ฝากหมาไว้...แต่ได้ผัวกลับมา

ฝากหมาไว้...แต่ได้ผัวกลับมา

last update最終更新日 : 2026-07-01
言語: Thai
goodnovel18goodnovel
評価が足りません
10チャプター
243ビュー
読む
本棚に追加

共有:  

報告
あらすじ
カタログ
コードをスキャンしてアプリで読む

概要

ยูริ

โลกสัตว์

อีโรติก

มนุษย์สัตว์

โรงเรียน

เมื่อเพื่อนสนิทต้องไปเที่ยวต่างจังหวัด งานฝากเลี้ยงสุนัขแสนรู้อย่าง ดัชซี่โดเบอร์แมนตัวใหญ่ จึงตกมาอยู่ที่ มิ้นครูสาวโสดวัย 29 ปีที่อยู่บ้านเพียงลำพัง ใครจะคิดว่าสุนัขที่เพื่อนบอกว่า สุภาพบุรุษและ ขี้อ้อน จะกลายเป็นนักล่าที่จ้องมองเธอด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก จากแค่การเลียปลอบประโลม กลับกลายเป็นสัมผัสที่รุกรานและดุดันเกินกว่าที่สัญชาตญาณความเป็นมนุษย์จะต้านทานได้ เมื่อความใคร่ในกายพุ่งพล่านจนเกินกั้น มิ้นจึงต้องเลือกว่าจะผลักไสมันออกไป หรือจะยอมศิโรราบให้กับบทรักที่ดิบเถื่อนจากสัตว์สี่เท้าที่เธอเรียกว่า... 'ผัว'

