All Chapters of The Billionaire's Accidental Fiancee: Chapter 11 - Chapter 20

LIANA POV7 am palang ay gising na ako. Kahit medyo antok pa, pinilit kong mag-ayos ng mukha at isuot ang isa sa mga pormal na blusa na pinili para sa akin ni Ms. Karen. Bitbit ang aking laptop, bumaba ako sa study room ni Razael kung saan nakahanda na ang mabilis na internet connection at dalawang tasa ng kape na dinala ni Manang.Saktong alas-syete singkwenta y singko nang pumasok si Razael. Naka-puting button-down shirt lang siya, basang-basa pa ang buhok mula sa paligo pero amoy citrus at mamahaling sabon na naman ang buong paligid.“Naka-log in ka na sa link?” tanong niya habang umuupo sa malaking leather chair sa tabi ko.“Oo, waiting room na lang ako,” sagot ko habang inaayos ang anggulo ng camera ng laptop. “Seryoso ba talaga si Don Federico sa ganitong kaagang call? Pwede naman sigurong sa hapon na lang?”“Kapag si Lolo ang nag-utos, walang hapon o gabi. Kung gusto niya ng alas-otso, dapat alas-otso,” maikling paliwanag ni Razael habang binubuksan ang sarili niyang iPad para t

LIANA POVNaging mabilis ang biyahe namin pabalik sa Forbes Park dahil medyo lumuwag ang trapiko pagpasok ng alas-siyete ng gabi. Pagkababa namin ng SUV, dumeretso agad ako sa kusina para uminom ng malamig na tubig habang si Razael naman ay pumasok muna sa study room niya para sagutin ang isang tawag mula sa New York office ng kumpanya.Nakasandal ako sa tabi ng refrigerator nang pumasok si Manang para mag-ayos ng mga gagamitin para sa hapunan.“Ma’am Liana, mukhang pagod na pagod kayo ngayon, ah. Gusto niyo po ba ng mainit na sabaw para mamaya?” tanong ni Manang habang naghuhugas ng mga gulay.“Naku, sige po, Manang. Medyo sumakit lang po ang ulo ko sa haba ng pulong kanina,” pilit kong ngiti habang nilalapag ang baso sa counter.Noong nasa loob kami ng sasakyan ni Razael kanina, hindi ko talaga mapigilang mag-alala para sa kanya. Narinig ko kasi ang seryosong tono niya nang sabihin niyang palagi siyang nananalo sa mga board meeting. Pero alam ko kung paano mag-isip ang mga taong tul

LIANA POVBiyernes ng hapon. Kasalukuyan kaming nasa gitna ng grand ballroom ng isang sikat na limang-belyang hotel sa Makati para sa huling technical run bago ang charity ball sa Lunes. Sobrang gulo ng paligid. May mga nagpupukpok ng mga kahoy para sa main stage, may mga nag-aayos ng sound system, at sa gitna ng lahat ng iyon ay si Solane Recto na pabalik-balik ang lakad habang sumisigaw sa kanyang walkie-talkie."Tech team, paki-double check naman 'yung audio jack sa panel B! Paos 'yung mic kanina sa mic test!" sigaw ni Solane bago bumaling sa akin na may hawak na clipboard. "Liana, girl, nai-stress na ako. 'Yung florist na kinuha ni Hiraya, ayaw sumunod sa seating distance na pinagkasunduan natin kahapon. Masyadong malalaki 'yung centerpieces, haharangan 'yung paningin ng mga nasa table ten.""Nasaan 'yung head florist?" tanong ko habang pinupunasan ang pawis sa noo ko gamit ang likod ng kamay ko. Naka-jeans at white sneakers lang ako ngayon, dahil alam kong buong araw akong maglal

LIANA POVMatapos ang sunod-sunod na palakpakan at pormal na hapunan, unti-unti nang naglipana ang mga bisita sa ballroom para sa socialization part ng gabi. Habang si Don Federico ay busy sa pakikipag-usap sa mga kapwa niya bilyonaryo, hinila ako ni Razael palabas ng ingay patungo sa isang maliit at tahimik na holding room sa likod ng VIP lounge.Nang maisara niya ang pinto, agad niyang tinanggal ang kanyang tuxedo jacket at isinabit ito sa likod ng silya. Umupo ako sa isang velvet armchair, hinubad ko muna ang aking heels dahil parang mapuputol na ang mga daliri ko sa paa."Sigurado ka ba na mga tauhan ng Manabat Catering 'yung nakita mo sa B1?" tanong ni Razael habang naglalakad patungo sa water dispenser para ikuha ako ng inumin."Oo, Raz. Naka-uniform sila ng catering nila Hiraya. May dala pa silang tools, at halatang kabisado nila kung nasaan 'yung main circuit switch," sagot ko matapos tanggapin ang baso ng tubig. "Kung hindi dahil sa mga guards mo, baka nagka-blackout na naman

LIANA POVAlas-onse na ng gabi nang makarating kami sa mansyon sa Forbes Park. Sobrang sakit na ng mga paa ko kaya pagkapasok na pagkapasok pa lang namin sa foyer, tinanggal ko na agad ang heels ko at binuhat na lang gamit ang kaliwang kamay ko. Ramdam ko ang lamig ng marmol na sahig sa talampakan ko, at sa wakas, nakahinga na rin ako nang malalay.“Gusto mo bang magpahatid ng tsaa kay Manang?” tanong ni Razael habang tinatanggal ang kanyang mga cufflinks at inilalagay ang mga ito sa ibabaw ng console table sa tabi ng pinto.“Huwag na, Raz. Gusto ko na lang talagang magbanlaw at matulog. Sobrang draining ng gabing ’to,” sagot ko habang dahan-dahang naglalakad patungo sa sofa para ilapag ang maliit kong clutch bag.Naupo siya sa kabilang dulo ng sofa, isinandal ang ulo at ipinikit ang mga mata. Halata rin sa kanya ang pagod. Kahit sanay siya sa mga corporate battles, ang harapin si Don Federico at ang pamilya Manabat sa iisang gabi habang nagbabantay sa mga technical lines ay hindi bir