All Chapters of SET จักรวาลของเมีย !!! (หมาแก่กับเมียเด็ก): Chapter 31 - Chapter 40

เสียงหัวเราะและพูดคุยอย่างอารมณ์ดีมีความสุขในสวน ฉุดสายตาของชัชที่กำลังเดินกลับจากห้องออกกำลังกายให้หันมองออกไปใบหน้าคมเข้มชุ่มเหงื่อถูกซับด้วยผ้าขนหนูสีขาวบนบ่ากว้าง ร่างสูงกำยำอัดแน่นด้วยมัดกล้ามมันแผล็บ ผลพวงจากการออกกำลังจนเหงื่อโชกเปียกไปทั้งตัว ไม่เว้นแม้แต่กางเกงในที่มันเบียดแนบไปกับเนื้อหนังจนรู้สึกฝืดเคืองเล็กน้อยยามขยับเดิน"ไร้มารยาท" อยู่บ้านคนอื่นแต่ทำตัวเหมือนเป็นเจ้าบ้านซะเอง ไม่มีความเกรงใจเจ้าของบ้านตัวจริงเลยสักนิดนับแต่ได้รู้จัก จนกระทั่งได้ขึ้นชื่อว่าเป็นผัวตีทะเบียน ชัชก็ยังไม่หายแคลงใจสงสัยว่าพ่อกับแม่เอาตาข้างไหนดูว่าเด็กแตงอ่อนสมควรแก่การอุ้มท้องลูกของเขาจะเหล่ตาซ้าย หรือง้างตาขวา เขาก็ว่าไม่มีคุณสมบัตินั้นแม้แต่เปอร์เซ็นต์เดียวอย่าว่าแต่หนึ่งเปอร์เซ็นต์ ศูนย์จุดศูนย์ศูนย์เปอร์เซ็นต์กูก็ไม่ให้!"เดี๋ยว.. ไอ้หน้ากะปินั่นใคร"เสี่ยใหญ่เท้าสะเอวยืนมองออกไปนอกบ้าน จ้องเข้าไปในสวนที่มีร่างของสองชายหญิงนั่งพูดคุยหัวเราะกันอยู่ในซุ้มศาลานั่งเล่น ที่เขาออกแบบมาเพื่อนั่งกินเหล้าจัดปาร์ตี้กับเพื่อนยามเบื่อๆ แต่ตอนนี้ เมียเด็กที่ไม่ต้องการกำลังใช้พลอดรักกับชู้คาตาใน

"ซี๊ด~ มึงใช้มือหรือตีนทำแผลให้กูวะไอ้โอ๋ หนักฉิบหาย! หรือมึงคิดจะฆ่ากู?""โธ่.. เสี่ย ผมผู้ชายทั้งแท่งนะครับ แถมยังทำงานใช้กำลังมากกว่าสมองอีก มือจะหนักบ้างก็เป็นธรรมดาไม่เห็นแปลกเลย แต่ผมไม่เคยคิดคดทรยศเสี่ยเลยนะครับ จะไปคิดฆ่าเสี่ยได้ยังไง""ก็ให้มันจริงเถอะ ถ้ากูรู้ว่ามึงแปรพักตร์ กูเอามึงตายแน่ อ๊ะ!... ซี๊ด~"ภาคภูมิกลอกตามองบน ถอนหายใจแรงใส่การแสดงของลูกชายที่กำลังเหน็บแนมหาว่าลูกน้องในอกกำลังแปรพักตร์มารับใช้เขา ซึ่งความจริง ไม่ต้องมีพรายคอยมากระซิบข้างหู เขาก็รู้สันดานมันดี แค่อ้าปากก็เห็นถึงไส้ติ่งมันแล้ว มันทำตัวโปร่งใสซะขนาดนี้ มองจากดวงจันทร์ก็ยังเห็นเนื้อแท้สันดานฝังรากลึกของมัน"ถ้ากูไม่เห็นแก่หน้าแม่มึงและหลานที่กำลังจะเกิดมาของกู หัวบนมึงกูไม่สนใจหรอก กูจะเด็ดหัวล่างมึงโน้น จะเอาให้มันใช้งานไม่ได้อีกเลย ไม่จบแค่สามเข็มอย่างบนหัวบนมึงหรอกไอ้ชัช"ใครว่าเป็นสส. แล้วหยาบคายไม่เป็น ใครบอกเป็นนักการเมืองแล้วสุภาพสงบเสงี่ยมเหมือนผ้าพับไว้ ไอ้กูคนหนึ่งล่ะที่จะเถียงให้ขาดใจเลยว่า ไม่จริง!อดีตสส. ประจำจังหวัดภาคภูมิทั้งหยาบคายและเผด็จการกับลูกชายหัวแก้วหัวแหวนอย่างที่ไม่มีใครส

