สามีแกะกุ้งสามตัวให้นักขายแชมป์​​ ฉันเลือกหย่า のすべてのチャプター: チャプター 1 - チャプター 9

ทุกคนจ้องมองฉันด้วยสีหน้าเหลือเชื่อตู้เสวี่ยยิ่งโกรธจัด“พี่ชิงอวี่คะ ฉันก็ยอมรับปากว่าจะลาออกแล้ว ทำไมพี่ยังจะหย่าอีกคะ?”“วันนี้พี่ต้องยัดเยียดข้อหาเมียน้อยให้ฉันให้ได้เลยใช่ไหมถึงจะพอใจ? ฉันก็บอกแล้วไงว่าฉันกับประธานกู้บริสุทธิ์ใจต่อกัน! ไม่ได้มีอะไรเกินเลย! ฉันก็แค่อยากหาเงินเลี้ยงครอบครัว ทำไมพี่ต้องคอยหาเรื่องคนหาเช้ากินค่ำอย่างฉันด้วยคะ?!”ฉันทำหน้าเฉยเมย “เขายังไม่เคยแกะกุ้งให้ฉันเลยซักครั้ง…”ทุกคนจ้องมองฉันด้วยสีหน้าเอือมระอากู้ซีโจวยิ่งหนักกว่า เมื่อเห็นว่าฉันจะหย่าเพียงเพราะกุ้งแค่ไม่กี่ตัวจริงๆ อารมณ์โกรธก็พุ่งพล่านขึ้นมาทันที “ซ่งชิงอวี่! ถ้าอยากกินกุ้งคุณก็บอกสิ จะกี่ตัวผมก็แกะให้ได้! แต่วันนี้คุณล้ำเส้นผมเกินไปแล้ว ออกไปซะ! ช่วงนี้ผมไม่อยากเห็นหน้าคุณ!”พูดจบ เขาก็กระชากฉันให้เดินไปทางประตูบริษัทแต่ฉันดึงดันที่จะหย่า จึงรับหนังสือสัญญาหย่าที่ทนายจ้าวปริ้นต์เสร็จแล้วมาบังคับให้เขาเซ็นระหว่างที่ยื้อยุดฉุดกระชากกัน จู่ๆ ฉันก็รู้สึกหน้ามืดวิงเวียน แล้วก็หมดสติไปทันทีพอตื่นขึ้นมาอีกที ฉันก็พบว่าตัวเองอยู่ที่โรงพยาบาลแล้วกู้ซีโจวกับพนักงานในบริษัทของเขายืนล้อ

ไม่นาน เรื่องที่ฉันเป็นต้นเหตุให้สูญเสียสัญญามูลค่าหลายร้อยล้านก็แพร่สะพัดไปทั่วทั้งบริษัทแถมยังลอยไปเข้าหูแม่ของฉันด้วย“ชิงอวี่ ลูกเป็นอะไรไป? อยู่ดีๆ ทำไมถึงจะหย่า? แล้วยังทำให้บริษัทต้องเสียสัญญามูลค่าหลายร้อยล้านไปอีก ลูกทำตัวเหลวไหลแบบนี้แม่ก็ช่วยอะไรลูกไม่ได้หรอกนะ!”“ลูกอย่าไปรังแกซีโจวเลย ถึงเขาจะเป็นเด็กกำพร้า แต่เขาก็เข้ามาอยู่ตระกูลซ่งของเราตั้งแต่สิบขวบ พ่อกับแม่ก็เห็นเขามาตั้งแต่เด็ก แถมตั้งแต่เล็กจนโตเขาก็ตามใจลูกมาตลอด เป็นลูกเองที่บอกว่าชอบเขาและอยากแต่งงานกับเขา แต่ตอนนี้มันคืออะไร? เพิ่งจะแต่งงานกันได้เท่าไหร่ลูกก็เริ่มหาเรื่องป่วนเขาแล้ว!”“แม่ขอบอกไว้เลยนะ เลิกทำตัวเป็นคุณหนูเอาแต่ใจไปรังแกเขาได้แล้ว เลิกพูดเรื่องหย่าด้วย เมื่อกี้ตอนที่แม่โทรหาเขา เสียงเขายังสั่นเครืออยู่เลย… ได้ยินไหม! ไม่อย่างนั้นแม่กับพ่อไม่เอาลูกไว้แน่!”ฉันเงียบไปครู่ใหญ่ แหงนหน้ามองท้องฟ้าที่มืดครึ้มแล้วถอนหายใจออกมา“แม่คะ ยังไงชีวิตคู่ครั้งนี้หนูก็ต้องหย่าให้ได้ค่ะ”พอพ่อได้ยินก็โกรธจัดจนด่ากราดออกมา "ซ่งชิงอวี่! เป็นเพราะพวกเราสั่งสอนแกมาไม่ดีใช่ไหม?! ทำไมแกถึงกลายเป็นคนไม่มีความรั

