ฝากหมาไว้...แต่ได้ผัวกลับมา

ฝากหมาไว้...แต่ได้ผัวกลับมา

last update最終更新日 : 2026-07-01
言語: Thai
goodnovel18goodnovel
評価が足りません
10チャプター
235ビュー
読む
本棚に追加

共有:  

報告
あらすじ
カタログ
コードをスキャンしてアプリで読む

概要

ยูริ

โลกสัตว์

อีโรติก

มนุษย์สัตว์

โรงเรียน

เมื่อเพื่อนสนิทต้องไปเที่ยวต่างจังหวัด งานฝากเลี้ยงสุนัขแสนรู้อย่าง ดัชซี่โดเบอร์แมนตัวใหญ่ จึงตกมาอยู่ที่ มิ้นครูสาวโสดวัย 29 ปีที่อยู่บ้านเพียงลำพัง ใครจะคิดว่าสุนัขที่เพื่อนบอกว่า สุภาพบุรุษและ ขี้อ้อน จะกลายเป็นนักล่าที่จ้องมองเธอด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก จากแค่การเลียปลอบประโลม กลับกลายเป็นสัมผัสที่รุกรานและดุดันเกินกว่าที่สัญชาตญาณความเป็นมนุษย์จะต้านทานได้ เมื่อความใคร่ในกายพุ่งพล่านจนเกินกั้น มิ้นจึงต้องเลือกว่าจะผลักไสมันออกไป หรือจะยอมศิโรราบให้กับบทรักที่ดิบเถื่อนจากสัตว์สี่เท้าที่เธอเรียกว่า... 'ผัว'

もっと見る

第1話

บทที่ 1 ฝากเนื้อฝากตัว

「池上先生、江川病院への異動……本当に決めたのか?」

斉藤勉(さいとう つとむ)院長は、池上由奈(いけがみ ゆな)の異動願を手にして目を丸くした。

由奈はわずかにまつげを震わせ、苦みを含んだ笑みを浮かべる。「はい、もう決めました」

その瞳に揺るがぬ決意を見て、勉は深いため息をつき、静かに署名した。

院長室を出て廊下を歩いたとき、由奈は白衣を着た長門歩実(ながと あゆみ)と、その隣にいる滝沢祐一(たきざわ ゆういち)、そして小さな男の子に出くわした。

一瞬、足が止まる。

まるで幸せな家族のような光景が、目に飛び込んできたのだ。

二人の間を歩く男の子が、左右の手をそれぞれ歩実と祐一にぎゅっと握られ、無邪気な笑顔を浮かべている。

由奈の胸に鋭い痛みが走った。

祐一が歩実と子どもに向ける柔らかな眼差し、穏やかで優しい仕草――それは、由奈が一度も与えられたことのないものだった。

彼は自分を憎んでいるのだと、由奈はよく知っている。

祐一の初恋の相手は歩実だった。だが、由奈が祐一の祖母・和恵(かずえ)と取引をして彼と結婚したとき、すでに二人は別れていた。とはいえ、その事実を知ったのは結婚後のことだった。

結局祐一にとって由奈は、隙を突き、卑怯な手で妻の座を奪った女でしかないのだ。

けれど――彼は知らない。

本当は、由奈の方が先に祐一と出会っていたのだ。だが彼は、その記憶をとっくに忘れていた。

結婚すれば思い出してくれる。冷え切った心も、寄り添えば少しずつ温まっていく。由奈はそう信じていた。

けれど、それは思い上がりにすぎなかった。

祐一は彼女を憎んでいる。愛してくれることなど、決してないのだ。

その証拠に、六年間の結婚生活のあいだ、彼は周囲に「独身だ」と言い続け、妻である由奈をまるで存在しない人間のように扱った。

「池上先生?」歩実が気づいて声をかける。

祐一は眉を寄せ、じっと由奈を見つめる。その視線には、まるで「余計なことを口にするな」と言いたげな緊張があった。

その距離感が、刹那に由奈の胸を締めつける。けれど彼女はすぐに表情を整え、頭を下げた。

「長門先生、滝沢社長、お疲れ様です」

祐一は最近、中央病院の出資者となり、病院経営に名を連ねている。もちろん、それは由奈のためではなく、歩実のためだった。

歩実が帰国してすぐ、祐一が彼女を中央病院に入れ、外科部長として推薦したのだ。院内では誰もが「歩実の後ろ盾が滝沢社長」と噂し、さらには二人が恋人関係だという話まで広がっていたが、祐一は何一つ否定しなかった。

歩実は祐一の腕を自然に取り、にこやかに言う。

「そんなにかしこまらなくていいのよ。私なんてまだ入ったばかりだし、これからいろいろ教えてもらわないと」

そのとき、男の子が祐一にしがみついた。「パパ、疲れた。抱っこして?」

由奈の顔色がさっと変わる。

――パパ?

