อีกหนึ่งสัปดาห์ต่อมา…“ลุงโมกข์… ช่วยขับรถไปส่งคุณนายที”เสียงป้านวลที่เดินออกมาตากเทอเรสหน้าบ้าน ร้องสั่งลุงโมกข์ซึ่งเป็นคนขับรถ“คุณนายจะไปไหนรึ… ”ลุงโมกข์ถามด้วยความสงสัย ก่อนจะพลิกหลังมือขึ้นมองนาฬิกา ตอนนี้เวลาห้าทุ่มกว่าแล้ว“เพื่อนสนิทของคุณนายมาเที่ยวหัวหิน คุณนายจะไปเจอเพื่อนที่รีสอร์ตในอำเภอชะอำ… ”ป้านวลตอบ…ไม่นานคุณนายก็เดินออกมา วันนี้หล่อนดูสวยสะดุดตา และเสื้อผ้าก็มีสีสันสดใส ดูแตกต่างจากทุกวันที่มักจะสวมแต่เสื้อสีดำเพราะไว้ทุกข์ให้สามีแต่หลังจากเกิดเหตุการณ์ไม่คิดฝันกับลุงแก้วเมื่อวันนั้น ก็ดูเหมือนว่าความเศร้าโศกหายไปจากดวงตาของหล่อน“ฝนใกล้จะตกแล้วนะ… ”ลุงโมกข์แหงนหน้าขึ้นมองผืนฟ้าที่ตอนนี้กำลังปกคลุมไปด้วยมวลเมฆ ทำให้ฟ้าทั้งผืนกลายเป็นสีดำ อีกทั้งกระแสลมก็พัดแรงขึ้น“ก็นั่นนะสิ… ถ้าออกไปตอนนี้ต้องเจอพายุแน่ๆ… ”ป้านวลกล่าวขณะแหงนหน้าขึ้นมองผืนฟ้า กระแสลมเริ่มพัดแรงขึ้นเรื่อยๆ ทำให้นึกเป็นห่วง ใจอยากจะให้คุณนายเลื่อนนัดเพื่อนๆ แต่ก็ทำได้เพียงแค่คิด ไม่กล้าห้าม“คุณนายมาแล้ว… ” ป้านวลจ้องมองเรือนร่างเอิบอิ่มในชุดเสื้อผ้ายืดเกาะอกสีแดงเข้มของผู้เป็นนายอวดสอ
Ler mais
FAZER LOGIN
