Semua Bab ภารกิจนาทีชีวิต แพทย์เวหา : Bab 161 - Bab 170

“จริงสิ...” จ้าวจวินอวี่เอ่ยขึ้นขณะที่เดินผ่านร้านขายสมุนไพรจีนร้านหนึ่ง “เมื่อเช้าเถ้าแก่ถังโทรมาหาพี่ แกฝากบ่นมาด้วยนะว่าหุ้นส่วนใหญ่อย่างเราหายหน้าหายตาไปเลย มัวแต่ยุ่งเรื่องเรียนจนลืมเรื่องครีมหยกมุกไปแล้วหรือเปล่า”ไป๋เหวินซีหัวเราะเบา ๆ เมื่อนึกถึงใบหน้าเปื้อนยิ้มของเถ้าแก่ถังจง หุ้นส่วนคนสำคั

“เอาน่า อย่ามัวแต่ทำซึ้ง พวกเรามันชายโสดรีบไปกันดีกว่า” จางเหว่ยพูดขึ้นก่อนจะลากเพื่อนอีกสองคนให้เดินไปพร้อมกัน“จะว่าไปเฉียนหมิงกับจางเหมยนี่คบกันแล้วใช่ไหม” ซุนเผิงอดไม่ได้ที่จะถามออกมาอย่างพาซื่อขณะที่พวกเขากำลังเดินกอดคอกันไปที่ร้านเกม“เจ้าผอมซุนนายเพิ่งจะรู้เหรอครับ” จางเหว่ยตบหน้าผากตัวเองดัง

ตัดภาพมาที่ริมสนาม หลินเฟิงยืนกอดอกมองดูความวุ่นวายด้วยสายตาว่างเปล่า ข้าง ๆ เขาคือไป๋เหวินซีที่ยังคงถือกล่องเหล็กใบเดิมยืนนิ่งอยู่“เธอไม่ไปวิ่งกับเขาหรือไง?” หลินเฟิงถามโดยไม่หันมามอง“หนูเป็นหัวหน้าหลักสูตรภาควิชาการค่ะ หน้าที่หนูคือประเมินผล” ไป๋เหวินซีตอบตามจริง“เหรอ...” หลินเฟิงลากเสียงยาวหัน

ใครคนนี้ก็คือจางเหว่ยนั่นเอง... ซุนเผิงรวบรวมสติเฮือกสุดท้ายปลดเข็มขัด แล้วถีบตัวตามแรงดึงของเพื่อนพุ่งขึ้นสู่ผิวน้ำทั้งสี่คนโผล่พ้นน้ำขึ้นมา หอบหายใจเอาอากาศเข้าปอดอย่างตะกละตะกลาม ซุนเผิงสำลักน้ำหน้าแดงก่ำโดยมีจางเหว่ยคอยตบหลังให้“เกือบไปแล้วนะไอ้ผอม...” จางเหว่ยกระหืดกระหอบหลินเฟิงมองดูนาฬิกาจ

หลังจากผ่านพ้นการคัดเลือกเข้าทีมกู้ชีพทางอากาศรุ่น ที่ 1 ชีวิตของไป๋เหวินซีและกลุ่มเพื่อนก็เข้าสู่โหมดนรกแตกคูณสอง เพราะในฐานะนักศึกษาแพทย์ปี 1 พวกเขายังต้องเข้าเรียนเลคเชอร์ ทำแล็บ และสอบวัดผลตามหลักสูตรปกติเหมือนคนอื่นแต่พอตกเย็นหรือวันหยุด พวกเขาต้องเปลี่ยนชุดเป็นหน่วยกู้ชีพเพื่อไปฝึกซ้อมการบินแ