歩実は慌ててしかめ顔をつくる。

「健斗、だめでしょ。そんな呼び方したら」そう言いながら祐一へ申し訳なさそうに視線を向けた。

「ごめんなさい、祐一。子どもがわかってなくて」

祐一はちらりと由奈を見たが、怒ることもなくただ穏やかに子どもを抱き上げた。

「いいんだ」

「僕、祐一パパが大好き!本当に僕のパパになってくれたらいいのに!」

健斗(けんと)は祐一の首に腕を回し、甘えるように声を弾ませた。

「もう、しょうがない子ね」歩実は苦笑しながら彼の頭を撫でた。

由奈は拳を固く握りしめる――こんなに優しい祐一を、彼女は見たことがない。

……もう諦めた。

どんなに頑張っても、冷たい心を温めることはできなかった。なら、終わりにするしかない。

重い気持ちを押し込み、由奈は三人を追い抜いてエレベーターに乗り込んだ。

……

異動の件は誰にも知らせていない、もちろん祐一にも。

知らせる必要がないと思ったし、彼が知りたがるはずもないのだから。

車を走らせ、由奈は滝沢家の本邸へ向かう。門前でチャイムを押すと、しばらくして使用人の森田(もりた)が出てきた。

「奥さま、お帰りなさいませ」

「おばあさまはいらっしゃる?」

「はい、中でお待ちです。どうぞ」

滝沢家の重鎮である和恵。祐一の祖父が亡くなって以来、家の一切を取り仕切ってきた女性だ。

彼女は南の町の商家の出で、若いころから手腕を発揮してきた。姑から疎まれても、表立って彼女を逆らう者はいなかった。

森田に案内され、由奈は静かな和室へ入る。そこでは和恵が座布団に正座し、数珠を手に念仏を唱えていた。

「奥さまがお見えです」

和恵はゆるやかに目を開き、横顔のまま「こちらへ」と告げる。

森田が下がると、由奈も正座して仏前に手を合わせた。

和恵は熱心な仏教徒で、よく寺に参拝し、香をあげていた。出かけると、戻るまでに半月ほどかかることもあった。

しばし沈黙が続いたのち、由奈は小さな声で切り出した。

「おばあさま……私、祐一さんと離婚したいと思っています」

もっと見る
次へ
ダウンロード

最新チャプター

続きを読む
コメントはありません
10 チャプター
บทที่ 1 ฝากเนื้อฝากตัว
บทที่ 1 ฝากเนื้อฝากตัวบรรยากาศในห้องพักครูช่วงพักเที่ยงอบอวลไปด้วยกลิ่นกาแฟจาง ๆ และเสียงหัวเราะคึกคักจากโต๊ะข้าง ๆ แต่มันไม่ได้เข้าหู มิ้น เลยสักนิด ครูสาววัย 29 ปี ในชุดข้าราชการเรียบร้อยกำลังนั่งเช็กยอดส่งงานของนักเรียนอย่างเพลิน ๆ จนกระทั่งแรงสะกิดที่หัวไหล่ทำให้เธอต้องละสายตาจากหน้าจอไอแพด“มิ้น... มิ้นจ๊ะ ว่างป่ะเนี่ย” ใยไหม เพื่อนสนิทตั้งแต่มหาวิทยาลัยพ่วงตำแหน่งเพื่อนร่วมงานขยับเก้าอี้เข้ามาใกล้จนไหล่เบียด หน้าตาจิ้มลิ้มของเพื่อนดูมีความกังวลปนเกรงใจแบบแปลกๆ“ว่างดิ มีไรเปล่า ทำหน้าเหมือนจะมายืมตังค์” มิ้นแกล้งหยอกพลางเลิกคิ้วมอง“ไม่ใช่เรื่องตังค์... แต่เป็นเรื่องที่บ้านเราอ่ะ คืออาทิตย์หน้าพวกผู้ใหญ่เขาจะไปเที่ยวเขาใหญ่กันหมดเลย แล้วแบบ...” ใยไหมละคำพูดไว้ในฐานที่เข้าใจ พร้อมส่งสายตาอ้อนวอนระดับสิบ“แล้ว..?”“คือเราไม่มีคนเลี้ยงหมาให้เลยอ่ะมิ้น จะเอาไปฝากที่ร้านก็น่าสงสาร เราขอฝากมันไว้ที่บ้านเธอได้ไหมอ่ะ บ้านเธอก็มีพื้นที่ แถมเธออยู่คนเดียวด้วย ไม่เหงาดีออกนะ”มิ้นชะงักไปนิด“หมาเหรอ? เธอไปแอบเลี้ยงตอนไหนเนี่ย”“เพิ่งรับมาไม่นานนี้เองเนี่ยแหละ” ใยไหมรีบเสริมทันควันเพราะก