もっと見る

第1話

บทที่ 1 ฝากเนื้อฝากตัว

同窓会の日、親友が抽選箱を取り出した。

箱にはこう書かれている。

【桜井糸(さくらい いと)、恋する乙女の名言集・大抽選会】

その場がどっと沸いた。

誰かが引き当てたのは、高3のとき角田旭(かくだ あさひ)に渡したラブレターだった。

【旭くんが今日、私に笑いかけてくれた。だから明日も、彼に捧げたいと思った】

別の誰かが引いたのは、大学時代のもの。

【返事が来なくてもいい。忙しさが落ち着いたら、きっと思い出してくれるはずだから】

けれど旭に宛てた手紙に、彼が返事をくれたことは一度もない。とっくに捨てられたのだと、今までずっと信じ込んでいた。

最後に親友が引き当てたのは99通目。

彼女は旭の胸に寄りかかったまま、笑いながら読み上げた。

「もしいつか私のことが必要なくなっても、それでも幸せを祈ってる」

旭は紙をひったくり、笑って親友をたしなめた。

「よせよ。糸は恥ずかしがり屋なんだから」

そう口では言いながらも、その目はどこか、私が恥をかくのを面白がっているように見えた。

親友が手紙をめくった拍子に、箱がぐらりと傾き、中の手紙がこぼれ落ちた。それを拾おうとかがんだ私は、箱の底に小さく書かれた文字に気づいた。

【毎月更新】

【仲間内だけのお楽しみ】

そこでようやく思い知らされた。私の本気は、みんなの笑い話でしかなかったのだと。

黙り込む私に、旭が歩み寄ってきて機嫌を取るように言う。

「もう拗ねるなよ。好きでもない相手の手紙を、何年も取っておくわけないだろ」

やけに堂々とした物言いだった。まるで、恥をかかせることすら、自分からの恩恵だとでも言うように。

だから私は、カバンから100通目の手紙を取り出した。

旭はその封筒を見て、気だるげに手を伸ばしてくる。

「やっと渡す気になったのか」

私は彼を見つめ、ふっと笑みをこぼした。

そして、皆の前でその手紙をずたずたに破いた。

「旭。もう読まなくていいから。

これからはもう、書くことはない」

紙片が旭の黒いスラックスに落ちる。彼は一瞬目を伏せ、それから片眉を上げた。

「お前さぁ、いったい何のつもりだ」

個室に、一瞬の静寂が落ちた。

けれどすぐに、誰かが低く笑いを漏らす。

「あらら、本気で怒っちゃった?」

「旭、早くなだめてやれよ。恋する乙女心が砕けちまうぞ」

旭は笑わなかった。かがんで破れた紙片を拾い上げると、目を細めて言った。

「俺の質問に答えろ」

昔なら、彼の声が少し硬くなっただけで、私はすぐに怯えていた。言い訳して、謝って、下手に出て彼の望む形に自分を押し込めていた。

けれど今回は、そうしなかった。

椅子の背にかけていた上着を取り、彼を避けて出口へ向かう。

その時、背後から手首を掴まれた。

旭が手首を掴む力はさほど強くない。それでも、振りほどけない絶妙な強さだった。

彼は私を見下ろし、声を低く抑えて言う。

「こんな大勢の前で、みっともない真似をするつもりか」

私は何も答えなかった。

ただ急に、すべてが心底馬鹿馬鹿しく思えた。

10年間、旭に言いたかったことは山ほどあった。

なのにその言葉はいつも喉元でつかえて、声にならずに消えていくばかりだった。

そのとき、親友の上村遥香(かみむら はるか)がふいに立ち上がった。仲裁するような甘くやわらかい声だった。

「糸、もう怒らないでよ。みんな久しぶりに会えて、ちょっと盛り上がりたかっただけなの」

彼女は手を伸ばし、私の袖を引く。

「それに糸、昔からずっと『一生、旭くんだけ』って言ってたじゃない。みんな、昔のことを思い出させてあげようとしてるだけなのに、どうして怒るの?」

男子たちも次々に調子を合わせた。

「そうだそうだ、糸、ノリ悪いって」

「昔は学校中に知れ渡るくらい旭を追いかけてたくせに、今さら澄まし顔かよ」

「100通目まで書いておいて、まさか、そんな芝居を打って旭に告白させたいだけなんじゃないのか?」

その最後の一言で、ようやく腑に落ちたとでも言うように、旭の眉がわずかに上がった。彼は力を緩めたが、口調にはまだ苛立ちが滲んでいた。

「糸、こんなやり方で騒ぐなよ。送っていってほしいなら、そう言えばいいだろ」

私は目を上げて彼を見た。

この顔を、10年間好きだった。

