《คลั่งรักแค่เธอ (มาวิน x อบิเกล)》全部章節：第 101 章 - 第 110 章

บทที่101 หนูชอบพี่ค่ะ ชอบมาก ใบหน้าหล่อระบายยิ้มออกมาอย่างพอใจกับการออดอ้อนของแฟนสาวคนสวย จากนั้นมาวินก็เดินกอดคอของอบิเกลไปร้านน้ำอย่างที่อบิเกลต้องการ ภาพกอดคอ โอบเอวหรือไม่ว่าจะเป็นการจับมือของทั้งสองคน เป็นภาพที่ชินตาของคนที่คณะและต่างคณะแต่แม้ว่าจะชินตาแต่ก็ทำให้พวกเขาอดที่จะมองด้วยความอิจฉาไม่ได้ สวยหล่อไม่พอยังรักกันมากอีก “วินนั่งรอตรงนี้ก่อนเกลไปสั่งน้ำก่อน” มาวินนั่งลงโต๊ะข้าง ๆ ร้าน วันนี้ลูกค้าไม่ค่อยเยอะทำให้พอมีที่ว่าง อบิเกลเดินไปหน้าร้านน้ำแล้วสั่งน้ำแตงโมปั่นแล้วก็สั่งน้ำชามะนาวให้มาวิน พอหันกลับมาก็เจอรุ่นน้องสาวที่ตอนนี้กำลังยืนยิ้มอยู่ตรงหน้ามาวิน รุ่นน้องสาวคนนี้ที่อบิเกลจำหน้าได้อย่างดี เธอเป็นคนที่เคยมีเรื่องด้วยที่โรงอาหารพอเห็นแล้วหางคิ้วสวยก็กระตุกขึ้นมา อบิเกลกอดอกมองด้วยแววตาขึ้งเคียดการมีผัวหล่อเกินเหตุมันก็เหนื่อยแบบนี้แหละ ยิ่งผัวที่ไม่ค่อยอ้าปากปฏิเสธสาว ๆ นี่ก็เหนื่อยยิ่งกว่า อบิเกลเลือกที่จะยืนมองอยู่ที่หน้าร้านน้ำปั่นถ้ารอบนี้มาวินจะไม่มีอ้าปากปฏิเสธอีกเธอคิดว่าเธอต้องคุยกับมาวินเรื่องนี้จริงจัง

บทที่103 เปล่าประโยชน์3 วันผ่านไป วันนี้มาวินนัดกับมาหยาไปที่โรงพยาบาลเพราะต้องการคุยกับข้าวฟ่างกับเรื่องที่เธอทำร้ายอบิเกลให้รู้เรื่องและเรื่องนี้เขาต้องการให้ครอบครัวของข้าวฟ่างรับรู้ด้วยเพื่อป้องกันเหตุที่จะเกิดขึ้นในอนาคต เอาตรง ๆ เขาไม่มั่นใจว่าข้าวฟ่างจะหยุดการกระทำที่มุ่งร้ายต่ออบิเกลนี้ลงได้ไหมแต่จากสภาพของข้าวฟ่างที่เขาเห็นก่อนหน้านี้ก็ถือว่าหนักเอาเรื่องถ้าไม่กลัวก็ไม่รู้จะว่ายังไง “เกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้ทำไมพึ่งมาบอกแม่ฮะ” มาหยามองไปที่ลูกชายแล้วถามด้วยน้ำเสียงที่ไม่พอใจ “ทางพี่เดลเขาขอเอาไว้ครับแม่” มาวินตอบเสียงเบา เรื่องนี้ไม่ใช่เขาไม่อยากบอกแต่พาเดลห้ามเอาไว้กลัวเรื่องจะถึงอลันกับอิงอร “พาเดลคงไม่อยากให้เป็นเรื่องใหญ่แต่ก็ดีเหมือนกันนี่ถ้าอลันรู้เรื่องคงไม่จบง่าย ๆ แล้วปัญหาอาจจะลามมาที่วินด้วยก็ได้” มาหยาพยักหน้าเข้าใจ ก็ดีเหมือนกันถ้าอลันรู้ว่าต้นเรื่องที่ทำให้เกิดเรื่องมาจากมาวินอาจจะพลานทำให้ไม่พอใจมาวินไปด้วยก็ได้ สองแม่ลูกเข้าไปที่ห้องพักผู้ป่วยVIP มาหยาพอเห็นสภาพข้าวฟ่างแล้วถึงกับยกมือขึ้นปิดปา