続きを読む
บทที่ 2 ลามก🔥
บทที่ 2 ลามก🔥พอเข้าบ้านมาได้ มิ้นก็ปล่อยให้เจ้าดัชซี่เดินดมสำรวจพื้นที่ไปตามอำเภอใจ ส่วนตัวเธอเองที่เหนียวเหนอะหนะมาทั้งวันก็รีบคว้าผ้าขนหนูเดินเข้าห้องน้ำทันที กลิ่นสบู่อ่อน ๆ กับสายน้ำเย็นฉ่ำช่วยให้เธอผ่อนคลายจากความล้าได้บ้าง แต่ผ่านไปไม่กี่นาที เสียงเห่าทุ้มต่ำก็ดังก้องขึ้นมาจากห้องนั่งเล่น“โฮ่ง! โฮ่ง!”“อะไรของแกเนี่ยดัชซี่! เห่าทำไม ฉันอาบน้ำอยู่!” มิ้นตะโกนแข่งกับเสียงน้ำ พลางขมวดคิ้วยุ่ง หรือว่ามันจะหิว? หรือเจองู?“โฮ่ง!”เสียงเห่าครั้งที่สามดูหนักแน่นและรัวกว่าเดิม จนมิ้นเริ่มใจคอไม่ดี เธอรีบปิดฝักบัว คว้าผ้าขนหนูสีขาวมาพันรอบอกแบบลวก ๆ หยดน้ำยังเกาะพราวอยู่บนผิวเนียนและหัวไหล่บาง เธอเปิดประตูห้องน้ำออกไปดูด้วยความเร่งรีบ“มีอะไร... ดัชซี่... แกเห่าระ...”คำพูดของมิ้นหยุดชะงักอยู่แค่นั้น เมื่อสายตาเหลือบไปเห็นว่าเจ้าโดเบอร์แมนไม่ได้เห่าไล่สิ่งแปลกปลอมที่ไหน แต่มันกำลังนั่งหน้าตั้ง จ้องมองไปที่ทีวีขนาดใหญ่ที่เธอมักจะใช้ดูความบันเทิงส่วนตัว และตอนนี้มันกำลังฉายภาพฉากกิจกรรมรักอันเร่าร้อน... ใช่ เธอเปิดหนังโป๊ค้างไว้ตั้งแต่เมื่อคืน และลืมปิดเครื่องเล่นก่อนออกไปทำงาน“เชี่ย.
続きを読む
บทที่ 3 เดินตาม🔥
บทที่ 3 เดินตาม🔥เช้าวันรุ่งขึ้น แสงแดดจัดจ้าส่องทะลุผ้าม่านเข้ามาในตัวบ้าน มิ้นลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกเพลียเล็กน้อย โชคดีที่ช่วงนี้โรงเรียนปิดเทอมพอดี เธอจึงมีเวลาว่างเจ็ดวันเต็ม ๆ สำหรับจัดการบ้านและรับมือกับสมาชิกชั่วคราวอย่างเจ้าดัชซี่เธอเลือกหยิบชุดที่ใส่สบายที่สุดอย่างเสื้อสายเดี่ยวผ้าคอตตอนตัวจิ๋วที่แนบไปกับทรวงอกอิ่มและกางเกงขาสั้นเสมอหูมาสวมใส่ ก่อนจะเริ่มลงมือปัดกวาดเช็ดถู ทว่าไม่ว่าเธอจะเดินไปมุมไหนของบ้าน เสียงเล็บเท้ากระทบพื้นกระเบื้อง กริ๊ก... กริ๊ก... ก็จะดังตามหลังมาติด ๆ เสมอ“นี่ดัชซี่ แกไม่ต้องตามฉันตลอดเวลาขนาดนี้ก็ได้ ฉันจะไปซักผ้า” มิ้นหันไปเอ็ดเจ้าโดเบอร์แมนที่ยืนจ้องเธอตาเขม็ง“โฮ่ง!” มันเห่ารับคำหนึ่งครั้งแต่ก็ยังไม่ยอมขยับไปไหน“รู้เรื่องแล้วก็นอนเฉย ๆ ไป รำคาญ ตามอยู่ได้ เป็นเงาหรือไงฮะ”“หงิง...” มันครางในลำคอพร้อมกับลดตัวลงหมอบ ทำท่าทางหูตกลงเหมือนน้อยใจ“ไม่ต้องมาทำเสียงน่าสงสารเลย ไม่ได้ผลหรอก” มิ้นบ่นอุบพลางสะบัดหน้าหนี เดินไปทางโซนซักล้างที่อยู่ด้านหลังบ้านเธอเริ่มก้ม ๆ เงย ๆ เก็บเสื้อผ้าที่กองอยู่ในตะกร้ายัดใส่เครื่องซักผ้าฝาหน้า ท่วงท่าที่
続きを読む
บทที่ 4 ไม่ลองไม่รู้🔥🔞
บทที่ 4 ไม่ลองไม่รู้🔥🔞มิ้นเห็นท่าทางกระวนกระวายและอาการที่ปิดไม่มิดของเจ้าดัชซี่ เธอก็รู้ทันทีว่าหมาหนุ่มตัวนี้พร้อมจะเย็ดเธอเต็มแก่ ครูสาวตัดสินใจทิ้งไพ่ใบสุดท้าย เธอพลิกตัวนอนคว่ำลงกับโซฟาหนังตัวยาว ปล่อยให้ผมสลวยแผ่กระจายไปตามเบาะ ก่อนจะโก้งโค้งยกสะโพกขึ้นสูงจนเห็นรูหีที่เปียกโชกให้กับหมาหนุ่มเจ้าโดเบอร์แมนไม่รอช้า มันตะปบอุ้งเท้าหน้าลงบนแผ่นหลังเนียนเกาะกุมไหล่เธอไว้มั่น ท่อนเอ็นสีแดงจัดที่ปวดหนึบพยายามดุนดันหาทางเข้า แต่มันกลับแทงถูกแทงผิดจนมิ้นต้องนิ่วหน้า“ใจเย็นดิวะ... อย่าเพิ่งกระเด้ามั่วซั่ว เดี๋ยวฉันจับควยแกใส่เอง”มิ้นเอี้ยวตัวไปด้านหลัง มือเรียวเลื่อนไปกุมลำเนื้อร้อนผ่าวที่ขยายตัวจนสุดขนาด ความใหญ่โตและพื้นผิวที่แปลกประหลาดทำเอาเธอใจสั่นหวิว เธอค่อย ๆ จ่อปลายหัวเห็ดสีสดลงที่ปากทางรักที่เต้นตุบ ๆ ก่อนจะกดสะโพกสวนลงไปจนมิดลำ“อ๊ะ! ...ใหญ่ฉิบหาย... แน่นไปหมดเลย”“หงิง ๆ” เจ้าดัชซี่ครางประจบเหมือนจะถามว่าชอบไหม“กระเด้าแรง ๆ ดัชซี่! เมียพร้อมแล้ว…”พอได้รับอนุญาต เจ้าหมาหนุ่มก็สวมวิญญาณนักล่าทันที มันโถม
続きを読む
บทที่ 5 เมียอยากโดนเน็ด🔥🔞
บทที่ 5 เมียอยากโดนเน็ด🔥🔞กว่าลูกเป้งที่เชื่อมติดกันจะคลายตัวและถอนตัวออกมาได้ก็เกือบเช้า มิ้นสลบไสลไปด้วยความเพลียปนความอิ่มเอมในรสกามที่ไม่เคยสัมผัสจากที่ไหนมาก่อน เธอตื่นขึ้นมาอีกทีในช่วงสายของวัน ร่างกายรู้สึกระบมที่ช่องทางรักเล็กน้อยแต่มันกลับเป็นความเจ็บที่ชวนให้วูบวาบอยู่ข้างในครูภาษาไทยสาวสลัดคราบความเรียบร้อยทิ้งไปจนหมดสิ้น หลังจากอาบน้ำเสร็จเธอเลือกหยิบชุดบิกินีตัวจิ๋วสีแดงเพลิงมาสวมใส่ เนื้อผ้าชิ้นน้อยแทบจะปิดปทุมถันและเนินเนื้อสาวไว้ไม่มิด เธอเดินนวยนาดออกมาจากห้องนอนด้วยท่าทางยั่วยวน ก่อนจะจัดการเตรียมมื้อเช้าให้ตัวเองและไม่ลืมที่จะเทอาหารเม็ดเกรดพรีเมียมลงในชามของสมาชิกใหม่“มา... ดัชซี่ มากินอาหารเร็วเข้า” มิ้นเรียกพลางส่งยิ้มหวาน“โฮ่ง!”