Masukทั้งสองเดินทางมาถึงเชียงใหม่ในช่วงเวลาเกือบบ่ายโมงตรง ไอรินลดาทั้งเหนื่อยทั้งเพลียและตื่นเต้นเพราะไม่เคยนั่งเครื่องบินมาก่อน
พอมาถึงโรงแรมหญิงสาวอยากทิ้งตัวลงนอนทันที และสิ่งที่ตกใจมากกว่านั้นคือเขาจองห้องพักแค่ห้องเดียวซึ่งเธอไม่โอเค
“ฉันต้องการความเป็นส่วนตัว”
“หมายความว่าอะไร”
“ฉันต้องการแยกห้องค่ะจองห้องใหม่ให้ด้วย”
“ลดาไม่เอาน่า” ปกติหญิงสาวไม่เห็นเรื่องมากเรื่องเหล่านี้เลย วันนี้มาแปลกเหมือนว่าตั้งใจจะตีตัวออกห่างจากเขา
“ถ้าไม่จองห้องเพิ่มฉันจะไปนอนที่อื่น” เรื่องอะไรที่เธอต้องมานอนร่วมเตียงกับเขา ถึงเขาจะหล่อแต่ก็ไม่คิดจะแย่งของคนอื่นมาเป็นของตัวเอง
สุดท้ายนาธานต้องยอมจองห้องเพิ่มโชคดีที่ยังมีห้องว่างไม่อย่างนั้นเขาคงต้องไปนอนที่อื่น แปลกมากความจำเสื่อมก็ไม่น่าจะทำตัวเหมือนรังเกียจเขาขนาดนั้น
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
“ลดาเย็นนี้คุณต้องลงไปทานข้าวกับผม หากไม่ลงไปผมจะมาลากคุณลงไปเอง”
“รู้แล้วน่า”
“ผมไปแล้วคุณพักผ่อนตามสบาย”
ไอรินลดาตอบกลับมาอย่างรำคาญทำไมเขาถึงบังคับเธอทุกอย่างเลยนะ แล้วอยู่กับเจ้าของร่างเดิมได้ยังไงอีกคนก็ขี้วีนขี้เหวี่ยง อีกคนก็บังคับขู่เข็ญกันเก่ง อีกคนเป็นไฟอีกคนเป็นระเบิดตายกันไปข้าง
ไอรินลดาค้นหาเสื้อผ้าที่นำติดตัวมาซึ่งมีชุดว่ายน้ำอยู่ น่าจะเป็นของดาราสาว เพราะเธอไม่ได้จัดกระเป๋าเองหญิงสาวเปลี่ยนชุดเสร็จสรรพ และสวมทับด้วยเสื้อคลุมแล้วออกมาจากห้องพัก
“ตายแล้วเพิ่งจมน้ำมายังจะอยากมาว่ายน้ำอีก” วันที่จมน้ำแม่ดาราสาวขาเหวี่ยงน่าจะไม่ว่ายน้ำไม่เป็น ส่วนเธอก็พอว่ายน้ำได้
ไอรินลดาเดินไปเรื่อยๆ จนมาหยุดที่สระน้ำกว้างใหญ่ หญิงสาวเดินเหม่อลอยไปเรื่อย เพราะคิดถึงเรื่องที่ผ่านมาว่าทำไมเธอถึงมาอยู่ในร่างของไอรินลดาได้ ระหว่างนั้นเธอเกิดเดินเซเล็กน้อยจนเกือบจะตกลงไปในสระน้ำ
“ระวังครับ”
“ว้ายยยย”
“เป็นอะไรหรือเปล่าครับ”
“เอ่อ ไม่เป็นอะไรค่ะ” ไอรินลด่รีบขอบคุณเขาที่ช่วยเธอไว้ ไม่อย่างนั้นคงได้ตกลงไปในสระน้ำ เธอเงยหน้าขึ้นมาสบตากับเขาและส่งยิ้มให้ เธอกำลังจะขอบคุณชายหนุ่มที่ช่วยเธอไว้ แต่มีมือหนาของนาธานดึงเธอออกมาจากอ้อมแขนของเขา
“เกิดอะไรขึ้น!!” เขาเผลอหน่อยไม่ได้เลย ดีนะที่เขาเดินผ่านมาทางนี้พอดี ไหนบอกว่ารักเขาจะเป็นจะตายทำไมตอนนี้ถึงได้อ่อยผู้ชายไปเรื่อย
“มะ ว้ายคุณ!”
