แชร์

บทที่3

ผู้เขียน: หลานเยวียนเซินจิ่ง
หลังจากพูดจบ ผมก็ถอนหายใจยาวแล้วเปิดวิดีโอที่ฉวีเมิ่งถิงเพิ่งส่งมา

ก่อนที่ฉันจะกลับถึงบ้านหลังเลิกงานทุกวัน มักจะมีเงาร่างหนึ่งเดินออกจากหน้าประตู

แถมยังจงใจหันไปทางกล้องวงจรปิดที่หน้าประตู โบกสะบัดกางเกงชั้นในลูกไม้หลากสีหลากแบบอย่างท้าทาย

สองวัน มันนานเกินไปแล้ว

ผมแค่อยากให้พวกเขาตกนรกไปซะเร็วๆ

ตอนที่ไปกินข้าวแล้วถึงเวลาเช็กบิล พนักงานแจ้งว่าบัตรหมดเงินคงเหลือแล้ว

ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ตระกูลหลิ่วควบคุมค่าใช้จ่ายทั้งหมดของผมอย่างเข้มงวด

พวกเขาอ้างว่าเพื่อป้องกันไม่ให้ผมไปลงทุนมั่ว แต่ความจริงแล้วก็แค่กลัวว่าผมในฐานะเขยแต่งเข้าบ้านนี้จะคุมอำนาจเท่านั้นเอง

หลิ่วเซียวเซียวเติมเงินเข้าบัตรของผมทุกเดือน

ถ้าอารมณ์ดีก็ให้เยอะหน่อย อารมณ์ไม่ดีก็จะไม่ให้เลย

ตั้งแต่เธอเปลี่ยนกุญแจใหม่ บัตรนี้ ก็ไม่มีเงินโอนเข้ามานานแล้ว

วันรุ่งขึ้น พอฟ้าเริ่มสว่าง ผมก็เตรียมตัวกลับบ้านไปเก็บของ

ยังไม่ทันได้เข้าไปในหมู่บ้าน ก็มีบรรดาป้าหลายคนชี้ไม้ชี้มือนินทาผมกันใหญ่

"นั่นมันสามีของตระกูลหลิ่วไม่ใช่เหรอ?"

“ฉันก็ได้ยินมาเหมือนกัน นี่มันไอ้เขยอกตัญญูที่ไปหากิ๊กที่รวยกว่าที่ข้างนอก แล้วก็ทอดทิ้งเมียกับลูกนี่นา!”

“ลูกสาวตระกูลหลิ่วเป็นผู้หญิงที่ดีนะ เพิ่งอยู่ไฟเสร็จก็ล้มป่วย ยังต้องมาเจอเรื่องเลวร้ายแบบนี้อีก! บาปกรรมจริง ๆ!”

เปลือกเมล็ดทานตะวันโยนมาใส่ผมไม่หยุด เสียงเสียดสีแหลมคมของพวกเธอดังก้องไปทั่วทั้งถนน

ผมกำลังจะหันไปโต้เถียง

“ที่รัก~”

รถปอร์เช่คันหนึ่งจอดลงที่ข้าวผม เสียงอ่อนหวานของหลิ่วเซียวเซียวดังออกมาจากในรถ

“ฉันรู้ว่าคุณต้องกลัมาแน่นอน ฉันพึ่งซื้อเนกไทเส้นใหม่ให้คุณ กลับบ้านไปลองดูกันนะ”

ผมขึ้นไปนั่งเบาะหลังด้วยสีหน้าไร้อารมณ์

เหลือบตาเห็นยี่ห้อของเนกไท ก็โยนออกไปทางหน้าต่างทันที

ปากของหลิ่วเซียวเซียวเพียงขยับเล็กน้อย แต่ไม่กล้าพูดอะไรออกมา

“โอ๊ย นี่มันของที่ซื้อมาแพงมากเลยนะเนี่ย!”

“โยนทิ้งแบบนี้เลยเหรอ?”

