พอหย่าจากคนเลว ผู้ชายทุกคนก็อยากได้ฉัน แม้แต่ผัวเลว

บัดซบ!

          นี่คือคำสบถดังลอดจากปากอวบอิ่มสีแดงระเรื่อเมื่อได้เห็นสามีที่ตนรักนักรักหนากำลังนัวเนียเสียดสีกับเพื่อนสนิทบนเตียงนอนของตัวเองที่ใช้นอนกับสามีทุกวัน มือน้อยกำแน่นเข้าหากันแต่ก็ยังครองสติได้ดี ไม่ลืมลวงกระเป๋าสะพายหยิบโทรศัพท์ออกมาถ่ายวิดีโอไว้เป็นหลักฐาน

            “เลวที่สุด! ”

            เมื่อถ่ายวิดีโอเก็บหลักฐานไว้เรียบร้อยก็หมุนตัวเดินออกจากห้องนอนไปทั้งน้ำตา ครั้งนี้เธอเห็นกับตาตัวเองและเก็บหลักฐานเอง และไม่มีเหตุผลที่สามีจะไม่ ‘หย่า’ ให้ตนเอง เธอทั้งรักและทุ่มเท ทิ้งชีวิตตัวเองเพื่อมาแต่งงานกับผู้ชายเส็งเคร็งพรรค์นี้ได้ยังไงกัน พอกันที เธอจะไม่ยอมเป็นผู้หญิง ‘โง่’ ให้เขาจูงจมูกอีกต่อไป

            “พอกันทีกับชีวิตคู่เส็งเคร็ง!” มือน้อยยกปาดป้ายเช็ดน้ำตาทิ้งแล้วกดส่งวิดีโอที่ตนเพิ่งถ่ายก่อนหน้าส่งให้ทนายของตนเองใช้เป็นหลักฐานในการฟ้องหย่าครั้งนี้

                ตื๊ด! ตื๊ด! ตื๊ด!

            หลังจากส่งวิดีโอไปไม่นานทนายก็โทรมาหาทันที

            “คะ”

            ‘ไหวไหมนับดาว’ ปลายสายถามด้วยความเป็นห่วงหลังจากดูวิดีโอที่หญิงสาวส่งให้ตน

            “ไม่ไหวก็ต้องไหวค่ะพี่คีรี”

            ‘ตอนนี้อยู่ไหน อยู่บ้านไหม เดี๋ยวพี่ไปรับ’

                “ค่ะ งั้นนับดาวรอที่หน้าปากซอยนะคะ นับดาวไม่อยากให้พี่คีรีขับรถมารับที่บ้าน เดี๋ยวพวกเขาสองคนรู้ค่ะว่านับดาวเห็นพวกเขามี ‘เซ็กซ์’ กันบนเตียงของนับดาว”

            ‘ยี่สิบนาทีเจอกัน’

            “ค่ะ” แล้วเธอก็กดวางสายจากชายหนุ่ม

            ยี่สิบนาทีต่อมารถยนต์คันหรูของผู้บริหารหนุ่มบริษัททนายชื่อดังก็จอดรถเทียบถนนรับคนตัวเล็กขึ้นรถกลับไปพร้อมกับตน ไม่ว่านับดาวจะเป็นยังไงในสายตาชายหนุ่มเธอก็ยังคงเป็น ‘รุ่นน้อง’ ที่เขาหวังดีด้วยเสมอ และเขาก็พร้อมจะช่วยเหลือยามหญิงสาวมีปัญหา

            “ขอบคุณนะคะพี่คีรี”

            “ด้วยความยินดี ช่วงนี้ไปอยู่บ้านพี่ก่อนไหม”

            “ไม่ค่ะ นับดาวมีคอนโดค่ะ นับดาวจะไปอยู่คอนโดจนกว่าจะ ‘หย่า’ ค่ะ”

            “อือ งั้นก็ได้ บอกทางนะ พี่จะไปส่ง”

            “ขอบคุณนะคะพี่คีรี” นับดาวหันมายิ้มให้กับชายหนุ่มที่มองตัวเองอยู่ก่อนแล้ว

            “พี่ยินดี อีกอย่างเราก็ใช่คนอื่นที่ไหนนับดาว แล้วนี่ทานอะไรรึยังหึ? ”

            “นับดาวทานไม่ลงค่ะ”

            “งั้นแสดงว่ายังไม่ทานอะไร งั้นแวะทานข้าวก่อนดีไหม พี่รู้จักร้านอร่อยอยู่ร้านหนึ่ง เดี๋ยวพานับดาวไปทาน”