เจ้าโดเบอร์แมนหนุ่มเห่ารับ แต่สายตาของมันกลับไม่ได้ชายตามองอาหารราคาแพงในชามแม้แต่น้อย มันก้าวเท้าเข้ามาหาเธออย่างรวดเร็ว จมูกสีดำชื้นดมฟุดฟิดไปตามเรียวขาขาวก่อนจะมุดหัวเข้าไประหว่างขาของเธออย่างย่ามใจ ลมหายใจร้อน ๆ พ่นรดกลีบเนื้อที่ซ่อนอยู่ใต้ผ้าลูกไม้สีแดงจนมิ้นต้องครางฮือ“แกนี่
続きを読む
บทที่ 6 ใกล้ถึงเวลา🔥🔞
บทที่ 6 ใกล้ถึงเวลา🔥🔞วันเวลาแห่งความรัญจวนผ่านไปรวดเร็วราวกับติดปีกบิน จนกระทั่งมาถึงช่วงวันสุดท้ายก่อนที่ใยไหมจะกลับมารับสมาชิกสี่เท้ากลับคืนสู่เจ้าของ บรรยากาศภายในห้องนั่งเล่นช่วงบ่ายดูเงียบสงัดลงกว่าทุกวัน มิ้นนอนเอกเขนกอยู่บนโซฟาโดยมีเจ้าดัชซี่นอนหมอบอยู่ข้างกาย ลมหายใจอุ่น ๆ ของมันพ่นรดหน้าขาของเธอเป็นระยะครืดดด... ครืดดด...เสียงสั่นของสมาร์ตโฟนที่วางอยู่บนโต๊ะกระจกทำให้มิ้นสะดุ้งเล็กน้อย เธอเอื้อมมือไปหยิบขึ้นมาดู พบว่าเป็นสายจากเพื่อนสนิท“ฮัลโหลว่าไงไหม...” มิ้นกรอกเสียงลงไป พยายามปรับโทนเสียงให้ดูปกติที่สุด( มิ้น! เป็นไงบ้างวะ ดัชซี่ดื้อกับแกไหมเนี่ย ฉันกังวลแทบตายกลัวมันไปทำบ้านแกพัง ) ปลายสายเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงร่าเริงตามสไตล์“ไม่เลย... มันนิ่งกว่าที่ฉันคิดเยอะ ขี้อ้อนสุด ๆ เลยแหละมึง” มิ้นตอบพลางเหลือบมองเจ้าหมาตัวโตที่จ้องหน้าเธอตาไม่กะพริบ คำว่าขี้อ้อนของเธอนั้นมีความหมายลึกซึ้งที่ใยไหมไม่มีวันจินตนาการออก( เออดีแล้ว! งั้นเดี๋ยวพรุ่งนี้ช่วงสาย ๆ ฉันเข้าไปรับนะ ขอบใจแกมากจริงๆ เพื่อนรัก )“เค...
続きを読む
บทที่ 7 ทิ้งทวน🔥🔞
บทที่ 7 ทิ้งทวน🔥🔞เช้าวันสุดท้ายมาถึงเร็วกว่าที่คิด แสงแดดยามสายส่องระยิบระยับลงบนยอดหญ้าในสวนหลังบ้าน มิ้นนั่งทอดตัวลงบนเก้าอี้สนามท่ามกลางความเงียบที่มีเพียงเสียงนกร้องเบา ๆ โดยมีเจ้าโดเบอร์แมนตัวยักษ์นั่งเฝ้าอยู่ข้างกายไม่ห่าง สายตาของมันที่มองมาดูเศร้าลงอย่างเห็นได้ชัดจนมิ้นรู้สึกใจหาย“ดัชซี่... แกจะคิดถึงฉันบ้างไหม” มิ้นเอ่ยถามพลางลูบหัวทุย