ป้าข้างข้างนอกรีบวิ่งมาแย่งกันที่ข้างรถ

“ขับรถ”

ฉันเชิดคางเป็นสัญญาณให้หลิ่วเซียวเซียวขับรถเข้าไปในที่จอดใต้ดิน

เธอระงับอารมณ์โกรธไว้ แล้วตามผมมาจนถึงหน้าประตูบ้าน

เมื่อประตูเปิดออก เซียวหลินซินก็กำลังโยกเปลลูกสาวอยู่ในห้องนั่งเล่น

หลิ่วเซียวเซียวตกใจจนหน้าถอดสี พยายามทำใจให้สงบ แต่ก็ยังพูดติด ๆ ขัด ๆ ว่า

“คุณหมอเซียว......นัดไว้แล้ว ว่าจะมา......รักษาให้ฉันก่อน”

ผมไม่อยากสนใจพวกเขา เดินตรงไปยังห้องนอน

ผมแค่มาเอากำไลหยกที่แม่ฝากให้ผมนำไปมอบแก่สะใภ้ตระกูลกู้เท่านั้น

ตอนนี้ หลิ่วเซียวเซียวไม่คู่ควรที่จะครอบครองมันอีกต่อไป

ยังไม่ทันก้าวเข้าไปในห้องนอน เซียวหลินซินก็เข็นรถเข็นเด็กมาขวางตรงหน้าผม ใบหน้าเต็มไปด้วยความพึงพอใจ

“คุณกู้ คุณรู้จักกลับบ้านก็ดีแล้ว”

“เด็กยังเล็กอยู่ จะขาดพ่อไม่ได้”

“รีบมาดูลูกสาวของคุณสิ”

ขณะที่พูดเขาก็ดึงผมไปที่ข้างรถเข็นเด็ก

ทนไม่ไหวอีกต่อไป ผมสะบัดเขาทิ้งอย่างด้วยความรังเกียจแล้วพูดว่า

“ไสหัวไป”

ผมรีบเดินเข้าไปในห้อง ดึงลิ้นชักหัวเตียงออกเพื่อหยิบกำไลหยก

เซียวหลินซินยังไม่ยอมแพ้ เดินตามเข้ามา พยายามจะแย่งกำไล แต่ก็แย่งไม่ได้

“ของของตระกูลกู้ นายก็คู่ควรด้วยเหรอ?”

ผมผลักเขาออกอย่างแรง ทันใดนั้นเซียวหลินซินก็ถอยหลังไปหลายก้าว

ทันใดนั้น เสียงร้องโหยหวนกับเสียงร้องไห้ของทารกดังระงมขึ้น

เซียวหลินซินล้มลงพื้น ข้าง ๆ คือรถแข็นเด็กที่พลิกคว่ำ

หลิ่วเซียวเซียวได้ยินเสียงก็รีบวิ่งเข้ามาในห้อง พอเห็นสภาพเละเทะบนพื้น ก็ไม่ทันฟังเหตุผลอะไรทั้งสิ้น ตะโกนใส่ผมทันที

“กู้สือเยี่ยน!ถ้าลูกสาวฉันเป็นอะไรไป ฉันจะไม่ปล่อยคุณไปแน่!”

ตะโกนไปพลางอุ้มลูกสาวขึ้นมา พลิกไปพลิกมาเพื่อตรวจดูอย่างละเอียด

“เซียวเซียว เป็นความผิดของผมเอง”

“ผมแค่รู้สึกว่าเด็กคิดถึงพ่อแล้ว แต่คุณกู้กลับไม่สนใจเลย แถม......แถมยังผลักพวกเราออกด้วย”

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • ภรรยาเปลี่ยนกุญแจบ้านไม่ให้กุญแจ ผมเลยหย่าทันที   บทที่10

