Naramdaman ni Ophelia ang mainit na init na nagmumula sa amerikana na tumatagos sa kanyang balat, at nawala na ang kanyang pagmamatigas.Muli niyang sinilip ang kanyang telepono, ngunit wala pa ring tsuper na tumatanggap ng kanyang tawag.Kapag naghintay pa siya nang matagal, baka mag-umaga na.Isa pa, ibinigay nito sa kanya ang kanyang amerikana; sa sandaling ito, suot na lamang nito ay isang manipis at itim na damit na pang-itaas.Ang gabi sa kabundukan sa simula ng taglamig ay mas mas malamig pa kaysa sa siyudad.Kapag nanatili pa ito sa labas at hinarap ang malamig na hangin nang mas matagal, tiyak na nilalamig ito at lagnatin.At kapag nangyari iyon, magkakaroon na naman ito ng dahilan upang gawan siya ng gulo.Napakamakapangyarihan at mapag-utos ito; kung hindi siya sasakay, kaya nitong tumayo lamang doon hanggang sa sumikat ang araw.Mahigpit na kinagat ni Ophelia ang kanyang labi, lumigid sa paligid nito, pumunta sa kabilang panig, at buong tapang na binuksan ang pinto at suma
Baca selengkapnya