โรมมาเยี่ยมลูกสาวของแพรขวัญที่โรงพยาบาล แม้ว่าอีกฝ่ายจะบอกว่าไม่ต้องมา แต่เขาก็รั้นจะมา และไม่ได้มามือเปล่า เขายังมีผลไม้มาฝากเด็กน้อยที่ป่วยด้วย พอเปิดประตูเข้ามาในห้องได้ทำความรู้จักเด็กหญิงคิรินก็รู้สึกว่าเด็กน้อยคนนี้น่ารักดี ก็หนูน้อยชวนคุยไม่หยุดตั้งแต่มา“อย่ากวนคุณลุงสิคะคิริน หนูควรพักผ่อนได้แล้วนะ เดี๋ยวมัมจะไปส่งคุณลุงข้างล่าง” หล่อนบอกลูกสาวที่บอกว่าง่วงตั้งแต่หนึ่งชั่วโมงก่อน แต่พอโรมมาก็ไม่เห็นง่วงสักที เอาแต่ชวนคุยไม่หยุด “คิรินขอคุยกับคุณลุงต่อได้ไหมคะมัม? ” เด็กหญิงคิรินบนเตียงผู้ป่วยบอกแม่ตัวเอง“ไม่ได้นะคะ เนี่ยมันบ่ายโมงกว่าแล้วนะคิริน คิรินต้องนอนพักผ่อนได้แล้วนะคะคนเก่งของมัม”“แต่ว่า...”“พักผ่อนนะครับเด็กดี เดี๋ยวไว้วันหลังคุณลุงมาหาอีกนะ แต่ไม่มาหาที่โรงพยาบาลแล้วนะ เราจะเจอกันข้างนอกดีไหมครับ” โรมเอ่ยกับเด็กน้อยที่กำลังดื้อกับแม่ไม่ยอมนอนพักผ่อนกลางวัน“เกี่ยวก้อยนะคะคุณลุง” หนูน้อยยกมือขึ้นชูนิ้วก้อยสั้นๆ ตัวเองส่งยื่นไปให้คนที่นั่งเก้าอี้ข้างเตียงตัวเอง“เกี่ยวก้อยสัญญากันนะคะ”โรมมองดูนิ้วก้อยสั้นป้อมตรงหน้าตัวเองก็อมยิ้มก่อนจะยกนิ้วก้อยตัวเองขึ้น
Read more