彼が何気なく渡してくれたペットボトル1本で、2週間は浮かれていられるほどに。

彼がSNSに【胃が痛い】と一言呟いただけで、深夜3時に街中を駆け回って薬を探すほどに。

旭がいなければ生きていけない女だと、誰もが知っているほど、私は彼に執着していた。

けれど今、こうして見つめていても、ただ、ひどく遠い他人のように感じるだけだった。

愛されていないと、相手の独りよがりな憐れみすら、刃のように人を傷つけるのだと初めて知った。

私はゆっくりと手を引き抜いた。手首には、赤い痕がうっすらと残っていた。

旭はそれに気づくと、目の奥にわずかな痛みがよぎった。

「痛かったか?」

彼が手を伸ばしかけたその時、遥香がふいにお腹を押さえ、小さく息を吸った。

「旭、ちょっと胃が……さっき急にお酒を飲んだせいかも」

旭の手が宙で止まる。

彼女は俯いて、迷惑をかけまいとするように微笑んだ。

「いいの、先に糸をなだめてあげて。私は少し我慢すればいいだけだから」

けれど次の瞬間、旭はもう身体を向け、彼女を支えていた。

「冷たいものは飲むなって言っただろ」

その声に滲む隠しきれない焦りが、細い針のように、そっと私の胸を刺した。

遥香はそれ以上何も言わず、ごく自然な仕草で彼の袖口を掴み、体を彼の胸に預ける。

旭が彼女の肩にそっと上着をかけてやるのを、私は黙って見ていた。

その上着は、去年の誕生日に私が贈ったものだった。

1か月も前から特注し、袖口の裏にはそっと刺繍まで入れた。

A.K

彼はあのとき、包みを開けて一目見ただけで「地味すぎる」と言った。

あの夜、私は箱を抱いたまま夜中まで座り込み、それでも「口が悪いだけ」と自分に言い聞かせていた。

そして今、彼の指はちょうど、あの文字の上を撫でている。

まるで、私が最後まで認めたくなかった惨めさまで、彼の手で押し潰されたようだった。

入口では、店員がドアを開けて待っていた。

遥香がふいに手を離す。

「もういいよ旭。糸はいつもこうなの。少しなだめればすぐ機嫌が直るから」

旭は彼女を押しのけなかった。私を見つめ、まるで情けをかけてやるように言った。

「戻って座れ。酒を飲めば、それで終わりにしてやる」

私はそのグラスを受け取らなかった。代わりに、身をひるがえして個室のドアを開けた。

背後で、旭の声がついに冷え切った。

「糸。今日出て行ったら、後悔するぞ」

私は足を止めなかった。ドアが閉まる直前、遥香の甘えた笑い声が聞こえた。

「大丈夫、あの子どうせ下の階までしか行かないから。今までだって、本気で放っておけたことなんて一度もないんだから」

もっと見る
次へ
ダウンロード

最新チャプター

続きを読む
コメントはありません
10 チャプター
บทที่ 1 ฝากเนื้อฝากตัว
บทที่ 1 ฝากเนื้อฝากตัวบรรยากาศในห้องพักครูช่วงพักเที่ยงอบอวลไปด้วยกลิ่นกาแฟจาง ๆ และเสียงหัวเราะคึกคักจากโต๊ะข้าง ๆ แต่มันไม่ได้เข้าหู มิ้น เลยสักนิด ครูสาววัย 29 ปี ในชุดข้าราชการเรียบร้อยกำลังนั่งเช็กยอดส่งงานของนักเรียนอย่างเพลิน ๆ จนกระทั่งแรงสะกิดที่หัวไหล่ทำให้เธอต้องละสายตาจากหน้าจอไอแพด“มิ้น... มิ้นจ๊ะ ว่างป่ะเนี่ย” ใยไหม เพื่อนสนิทตั้งแต่มหาวิทยาลัยพ่วงตำแหน่งเพื่อนร่วมงานขยับเก้าอี้เข้ามาใกล้จนไหล่เบียด หน้าตาจิ้มลิ้มของเพื่อนดูมีความกังวลปนเกรงใจแบบแปลกๆ“ว่างดิ มีไรเปล่า ทำหน้าเหมือนจะมายืมตังค์” มิ้นแกล้งหยอกพลางเลิกคิ้วมอง“ไม่ใช่เรื่องตังค์... แต่เป็นเรื่องที่บ้านเราอ่ะ คืออาทิตย์หน้าพวกผู้ใหญ่เขาจะไปเที่ยวเขาใหญ่กันหมดเลย แล้วแบบ...” ใยไหมละคำพูดไว้ในฐานที่เข้าใจ พร้อมส่งสายตาอ้อนวอนระดับสิบ“แล้ว..?”