All Chapters of หลังพิชิตใจล้มเหลว ฉันคิดจะตาย จนสามเป้าหมายคลุ้มคลั่ง: Chapter 11 - Chapter 13

13 Chapters

บทที่ 11

ตอนนั้นเอง ฉันได้ยินเสียง “ติ๊ง” ของระบบดังขึ้น มันแจ้งว่ารายงานได้รับการอนุมัติแล้ว และกำลังจะลบตัวตนฉันทันทีฉันขอร้องระบบให้เวลาอีกแค่สองนาที เพื่อจะได้บอกลาจงลี่ให้ดี ๆโชคดีที่ระบบยอมตามคำขอ และเหมือนมันก็รับรู้อะไรบางอย่างเขาจับมือฉันไว้ น้ำเสียงสั่นเครือเหมือนกำลังจะร้องไห้ “เจียงเยว่ ฉันรู้ว่าเธอไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้ว ฉันเคารพการตัดสินใจของเธอ”จมูกฉันแสบร้อนขึ้นมาทันที นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนเข้าใจฉันจริง ๆ แบบนี้ฉันกอดเขาเบา ๆ เพื่อปลอบ สูดกลิ่นลาเวนเดอร์จาง ๆ บนตัวเขาผ่านมาตั้งหลายปี กลิ่นของเขาก็ยังไม่เคยเปลี่ยนเลย“ขอบคุณนะ…ที่อยู่กับฉันในช่วงสุดท้ายนี้”บางทีเพราะใกล้ตายแล้ว ฉันเลยรู้สึกอยากย้อนคิดอะไรหลายอย่างเป็นพิเศษ ไม่คิดเลยว่าช่วงสุดท้ายของชีวิต คนที่อยู่ข้างฉันจะเป็น “จงลี่” ที่ฉันเคยพยายามพิชิตความรักได้ไม่ถึงครึ่งปีเราพูดคุยกันถึงเรื่องที่เก็บไว้ในใจมาตลอดเขาบอกว่าหลังจากฉันจากไป เขาไม่เคยคบผู้หญิงคนอื่นอีกเลยและแอบตามหาข่าวของฉันอยู่ตลอด จนรู้ว่าฉันถูกขังอยู่ในโรงพยาบาลจิตเวชฟังเสียงระบบนับถอยหลังอยู่ข้างหู ฉันยกมือขึ้นลูบผมเขาแล้วมองเขาด้วยค
Read more

บทที่ 12

สุดท้ายฉันก็ถูกเจียงเป่ยพากลับบ้านพอเห็นว่าไม่มีใครอยู่ เจียงเป่ยก็ปล่อยโฮออกมาโดยไม่ปิดบังอีกต่อไปหัวใจของฉันที่ถูกทำร้ายจนพรุนไปหมดแล้ว ตอนนี้กลับนิ่งสนิท ไม่มีความรู้สึกอะไรแม้แต่น้อยถึงขั้นรู้สึกว่าเขาเหมือน “แกล้งร้องไห้” แสร้งสงสารทั้งที่สายไปแล้วตอนนั้นเอง เฉาอี้ก็รีบเข้ามาอีกครั้งพอเห็นร่างฉันเต็มไปด้วยรอยช้ำสีม่วงดำ เขาก็ชะงักไปกับที่อย่างไม่อยากเชื่อเฉาอี้ที่เคยนิ่งและคุมสติได้ดีมาตลอด ตอนนี้กลับควบคุมตัวเองไม่ได้อีกแล้ว“เยว่เยว่…ตื่นสิ อย่าทำให้ฉันตกใจแบบนี้”เขาค่อย ๆ เดินไปข้างศพฉัน แล้วเขย่าร่างฉันเหมือนหวังให้ฉันลุกขึ้นมาจงลี่เห็นท่าทางเสแสร้งนั้นก็หันไปถ่มน้ำลายใส่ แล้วด่าเขา “ตอนนี้รู้จักเสียใจแล้วเหรอ ก่อนหน้านี้ทำอะไรอยู่ ทำท่าทางแบบนี้มาโชว์ใครงั้นเหรอ”เฉาอี้ไม่สนใจคำด่าของจงลี่เลย ได้แต่ก้มหน้าร้องไห้เงียบ ๆน้ำตาของเฉาอี้หยดลงบนร่างฉันเต็มไปหมดฉันรู้สึกเพียงคลื่นไส้ในใจอย่างรุนแรงหลินอู๋ฉีเป็นคนสุดท้ายที่มาถึง เขายังไม่เชื่อว่าฉันตายแล้ว ถึงขั้นจะเอานิ้วไปแตะเพื่อพิสูจน์ว่ามันไม่จริงแต่พอมือเขาสัมผัสแขนฉันจริง ๆ กลับรู้สึกเย็นเฉียบจนสะดุ้
Read more

บทที่ 13

วันที่ฉันถูกฝัง ทุกคนสวมชุดสีดำด้วยความโศกเศร้าแทบขาดใจหลังฝังฉันลงสุสานแล้ว ทั้งสามคนก็พากันซึมเศร้าแล้วไปดื่มเหล้ากันฉันมองไปรอบ ๆ แต่กลับไม่เห็นจงลี่เลยเขาไม่มาส่งฉันเป็นครั้งสุดท้ายเหรอ…แต่ในวินาทีถัดมา ฉันก็เห็นจงลี่พาเซี่ยเหนียนเหนียนที่ถูกมัดทั้งตัวมาถึงที่นั่นตอนนั้น หลินอู๋ฉี เฉาอี้ และเจียงเป่ย ต่างชักมีดออกมาจากตัว แล้วแต่ละคนก็แทงเซี่ยเหนียนเหนียนคนละทีเสียงร้องโหยหวนของเธอจากตอนแรก ค่อย ๆ แผ่วลงเรื่อย ๆ จนแทบไม่มีแรงหายใจฉันยืนมองภาพที่เซี่ยเหนียนเหนียนถูกทรมานจนตาย ความรู้สึกในใจกลับมีความสะใจแปลก ๆส่วนพวกเขาที่แสร้งทำเป็นเจ็บปวด ลงมือฆ่าเธอ แล้วปากก็เอาแต่เรียกชื่อฉัน ก่อนจะเชือดคอตัวเอง ในตอนนั้นฉันกลับไม่รู้สึกอะไรเลยแต่พอเห็นจงลี่ถือมีดอยู่ในมือ ฉันกลับร้องไห้แล้วพยายามวิ่งเข้าไปห้ามเขาทั้งที่เรื่องทั้งหมดนี้ไม่เกี่ยวกับเขาเลย เขาทำแบบนั้นทำไมกันฉันพยายามพุ่งเข้าไปกอดเขา แต่ลืมไปว่า ตอนนี้ฉันตายไปแล้วฉันมองเขาค่อย ๆ หยุดหายใจ ร้องไห้จนสะอื้นแทบขาดใจ"เรียนผู้เล่น ยินดีด้วย ระบบตรวจพบว่าอีกหนึ่งผู้ทำภารกิจได้ตายแล้ว เป้าหมายภารกิจของคุณถือว่าสำ
Read more
PREV
12
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status