            “แล้วแต่พี่คีรีเถอะค่ะ นับดาวยังไงก็ได้”

            “งั้นทานข้าวก่อนนะ เนี่ยเพิ่งสองทุ่มเอง ท้องอิ่มจะได้หลับสบาย” คีรีบอกคนตัวเล็กหน้าเศร้า

            “ก็จริงอย่างพี่คีรีพูด”

            “งั้นไปทานข้าวกัน” แล้วคีรีก็พานับดาวขับรถไปยังร้านอาหารที่ตนรู้จักก่อนจะพาไปส่งคอนโด

            หากเมื่อห้าปีก่อนเขาอยู่เมืองไทยนับดาวไม่มีทางได้ลงเอยกับโรมแน่นอน และชีวิตแต่งงานจะไม่พังแบบนี้แน่นอน แต่มันก็ย้อนเวลากลับไปไม่ได้ เมื่อตอนนี้เขากลับมาแล้ว กลับมาอยู่ข้างนับดาวแล้วเขาจะไม่มีทางปล่อยให้ผู้ชายหน้าไหนเข้ามาทำให้นับดาวเสียใจอีกเด็ดขาด แต่ตอนนี้เขาต้องจัดการกับขยะอย่างโรมเสียก่อน

            นับดาว สิริโชติ วัยยี่สิบเก้าปี แต่งงานกับโรม โรจนกุล วัยสามสิบเอ็ดปี แต่งงานอยู่กินกันมาสองปีคนดีก็ออกลายทำให้เธอทุกข์ใจ แต่วันนี้สุดจะทนแล้ว ทำไมเธอต้องเป็นฝ่ายยอมและอดทนเจ็บปวดอยู่ฝ่ายเดียวล่ะ แถมผู้หญิงที่สามีไปเล่นชู้ด้วยก็ยังเป็นเพื่อนสนิทที่แนะนำให้รู้จักกับโรม ดารินทำแบบนี้กับเธอได้ยังไง หล่อนหักหลังเธอได้ยังไงกัน แสดงว่าที่ผ่านมาดารินไม่เคยเห็นเธอเป็นเพื่อนสักครั้ง สำหรับดารินแล้วเธอก็เป็นเพียงแค่คนรู้จักงั้นเหรอถึงได้ทำกับเธอได้เลือดเย็นขนาดนี้ คงเห็นว่านับดาวคนนี้โง่สินะถึงได้กล้าทำเลวระยำแบบนี้ลับหลังเธอกับสามีตีทะเบียนของเธอ เมื่อหล่อนร้ายฉันก็จะร้ายให้มากกว่า จะไม่เพียงแค่ฟ้องหย่าสามี แต่จะฟ้องชู้ด้วย

            “พี่คีรีค้างที่นี่ได้นะคะ” นับดาวบอกชายหนุ่มเมื่อเห็นว่าเขาเริ่มเมาน่าจะขับรถกลับไม่ไหว

            “จะดีเหรอนับดาว? ” คีรี ภัทรธีระทรัพย์ วัยสามสิบสามปีทนายหนุ่มไฟแรงชื่อดังเอ่ยถามรุ่นน้องสาวของตน

            “ทำไมจะไม่ดีคะ ที่นี่มีสองห้องนอน”

            “ขอบใจนะนับดาว”

            “นับดาวต่างหากที่ต้องขอบคุณพี่คีรี พาไปกินข้าว พามาส่งและยังมานั่งดื่มเป็นเพื่อนอีก ค้างที่นี่เถอะค่ะ เช้าค่อยกลับ”

            “งั้นไม่เกรงใจแล้วนะ”

            “ตามสบายค่ะ นับดาวขอตัวไปนอนก่อนนะคะ ไม่ไหวแล้วค่ะ”

            “อือ พี่ยังไม่ง่วงน่ะ ขอดื่มต่ออีกหน่อย”

            “ค่ะ”

            “ฝันดีนะนับดาว” คีรีบอกรุ่นน้องคนสวยเสียงนุ่ม ทำไมนะ ทำไมโรมมันถึงกล้าหักหลังคนดีๆ แบบนับดาวได้

            “เช่นกันค่ะพี่คีรี” นับดาวเดินลุกขึ้นจากโซฟาที่นั่งเดินเข้าห้องนอน

            คีรีมองตามร่างเล็กเดินโซซัดโซเซเข้าห้องไปด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มเล็กน้อยก่อนจะหันมาสนใจไวน์ในแก้วตนต่อ