธอเลย แต่หญิงสาวมีความฝันว่าสักวันต้องเป็นดาราที่มีชื่อเสียงให้ได้ “ลดาจ๊ะ” “ว่าไงคะพี่ดาด้า” “พอดีวันนี้ทีมงานพี่ลาช่วยไปเสิร์ฟน้ำช่วยพี่ได้มั้ย” ดาด้ารู้ว่ายังไงหญิงสาวไม่มีทางปฏิเสธเท่าได้ เมื่อเห็นว่าขวัญลดาพยักหน้าจึงรีบยกถาดน้ำให้หญิงสาว “ชอบใจนะ” “แล้วเราปฏิเสธได้เหรอ ชาติไหนจะดังเหมือนเขากันนะ” ขวัญลดาจึงเดินแจกน้ำทุกคน บางคนเข้าใจว่าเธอเป็นเพียงแค่เด็กเสิร์ฟน้ำ “หล่อน หล่อนะ” “เรียกฉันเหรอคะ?” “เรียกหล่อนนั่นแหละไปซื้อข้าวมาให้หนูไอรินลดาที” เดซี่ผู้จัดการดาราดังเดินมาเห็นไอรินลดา ตอนนี้ไอรินลดาโมโหหิวจนพานจะหนีไปจากกองถ่ายอยู่แล้ว “แต่ฉันไม่...” เธอกำลังจะอ้าปากปฏิเสธข้าวที่กองถ่ายก็มียังจะอยากไปซื้อกินข้างนอก แถวนี้ไม่ได้อยู่ในเมืองการเดินทางก็ลำบาก “เร็วเข้าหนูไอรินลดาหิวจะแย่แล้ว” “ก็ได้ค่ะ” ขวัญลดารับเงินมากำลังจะหมุนตัวออกไป “เอาอาหารที่มันสะอาดไม่เอาแบบร้านข้างทางนะ” เด

ไอรินลดานอนนิ่งอยู่บนเตียงคนไข้เมื่อผู้ชายคนนั้นสั่งให้หมอเข้ามาตรวจร่างกายของเธอให้ละเอียด เธอไม่ได้เป็นอะไรแต่จะขัดคำสั่งเขาก็ไม่ได้ “คนไข้ร่างกายปกติดีครับสมองก็ไม่น่าจะได้รับความกระทบกระเทือน” “หมอแน่ใจนะว่าไม่เป็นอะไร” นาธานไม่อยากจะเชื่อเพราะคนตรงหน้าทำเหมือนว่าไม่รู้จักเขามาก่อน แถมยังทำตัวแปลกๆ “โอ๊ย ฉันปวดหัวมากเลยค่ะ” “น่าจะมีเรื่องมากระทบกระเทือนจิตใจถึงทำให้ความจำเสื่อมครับ” หมอประเมินอาการตามที่คนไข้บอกเพราะผลตรวจร่างกายทุกอย่างปกติดี “มีทางรักษาไหมครับ” “กลับไปสถานที่เดิมๆ ความทรงจำอาจจะกลับมาครับ อาจจะต้องใช้เวลา” “ใช้เวลามันต้องนานแค่ไหนครับ” แบบนี้เรื่องที่เขาจะขอเลิกกับไอรินลดาคงต้องเลื่อนออกไปก่อน หรือไม่ก็โกหกหญิงสาวตั้งแต่ตอนนี้เลยว่าเราไม่ได้เป็นอะไรกัน ทำอย่างนั้นเหมือนจะใจร้ายเกินไปหน่อย “1เดือน 2เดือน หรืออาจจะเป็นปีครับ” “ทำไมถึงนานขนาดนั้น!” “ขึ้นอยู่กับคนไข้ด้วยครับ” หมอไม่พูดอะไรมากเพราะรู้ดีว่าคนตรงหน้าคือใคร หากพูดอะไรผิดไปบางทีหมออาจจะไม่มีชีวิตอยู่ต่อ “ขอบคุณครับ” เ

ทั้งสองเดินทางมาถึงเชียงใหม่ในช่วงเวลาเกือบบ่ายโมงตรง ไอรินลดาทั้งเหนื่อยทั้งเพลียและตื่นเต้นเพราะไม่เคยนั่งเครื่องบินมาก่อน พอมาถึงโรงแรมหญิงสาวอยากทิ้งตัวลงนอนทันที และสิ่งที่ตกใจมากกว่านั้นคือเขาจองห้องพักแค่ห้องเดียวซึ่งเธอไม่โอเค “ฉันต้องการความเป็นส่วนตัว” “หมายความว่าอะไร” “ฉันต้องการแยกห้องค่ะจองห้องใหม่ให้ด้วย” “ลดาไม่เอาน่า” ปกติหญิงสาวไม่เห็นเรื่องมากเรื่องเหล่านี้เลย วันนี้มาแปลกเหมือนว่าตั้งใจจะตีตัวออกห่างจากเขา “ถ้าไม่จองห้องเพิ่มฉันจะไปนอนที่อื่น” เรื่องอะไรที่เธอต้องมานอนร่วมเตียงกับเขา ถึงเขาจะหล่อแต่ก็ไม่คิดจะแย่งของคนอื่นมาเป็นของตัวเอง สุดท้ายนาธานต้องยอมจองห้องเพิ่มโชคดีที่ยังมีห้องว่างไม่อย่างนั้นเขาคงต้องไปนอนที่อื่น แปลกมากความจำเสื่อมก็ไม่น่าจะทำตัวเหมือนรังเกียจเขาขนาดนั้น ก๊อก ก๊อก ก๊อก “ลดาเย็นนี้คุณต้องลงไปทานข้าวกับผม หากไม่ลงไปผมจะมาลากคุณลงไปเอง” “รู้แล้วน่า”“ผมไปแล้วคุณพักผ่อนตามสบาย”ไอรินลดาตอบกลับมาอย่างรำคาญทำไมเขาถึงบังคับเธอทุกอย่างเลยนะ แล้วอยู่กับเจ้าของร่างเดิมได้ยังไ