    ศาลถึงกับระเบิดขึ้นอีกครั้ง!จากเรื่องฉาวทางเพศ กลายเป็นแผนการหลอกลวงครั้งใหญ่ที่สะเทือนขวัญ!หลิ่วเซียวเซียวริมฝีปากสั่นระริก พูดอะไรไม่ออก เหลือเพียงความหวาดกลัวที่ถูกเปิดโปงอย่างสิ้นเชิงในขณะนั้นเอง ฉวีเมิ่งถิงก็ลุกขึ้นยืนอย่างสงบ เสียงนั้นดังกลบความอึกทึกทั้งหมด "ท่านผู้พิพากษา เกี่ยวกับ 'คุณอู๋เทียนห่าวท่านนี้' ตำรวจได้จับกุมตัวเขาได้ที่สนามบินเรียบร้อยแล้ว""ตามคำขอของเรา ตำรวจยินดีที่จะถ่ายทอดสดเพื่ออธิบายคดี"ผู้พิพากษาอนุญาตทันทีบนจอใหญ่ ภาพถ่ายทอดสดถูกเชื่อมต่อขึ้นทันที ตำรวจสองนายคุมตัวชายวัยกลางคนที่แต่งกายเนี้ยบ แต่ใบหน้าเต็มไปด้วยความสิ้นหวังตำรวจนายหนึ่งมองดูกล้องแล้วพูดอย่างเคร่งขรึม"ท่านผู้พิพากษา และทุกคน ผู้ต้องสงสัยอู๋เทียนห่าวถูกจับกุมโดยหน่วยงานของเราแล้ว""หลังจากการสอบสวน เขาได้สารภาพข้อเท็จจริงดังต่อไปนี้อู๋เทียนห่าวไม่ใช่นักธุรกิจผู้ร่ำรวยอย่างที่กล่าวอ้างเขารู้จักกับหลิ่วเซียวเซียวผ่านทางออนไลน์ ใช้ประโยชน์จากจุดอ่อนทางจิตใจของเธอ และชักจูงให้เธอถ่ายคลิปวิดีโอ เพื่อสนองความต้องการทางเพศที่แปลกประหลาดของเขาเป้าหมายหลักก็คือการใช้หลิ่วเซี

  • ภรรยาเปลี่ยนกุญแจบ้านไม่ให้กุญแจ ผมเลยหย่าทันที   บทที่9

    บนหน้าจอปรากฏคลิปเปรียบเทียบระหว่างชายในภาพจากกล้องวงจรปิดกับเซียวหลินซิน โดยมีการทำเครื่องหมายสีแดงและเล่นช้าในจุดสำคัญ“ท่าทางตอนดื่มน้ำ มุมเอียงของไหล่ ลักษณะการเดิน ทั้งหมดตรงกันอย่างมาก แทบจะซ้อนทับกันได้เลย”แต่เซียวหลินซินกลับไม่หวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย เขานั่งไขว่ห้างอย่างผ่อนคลายแล้วพูดขึ้น“นี่ไม่ใช่ผมแน่นอน!”“เวลานี้ ผมอยู่ตรวจคนไข้ที่คลินิกตลอดเวลา! ผมสามารถยืนยันตัวเองได้” บนหน้าจอปรากฏภาพเซียวหลินซินที่หันหลังทำงานอยู่ต่อหน้ากล้องวงจรปิด โดยมีเวลาแสดงชัดเจนในแต่ละเฟรม ซึ่งสามารถใช้เป็นหลักฐานยืนยันได้ครบถ้วน เขาทำงานอยู่ ไม่ได้อยู่ที่บ้านของหลิ่วเซียวเซียวคำให้การของคนไข้หลายคนก็ยืนยันได้ว่า เป็นคุณหมอเซียวที่วินิจฉัยโรคจริงๆผู้คนที่มาดูการพิจารณาคดีต่างก็เริ่มวิจารณ์“เหลือเชื่อจริงๆ เลย”“หรือเราจะเข้าใจผิดคุณหมอเซียวจริงๆ ?” เจ้าหน้าที่ขอให้ทุกคนใจเย็น รอผลการตรวจสอบอย่างอดทนเซียวหลินซินเดินอวดๆ มาหยุดตรงหน้าฉัน พลางพูดด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน"กู้สือเยี่ยน คุณคงไม่คิดว่าตัวเองจะชนะอย่างแน่นอนสินะ?""ฉันแนะนำให้คุณรีบขอโทษซะ มิฉะนั้นรอศาลตัดสินออกมาแล้ว ค