ทุกคนได้ยินดังนั้นก็พากันหันไปมองตู้เสวี่ย"ซ่งชิงอวี่ พี่ยังจะมาใส่ร้ายฉันอีกเหรอ! ตกลงฉันไปทำอะไรให้พี่นักหนา!" ตู้เสวี่ยร้อนรนจนขอบตาแดงทุกคนเห็นเธอร้องไห้ก็รีบพูดเข้าข้างเธอทันที"ซ่งชิงอวี่ ถึงประธานกู้จะไม่ได้เอาของของตู้เสวี่ยกลับบ้าน ก็พิสูจน์ไม่ได้ว่าเธอมีความสัมพันธ์กับประธานกู้ซะหน่อย? อีกอย่างตู้เสวี่ยก็ขึ้นชื่อเรื่องความเย็นชาไม่ชอบพูดจาอยู่แล้ว""ใช่ ตู้เสวี่ยปกติวันๆ ตั้งใจทำงานจะตาย นอกจากเรื่องงานก็ไม่เคยพูดกับประธานกู้เกินมาสักคำ เธอจะไปมีซัมติงกับประธานกู้ได้ยังไง!""เลขาเก่าเก้าคนยังไม่มีความสัมพันธ์กับประธานกู้เลย ตู้เสวี่ยก็ต้องไม่มีความสัมพันธ์กับประธานกู้แน่นอนสิ! ฉันทำงานมาตั้งหลายปี เพิ่งเคยเจอผู้หญิงที่เถรตรงขนาดนี้เป็นครั้งแรก คราวก่อนเธอยังเคยด่าประธานกู้เพราะเขาทำงานพลาดเลยนะ""ใช่ๆ ปกติตู้เสวี่ยกับประธานกู้ก็ดูเหม็นขี้หน้ากันอยู่แล้ว ไม่มีทางแอบคบกันได้หรอก!""..."ตู้เสวี่ยเห็นทุกคนเข้าข้างเธอ ก็สงบสติอารมณ์ลงทันที เธอหันมาลอยหน้าลอยตาตั้งคำถามกับฉัน "พี่ไม่ต้องมาว่าฉันเลยนะ! ตัวพี่เองยังแอบไปเปิดห้องกับจ้าวจิงชวนเลย! แถมยังเป็นเตียงคิงไซซ์ในโรง

รักสิ ทำไมจะไม่รักล่ะ?ฉันชอบเดินตามกู้ซีโจวมาตั้งแต่เด็ก พอขึ้นมัธยมปลายฉันถึงเพิ่งรู้ใจตัวเองว่าความรู้สึกที่มีให้เขามันคือความรักแบบหนุ่มสาวหลังจากนั้น เขาไปไหนฉันก็ตามติดแจไปที่นั่นแค่เขาปรายตามองรองเท้าผ้าใบออกใหม่แวบเดียว ฉันก็ทุบกระปุกเอาเงินเก็บตัวเองไปซื้อให้เขา เขาชอบคริสเตียโน โรนัลโด ฉันก็บินเดี่ยวไปต่างประเทศเพื่อตามล่าขอลายเซ็นมาให้ เขาชอบรถสปอร์ต ฉันก็ไปตื๊อให้พ่อแม่ซื้อรถให้เขา…เขาหน้าตาดี เรียนเก่ง เป็นเดือนโรงเรียน มีผู้หญิงมาชอบเขาเยอะมากฉันคิดมาตลอดว่าเขาเห็นฉันเป็นแค่น้องสาว จึงไม่กล้าล้ำเส้นมาโดยตลอดแต่ในช่วงปิดเทอมฤดูร้อนตอนเรียนจบมัธยมปลาย เขาที่ปกติชอบหาทำแต่เรื่องตื่นเต้นเร้าใจสารพัดกลับยอมถอดเขี้ยวเล็บ แล้วอยู่ติดบ้านเชื่อฟังคำพูดฉันอย่างว่าง่ายเขาเริ่มมาวนเวียนอยู่รอบตัวฉัน แม้แต่ตอนที่ฉันออกไปดูหนังกับเพื่อนร่วมชั้น เขาก็ยังตามไปด้วยเขาอ้างว่าที่ทำไปก็เพื่อปกป้องฉัน กันไม่ให้ฉันริจะมีความรักก่อนวัยอันควรแต่ในคืนวันที่เขาพูดประโยคนั้น เขากลับมาเคาะประตูห้องนอนของฉัน แล้วมองฉันด้วยใบหน้าแดงก่ำ “ถ้าจะมีความรักในวัยเรียนก็มีความรักกับผมเถอะนะ?