“คือเราไม่มีคนเลี้ยงหมาให้เลยอ่ะมิ้น จะเอาไปฝากที่ร้านก็น่าสงสาร เราขอฝากมันไว้ที่บ้านเธอได้ไหมอ่ะ บ้านเธอก็มีพื้นที่ แถมเธออยู่คนเดียวด้วย ไม่เหงาดีออกนะ”มิ้นชะงักไปนิด“หมาเหรอ? เธอไปแอบเลี้ยงตอนไหนเนี่ย”“เพิ่งรับมาไม่นานนี้เองเนี่ยแหละ” ใยไหมรีบเสริมทันควันเพราะก
続きを読む
บทที่ 2 ลามก🔥
บทที่ 2 ลามก🔥พอเข้าบ้านมาได้ มิ้นก็ปล่อยให้เจ้าดัชซี่เดินดมสำรวจพื้นที่ไปตามอำเภอใจ ส่วนตัวเธอเองที่เหนียวเหนอะหนะมาทั้งวันก็รีบคว้าผ้าขนหนูเดินเข้าห้องน้ำทันที กลิ่นสบู่อ่อน ๆ กับสายน้ำเย็นฉ่ำช่วยให้เธอผ่อนคลายจากความล้าได้บ้าง แต่ผ่านไปไม่กี่นาที เสียงเห่าทุ้มต่ำก็ดังก้องขึ้นมาจากห้องนั่งเล่น“โฮ่ง! โฮ่ง!”“อะไรของแกเนี่ยดัชซี่! เห่าทำไม ฉันอาบน้ำอยู่!” มิ้นตะโกนแข่งกับเสียงน้ำ พลางขมวดคิ้วยุ่ง หรือว่ามันจะหิว? หรือเจองู?“โฮ่ง!”เสียงเห่าครั้งที่สามดูหนักแน่นและรัวกว่าเดิม จนมิ้นเริ่มใจคอไม่ดี เธอรีบปิดฝักบัว คว้าผ้าขนหนูสีขาวมาพันรอบอกแบบลวก ๆ หยดน้ำยังเกาะพราวอยู่บนผิวเนียนและหัวไหล่บาง เธอเปิดประตูห้องน้ำออกไปดูด้วยความเร่งรีบ“มีอะไร... ดัชซี่... แกเห่าระ...”คำพูดของมิ้นหยุดชะงักอยู่แค่นั้น เมื่อสายตาเหลือบไปเห็นว่าเจ้าโดเบอร์แมนไม่ได้เห่าไล่สิ่งแปลกปลอมที่ไหน แต่มันกำลังนั่งหน้าตั้ง จ้องมองไปที่ทีวีขนาดใหญ่ที่เธอมักจะใช้ดูความบันเทิงส่วนตัว และตอนนี้มันกำลังฉายภาพฉากกิจกรรมรักอันเร่าร้อน... ใช่ เธอเปิดหนังโป๊ค้างไว้ตั้งแต่เมื่อคืน และลืมปิดเครื่องเล่นก่อนออกไปทำงาน“เชี่ย.
続きを読む
บทที่ 3 เดินตาม🔥
บทที่ 3 เดินตาม🔥เช้าวันรุ่งขึ้น แสงแดดจัดจ้าส่องทะลุผ้าม่านเข้ามาในตัวบ้าน มิ้นลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกเพลียเล็กน้อย โชคดีที่ช่วงนี้โรงเรียนปิดเทอมพอดี เธอจึงมีเวลาว่างเจ็ดวันเต็ม ๆ สำหรับจัดการบ้านและรับมือกับสมาชิกชั่วคราวอย่างเจ้าดัชซี่เธอเลือกหยิบชุดที่ใส่สบายที่สุดอย่างเสื้อสายเดี่ยวผ้าคอตตอนตัวจิ๋วที่แนบไปกับทรวงอกอิ่มและกางเกงขาสั้นเสมอหูมาสวมใส่ ก่อนจะเริ่มลงมือปัดกวาดเช็ดถู ทว่าไม่ว่าเธอจะเดินไปมุมไหนของบ้าน