บททั้งหมดของ ภารกิจนาทีชีวิต แพทย์เวหา : บทที่ 71 - บทที่ 80

เกาฮุ่ยเดินผ่านรั้วกั้นระหว่างสองบ้านเข้าไปอย่างถือวิสาสะ ก่อนจะไปหยุดยืนอยู่ที่หน้าประตูไม้บานใหญ่แล้วยกมือขึ้นเคาะด้วยความร้อนใจไม่นานนักประตูก็ถูกเปิดออก ซ่งเหว่ยที่เพิ่งจะกลับขึ้นห้องไปได้ไม่นานจำต้องเดินลงมาเปิดประตูด้วยตัวเอง เมื่อเห็นว่าเป็นใครเขาก็ขมวดคิ้วมุ่นเข้าหากันด้วยความรู้สึกคล้ายรำค

ตกเย็นวันนั้น หลังจากกริ่งสัญญาณบอกเวลาเลิกเรียนดังขึ้น “พี่ให้ผมไปส่งไหม” ไป๋เหวินหยางถามพี่สาวหลังจากเจ้าตัวสะพายกระเป๋าขึ้นบ่า“ไม่เป็นไร นายรีบไปซ้อมเถอะ ไปสายจะไม่ดี” คนเป็นพี่ปฏิเสธไป๋เหวินหยางรู้สึกลังเลเล็กน้อยจนจางเหว่ยเดินเข้ามากอดคอของเขา“พี่ซีซีเก่งจะตาย ไม่มีใครทำอะไรได้หรอก” เขาพูดด้

บรรยากาศภายในห้องพักครูเต็มไปด้วยความกดดันอย่างเห็นได้ชัด ผู้อำนวยการโรงเรียน อาจารย์ฟางไห่จุน และครูฝ่ายปกครองนั่งเรียงกันอยู่ที่โต๊ะยาว โดยมีอาจารย์หลิงหนานนั่งอยู่ด้านข้างด้วยสีหน้าที่ยังคงเคร่งเครียดเมื่อไป๋เหวินซีและไป๋เหวินหยางเดินเข้ามาในห้อง ทั้งสองคนก็ค้อมศีรษะทำความเคารพอาจารย์ทุกคนอย่างน

หลังจากวันนั้น ข่าวการย้ายโรงเรียนกะทันหันของเกาฮุ่ยก็แพร่สะพัดไปทั่วโรงเรียน บ้างก็ว่าเธอย้ายไปอยู่ต่างเมืองเพื่อหนีความอับอาย บ้างก็ว่าพ่อของเธอส่งเธอไปเรียนต่อต่างประเทศ แต่ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใด การจากไปของเธอ... ก็ทำให้บรรยากาศ ในโรงเรียนมัธยมปลายซีฮวากลับมาสงบสุขอีกครั้งเนื่องจากไม่มีใครคิดจะพูด

หลังจากที่พูดจบ ไป๋เหวินซีก็เดินนำทุกคนไปที่ก๊อกน้ำสาธารณะที่ตั้งอยู่บริเวณหน้าไซต์งานก่อสร้าง สายน้ำเย็นเฉียบไหลผ่านมือเรียวบางของเธอ ชะล้างคราบเลือดสีสดและฝุ่นผงให้หลุดออกไปจนสะอาดหมดจดเพื่อน ๆ ที่ยืนมองอยู่ต่างพากันถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกเมื่อเห็นว่ามือของเธอไม่ได้สั่นเทาเลยแม้แต่น้อย ผิดกับ