  • ภรรยาเปลี่ยนกุญแจบ้านไม่ให้กุญแจ ผมเลยหย่าทันที   บทที่8

    "ไปให้พ้น น่าขยะแขยง!""หลิ่วเซียวเซียว ทำ......ทำไมบ้านเราถึงมีผู้หญิงที่สำส่อนอย่างเธอเนี่ย!""เธอลืมกฎของครอบครัวไปแล้วหรือ! การนอกใจหลังแต่งงานแล้วเป็นเรื่องต้องห้ามอย่างร้ายแรงในตระกูลหลิ่วของเรา! ท่าทีที่เชื่อฟังและเรียบร้อยในปกติของเธอ เป็นแค่การเสแสร้งหรือไง!""แค็กๆๆ......" พ่อหลิ่วโกรธจนแทบเป็นลม หลิ่วเซียวเซียวอยากจะโต้ตอบ แต่ก็ไม่กล้าทำได้เพียงแค่จ้องดูผมที่กำลังจิบกาแฟอย่างสบายใจในหน้าจออย่างตาแดงก่ำบรรดาบอดี้การ์ดตระกูลหลิ่วต่างก็ซุบซิบกัน พวกเขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า คุณหนูใหญ่ผู้มีภาพลักษณ์สุภาพเรียบร้อยสง่างามในปกตินี้ จะเป็นผู้หญิงที่สำส่อนเช่นนี้เซียวหลินซินลุกขึ้นยืนอย่างกะทันหัน หน้าแดงก่ำในทันที“ของปลอม! นี่มันภาพที่ AI สร้างขึ้นมา! ใส่ร้าย! เป็นการใส่ร้ายกันอย่างโจ่งแจ้ง!” เสียงของเขาแหบพร่า และชี้ไปที่ฉวีเมิ่งถิง“กู้สือเยี่ยน! เพื่อจะหย่า คุณถึงกับใช้เล่ห์เหลี่ยมต่ำต้อยแบบนี้ออกมาใช้เหรอ?!”“อย่าคิดว่าผมไม่รู้นะ ผู้หญิงที่อยู่ข้างๆ คุณน่ะ เป็นแฮ็กเกอร์ชื่อดังบนโลกออนไลน์! การตัดต่อวิดีโออะไรแบบนี้ สำหรับเธอแล้วมันง่ายนิดเดียวเอง”ฉวีเมิ่งถิงเปิ

  • ภรรยาเปลี่ยนกุญแจบ้านไม่ให้กุญแจ ผมเลยหย่าทันที   บทที่7

    【กู้สือเยี่ยนนี่มันขโมยร้องตะโกนจับขโมยชัดๆ】【ฉันว่าที่จริงแล้วเป็นเพราะต้องการแย่งสมบัติ เลยจงใจวางแผนทำลายชื่อเสียงฝ่ายหญิง แต่ไม่คิดว่าจะถูกตลบหลัง!】【ไม่ใช่นะ ฉันรู้สึกว่า คนในคลิปต้องไม่ใช่กู้สือเยี่ยนแน่ๆ】【ฉันก็รู้สึกเหมือนกัน รูปร่างนั้นดูคุ้นตาเล็กน้อยนะ......】หลิ่วเซียวเซียวเห็นปฏิกิริยาของชาวเน็ตแล้ว ก็รีบบีบน้ำตาออกมา สูดจมูกพลางเริ่มแสดง“ที่รัก ไม่คิดเลยว่าพวกเราเคยเป็นสามีภรรยากันแท้ๆ แต่คุณกลับไม่เห็นแก่ความหลังขนาดนี้”"ไม่เพียงแต่ลงมือโยนลูกสาว ยังพยายามบีบบังคับให้ฉันกลายเป็นผู้หญิงไร้ศีลธรรม ฉันหลิ่วเซียวเซียวไปล่วงเกินคุณตรงไหนกันแน่......"【เชี่ย! ไอ้สารเลวนี่โยกลูกสาวแท้ๆ ของตัวเองงั้นเหรอ? บ้าไปแล้วมั้ง】【แม้แต่เด็กก็ทำร้าย น่ากลัวมากเลย!】เมื่อเห็นคอมเมนต์ ริมฝีปากของเซียวหลินซินก็ยกขึ้นเล็กน้อย“ในเมื่อพิสูจน์แล้วว่าเป็นคุณ ก็ไม่จำเป็นต้องไลฟ์สดต่อแล้ว! ก็แค่เรื่องในครอบครัวเท่านั้นเอง!”ผมส่ายหัว เอานิ้วเคาะโต๊ะเบาๆถ้าฉันไม่ได้เตรียมการมาอย่างดี ผมก็คงไม่เริ่มไลฟ์สดอย่างหุนหันพลันแล่นแบบนี้หรอก“เรื่องในครอบครัว?”“คนนอกอย่างคุณเข้ามายุ่ง ยังถ

