“คุณหุบปากไปเลย!”“กู้สือเยี่ยน ถ้าไม่ใช่เพราะตอนท้องลูกสาวฉันเป็นโรคซึมเศร้า ฉันก็คงไม่กลายเป็นคนขาดความมั่นคงแบบนี้หรอก!”“เหตุผลหย่าบ้า ๆ แบบนี้ ฉันไม่ยอมรับ!”หลิ่วเซียวเซียวชี้หน้าผม ดวงตาแดงก่ำผมไม่อยากจะมองเธอ พลางปิดกระเป๋าเอกสารแล้วพูดอย่างเย็นชา:“เซ็นซะ อย่าบังคับผม”พูดจบ ผมก็ถือของเดินออกไปทันทีทั้งครอบครัวต่างมองดูหลิ่วเซียวเซียวที่ตัวสั่นเทิ้มและผมที่จากไปอย่างเด็ดเดี่ยวพร้อมกระซิบกระซาบกันเบา ๆผมที่เคยเอาหลิ่วเซียวเซียวเป็นหลักก่อนในทุกเรื่องนั้น ทำไมถึงต้องหย่ากันเพราะเรื่องหยุมหยิมแค่นี้ด้วยหลิ่วเซียวเซียวชะงักไป ก่อนพยายามยื่นมือมาดึงผพ่อหลิ่วก็ร้อนใจจนแทบลุกขึ้นยืนแต่ทันทีที่ผมเพิ่งออกจากที่นั่ง ก็ถูกเซียวหลินซินจิตแพทย์ของหลิ่วเซียวเซียว กดไหล่ให้นั่งกลับลงไป“คุณชายกู้ ภรรยาของคุณเป็นภาวะซึมเศร้าหลังคลอดขั้นรุนแรง ขาดความมั่นคงทางใจมาก”“ที่เธอล็อกประตูก็เพื่อปกป้องตัวเอง! ในฐานะสามี คุณจะพูดจาใจร้ายแบบนี้ได้ยังไง?”“ก็เพราะคุณคอยหาเรื่องอยู่แบบนี้ อาการของเซียวเซียวถึงได้ทรุดลงเรื่อย ๆ!”เหล่าญาติ ๆ ต่างเข้าข้างเซียวหลินซินกันหมด“คุณหมอเซ
Read More