All Chapters of ฝากหมาไว้...แต่ได้ผัวกลับมา: Chapter 1 - Chapter 10

บทที่ 2 ลามก🔥พอเข้าบ้านมาได้ มิ้นก็ปล่อยให้เจ้าดัชซี่เดินดมสำรวจพื้นที่ไปตามอำเภอใจ ส่วนตัวเธอเองที่เหนียวเหนอะหนะมาทั้งวันก็รีบคว้าผ้าขนหนูเดินเข้าห้องน้ำทันที กลิ่นสบู่อ่อน ๆ กับสายน้ำเย็นฉ่ำช่วยให้เธอผ่อนคลายจากความล้าได้บ้าง แต่ผ่านไปไม่กี่นาที เสียงเห่าทุ้มต่ำก็ดังก้องขึ้นมาจากห้องนั่งเล่น“โฮ่ง! โฮ่ง!”“อะไรของแกเนี่ยดัชซี่! เห่าทำไม ฉันอาบน้ำอยู่!” มิ้นตะโกนแข่งกับเสียงน้ำ พลางขมวดคิ้วยุ่ง หรือว่ามันจะหิว? หรือเจองู?“โฮ่ง!”เสียงเห่าครั้งที่สามดูหนักแน่นและรัวกว่าเดิม จนมิ้นเริ่มใจคอไม่ดี เธอรีบปิดฝักบัว คว้าผ้าขนหนูสีขาวมาพันรอบอกแบบลวก ๆ หยดน้ำยังเกาะพราวอยู่บนผิวเนียนและหัวไหล่บาง เธอเปิดประตูห้องน้ำออกไปดูด้วยความเร่งรีบ“มีอะไร... ดัชซี่... แกเห่าระ...”คำพูดของมิ้นหยุดชะงักอยู่แค่นั้น เมื่อสายตาเหลือบไปเห็นว่าเจ้าโดเบอร์แมนไม่ได้เห่าไล่สิ่งแปลกปลอมที่ไหน แต่มันกำลังนั่งหน้าตั้ง จ้องมองไปที่ทีวีขนาดใหญ่ที่เธอมักจะใช้ดูความบันเทิงส่วนตัว และตอนนี้มันกำลังฉายภาพฉากกิจกรรมรักอันเร่าร้อน... ใช่ เธอเปิดหนังโป๊ค้างไว้ตั้งแต่เมื่อคืน และลืมปิดเครื่องเล่นก่อนออกไปทำงาน“เชี่ย.

บทที่ 4 ไม่ลองไม่รู้🔥🔞มิ้นเห็นท่าทางกระวนกระวายและอาการที่ปิดไม่มิดของเจ้าดัชซี่ เธอก็รู้ทันทีว่าหมาหนุ่มตัวนี้พร้อมจะเย็ดเธอเต็มแก่ ครูสาวตัดสินใจทิ้งไพ่ใบสุดท้าย เธอพลิกตัวนอนคว่ำลงกับโซฟาหนังตัวยาว ปล่อยให้ผมสลวยแผ่กระจายไปตามเบาะ ก่อนจะโก้งโค้งยกสะโพกขึ้นสูงจนเห็นรูหีที่เปียกโชกให้กับหมาหนุ่มเจ้าโดเบอร์แมนไม่รอช้า มันตะปบอุ้งเท้าหน้าลงบนแผ่นหลังเนียนเกาะกุมไหล่เธอไว้มั่น ท่อนเอ็นสีแดงจัดที่ปวดหนึบพยายามดุนดันหาทางเข้า แต่มันกลับแทงถูกแทงผิดจนมิ้นต้องนิ่วหน้า“ใจเย็นดิวะ... อย่าเพิ่งกระเด้ามั่วซั่ว เดี๋ยวฉันจับควยแกใส่เอง”มิ้นเอี้ยวตัวไปด้านหลัง มือเรียวเลื่อนไปกุมลำเนื้อร้อนผ่าวที่ขยายตัวจนสุดขนาด ความใหญ่โตและพื้นผิวที่แปลกประหลาดทำเอาเธอใจสั่นหวิว เธอค่อย ๆ จ่อปลายหัวเห็ดสีสดลงที่ปากทางรักที่เต้นตุบ ๆ ก่อนจะกดสะโพกสวนลงไปจนมิดลำ“อ๊ะ! ...ใหญ่ฉิบหาย... แน่นไปหมดเลย”“หงิง ๆ” เจ้าดัชซี่ครางประจบเหมือนจะถามว่าชอบไหม“กระเด้าแรง ๆ ดัชซี่! เมียพร้อมแล้ว…”พอได้รับอนุญาต เจ้าหมาหนุ่มก็สวมวิญญาณนักล่าทันที มันโถม