นาธานลากหญิงสาวขึ้นมาบนห้องพัก ทั้งที่หญิงสาวยังไม่ได้ขอบคุณเขาเลย เมื่อมาถึงชายหนุ่มปิดประตูเสียงดังพร้อมกับหันมาจ้องหน้าไอรินลดา
ปัง!
“คุณทำตัวดีๆ ไม่ได้รึไงมันแรดมันคันขนาดนั้นเลยเหรอ” เขาโกรธที่เธอไม่ระวังตัวแถมยังใส่ชุดว่ายน้ำ เดินลงไปโชว์พวกหนุ่มๆ แถวนั้นอีก
“พูดอะไรของคุณ”
“ถ้าผมลงไปไม่ทันไม่ใช่ไปเอากันแล้วเหรอ”
“คุณจะดูถูกฉันมากเกินไปแล้วนะ!” เขาแค่มีน้ำใจช่วยเหลือเธอ ไม่มีใครมีความคิดสกปรกแบบนั้นหรอกมีแต่เขาที่ไม่ยอมฟังอะไรเลย
“อยากเป็นข่าวมากหรือไง!”
“ฉันทำอะไร ห๊ะ!” เธอเองก็เริ่มจะโมโหเช่นกันที่ถูกเขาต่อว่าแบบนี้ ทำไมผู้ชายคนนี้ถึงได้ไร้เหตุผลทำตัวเหมือนตัวเองเป็นศูนย์กลางของจักรวาล
“ก็ไอ้ที่คุณไปอ่อยพวกมันไง”
“คุณแก่แล้วท่าจะเลอะเลือน”
“ไอรินลดาผมยังไม่แก่อย่ามาเดินหนีผมนะ!!” เขาเกลียดที่สุดตอนที่หญิงสาวไม่ปฏิเสธ แถมยังคิดจะเดินหนีเขาอีก
“ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้คุณโฬม”
“คุณชอบมันใช่ไหม ตอบมาดิวะ!”
“คุณเริ่มไม่มีเหตุผลแล้วนะ” เธอจะเอาอะไรไปชอบเขาในเมื่อเขาเป็นคนมาช่วยเหลือเอง ยังไม่ทันจะขอบคุณนาธานก็เข้ามาเสียก่อน
“ที่คุณเปลี่ยนไปเพราะเริ่มมีใจให้คนอื่นสินะ”
“ไร้สาระ! อื้อ...อ๊ะ”
เขาคว้าท้ายทอยของหญิงสาวให้หันกลับมารับรสจูบของ เขาไม่ชอบที่ปากเล็กๆ นี้ยืนเถียงเขาแทบเป็นแทบตายไอรินลดาไม่เคยเป็นแบบนี้
“อืมม”
นาธานครางออกมาเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าหญิงสาวจูบตอบเขา ลิ้นหนาซอกแซกเข้าไปในปากและกวาดต้อนน้ำหวานในโพรงปาก
ไอรินลดาทั้งตกใจและตื่นเต้นเพราะนี่เป็นจูบแรกของเธอ เธอเผลอจูบตอบเขาโดยไม่รู้ตัว เขาบังคับให้ทำอะไรเธอก็ยอม เมื่อตั้งสติได้ว่าไม่ควรทำแบบนี้ไอรินลดาจึงกัดลิ้นของเขา
สองลิ้นหนาผละออกมาจากกันเมื่อหญิงสาวเป็นฝ่ายผลักเขาออกก่อน หญิงสาวเช็ดน้ำลายออกจากมุมปากและสูดหายใจเข้าปอด ก่อนจะหันมาเอาเรื่องเขา
เพียะ!