  • ภรรยาเปลี่ยนกุญแจบ้านไม่ให้กุญแจ ผมเลยหย่าทันที   บทที่6

    【อะไรกันเนี่ย?】【นี่ใครกัน??】 เครื่องหมายคำถามบนหน้าจอแทบจะกลบใบหน้าของหลิ่วเซียวเซียวไปหมดเซียวหลินซินสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ด้วยความตกใจ ใบหน้าซีดเผือด ตัวเกร็งขึ้นทันทีหลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง หลิ่วเซียวเซียวก็รีบวิ่งตรงหน้ากล้อง“ที่รัก มีขโมยเข้าบ้าน!”“ฉันว่าแล้วว่าชุดชั้นในของฉันหายไปหมด ที่แท้ถูกขโมยไปนี่เอง”“คุณหย่ากับฉันเพราะถูกคนร้ายข่มขู่ใช่ไหม?”“อย่ากลัวเลย ต่อไปจะไม่มีอีกแล้ว เราคืนดีกันเถอะ”เธออ้อนวอนอย่างต่ำต้อย หวังให้ผมเปลี่ยนใจ 【อะไรกันเนี่ย? หรือว่าพวกเราจะเป็นส่วนหนึ่งของการเล่นของสองสามีภรรยานี้หรือเปล่า?】 【หรือว่าคนคนนี้จะเป็นกู้สือเยี่ยน?】 ผมมองดูการคาดเดาบนคอมเมนต์ลอยแล้วหัวเราะเยาะเย้ยสีหน้าของหลิ่วเซียวเซียวดูประหม่า กลัวว่าผมจะเผลอพูดปฏิเสธออกมา จึงรีบพูดแทรกขึ้นมาว่า"“ที่รัก เรื่องความสนใจเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้ของเรา อย่าเอามาพูดต่อหน้าสาธารณะเลยได้ไหม?""หยุดล้อเล่นได้แล้ว ปิดไลฟ์แล้วกลับบ้านไปคุยกันนะ" เหงื่อเม็ดใหญ่ไหลลงมาที่หน้าผากของเธอ เครื่องสำอางที่แต่งไว้อย่างประณีตเริ่มหลุดลอกเธอพยายามอย่างที่จะซ่อนความตื่นตระหนกผมเงียบไม่พู