บทที่ 6 ใกล้ถึงเวลา🔥🔞วันเวลาแห่งความรัญจวนผ่านไปรวดเร็วราวกับติดปีกบิน จนกระทั่งมาถึงช่วงวันสุดท้ายก่อนที่ใยไหมจะกลับมารับสมาชิกสี่เท้ากลับคืนสู่เจ้าของ บรรยากาศภายในห้องนั่งเล่นช่วงบ่ายดูเงียบสงัดลงกว่าทุกวัน มิ้นนอนเอกเขนกอยู่บนโซฟาโดยมีเจ้าดัชซี่นอนหมอบอยู่ข้างกาย ลมหายใจอุ่น ๆ ของมันพ่นรดหน้าขาของเธอเป็นระยะครืดดด... ครืดดด...เสียงสั่นของสมาร์ตโฟนที่วางอยู่บนโต๊ะกระจกทำให้มิ้นสะดุ้งเล็กน้อย เธอเอื้อมมือไปหยิบขึ้นมาดู พบว่าเป็นสายจากเพื่อนสนิท“ฮัลโหลว่าไงไหม...” มิ้นกรอกเสียงลงไป พยายามปรับโทนเสียงให้ดูปกติที่สุด( มิ้น! เป็นไงบ้างวะ ดัชซี่ดื้อกับแกไหมเนี่ย ฉันกังวลแทบตายกลัวมันไปทำบ้านแกพัง ) ปลายสายเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงร่าเริงตามสไตล์“ไม่เลย... มันนิ่งกว่าที่ฉันคิดเยอะ ขี้อ้อนสุด ๆ เลยแหละมึง” มิ้นตอบพลางเหลือบมองเจ้าหมาตัวโตที่จ้องหน้าเธอตาไม่กะพริบ คำว่าขี้อ้อนของเธอนั้นมีความหมายลึกซึ้งที่ใยไหมไม่มีวันจินตนาการออก( เออดีแล้ว! งั้นเดี๋ยวพรุ่งนี้ช่วงสาย ๆ ฉันเข้าไปรับนะ ขอบใจแกมากจริงๆ เพื่อนรัก )“เค...

บทที่ 8 เมียน้อย🔥🔞ทันทีที่ความคับแน่นคลายตัวลงจนลำควยขนาดมหึมาหลุดพรวดออกมาจากร่องรัก มิ้นก็แทบจะถลาลุกขึ้นจากเก้าอี้สนามด้วยความลนลาน เธอรีบจัดแจงเสื้อผ้าที่หลุดลุ่ยให้เข้าที่ แม้จะรู้ดีว่ามันสายเกินกว่าจะปกปิดอะไรจากสายตาเพื่อนรักได้แล้ว“หลุดแล้วก็ดี... มาคุยกันหน่อยสิมึง” ใยไหมกอดอกพูดด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ แต่แฝงไปด้วยความกดดัน“เออ... เข้าไปคุยในบ้านเหอะว่ะ ตรงนี้กูอายฟ้าอายดิน” มิ้นตอบเสียงเบาพลางเดินนำเข้าไปในห้องโถงเมื่อทั้งคู่ทรุดตัวลงนั่งบนโซฟาตัวยาว โดยมีเจ้าดัชซี่เดินตามเข้ามาหมอบอยู่ตรงกลางระหว่างสองสาวเหมือนรอฟังคำตัดสิน มิ้นก็เริ่มเปิดประเด็นก่อนด้วยความรู้สึกผิดที่จุกอก“ไหม... กูขอโทษว่ะ กูไม่รู้จะอธิบายยังไง แต่มันเริ่มจากความพลาดจริง ๆ”“ไม่เป็นไร... กูเข้าใจ คนมันเงี่ยนมันก็ห้ามกันยาก” ใยไหมยักไหล่อย่างไม่ถือสา“แต่กูแค่ทึ่งว่ะ มึงเป็นถึงครูภาษาไทย แต่ดันมาเสร็จหมากูเนี่ยนะ”“เอ่อ... ก็ไอ้ดัชซี่มันเย็ดดีนี่หว่า... ทั้งใหญ่ ทั้งแรง กูต้านมันไม่อยู่จริง ๆ” มิ้นสารภาพความจริงพลางก้มหน้างุด

บทที่ 10 สวนสาธารณะ🔥🔞แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าในสวนสาธารณะที่ค่อนข้างเงียบสงัดช่วยให้บรรยากาศดูสดชื่นขึ้นกว่าทุกวัน มิ้นในชุดสปอร์ตบราและกางเกงเลกกิ้งรัดรูปที่เน้นสัดส่วนชัดเจน เดินนำเจ้าดัชซี่ที่สวมสายจูงหนังสีดำสนิทออกมาวิ่งวอร์มร่างกายพร้อมกับใยไหม แต่เพียงไม่กี่นาที ทั้งคู่ก็ต้องหยุดหอบหายใจอย่างหมดแรง“แฮก... ไม่ได้วิ่งหลายวัน... เหนื่อยฉิบหายเลยมึง ร่างกายกูจะพังเอา” ใยไหมปาดเหงื่อที่ซอกคอพลางเท้าเอวสูดลมหายใจเข้าปอดลึก ๆ ความระบมที่หว่างขาจากศึกหนักเมื่อคืนยังคงประท้วงทุกครั้งที่เธอก้าวเดิน“เออ... กูก็เหมือนกัน เดินยังขัด ๆ เลยเนี่ย มดลูกกูแทบจะพังเพราะผัวมึงแล้ว” มิ้นกระซิบตอบเสียงพร่า สายตามองสำรวจรอบตัวเพื่อเมคชัวร์ว่าไม่มีคนรู้จักอยู่แถวนี้“โฮ่ง!”เจ้าดัชซี่เห่ากระชากเสียงดังสนั่นเหมือนจะประท้วงที่เมียทั้งสองคนหยุดพัก มันกระโดดโลดเต้นพยายามจะพุ่งไปข้างหน้าด้วยพละกำลังที่ยังเหลือล้น ผิดกับสองสาวที่แทบจะหมดสภาพ“เงียบปากไปเลยแกอ่ะ! แรงเยอะนักนะมึง เมื่อคืนกระเด้าพวกกูจนเกือบตายยังไม่พอใจอีกเหรอฮะ?” ใยไหมถลึงตาใส่หมาตัวเอง