ไอรินลดางัวเงียตื่นขึ้นมาในช่วงสายของวัน หญิงสาวบิดขี้เกียจแต่พอขยับตัวแค่นั้น เธอรู้สึกเจ็บที่บริเวณน้องสาวเหมือนว่าไปออกรบมา แต่เมื่อเรียบเรียงราวเมื่อคืนทำให้เธอต้องดีดตัวขึ้นมา “กรี๊ดดดด ไม่จริง” เธอกรีดร้องออกมาเพราะภาพเมื่อคืนหลั่งไหลเข้ามาในสมอง ไหนจะเสียงครางที่เธอร้องออกมา เมื่อก้มมองตามเนื้อตัวเธอถึงกับช็อก เพราะตามหน้าอกมีรอยแดงช้ำจากการถูกดูดตามเนื้อตัว “ยัยลดาแกทำอะไรลงไป” เหล้าเข้าปากทีไรเกิดเรื่องทุกที แต่ครั้งนี้เหมือนจะหนักกว่าทุกครั้ง เพราะดันไปมีอะไรกับคนมีเจ้าของแถมเจ้าของร่างตัวจริงเขาก็ไม่อยู่อีก “ฉันขอโทษนะคะคุณไอรินลดาฉันไม่ได้ตั้งใจ” ยอมรับว่าเธอเมามาก ไม่ได้ตั้งใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นแต่ก็ยังพอมีสติอยู่ เมาแล้วอารมณ์มันพาไป “ต่อไปแกห้ามกินเหล้าอีกนะ” เมื่อตั้งสติได้เธอจึงลุกจากที่นอนแต่พอยืนแค่นั้นต้องล้มลงไปใหม่เพราะรู้สึกเจ็บและแสบมาก ไหนใครว่าเวลามีอะไรกันจะมีความสุขไง ทำไมถึงเจ็บแบบนี้ ไอรินลดากัดฟันลุกขึ้นพาตัวเองเข้าไปชำระร่างกาย ยิ่งมองตัวเองผ่านกระจกรอยช้ำบ่งบอกได้เป็นอย่างดีและคอยตอกย้ำเธอเสมอ ภาพที่ทั

ไอรินลดาสั่งเหล้ามาชุดใหญ่คืนนี้ยังไงต้องเมาให้ได้ จิตใจร้อนรุ่มไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเมื่อคิดถึงแคทเธอรีน พาลหงุดหงิดไปหมด“เบาๆ นะคะเดี๋ยวเมาพี่ขี้เกียจแบก” ไอรินลดาคอแข็งมากน้อยนักที่จะเมา“ไม่ต้องห่วงค่ะ”“ช่วงนี้ความสัมพันธ์ของหนูลดากับคุณโฬมเป็นยังไงบ้าง” เดซี่เห็นว่าช่วงนี้ไอรินลดาไม่พูดถึงนาธานเลย ปกติเธอจะเป็นคนรับฟังปัญหาตลอด“ก็ดีค่ะ” ดีที่ไม่ตายอีกนิดเธอจะขาดใจตายก่อน ที่ไม่ระบายเพราะไม่รู้จะพูดอะไร ช่วงนี้เธอกับเขาแค่เห็นหน้ากันก็พาลทะเลาะกันตลอดไอรินลดายกเหล้าขึ้นดื่มแต่สายตาก็ดันไปสะดุดกับร่างสูง ตัวต้นเหตุที่ทำให้เธอหงุดหงิดอยู่ในตอนนี้ เธอคิดว่าเขาอยู่กับแคทเธอรีนเสียอีกหญิงสาวแอบเข้าไปนั่งใกล้ๆ อยากรู้ว่าพวกเขาพูดคุยอะไรกัน เพื่อนของเขาหล่อมากไอรินลดาคิดอะไรอยู่ถึงมาคบกับนาธาน เอทำหน้าเพ้อฝันความรู้สึกดีมากเวลาอยู่ท่วมกลางผู้ชายหล่อๆไอรินลดาตั้งใจจะนั่งฟังเงียบๆ อยากรู้ว่าพวกเขาจะพูดถึงแคทเธอรีนหรือไม่นาธานนัดเพื่อนออกมานั่งดื่ม เขาเลือกที่จะปฏิเสธไปกินข้าวกับแคทเธอรีน เวลาเกือบเดือนที่ความสัมพันธ์ของเขากับไอรินลดาแย่ลง ไม่มีอะไรดีขึ้นมาเลยสักนิด“มึงเบาๆ หน่อย”“