“โอ๊ะ ไอรินลดาคุณตบผมทำไม” นาธารลูบแก้มสากที่โดนเธอตบ เกิดมาไม่เคยมีใครกล้าตบหน้าเขาด้วยซ้ำไปไอรินลดาเปลี่ยนไปแล้วจริง
“คุณมันคนฉวยโอกาสน่ารังเกียจ” จูบแรกของเธอไม่มีอยู่แล้ว โดยผู้ชายคนอื่นมาช่วงชิงไป
“...”
“ห้ามทำกับฉันแบบนั้นอีก!!”
“ไอรินลดาคุณกล้าตบหน้าผมเหรอ” เขายืนงงเป็นไก่ตาแตกว่าแค่จูบทำไมต้องโวยวายขนาดนั้นด้วย ทำเหมือนว่าไม่เคยจูบกับใครมาก่อน
“อย่าเข้าใกล้ฉันอีกไสหัวออกไป”
“ไอรินลดา...”
ปัง!
นาธานยืนมองประตูที่เพิ่งถูกปิดใส่หน้า โดนกัดลิ้นไม่เจ็บเท่าโดนหญิงสาวตบ ไอรินลดาเป็นอะไรทำไมถึงรังเกียจเขา หรือว่าหญิงสาวจะมีคนอื่น พอคิดมาถึงตรงนี้หัวใจของเขาก็ว้าวุ่นเข้าไปกันใหญ่ จากที่คิดจะเขี่ยหญิงสาวทิ้ง เหมือนจะเป็นเขาเองที่กำลังจะถูกเขี่ยทิ้ง
“แม่งเอ๊ย!”
ไอรินลดาเขาหูแนบกับประตูเมื่อมั่นใจแล้วว่าชายหนุ่มออกไป หญิงสาวจึงโล่งใจเธอใช้นิ้วแตะเบาๆ ที่ริมฝีปากที่เพิ่งถูกเขาขโมยจูบไป
“ยัยลดาเขามีเจ้าของแล้ว ขอโทษด้วยนะคะคุณดาราฉันไม่ได้ตั้งใจ”
หญิงสาวยกมือขึ้นไหว้และพึมพำอยู่คนเดียวก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไปเพื่อสงบสติอารมณ์ตัวเอง ขนาดอยู่กับร่างนี้แค่ไม่กี่วันก็โดนเล่นงานเสียแล้ว แล้วเธอจะเอาตัวรอดยังไง
“หรือเราจะบอกความจริงดี”
“ใครมันจะไปเชื่อวะ”
หญิงสาวยืนคุยคนเดียวจนเริ่มปวดศีรษะขึ้นมาจึงเข้าไปอาบน้ำ เพื่อระบายความอัดอั้นตันใจเย็นนี้ต้องลงไปรับประทานอาหารกับนาธานอีก จะทำยังไงให้ไม่คิดถึงเรื่องจูบนั้น
“บ้าจริงทำไมเราต้องคิดถึงแต่ไอรินลดาด้วย”
ครืด ครืด ครืด
“ครับคุณแคท”
“ถึงเชียงใหม่แล้วเงียบไปเลยนะคะ”
“คุณรู้ได้ยังไงว่าผมอยู่เชียงใหม่” เขาไม่ได้บอกคทเธอรีน รอบนี้เขามากันแค่สองคนกับไอรินลดา นาธานเริ่มแปลกใจ
“ก็ถามคุณเอเดนไงคะ” ความจริงแล้วเธอจ้างเลขาของเขาให้คอยรายงานว่านาธานไปไหนบ้างในแต่ละวัน และไปกับใคร
“ครับ ผมติดธุระแค่นี้ก่อนนะครับ” เขาเลือกที่จะวางสายปกติลูกน้องของเขาไม่น่าจะบอกเรื่องนี้กับใคร เพราะถือเป็นความปลอดภัยอย่างหนึ่ง กลับไปเขาต้องจัดการมันก่อน
“...”