  • ภรรยาเปลี่ยนกุญแจบ้านไม่ให้กุญแจ ผมเลยหย่าทันที   บทที่5

    เห็นได้ชัดว่าทุกคนต่างเฝ้ารอให้ผมแฉข้อมูลเด็ดภาพตัดไป หน้าจอฝั่งทางผมกำลังเล่นวิดีโอจากกล้องวงจรปิดที่เบลอเลือนหลิ่วเซียวเซียวแอบย่องเข้ามาในบ้าน กวาดตามองรอบ ๆแล้วหันไปล็อกประตูจากด้านในเธอค่อยๆ หยิบกางเกงชั้นในลูกไม้หลายสิบตัวออกมาจากกระเป๋ายกขึ้นมาอย่างระมัดระวัง ฉีดน้ำหอมไปสองสามครั้งจากนั้นก็ถูเบาๆ บริเวณต้นขาด้านในเธอบิดเอว วางโทรศัพท์ไว้บนโซฟาและเปิดกล้องทุกครั้งที่เธอสวมกางเกงชั้นในตัวหนึ่ง ก็จะช่วยตัวเองอยู่พักหนึ่งปากยังพร่ำเรียกคำว่าที่รักอย่างเลอะเลือนสำส่อนบนหน้าจอไลฟ์สด ช่องแชทก็ฮือฮาไปทั้งโซเชียล【ของแบบนี้ก็มาถ่ายทอดสดได้ด้วยเหรอ!】【ดังนั้นมีกางเกงในทั้งหมดแปดร้อยเก้าสิบเอ็ดตัวงั้นเหรอ?】【ก็ไม่เห็นมีไรเลยนิ ในปากก็เรียกว่าที่รักอยู่ไม่ใช่เหรอ?】 คอมเมนต์ส่วนใหญ่เข้าข้างหลิ่วเซียวเซียวหลิ่วเซียวเซียวทรุดตัวลงบนเก้าอี้ ริมฝีปากสั่นเทา ไม่กล้ามองพ่อหลิ่วทันใดนั้นเซียวหลินซินก็ลุกขึ้นมาปกป้องเธอ"กู้สือเยี่ยน!คุณปล่อยคลิปวิดีโอแบบนี้ คิดจะทำอะไรกันแน่?""คุณก็รู้อยู่แล้วว่าเซียวเซียวเป็นโรคซึมเศร้า! คุณก็ทำงานล่วงเวลาและไม่กลับบ้านทุกวัน เธอร

  • ภรรยาเปลี่ยนกุญแจบ้านไม่ให้กุญแจ ผมเลยหย่าทันที   บทที่4

    หลิ่วเซียวเซียวฉวยโอกาสตอนผมเผลอ แย่งกล่องเครื่องประดับจากมือผมมา แล้วทุบลงพื้นอย่างแรง ดวงตาแดงก่ำ“คุณทำร้ายลูกแท้ๆ ของตัวเอง เพียงเพราะของไร้ค่าแบบนี้หรือ!?” สมองผมพลันอื้ออึง มีแต่ความคิดเดียวคืออยากยืนยันสภาพของกำไลหยก โชคดีที่กล่องแข็งแรงพอกำไลหยกไม่เป็นไรเซียวหลินซินสบถอยู่ข้างหลัง

  • ภรรยาเปลี่ยนกุญแจบ้านไม่ให้กุญแจ ผมเลยหย่าทันที   บทที่2

    เขาพุ่งเข้ามาหาผมโยนเอกสารหย่ากลับมาใส่ผม ชี้หน้าผมด่าอย่าโกรธเคืองว่า"กู้สือเยี่ยน คุณยังเป็นลูกผู้ชายอยู่หรือเปล่า?""เซียวเซียวสละโอกาสดีๆ ในการไปเรียนต่อต่างประเทศเพื่อแต่งงานกับคุณ! เธอรักคุณมากขนาดนั้น! แต่นานยกลับตอบแทนเธอแบบนี้หรือไง?""ตอนนี้เห็นเซียวเซียวป่วย ก็จะทิ้งพวกเธอสองแม่ลูกหรื

  • ภรรยาเปลี่ยนกุญแจบ้านไม่ให้กุญแจ ผมเลยหย่าทันที   บทที่1

    “คุณหุบปากไปเลย!”“กู้สือเยี่ยน ถ้าไม่ใช่เพราะตอนท้องลูกสาวฉันเป็นโรคซึมเศร้า ฉันก็คงไม่กลายเป็นคนขาดความมั่นคงแบบนี้หรอก!”“เหตุผลหย่าบ้า ๆ แบบนี้ ฉันไม่ยอมรับ!”หลิ่วเซียวเซียวชี้หน้าผม ดวงตาแดงก่ำผมไม่อยากจะมองเธอ พลางปิดกระเป๋าเอกสารแล้วพูดอย่างเย็นชา:“เซ็นซะ อย่าบังคับผม”พูดจบ ผมก็ถือข

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status