ๆ ของมันด้วยความเอ็นดู ความผูกพันประหลาดที่ก่อตัวขึ้นตลอดเจ็ดวันทำให้เธอรู้สึกโหวงในอก“โฮ่ง!” มันเห่าตอบสั้น ๆ พร้อมกับใช้หัวดันมือของเธอเหมือนจะบอกว่าไม่มีวันลืม“ไปอยู่กับยัยไหมห้ามดื้อนะมึง แล้วที่สำคัญ... ห้ามไปมีเมียเพิ่มด้วยนะ เข้าใจไหม?” มิ้นแกล้งขู่เสียงเขียว ทั้งที่รู้ว่ามันเป็นเพียงสัตว์ แต่ในใจเธอกลับรู้สึกหวงแหนผัวชั่วคราวตัวนี้อย่างบ้าคลั่ง“หงิง... หงิง...” เจ้าดัชซี่ครางประจบพลางซุกหน้าเข้าหาหน้าตักของเธอ“ดีมาก... รู้ความแบบนี้ค่อยน่ารักหน่อย”มิ้นยิ้มกริ่ม ทว่าเจ้าหมาหนุ่มกลับไม่หยุดแค่การอ้อนธรรมดา มันเริ่มใช้จมูกชื้น ๆ ซุกไซ้เข้าไปใต้ชายกระโปรงผ้าเนื้อบางที่เธอส
続きを読む
บทที่ 8 เมียน้อย🔥🔞
บทที่ 8 เมียน้อย🔥🔞ทันทีที่ความคับแน่นคลายตัวลงจนลำควยขนาดมหึมาหลุดพรวดออกมาจากร่องรัก มิ้นก็แทบจะถลาลุกขึ้นจากเก้าอี้สนามด้วยความลนลาน เธอรีบจัดแจงเสื้อผ้าที่หลุดลุ่ยให้เข้าที่ แม้จะรู้ดีว่ามันสายเกินกว่าจะปกปิดอะไรจากสายตาเพื่อนรักได้แล้ว“หลุดแล้วก็ดี... มาคุยกันหน่อยสิมึง” ใยไหมกอดอกพูดด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ แต่แฝงไปด้วยความกดดัน“เออ... เข้าไปคุยในบ้านเหอะว่ะ ตรงนี้กูอายฟ้าอายดิน” มิ้นตอบเสียงเบาพลางเดินนำเข้าไปในห้องโถงเมื่อทั้งคู่ทรุดตัวลงนั่งบนโซฟาตัวยาว โดยมีเจ้าดัชซี่เดินตามเข้ามาหมอบอยู่ตรงกลางระหว่างสองสาวเหมือนรอฟังคำตัดสิน มิ้นก็เริ่มเปิดประเด็นก่อนด้วยความรู้สึกผิดที่จุกอก“ไหม... กูขอโทษว่ะ กูไม่รู้จะอธิบายยังไง แต่มันเริ่มจากความพลาดจริง ๆ”“ไม่เป็นไร... กูเข้าใจ คนมันเงี่ยนมันก็ห้ามกันยาก” ใยไหมยักไหล่อย่างไม่ถือสา“แต่กูแค่ทึ่งว่ะ มึงเป็นถึงครูภาษาไทย แต่ดันมาเสร็จหมากูเนี่ยนะ”“เอ่อ... ก็ไอ้ดัชซี่มันเย็ดดีนี่หว่า... ทั้งใหญ่ ทั้งแรง กูต้านมันไม่อยู่จริง ๆ” มิ้นสารภาพความจริงพลางก้มหน้างุด
続きを読む
บทที่ 9 เมียหมา🔥🔞