เขาเกิดความสับสนเพราะใจหนึ่งไม่อยากเลิกกับหญิงสาวแล้ว แต่อีกใจแคทเธอรีนจะพาเขาไปได้ไกลกว่า เพราะเขาต้องทำธุรกิจคบกับคนที่มีอุดมการณ์เดียวกันน่าจะเวิร์กกว่าเยอะ
โลก นพศิระ วัย 8 ขวบ ตอนนี้เริ่มโตเป็นหนุ่มกำลังนั่งมองน้องๆ วิ่งเล่นกันที่สวนหน้าบ้านเรียกว่าโตเท่าคนเป็นแม่แล้ว ยิ่งโตยิ่งฉายแววความเจ้าชู้ไม่น้อยไปเรียนก็มิวายมีสาวเข้ามาจีบตั้งแต่เด็กโอม นพเก้า วัย 6 ขวบ เด็กที่เงียบขรึมเหมือนคนเป็นพ่อโลกส่วนตัวสูงและมักวาดรูป ไอรินลดาจึงสนับสนุนความต้องการของลูกทุกอย่างการทำกิฟต์ครั้งแรกไม่ประสบความสำเร็จและครั้งที่สองก็เช่นกัน จนทั้งสองคนเริ่มท้อและครั้งที่สามลูกๆ จึงยอมมาอยู่ด้วยเลโอ นภพิรุฬห์ และ ไอด้า ไอศิตา ลูกแฝดชายหญิงวัย 4 ขวบ ตอนนี้กำลังวิ่งเล่นกันที่สวนโดยมีคุณปู่คุณย่านั่งมองดูตลอดนาธานเดินมาหาลูกชายคนโตที่เริ่มตีตัวออกห่างจากพวกเขาตามวัยของเขา แต่มีเรื่องอะไรลูกจะมาบอกเขาทุกครั้งทำให้นาธานสบายใจ“ไงได้ข่าวว่ามีเด็กที่ไหนมาจีบ?”“ยัยอ้วนนะสิคุณพ่อมาจีบผม”“ไม่เอาสิเราเป็นผู้ชายไม่พูดแบบนั้น” รู้แล้วว่าปากร้ายได้ใคร ได้เขามาเต็มๆ ตอนเด็กเขาเล่นด่าทุกคนที่ไม่ชอบหน้า“คุณพ่อจะส่งโลกิไปเรียนที่ไกลๆ จริงเหรอครับ” โลกิน่าเศร้าเพราะเขาไม่อยากไปเรียนที่ต่างประเทศ เขาอยากอยู่กับน้องๆ และอยากอยู่กับแม่“พ พ่อ...”“โลกิไม่อยากไปครับ”แค่เห็นใ
โลกิ นบศิระ หิรัญวีระโชติ ลืมตาดูโลกครบสองปีบริบูรณ์ นาธานหวงลูกยิ่งกว่าอะไรคุณปู่คุณย่าเห่อหลานและสปอยหลาน วันไหนที่ไอรินลดาเหนื่อยพวกท่านจะพาหลานไปเลี้ยงเอง เรียกได้ว่าเธอแทบไม่ได้ทำอะไร“กลับมาแล้ว” เสียงเด็กน้อยดังขึ้นมาหน้าประตูบ้าน พร้อมกับสะพายกระเป๋าเป้ใบเล็กตอนที่ตั้งท้องลูกคนแรกนาธานออกมาสร้างเรือนหอไว้บริเวณรั้วบ้านของหิรัญวีระโชติ และพาเธอย้ายมาอยู่เพราะอยากให้เธอมีเวลาส่วนตัว อยากทำอะไรก็ทำได้เลยไม่ต้องเกรงใจพ่อแม่ไอรินลดาตอนนี้กำลังตั้งท้องได้ห้าเดือนเดินออกมารับลูกชาย ท้องสองเธอก็ยังได้ลูกชายอีกคนและไม่ได้กลับเข้าไปทำงานในวงการบันเทิงอีกเลย