เสียงเล็บเท้ากระทบพื้นกระเบื้อง กริ๊ก... กริ๊ก... ก็จะดังตามหลังมาติด ๆ เสมอ“นี่ดัชซี่ แกไม่ต้องตามฉันตลอดเวลาขนาดนี้ก็ได้ ฉันจะไปซักผ้า” มิ้นหันไปเอ็ดเจ้าโดเบอร์แมนที่ยืนจ้องเธอตาเขม็ง“โฮ่ง!” มันเห่ารับคำหนึ่งครั้งแต่ก็ยังไม่ยอมขยับไปไหน“รู้เรื่องแล้วก็นอนเฉย ๆ ไป รำคาญ ตามอยู่ได้ เป็นเงาหรือไงฮะ”“หงิง...” มันครางในลำคอพร้อมกับลดตัวลงหมอบ ทำท่าทางหูตกลงเหมือนน้อยใจ“ไม่ต้องมาทำเสียงน่าสงสารเลย ไม่ได้ผลหรอก” มิ้นบ่นอุบพลางสะบัดหน้าหนี เดินไปทางโซนซักล้างที่อยู่ด้านหลังบ้านเธอเริ่มก้ม ๆ เงย ๆ เก็บเสื้อผ้าที่กองอยู่ในตะกร้ายัดใส่เครื่องซักผ้าฝาหน้า ท่วงท่าที่
続きを読む
บทที่ 4 ไม่ลองไม่รู้🔥🔞
บทที่ 4 ไม่ลองไม่รู้🔥🔞มิ้นเห็นท่าทางกระวนกระวายและอาการที่ปิดไม่มิดของเจ้าดัชซี่ เธอก็รู้ทันทีว่าหมาหนุ่มตัวนี้พร้อมจะเย็ดเธอเต็มแก่ ครูสาวตัดสินใจทิ้งไพ่ใบสุดท้าย เธอพลิกตัวนอนคว่ำลงกับโซฟาหนังตัวยาว ปล่อยให้ผมสลวยแผ่กระจายไปตามเบาะ ก่อนจะโก้งโค้งยกสะโพกขึ้นสูงจนเห็นรูหีที่เปียกโชกให้กับหมาหนุ่มเจ้าโดเบอร์แมนไม่รอช้า มันตะปบอุ้งเท้าหน้าลงบนแผ่นหลังเนียนเกาะกุมไหล่เธอไว้มั่น ท่อนเอ็นสีแดงจัดที่ปวดหนึบพยายามดุนดันหาทางเข้า แต่มันกลับแทงถูกแทงผิดจนมิ้นต้องนิ่วหน้า“ใจเย็นดิวะ... อย่าเพิ่งกระเด้ามั่วซั่ว เดี๋ยวฉันจับควยแกใส่เอง”มิ้นเอี้ยวตัวไปด้านหลัง มือเรียวเลื่อนไปกุมลำเนื้อร้อนผ่าวที่ขยายตัวจนสุดขนาด ความใหญ่โตและพื้นผิวที่แปลกประหลาดทำเอาเธอใจสั่นหวิว เธอค่อย ๆ จ่อปลายหัวเห็ดสีสดลงที่ปากทางรักที่เต้นตุบ ๆ ก่อนจะกดสะโพกสวนลงไปจนมิดลำ“อ๊ะ! ...ใหญ่ฉิบหาย... แน่นไปหมดเลย”“หงิง ๆ” เจ้าดัชซี่ครางประจบเหมือนจะถามว่าชอบไหม“กระเด้าแรง ๆ ดัชซี่! เมียพร้อมแล้ว…”พอได้รับอนุญาต เจ้าหมาหนุ่มก็สวมวิญญาณนักล่าทันที มันโถม
続きを読む
บทที่ 5 เมียอยากโดนเน็ด🔥🔞
บทที่ 5 เมียอยากโดนเน็ด🔥🔞กว่าลูกเป้งที่เชื่อมติดกันจะคลายตัวและถอนตัวออกมาได้ก็เกือบเช้า มิ้นสลบไสลไปด้วยความเพลียปนความอิ่มเอมในรสกามที่ไม่เคยสัมผัสจากที่ไหนมาก่อน เธอตื่นขึ้นมาอีกทีในช่วงสายของวัน ร่างกายรู้สึกระบมที่ช่องทางรักเล็กน้อยแต่มันกลับเป็นความเจ็บที่ชวนให้วูบวาบอยู่ข้างในครูภาษาไทยสาวสลัดคราบความเรียบร้อยทิ้งไปจนหมดสิ้น