บทที่ 9 เมียหมา🔥🔞เมื่อลูกเป้งค่อย ๆ คลายตัวและหลุดออกจากร่องสวาทของใยไหม ทั้งคู่ต่างหอบหายใจรัวจนตัวโยน มิ้นที่ยังอารมณ์ค้างเติ่งอยู่ไม่รอช้า เธอพลิกตัวกลับมาอยู่ในท่าคลานสี่ขา แอ่นก้นงอนงามโชว์รูหีที่ยังแดงช้ำและเยิ้มแฉะท้าทายสายตา“ไหม... กูยังไม่จบ มึงส่งผัวมึงมานี่!” มิ้นสั่งเสียงกระเส่า สายตาฉ่ำปรือหันไปมองเพื่อนรักใยไหมยกยิ้มมุมปากอย่างนึกสนุก เธอคว้าเข้าที่คอของเจ้าดัชซี่แล้วดึงมันให้เดินตามมาขนาบข้างหลังมิ้น“ได้สิมึง... ในเมื่อมึงอยากเป็นเมียน้อยนัก กูก็จะจัดให้ถึงใจ”ใยไหมใช้มือเรียวรวบจับท่อนเอ็นสีแดงสดของดัชซี่ที่ยังคงตั้งตระหง่านแข็งปั๋งชี้หน้ามิ้นอยู่ เธอจ่อหัวหยักบานโร่เข้าที่ปากทางรักของเพื่อนสาวอย่างแม่นยำ ก่อนจะตบก้นเจ้าหมาหนุ่มเป็นสัญญาณ“เอ้า! ดัชซี่ จัดการเมียน้อยมึงสิลูก!”สวบ!“อ๊างงงง! อึก... แน่น... แน่นฉิบหายเลยมึง!”มิ้นหวีดร้องสุดเสียงเมื่อท่อนเนื้อใหญ่โตกระแทกมิดโคนในทีเดียว ใยไหมไม่ปล่อยให้เสียเที่ยว เธอขยับขึ้นไปนั่งคร่อมบนหลังของดัชซี่อีกทีพลางเอื้อมมือมาบีบเค้นเต้าอิ
続きを読む
บทที่ 10 สวนสาธารณะ🔥🔞
บทที่ 10 สวนสาธารณะ🔥🔞แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าในสวนสาธารณะที่ค่อนข้างเงียบสงัดช่วยให้บรรยากาศดูสดชื่นขึ้นกว่าทุกวัน มิ้นในชุดสปอร์ตบราและกางเกงเลกกิ้งรัดรูปที่เน้นสัดส่วนชัดเจน เดินนำเจ้าดัชซี่ที่สวมสายจูงหนังสีดำสนิทออกมาวิ่งวอร์มร่างกายพร้อมกับใยไหม แต่เพียงไม่กี่นาที ทั้งคู่ก็ต้องหยุดหอบหายใจอย่างหมดแรง“แฮก... ไม่ได้วิ่งหลายวัน... เหนื่อยฉิบหายเลยมึง ร่างกายกูจะพังเอา” ใยไหมปาดเหงื่อที่ซอกคอพลางเท้าเอวสูดลมหายใจเข้าปอดลึก ๆ ความระบมที่หว่างขาจากศึกหนักเมื่อคืนยังคงประท้วงทุกครั้งที่เธอก้าวเดิน“เออ... กูก็เหมือนกัน เดินยังขัด ๆ เลยเนี่ย มดลูกกูแทบจะพังเพราะผัวมึงแล้ว” มิ้นกระซิบตอบเสียงพร่า สายตามองสำรวจรอบตัวเพื่อเมคชัวร์ว่าไม่มีคนรู้จักอยู่แถวนี้“โฮ่ง!”เจ้าดัชซี่เห่ากระชากเสียงดังสนั่นเหมือนจะประท้วงที่เมียทั้งสองคนหยุดพัก มันกระโดดโลดเต้นพยายามจะพุ่งไปข้างหน้าด้วยพละกำลังที่ยังเหลือล้น ผิดกับสองสาวที่แทบจะหมดสภาพ“เงียบปากไปเลยแกอ่ะ! แรงเยอะนักนะมึง เมื่อคืนกระเด้าพวกกูจนเกือบตายยังไม่พอใจอีกเหรอฮะ?” ใยไหมถลึงตาใส่หมาตัวเอง
続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status