อยากเลี้ยงลูกและใช้เวลาอยู่กับคนที่ตัวเองรัก“ไปอยู่กับคุณย่าดื้อไหมครับ”“ไม่ดื้อครับ”“มาให้แม่หอมแก้มหน่อย” หญิงสาวอุ้มลูกขึ้นมานั่งบนโชฟามือน้อยๆ กำลังลูบหน้าท้องของเธอ และแนบหูท้องไปที่หน้าท้อง โลกิชอบทำแบบนี้เหมือนพ่อเขาไม่มีผิดเวลาเกือบห้าโมงเย็นไม่นานนาธานคงกลับมาถึงบ้าน ช่วงนี้เขาแพ้ท้องแทนเธอบ่อยเลยงอแงไม่อยากไปทำงาน จากที่จะมีลูกชายสองคนเธออาจจะได้ลูกเพิ่มมาสามคนก็ได้“โลกิเอาเงินคุณปู่มาด้วย”“คุณปู่ให้เหรอครับ”“โลกิจ
นาธานอุ้มหญิงสาวมาในห้องและวางหญิงสาวลง ก่อนจะเข้ามาสวมกอดจากทางด้านหลัง และพร่ำเพ้อบอกรักไอรินลดาไม่หยุด จนคนตัวเล็กเขินอายจนแก้มแดง “ผมรักคุณนะลดาวันนี้คุณสวยที่สุดเลย” “ลดารักคุณค่ะ” “ที่รักครับ ผมมีความสุขที่สุดเลย” เขาไม่เคยมีความสุขแบบนี้มาก่อน ชายหนุ่มจับไหล่ของเธอหันมามองหน้ากัน “ขอบคุณนะครับที่เราผ่านเรื่องร้ายๆ มาด้วยกันได้” “ลดาขอบคุณเหมือนกันค่ะที่ปกป้องลดา” ทั้งสองต่างขอบคุณกันที่ผ่านเวลาที่ยากลำบากมาได้ เขาพิสูจน์ตัวเองในวันที่เขาเอาตัวมาบังเธอจากกระสุน โดยไม่สนใจว่าตัวเองจะเจ็บหรือไม่ ตอนที่เขาส่งเธอขึ้นฝั่งและตัวเองจมน้ำหายไปต่อหน้าต่อหน้า วันนั้นเองที่ไอรินลดารู้ใจตัวเองว่ารักเขามากแค่ไหน “ทำอะไรคะ” “ผมขอคุยกับลูกหน่อย” เขาเอาหูแนบไปกับหน้าท้องของเธอ พร้อมกับพูดกับลูกในท้องจนไอรินลดาหัวเราะออกมาด้วยความเอ็นดูสามี “โตขึ้นให้หล่อๆ โจ๊ยใหญ่เหมือนพ่อนะ” “คุณโฬมพูดอะไรแบบนั้น” “คุณว่าเขาจะดื้อเหมือนคุณไหม?” นาธานเงยหน้าขึ้นมาถามเธอ เขาน่าจะใช้คำพูดผิดมากกว่าลูกน่าจะดื้อเหมือนคนเป็นพ่อ “
นักข่าวทุกสำนักต่างก็ฮือฮากับเรื่องสุดช็อกนี้กันมากๆ ว่าดาราสาวชื่อดังแอบคบกับนักธุรกิจหนุ่มมหาเศรษฐีแถมยังมีเบบี๋ด้วยกันแล้ว หญิงสาวถึงจะรู้สึกผิดต่อเจ้าของร่างแต่ก็แอบขอบคุณเธออยู่ในใจเป็นพันๆ ครั้งที่มอบร่างอันมีค่ามาให้เธอ ทำให้ได้เจอนาธานและมีครอบครัวที่สมบูรณ์แบบในวันนี้ ก่อนวันเข้าประตูวิวาห์ไอรินลดาจัดเซอร์ไพรส์ชายหนุ่ม คุณหมอได้ส่งเพศลูกมาให้แล้วหญิงสาวปิดตานาธานเดินมาถึงสวนหลังบ้านที่ได้จัดดอกไม้ไว้อย่างสวยงาม “ผมตื่นเต้น” “เดี๋ยวก็รู้ค่ะ” เธอหยิบลูกโป่งขึ้นมาให้เขาถือไว้ ในนั้นจะบอกเพศลูกว่าเขาได้ลูกชายหรือลูกสาว