บทที่105 รู้สึกผิด คุณป้าท่านนี้มองอบิเกลแล้วอึก ๆ อัก ๆ ไม่ยอมพูดอะไรออกมาสักที “คุณป้ามีอะไรคะถ้าไม่มีแล้วหนูขอตัวไปเรียนก่อนนะคะ” เมื่อไม่พูดอบิเกลก็ไม่คิดจะเสียเวลารอ “เอ่อ ๆ ป้าชื่อเฟื่องฟ้านะเป็นแม่ของข้าวฟ่างนะ อยากขอเวลาหนูสักครู่จะได้ไหม” “…” “…” “…” สามสาวหันมองหน้ากันอย่างไม่ได้นัดหมายก่อนที่ริชชี่จะเอ่ยถามขึ้นด้วยน้ำเสียงที่แข็งกระด้างไม่น้อย “ป้ามีอะไรจะคุยกับเพื่อนหนูเหรอคะ” “อืม ป้าอยากขอโทษเพื่อนหนูแทนลูกสาวป้านะ ป้ารู้เรื่องทั้งหมดแล้วป้าขอโทษจริง ๆ นะจ๊ะ ป้าก็ผิดที่สั่งสอนลูกได้ไม่ดี” เฟื่องฟ้าตอบริชชี่แล้วหันมาบอกอบิเกลด้วยน้ำเสียงที่แสดงออกมาถึงความรู้สึกผิดและเสียใจจริง ๆ “ไม่เป็นไรค่ะคุณป้าขอแค่ข้าวฟ่างไม่มายุ่งกับหนูอีกแค่นี้ก็พอแล้ว” อบิเกลถอนหายใจก่อนที่จะตอบ คนผิดไม่ขอโทษส่วนคนไม่ผิดต้องแบกหน้ามาขอโทษ “ขอบใจมากนะหนูเกลแต่ถ้าไม่รบกวนจนเกินไปป้าขอให้หนูไปที่ลานจอดรถกับป้าสักครู่จะได้ไหม” “ถ้าป้าจ

บทที่107 เคลียร์ตัวเอง เช้าวันใหม่ที่แสนสดใส สองร่างที่นอนก่ายกอดกันกลมอยู่ทั้งคืนก็ค่อย ๆ เปิดเปลือกตาขึ้นเมื่อเสียงโทรศัพท์ของมาวินแผดเสียงดังขึ้นต่อเนื่องไม่หยุด มาวินค่อย ๆ ขยับตัวเบา ๆ ไม่อยากให้อบิเกลต้องตื่นในตอนนี้อยากให้เธอได้พักผ่อนให้เต็มอิ่ม มาวิน : ฮัลโหล โทรมาทำไมแต่เช้าวะ ออสติน : ยังไม่ตื่น เมื่อคืนหนักรึไง มาวิน : เสือกวะ มีอะไรก็พูดมา ออสติน : วันนี้คาบเช้ามีเรียนแล้วมึงก็ห้ามขาดด้วย อาจารย์ย้ำมาว่าให้เข้ากันทุกคน มาวิน : เอ่อกูรู้แล้ว ไม่มีอะไรแล้วแค่นี้นะมหาลัย มาวินกับอบิเกลเขามาที่มหาลัยแต่เช้าแล้วเข้ามานั่งทานข้าวอยู่ที่โรงอาหารเพื่อรอเพื่อน ๆ ที่กำลังเดินทางมาที่มหาลัย “มาเช้าจังเลยวะ” คารีน่าเดินเข้ามาพร้อมกับริชชี่แล้วทิ้งตัวนั่งลงที่โต๊ะตัวเดียวกับอบิเกล “วินมีเรียนเช้า” อบิเกลตอบ “อ่อ มึงก็เลยโทรตามพวกกูให้มาอยู่เป็นเพื่อน” ริชชี่ถามพร้อมกับบึนปากน้อย ๆ “พูดมากจังวะ เอ้านี่ของฝากจากสุดหล่อ” อบิเกลยื่นถุงกระ

บทที่109 ฤกษ์แต่ง 2ปีผ่านไป ตอนนี้มาวินกับอบิเกลเรียนจบปริญญาโทกันแล้วเรียบร้อยแต่ทั้งคู่ยังไม่ได้บินกลับไทย อิงอรก็โทรมาบ่นให้รีบกลับเพราะเรียนจบมาสามสี่เดือนแล้ว อบิเกลจะขอมาวินกลับก่อนแต่มาวินก็ไม่ยอมบอกให้รอบินกลับพร้อมกันเพราะตอนนี้มาวินเข้าทำงานอย่างเต็มตัวอยู่ที่นี่อีกประมาณสามเดือนถึงจะย้ายกลับไปที่ไทยได้ ระหว่างที่รอมาวินอบิเกลก็เข้าออกร้านชุดแต่งงานแบรนด์หรูเป็นว่าเล่นและวันนี้ก็เป็นอีกวันที่อบิเกลเดินวนเวียนเข้า ๆ ออก ๆ ร้านชุดแต่งงานแต่วันนี้ดีหน่อยได้ลั้นลากับเพื่อนรักอย่างกับริชชี่และคารีน่าที่บินมาหาเธอถึงที่นี่ “โห้ยย เหนื่อยแล้ววะมึง ร้านเยอะ ชุดก็เยอะ” เดินออกมาจากร้านชุดแต่งงานก็พากันมานั่งพักที่ร้านกาแฟ ริชชี่บ่นพึมพำออกมา “ชุดสวยมาก ราคาแรงมากกก” คารีน่าเห็นราคาชุดเจ้าสาวแล้วลมแทบจับ เกิดใหม่อีกกี่ชาติจะได้ใส่ชุดราคาเท่านี้ “ราคาแรงไม่สนเพราะฉันไม่ได้จ่าย” อบิเกลไหวไหล่ตอบ “ย๊ะแม่คนสวย ผัวรวยเวอร์แล้วนี่เลือกได้รึยังว่าชอบร้านไหน” ริชชี่กระแนะกระแหนแล้วเอ่ยถามขึ้น “ได