Semua Bab The Runaway Wife: Crawl Your Way Back To Us, Mr. Billionaire: Bab 11 - Bab 15

"Hay naku, alam mo talaga ang mga batas! Kahit abogado ka pa, hindi mo pa rin ako matatakot!"Masalita ang lalaki ng mga masasamang salita, ngunit ang kanyang kamay na itinaas sa ere ay kitang-kitang nanigas nang ilang sandali.Nang makita ni Ophelia na natakot na ito, itinuro niya ang duguang sugat sa kanyang siko at nagpatuloy. "May mga kamera sa paligid dito. Pwede kang humingi ng paumanhin sa akin ngayon at umalis, o kaya naman ay tatawagin ko ang mga pulis at magpapasuri sa medikal. Pero hinding-hindi ako papayag na aayusin natin ito nang pribado, at kailangan mong bayaran ang lahat ng gastos sa pagpapagamot."Pagkasabi nito, kinuha niya ang kanyang telepono mula sa kanyang bag, humarap nang bahagya, at nagkunwaring tumatawag. "Hello, 110 po ba ito? Ako po ay..."Sa kalagitnaan ng kanyang sasabihin, mabilis na kumaway ang lalaki. "Sige na, sige na! Sulit ba ang lahat ng ito dahil lang sa isang walang kwentang bagay? Humihingi ako ng paumanhin, sige na?"Pagkatapos humingi ng paum

“Abogado? Nagbibiro ka ba? Suot mo ‘yang ganyan? At hatinggabi na hindi ka pa umuuwi, sino’ng makakaalam kung anong kalokohan ang ginagawa mo!” Sinabi nito iyon ng may pandidiri, at saka padabog na isinara ang pinto at umalis. “Masama kang matanda!” Kumunot ang noo ni Gabriella, namilipit ang kanyang mabilog na mukha, at galit na sumigaw sa pinto ang maliit nitong tinig. “Gabbie, bawal magmura.” Marahang hinaplos ni Ophelia ang malambot at magulong buhok ng anak. Lumingon si Gabriella at buong pagmamahal na niyakap ang kanyang binti, malambing at matamis ang boses. "Mama, buti na lang nakauwi ka na. Sobrang na-miss kita.” Lumuhod si Ophelia at kinurot ang malambot at munting pisngi ng anak. “Nasaan na ang mga kapatid mo? Tulog na ba sila?” Kakatapos lang niyang magsalita nang humikab si Azure at lumabas mula sa kwarto. Ang kanyang malalaki, maitim, at maningning na mga mata ay tiningnan siya mula ulo hanggang paa. Nang makita ang benda sa kanyang noo, bahagyang kumunot ang n

“Nadapa lang po ako at bumagsak.”“Habang nagdedelibre ba ng pagkain?”“Muntik na po…”Kinurot ni Lucy ang kanyang maliit na mukha at umiling-iling. “Napakaganda naman ng iyong mukha, at kapag nasugatan ka, lalo ka pang nagmumukhang kaawa-awa.”Tinabig ni Ophelia ang kamay nito at sumulyap sa katabing opisina. “Dumating na ba po ba si Direktor San diaego?”“Bakit mo siya tinatanong? Alam mo namang mahilig siya sa mga babae.”“Kailangan ko po siyang makausap tungkol sa kasong hawak ko.”Nag-message na siya dito noong gabi, pero dalawang araw na ang nakalipas at wala pa rin itong sagot...Habang malalim ang kanyang pag-iisip, inabot siya ni Lucy at kumaway-kaway sa harap ng kanyang mga mata. “Lagi ka niyang ginugulo at inaabala, bakit ka pa nagtitiis sa kanya?”Mapait na ngumiti si Ophelia “Kailangan ko po ang trabahong ito.”“Ay, oo nga pala... may tatlo kang anak na kailangang palakihin.”Bumuntong-hininga si Lucy na puno ng pagkaawa sa kanya.Sa sandaling iyon, isang mahinang tinig a