ซึ่งวันนี้มีคนในบ้านมาร่วมลุ้นด้วยกัน “เจาะลูกโป่งเลยค่ะ” “ผมไม่รอแล้วนะ” นาธานตื่นเต้นไปหมดเป็นครั้งแรกที่เขาจะได้เป็นพ่อคน แม้ว่าจะได้ลูกเพศไหนเขาก็ยินดีเขาเจาะลูกโป่งจนแตกท่ามกลางเสียงกรีดร้องด้วยความดีใจของคนในบ้าน “กรี๊ด แม่ได้หลานชายคุณคะเราได้หลานชาย” เพนนีดีใจจนแก้มปริ เดินเข้ามากอดลูกสะใภ้ซึ่งตั้งใจว่าหลานคนแรกของตระกูลอยากได้เป็นหลานชาย และนาธานก็ทำได้จริงๆ “ผมได้ลูกชายเหรอครับ” “ไม่ดีใจเหรอคะ
‘ทางตำรวจได้ควบคุมตัวนายพอลและนางสาวแคทเธอรีน เข้าให้ปากคำเพิ่มเติมและคัดค้านการประกันตัว ในคดีจ้างวานฆ่าผู้บริหาร JS กรุป’ นาธานปิดทีวีทิ้งคนที่เขาเคารพไม่น่าจะคิดสั้น อำนาจที่อยู่ในมือและใช้แบบผิดๆ สุดท้ายมันกลับย้อนมาทำลายตัวเอง “ทางนั้นไม่ยอมรับสารภาพ” “คุณพ่อคิดว่าลูกสาวเขาจะมีส่วนรู้เห็นไหมครับ” เขาไม่อยากจะเอ่ยชื่อผู้หญิงคนนั้นด้วยซ้ำ เลือดเย็นทั้งพ่อทั้งลูก “มือปืนแคทเธอรีนเป็นคนจ้างมา” “คุณพ่อจัดการให้สองพ่อลูกไม่ต้องออกมาอีกเลยนะครับ” อำนาจของตระกูลยังไงสองพ่อลูกต้องจำคุกตลอดชีวิต หรือไม่ก็ขับไล่ออกนอกประเทศไปเลยพวกมันทำเขา เขาไม่ว่าแต่มันตั้งใจจะยิงไอรินลดา นาธานใช้เวลารักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลเกือบสองสัปดาห์ ระหว่างนั้นไอรินลดาก็มาเยี่ยมบ้างบางวันก็ติดถ่ายแบบเลยไม่ได้มาหาเขา เขาขอร้องให้หยุดรับงานแต่อรินลดาก็ยังคงดื้ออ้างว่างานถูกกำหนดไว้หมดแล้ว “ลดากลับมาหรือยัง” “ยังเลยค่ะเห็นบอกจะกลับมาช่วงบ่ายๆ ค่ะ” นาธานพยักหน้ารับรู้เขาจึงนั่งรอนอนรอเพื่อรอภรรยากลับบ้าน หลังจากนี้เขาคงต้องห้ามหญิงสาวแบบจริงจังไม่อย่าง
ระหว่างทางกลับบ้านนาธานขับรถมาเรื่อยๆ แต่ครั้งนี้ความรู้สึกของเขามันแปลกไปต่างจากเดิม เหมือนว่าอีกไม่ช้าจะมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้น “โทรหาเอเดนเดี๋ยวนี้!” “มีอะไรคะ?” “อย่าเพิ่งถาม” เขามองไปที่กระจกหลังเห็นรถตู้สีดำทึบกำลังขับตามเขาออกมาตั้งแต่อยู่โรงพยาบาล เขาชะล่าใจเองที่ครั้งนี้ไม่ยอมให้ลูกน้องตามมาด้วย “มีคนตามมาพวกนายรีบส่งคนมา” “มีอะไรเกิดขึ้นคุณหมอบลง” นาธานเริ่มหักเลี้ยวรถออกมาจากตัวเมือง