บททั้งหมดของ เกิดใหม่พร้อมระบบโกงชะตา: บทที่ 11 - บทที่ 17

หลังจากเดินทางมาเนิ่นนาน ขบวนทั้งหมดหยุดแวะพักริมลำธารเล็กๆ ม้าได้ดื่มน้ำ ทหารผลัดเวรกันกินอาหารง่ายๆ ส่วนรถม้าเหล่าขุนนางจอดเรียงกันเงียบๆ ใต้ร่มไม้ใหญ่ไป๋เหมี่ยวเอ๋อร์เพิ่งก้าวลงจากรถม้า ยื่นมือให้สาวใช้ประคอง ก่อนจะหันไปมองซ่งถิงเฟยที่ยืนสนทนากับขุนนางอีกสองคนในชุดลำลองด้วยใบหน้าสุขุม มีองครักษ์คอยเดินสำรวจอยู่ไกลๆแม้จะมีสีหน้าเขานิ่งขรึม หากสายตาเวลาหันมามองที่นางชั่วครู่กลับอ่อนลงอย่างประหลาดเสี่ยวหมี่เหลือบตามองรองเจ้ากรมหนุ่มแล้วรีบขยับเข้ามาใกล้เจ้านายของตน ก่อนเอ่ยเสียงเบา“คุณหนูเจ้าคะ ท่านควรระวังตัวหน่อย”“เหตุใดจึงพูดเช่นนั้น” ไป๋เหมี่ยวเอ๋อร์เลิกคิ้วสาวใช้กวาดตามองรอบๆ ก่อนกระซิบ“ใต้เท้าซ่งน่ะเจ้าค่ะ เลื่องลือกันว่าเคยเที่ยวเล่นเสเพล เรื่องสตรีก็ไม่ธรรมดา ใครๆ ก็ว่าเขาเกี้ยวพาราสีคุณหนูตระกูลต่างๆ ไปทั่ว แม้ตอนนี้จะดูสุภาพขึ้น แต่ข้าก็ยังกลัวว่าท่านจะถูกเขาหลอกลวงด้วยภาพลักษณ์ที่สุขุมเยือกเย็นนั้น”หญิงสาวนิ่งไปเล็กน้อย ดวงตาหวานจับจ้องปลายเท้าก่อนจะเอ่ยเสียงเบา&ldq

เนินเขาทางเหนือของเมือง ซ่งถิงเฟยกับหลี่เฟิ่งจั๋วเดินนำกลุ่มทหารและคนของผู้ว่าการมณฑลไปตามลำน้ำที่แห้งผาก สภาพพื้นดินแตกระแหงเป็นทางยาว“ด้านทิศเหนือแม่น้ำสาขาเคยไหลผ่าน แต่เหมือนน้ำถูกกั้นตรงโค้งหินนั้น” หลี่เฟิ่งจั๋วยกกระดานแผนที่ขึ้นเทียบกับสภาพพื้นที่จริง“จุดนี้มีความต่างระดับมากพอ หากเปิดทางให้น้ำจากเขามาไหลผ่านได้ จะกระจายไปยังทุ่งนาแถบตะวันตกทั้งหมด แต่ต้องขุดลอกช่องทางนี้ให้ลึกขึ้นอีกสามฉื่อ[1] และกว้างอีกสองจั้ง” ซ่งถิงเฟยย่อตัวลง ลูบพื้นดินแห้งด้วยปลายนิ้ว“ใต้เท้าต้องการแรงงานมากพอสมควร หากแต่ชาวบ้านหลายคนอ่อนแรง”“ประกาศว่าใครมีแรงช่วยขุด ข้าจะให้ธัญพืชเป็นค่าแรง” ซ่งถิงเฟยลุกขึ้นปัดฝุ่น หลี่เฟิ่งจั๋วพยักหน้าอย่างเห็นด้วย“เป็นการช่วยกันทั้งสองฝ่าย ชาวบ้านมีอาหาร แรงงานก็มีคนเพิ่ม ไม่ใช่การบังคับใช้แรงงาน แต่เป็นการแลกเปลี่ยนอย่างเต็มใจ คิดได้ดีมาก”ซ่งถิงเฟยพยักหน้ารับคำชม แล้วกวาดตามองรอบๆ อย่างจริงจัง “เราจะเริ่มขุดตั้งแต่ตอนนี้ ทหารที่พอมีแรงให้ช่วยเริ่มก่อน ช

ซ่งถิงเฟยยืนมองทิศที่รถม้าของไป๋เหมี่ยวเอ๋อร์ไปจนลับสายตา แต่รอยยิ้มบนริมฝีปากกลับไม่จางลงแม้แต่น้อย เขาหลุบตาลงนิดหนึ่ง รอยยิ้มที่ไม่เคยให้ใครเห็นชัดเจนเช่นนั้นเผยออกมาอย่างไม่ทันระวังภาพของไป๋เหมี่ยวเอ๋อร์ผุดขึ้นมาในหัวเขาอย่างต่อเนื่อง ยามที่นางยื่นชามโจ๊กให้ชาวบ้านด้วยมือเล็กๆ ที่สั่นเพราะความเหนื่อย ยามที่นางยิ้มให้เด็กๆ ที่เดินมาขอบคุณ รวมถึงยามที่นางเงยหน้าขึ้นมองเขา แววตาที่ทั้งอ่อนโยนและแน่วแน่จนเขาไม่อาจลืมได้เลย“หากต้องเลือกคู่ชีวิตสักคนก็คงเป็นนางเท่านั้น” เขาเผลอพึมพำออกมาเบาๆเสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นกะทันหันในหัว เขาชะงักไปเล็กน้อย[ภารกิจสำเร็จ ค้นพบคู่แท้แห่งโชคชะตา มอบรางวัลแผนที่ตำแหน่งแหล่งน้ำใต้ดิน ]ซ่งถิงเฟยรู้สึกว่าเขาได้รับวาสนาใหญ่ ระบบมอบรางวัลที่เอื้อประโยชน์แก่เขาทั้งนั้น ทุกภารกิจมีรางวัลที่สามารถนำไปใช้เพื่อทำภารกิจอื่น เหมือนภารกิจสร้างขึ้นเพื่อจงใจมอบโชคให้แก่เขามากกว่า“ดีเลย หากมีแผนที่นี้ข้าก็จะใช้เพื่อค้นหาแหล่งน้ำใต้  สามารถสร้างบ่อน้ำถาวรและคลองส่งน้ำได้อย่างปลอดภัย”