หลังจากอาบน้ำเสร็จเธอเลือกหยิบชุดบิกินีตัวจิ๋วสีแดงเพลิงมาสวมใส่ เนื้อผ้าชิ้นน้อยแทบจะปิดปทุมถันและเนินเนื้อสาวไว้ไม่มิด เธอเดินนวยนาดออกมาจากห้องนอนด้วยท่าทางยั่วยวน ก่อนจะจัดการเตรียมมื้อเช้าให้ตัวเองและไม่ลืมที่จะเทอาหารเม็ดเกรดพรีเมียมลงในชามของสมาชิกใหม่“มา... ดัชซี่ มากินอาหารเร็วเข้า” มิ้นเรียกพลางส่งยิ้มหวาน“โฮ่ง!”เจ้าโดเบอร์แมนหนุ่มเห่ารับ แต่สายตาของมันกลับไม่ได้ชายตามองอาหารราคาแพงในชามแม้แต่น้อย มันก้าวเท้าเข้ามาหาเธออย่างรวดเร็ว จมูกสีดำชื้นดมฟุดฟิดไปตามเรียวขาขาวก่อนจะมุดหัวเข้าไประหว่างขาของเธออย่างย่ามใจ ลมหายใจร้อน ๆ พ่นรดกลีบเนื้อที่ซ่อนอยู่ใต้ผ้าลูกไม้สีแดงจนมิ้นต้องครางฮือ“แกนี่
続きを読む
บทที่ 6 ใกล้ถึงเวลา🔥🔞
บทที่ 6 ใกล้ถึงเวลา🔥🔞วันเวลาแห่งความรัญจวนผ่านไปรวดเร็วราวกับติดปีกบิน จนกระทั่งมาถึงช่วงวันสุดท้ายก่อนที่ใยไหมจะกลับมารับสมาชิกสี่เท้ากลับคืนสู่เจ้าของ บรรยากาศภายในห้องนั่งเล่นช่วงบ่ายดูเงียบสงัดลงกว่าทุกวัน มิ้นนอนเอกเขนกอยู่บนโซฟาโดยมีเจ้าดัชซี่นอนหมอบอยู่ข้างกาย ลมหายใจอุ่น ๆ ของมันพ่นรดหน้าขาของเธอเป็นระยะครืดดด... ครืดดด...เสียงสั่นของสมาร์ตโฟนที่วางอยู่บนโต๊ะกระจกทำให้มิ้นสะดุ้งเล็กน้อย เธอเอื้อมมือไปหยิบขึ้นมาดู พบว่าเป็นสายจากเพื่อนสนิท“ฮัลโหลว่าไงไหม...” มิ้นกรอกเสียงลงไป พยายามปรับโทนเสียงให้ดูปกติที่สุด( มิ้น! เป็นไงบ้างวะ ดัชซี่ดื้อกับแกไหมเนี่ย ฉันกังวลแทบตายกลัวมันไปทำบ้านแกพัง ) ปลายสายเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงร่าเริงตามสไตล์“ไม่เลย... มันนิ่งกว่าที่ฉันคิดเยอะ ขี้อ้อนสุด ๆ เลยแหละมึง” มิ้นตอบพลางเหลือบมองเจ้าหมาตัวโตที่จ้องหน้าเธอตาไม่กะพริบ คำว่าขี้อ้อนของเธอนั้นมีความหมายลึกซึ้งที่ใยไหมไม่มีวันจินตนาการออก( เออดีแล้ว! งั้นเดี๋ยวพรุ่งนี้ช่วงสาย ๆ ฉันเข้าไปรับนะ ขอบใจแกมากจริงๆ เพื่อนรัก )“เค...
続きを読む
บทที่ 7 ทิ้งทวน🔥🔞