เขาขับรถเร็วมากต้องรีบหนีออกไปจากตรงนี้ เพราะกลัวว่าคนข้างกายจะได้รับอันตราย เมื่อรถตู้วิ่งเข้ามาขนาบข้างพวกมันลดกระจกลงเล็กน้อย และเล็งปืนมาฝั่งคนนั่งข้างคนขับเหมือนจงใจจะจัดการไอรินลดา ปัง ปัง “กรี๊ดดดด” “ลดาหมอบลง!” ยังดีที่รถเขากระกันกระสุนเลยเกิดเพียงรอยร้าว เขารีบเหยียบคันเร่งหนีแต่พวกมันกลับไม่ยอมปล่อย ก่อนจะยิงมาอีกหนึ่งนัดครั้งนี้กระสุนเข้าทะลุยางรถยนต์ จนรถส่ายไปส่ายมาก่อนจะพลิกคว่ำ ก่อนที่รถจะตกสะพานแม่น้ำนาธานเอาตัวมาบังหญิงสาวไว้ ทำให้เขาได้รับแรงกระแทกอย่างแรงได้เขาพยายามตั้งสติ ก่อนจะหาทางทุบกระจกและพาไอรินล
ตกเย็นไอรินลดาจึงมาตามที่เขานัดไว้ หญิงสาวนั่งบรรยากาศคืนนี้สวยมาก เธอมองออกไปยังพื้นกว้างใหญ่ทำให้นึกถึงเรื่องราวที่ผ่าน “ช่วยบอกให้เขาหยุดเล่นได้ไหมคะ” เธอไม่ชอบเสียงไวโอลิน ไม่ชอบเวลามีใครมารบกวนตอนกินข้าวเมื่อหันมาบอกนาธารเสร็จจึงหันกลับไปมองวิวต่อ “พอแล้วครับขอบคุณมาก” นาธานให้
นาธานสั่งให้คนมาดูแลไอรินลดาเป็นอย่างดีในระหว่างที่พักรักษาตัว ไม่ว่าหญิงสาวจะขยับไปไหนก็จะมีคนของเขาคอยเดินตามหลังอยู่ตลอดเวลาจนบางครั้งเธอก็อึดอัด ข่าวการจมน้ำของดาราสาวดังไปทั่วโลกโซเชียล และผู้กำกับคนก่อนก็โดนเด้งไปตามระเบียบ เพราะไม่รอบคอบจนทำให้มีคนเสียชีวิต ไอรินลดานอนกินขน
ไอรินลดานอนนิ่งอยู่บนเตียงคนไข้เมื่อผู้ชายคนนั้นสั่งให้หมอเข้ามาตรวจร่างกายของเธอให้ละเอียด เธอไม่ได้เป็นอะไรแต่จะขัดคำสั่งเขาก็ไม่ได้ “คนไข้ร่างกายปกติดีครับสมองก็ไม่น่าจะได้รับความกระทบกระเทือน” “หมอแน่ใจนะว่าไม่เป็นอะไร” นาธานไม่อยากจะเชื่อเพราะคนตรงหน้าทำเหมือนว่าไม่รู้จักเขาม
ไอรินลดาค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาพยายามปรับสายตาเมื่อมีแสงจากโคมไฟสาดส่องเข้ามา จนรู้สึกแสบตาหญิงสาวกำลังประมวลผลกับเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้น ว่าเธอจมน้ำไปแล้ว “ตายแล้ว!” ที่ว่าตายเพราะห้องที่เธอนอนอยู่นั้นหรูหรามากมีเครื่องอำนวยครบทุกอย่าง คงราคาคือละหลายแสนแล้วคนแบบไอรินลดาจะเอาเงินที่ไหนไปจ่