ชัชตะปบมือลงมาบนใจดอกไม้ร้อนผ่าวอย่างอุกอาจ พลางกรีดเรียวนิ้วแข็งแรงหยอกเย้าติ่งกระสันผ่านกางเกงนอนขาสั้นผ้าลื่นอย่างไร้มารยาทหล่อนไม่ใส่กางเกงซ้อนในอย่างที่เขาคิดเอาไว้จริงๆ สามารถจินตนาการภาพกุหลาบงามอวบอูมเป็นรูปเป็นร่างได้อย่างชัดเจน เพียงแค่ลูบมือสัมผัสแผ่วเบาเท่านั้นผิวอ่อนนุ่มละมุนมือเหมือนผิวเด็ก และกลิ่นหอมจากกายสาว ทำให้เสี่ยหนุ่มเผลอกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่อย่างห้ามใจไม่ให้คิดอกุศลไม่ได้"ตรงนี้เป็นยังไง แนะนำหน่อยสิ" เสียงแหบพร่าลอดริมฝีปากแห้งผาก มือหนาวนลูบไล้แอ่งน้ำหวานบอกตำแหน่งที่อยากให้เจ้าของมันนำเสนอไปด้วย"ดีมากค่ะ ใครได้ลองก็บอกเป็นเสียงเดียวกันว่ามันดีมากๆ จนอยากจะซ้ำอีก""..." ตวัดสายตาคมกริบขึ้นมองคนพูด เห็นแววตาประหม่าเริ่มกลับมามีความมั่นใจซุกซน จึงยกมุมปากขึ้นอย่างเจ้าเล่ห์"แต่หนูขอบอกเสี่ยไว้ก่อนเลยนะ ว่ามันไม่บริสุทธิ์ผุดผ่องแล้ว ตั้งแต่สิบห้าจนถึงปัจจุบันหนูเปลี่ยนแฟนไม่ต่ำกว่าสิบคน ซึ่งแน่นอนว่ามันต้องมีเรื่องอย่างนั้นเกิดขึ้นอยู่แล้ว มันเป็นปกติของคนเป็นแฟนกัน ถ้าเสี่ยไม่รังเกียจ หนูยังไงก็ได้""จะบอกว่าเธอเป็นผู้มีประสบการณ์?"ชัชเงยหน้ามาถามเสียงไม่