บทที่ 7 ทิ้งทวน🔥🔞เช้าวันสุดท้ายมาถึงเร็วกว่าที่คิด แสงแดดยามสายส่องระยิบระยับลงบนยอดหญ้าในสวนหลังบ้าน มิ้นนั่งทอดตัวลงบนเก้าอี้สนามท่ามกลางความเงียบที่มีเพียงเสียงนกร้องเบา ๆ โดยมีเจ้าโดเบอร์แมนตัวยักษ์นั่งเฝ้าอยู่ข้างกายไม่ห่าง สายตาของมันที่มองมาดูเศร้าลงอย่างเห็นได้ชัดจนมิ้นรู้สึกใจหาย“ดัชซี่... แกจะคิดถึงฉันบ้างไหม” มิ้นเอ่ยถามพลางลูบหัวทุย ๆ ของมันด้วยความเอ็นดู ความผูกพันประหลาดที่ก่อตัวขึ้นตลอดเจ็ดวันทำให้เธอรู้สึกโหวงในอก“โฮ่ง!” มันเห่าตอบสั้น ๆ พร้อมกับใช้หัวดันมือของเธอเหมือนจะบอกว่าไม่มีวันลืม“ไปอยู่กับยัยไหมห้ามดื้อนะมึง แล้วที่สำคัญ... ห้ามไปมีเมียเพิ่มด้วยนะ เข้าใจไหม?” มิ้นแกล้งขู่เสียงเขียว ทั้งที่รู้ว่ามันเป็นเพียงสัตว์ แต่ในใจเธอกลับรู้สึกหวงแหนผัวชั่วคราวตัวนี้อย่างบ้าคลั่ง“หงิง... หงิง...” เจ้าดัชซี่ครางประจบพลางซุกหน้าเข้าหาหน้าตักของเธอ“ดีมาก... รู้ความแบบนี้ค่อยน่ารักหน่อย”มิ้นยิ้มกริ่ม ทว่าเจ้าหมาหนุ่มกลับไม่หยุดแค่การอ้อนธรรมดา มันเริ่มใช้จมูกชื้น ๆ ซุกไซ้เข้าไปใต้ชายกระโปรงผ้าเนื้อบางที่เธอส
続きを読む
บทที่ 8 เมียน้อย🔥🔞
บทที่ 8 เมียน้อย🔥🔞ทันทีที่ความคับแน่นคลายตัวลงจนลำควยขนาดมหึมาหลุดพรวดออกมาจากร่องรัก มิ้นก็แทบจะถลาลุกขึ้นจากเก้าอี้สนามด้วยความลนลาน เธอรีบจัดแจงเสื้อผ้าที่หลุดลุ่ยให้เข้าที่ แม้จะรู้ดีว่ามันสายเกินกว่าจะปกปิดอะไรจากสายตาเพื่อนรักได้แล้ว“หลุดแล้วก็ดี... มาคุยกันหน่อยสิมึง” ใยไหมกอดอกพูดด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ แต่แฝงไปด้วยความกดดัน“เออ... เข้าไปคุยในบ้านเหอะว่ะ ตรงนี้กูอายฟ้าอายดิน” มิ้นตอบเสียงเบาพลางเดินนำเข้าไปในห้องโถงเมื่อทั้งคู่ทรุดตัวลงนั่งบนโซฟาตัวยาว โดยมีเจ้าดัชซี่เดินตามเข้ามาหมอบอยู่ตรงกลางระหว่างสองสาวเหมือนรอฟังคำตัดสิน มิ้นก็เริ่มเปิดประเด็นก่อนด้วยความรู้สึกผิดที่จุกอก“ไหม... กูขอโทษว่ะ กูไม่รู้จะอธิบายยังไง แต่มันเริ่มจากความพลาดจริง ๆ”“ไม่เป็นไร... กูเข้าใจ คนมันเงี่ยนมันก็ห้ามกันยาก” ใยไหมยักไหล่อย่างไม่ถือสา“แต่กูแค่ทึ่งว่ะ มึงเป็นถึงครูภาษาไทย แต่ดันมาเสร็จหมากูเนี่ยนะ”“เอ่อ... ก็ไอ้ดัชซี่มันเย็ดดีนี่หว่า... ทั้งใหญ่ ทั้งแรง กูต้านมันไม่อยู่จริง ๆ” มิ้นสารภาพความจริงพลางก้มหน้างุด
続きを読む
บทที่ 9 เมียหมา🔥🔞