"ฮึบ! อีก.. นิด!"แขนเรียวถูกยื่นออกไปจนสุดแขน พร้อมกับช่วงลำตัวเล็กที่ยืดขึ้นสูงจนเส้นเอ็นตึงไปทุกสัดส่วนอีกมือกอดลำต้นไม้เอาไว้แน่นกันตัวเองร่วงลงจากที่สูง เป็นเหตุให้เจ็บตัวได้ พยายามเขย่งเท้าช่วยทั้งที่มันสั่นพั่บๆ แทบยืนไม่ตรง เป้าหมายคือมะม่วงลูกใหญ่บนยอดไม้ที่กำลังอวดโฉมเชื้อเชิญคนให้น้ำลายสอแตงอ่อนเผลอกลั้นหายใจขณะยืดตัวยื่นแขนขึ้นไปเด็ดผลไม้รสเปรี้ยวที่ส่งกลิ่นหอมเย้ายวนใจจนน้ำลายหก โดยมีกองเชียร์คอยส่งเสียงให้กำลังใจอยู่ใต้ต้นมะม่วงสูงคือกระปุก แม่บ้านสาวหน้าหวานแบบไทยแท้"น้องแตงอ่อนระวังนะคะ"เสียงตะโกนจากด้านล่าง ไม่ได้ทำให้สาวน้อยรู้สึกหายเกร็งได้เลย ครั้นลมเย็นโชยมาปะทะร่างอรชร ประหนึ่งว่ากำลังถูกกล่อมประสาทด้วยเสียงกระซิบแผ่วเบาข้างหู ให้รู้สึกเย็นวาบไปทั้งตัว อดจะก้มมองลงไปบนพื้นเบื้องล่างไม่ได้ความรู้สึกราวกับอยากจะดิ่งทิ้งตัวลงไปเบื้องล่าง มันทำให้แตงอ่อนต้องรีบสะบัดหน้าเรียกสติ เงยหน้ากลับขึ้นมามุ่งมั่นกับมะม่วงลูกใหญ่บนยอดไม้ต่อและความพยายามก็ไม่เคยทำให้คนผิดหวัง เมื่อผลไม้กลิ่นหอมตกมาอยู่ในมือของตัวเองในที่สุด"พี่ว่าเราหาไม้มาทำไม้สอยมะม่วงดีกว่า ขืนขึ้นไปเด

ชัชนั่งกอดอกทำหน้าขึงขังไม่สบอารมณ์อยู่บนเตียง สายตาจดจ่อจ้องมองเพียงประตูห้องน้ำที่มันปิดสนิท ก่อนเสียงกดชักโครกในห้องน้ำจะดังแทรกขึ้นมา บ่งบอกว่าคนด้านในนั้นเสร็จธุระแล้วร่างอรชรอ้อนแอ้นดูไร้เรี่ยวแรงเดินออกจากห้องน้ำมาด้วยสีหน้าไม่สู้ดี ขมับบางชุ่มเหงื่อ ขณะที่ริมฝีปากอิ่มที่เคยเป็นสีแดงเรื่อ บัดนี้กลับซีดเซียวเหมือนคนป่วยไม่มีผิดแตงอ่อนยกมือเช็ดเหงื่อตามกรอบหน้าน้อย ครั้นเงยหน้าขึ้นมาเจอกับสายตาพิฆาตไม่สบอารมณ์ของสามีหนุ่มจ้องมองมา ราวกับจะฟาดฟันเธอด้วยสายตาให้ตายตรงนี้ไปเลย"แฮ่~" ยิ้มแห้งอย่างคนรู้ความผิด หวังให้มันช่วยคลี่คลายสถานการณ์ตึงเครียดให้ผ่อนคลายลง อย่างน้อยๆ ก็เพื่อให้ได้หายใจหายคอคล่องบ้าง แต่ทว่ากลับไร้ผล"เธอคิดจะเบี้ยวหนี้ฉัน?" ชัชถามเสียงเข้ม หรี่ตาจ้องเมียเด็กนวยนาดเหมือนเต่าคลานเข้ามาหา"อื้อ" ส่ายหัวรัวๆ ปฏิเสธ แววตามุ่งมั่นแน่วแน่ว่าไม่เคยคิดเบี้ยวหนี้เขาแต่อย่างใด มันเป็นเหตุสุดวิสัยต่างหาก!"อย่าหัวหมอคิดเล่นตุกติกกับฉันเด็ดขาด ฉันเอาเธอตายได้ รู้ใช่ไหม"มันไม่ใช่การข่มขู่ให้กลัว หรือพูดข่มให้ยอมหมอบเป็นหมาน้อยแต่โดยดีแต่อย่างใดแต่เขา เอาเธอตายได้จริงๆไ