บทที่ 9 เมียหมา🔥🔞เมื่อลูกเป้งค่อย ๆ คลายตัวและหลุดออกจากร่องสวาทของใยไหม ทั้งคู่ต่างหอบหายใจรัวจนตัวโยน มิ้นที่ยังอารมณ์ค้างเติ่งอยู่ไม่รอช้า เธอพลิกตัวกลับมาอยู่ในท่าคลานสี่ขา แอ่นก้นงอนงามโชว์รูหีที่ยังแดงช้ำและเยิ้มแฉะท้าทายสายตา“ไหม... กูยังไม่จบ มึงส่งผัวมึงมานี่!” มิ้นสั่งเสียงกระเส่า สายตาฉ่ำปรือหันไปมองเพื่อนรักใยไหมยกยิ้มมุมปากอย่างนึกสนุก เธอคว้าเข้าที่คอของเจ้าดัชซี่แล้วดึงมันให้เดินตามมาขนาบข้างหลังมิ้น“ได้สิมึง... ในเมื่อมึงอยากเป็นเมียน้อยนัก กูก็จะจัดให้ถึงใจ”ใยไหมใช้มือเรียวรวบจับท่อนเอ็นสีแดงสดของดัชซี่ที่ยังคงตั้งตระหง่านแข็งปั๋งชี้หน้ามิ้นอยู่ เธอจ่อหัวหยักบานโร่เข้าที่ปากทางรักของเพื่อนสาวอย่างแม่นยำ ก่อนจะตบก้นเจ้าหมาหนุ่มเป็นสัญญาณ“เอ้า! ดัชซี่ จัดการเมียน้อยมึงสิลูก!”สวบ!“อ๊างงงง! อึก... แน่น... แน่นฉิบหายเลยมึง!”มิ้นหวีดร้องสุดเสียงเมื่อท่อนเนื้อใหญ่โตกระแทกมิดโคนในทีเดียว ใยไหมไม่ปล่อยให้เสียเที่ยว เธอขยับขึ้นไปนั่งคร่อมบนหลังของดัชซี่อีกทีพลางเอื้อมมือมาบีบเค้นเต้าอิ
続きを読む
บทที่ 10 สวนสาธารณะ🔥🔞
บทที่ 10 สวนสาธารณะ🔥🔞แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าในสวนสาธารณะที่ค่อนข้างเงียบสงัดช่วยให้บรรยากาศดูสดชื่นขึ้นกว่าทุกวัน มิ้นในชุดสปอร์ตบราและกางเกงเลกกิ้งรัดรูปที่เน้นสัดส่วนชัดเจน เดินนำเจ้าดัชซี่ที่สวมสายจูงหนังสีดำสนิทออกมาวิ่งวอร์มร่างกายพร้อมกับใยไหม แต่เพียงไม่กี่นาที ทั้งคู่ก็ต้องหยุดหอบหายใจอย่างหมดแรง“แฮก... ไม่ได้วิ่งหลายวัน... เหนื่อยฉิบหายเลยมึง ร่างกายกูจะพังเอา” ใยไหมปาดเหงื่อที่ซอกคอพลางเท้าเอวสูดลมหายใจเข้าปอดลึก ๆ ความระบมที่หว่างขาจากศึกหนักเมื่อคืนยังคงประท้วงทุกครั้งที่เธอก้าวเดิน“เออ... กูก็เหมือนกัน เดินยังขัด ๆ เลยเนี่ย มดลูกกูแทบจะพังเพราะผัวมึงแล้ว” มิ้นกระซิบตอบเสียงพร่า สายตามองสำรวจรอบตัวเพื่อเมคชัวร์ว่าไม่มีคนรู้จักอยู่แถวนี้“โฮ่ง!”เจ้าดัชซี่เห่ากระชากเสียงดังสนั่นเหมือนจะประท้วงที่เมียทั้งสองคนหยุดพัก มันกระโดดโลดเต้นพยายามจะพุ่งไปข้างหน้าด้วยพละกำลังที่ยังเหลือล้น ผิดกับสองสาวที่แทบจะหมดสภาพ“เงียบปากไปเลยแกอ่ะ! แรงเยอะนักนะมึง เมื่อคืนกระเด้าพวกกูจนเกือบตายยังไม่พอใจอีกเหรอฮะ?” ใยไหมถลึงตาใส่หมาตัวเอง
続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status