All Chapters of เกิดใหม่ทั้งทีขอเป็นภรรยาตัวร้ายของนายพลยุค 80s: Chapter 11 - Chapter 15

15 Chapters

บทที่ 10 ชิงสุ่ย

หลังจากซูเหยียนจัดการเรื่องสมบัติของคุณแม่เสร็จ เธอก็นึกถึงตัวละครสำคัญอีกคนในตระกูลโจว คนที่จะเป็นกระบอกเสียงชั้นดีในการกระชากหน้ากากของหลิวเหมยและม่านอวี้ให้คนทั้งเมืองได้รับรู้ นั่นคือ ไป๋ชิงหลัน ภรรยาของ โจวอวี้เฉิน น้องชายของหานอวี้ ชิงหลันไม่ใช่แค่สะใภ้รองตระกูลโจว แต่เธอคือเจ้าของ 'โรงพิมพ์ชิงสุ่ย' ที่กุมสื่อสิ่งพิมพ์เกือบครึ่งเมืองเอาไว้ในมือ "คุณหานอวี้คะ ฉันอยากไปพบคุณชิงหลันที่โรงพิมพ์ค่ะ" ซูเหยียนบอกว่าที่สามีในขณะที่เขากำลังเซ็นเช็คเงินสดปึกหนาให้เธอไว้เป็นค่าใช้จ่ายส่วนตัว หานอวี้ชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะยกยิ้ม "คุณจะไปหาชิงหลันงั้นเหรอ? รายนั้นน่ะเขี้ยวลากดินยิ่งกว่านักการเมืองเสียอีก อวี้เฉินยังบ่นบ่อยๆ ว่าเถียงเมียไม่เคยชนะเลยสักครั้ง" "นั่นแหละค่ะที่ฉันต้องการ คนฉลาดและกล้าพูดความจริง" ซูเหยียนยิ้มหวานพลางหยิบกระเป๋าแบรนด์เนมที่หานอวี้เพิ่งซื้อให้มาถือ***ณ โรงพิมพ์ชิงสุ่ย กลิ่นน้ำหมึกและเสียงเครื่องจักรที่กำลังทำงานดังกระหึ่มเป็นจังหวะ บ่งบอกถึงความรุ่งเรืองของสื่อสิ่งพิมพ์ที่ทรงอิทธิพลที่สุดในปักกิ่ง จ้าวซ
Read more

บทที่ 11 สองสะใภ้ตระกูลโจว

ในเย็นวันนั้น เมื่อโจวหานอวี้ขับรถมารับซูเหยียนที่หน้าโรงพิมพ์ เขาถึงกับต้องประหลาดใจที่เห็นผู้หญิงสองคนที่ขึ้นชื่อว่ารับมือยากที่สุดเดินกอดแขนกันออกมาอย่างสนิทสนม "ดูเหมือนคุณจะได้พรรคพวกเพิ่มนะ" หานอวี้ถามขณะเปิดประตูรถให้ "ฉันไม่ได้แค่ได้พรรคพวกค่ะ แต่ฉันได้น้องสาวที่จะมาร่วมถล่มตระกูลจ้าวไปพร้อมกับฉัน" ซูเหยียนซบลงบนไหล่ของเขาอย่างอารมณ์ดี "เตรียมตัวไว้นะคะคุณหานอวี้ พรุ่งนี้เมืองหลวงจะร้อนเป็นไฟแน่นอน!" หานอวี้กุมมือเธอไว้แน่น "ไม่ว่าไฟจะร้อนแค่ไหน ผมก็จะอยู่ข้างๆ คุณเอง" หลังจากที่ตกลงแผนการเบื้องต้นกับโรงพิมพ์ชิงสุ่ยเสร็จสิ้น ไป๋ชิงหลัน ก็ไม่ยอมปล่อยให้ จ้าวซูเหยียนกลับไปง่าย ๆ เธอส่งยิ้มกว้างพลางคล้องแขนพี่สะใภ้คนใหม่อย่างสนิทสนม “ไหน ๆ พี่สะใภ้ก็มาถึงนี่แล้ว วันนี้เราไปกินข้าวด้วยกันเถอะค่ะ ฉันเพิ่งโทรตามเฉินอวี้ให้จองโต๊ะที่ร้านอาหารกวางตุ้งชื่อดังไว้แล้ว เห็นว่าพี่ใหญ่หานอวี้ก็กำลังจะเลิกประชุมพอดี” ซูเหยียนหัวเราะเบา ๆ “คุณเฉินอวี้จะไม่อึดอัดแย่เหรอคะที่มีพี่ชายจอมดุไปนั่งจ้องหน้าแบบนั้น” “รายนั
Read more

บทที่ 12 ยาพิษ

เมื่อกลับมาถึงคฤหาสน์ตระกูลจ้าวในตอนค่ำ ทหารติดตามต่างกุลีกุจอลงมาลำเลียงถุงสินค้านับสิบใบอย่างเป็นระเบียบ กล่องกำมะหยี่บรรจุเครื่องประดับเลอค่า เสื้อผ้าตัดเย็บประณีต และข้าวของเครื่องใช้ราคาแพงถูกทยอยขนเข้าบ้าน ท่ามกลางสายตาตะลึงพรึงเพริดของบรรดาคนรับใช้ที่ยืนเรียงราย หลิวเหมยซึ่งกำลังละเลียดรสชาอยู่ในห้องโถงถึงกับมือสั่นจนน้ำชาเกือบหก รอยยิ้มจอมปลอมบนใบหน้าเลือนหายไปทันทีที่สายตาปะทะเข้ากับประกายวับวามของสร้อยเพชรบนลำคอระหงของซูเหยียน “นะ... นั่นมันสร้อยจากร้านจินเป่าไม่ใช่เหรอ” เธอพึมพำเสียงแผ่ว ผิวหน้าชาวาบเมื่อนึกถึงมูลค่าของมัน “เส้นนั้น... ราคาไม่ต่ำกว่าหลายหมื่นหยวนเชียวนะ!” ข้างกายกันนั้น จ้าวม่านอวี้จ้องมองภาพตรงหน้าด้วยดวงตาแดงก่ำ ความริษยาแล่นพล่านไปทั่วอก โดยเฉพาะยามที่เห็น นายพลหนุ่มผู้สูงศักดิ์อย่างโจวหานอวี้ ก้าวลงมาเปิดประตูรถให้ ซูเหยียนด้วยท่วงท่าทะนุถนอม ภาพนั้นกรีดลึกลงในใจจนม่านอวี้แทบจะสำลักความแค้น ที่ผ่านมาไม่ว่าเธอจะพยายามทอดสะพานหรือปั้นแต่งจริตเพียงใด หานอวี้ก็ไม่เคยแม้แต่จะปรายตามอง
Read more

บทที่ 13 อยู่เป็นเพื่อน

สิ้นคำพูด ประตูห้องก็ถูกผลักออกอย่างแรง โจวหานอวี้ในเครื่องแบบทหารสีเข้มก้าวเข้ามาด้วยใบหน้ามืดครึ้มราวกับพายุหิมะที่กำลังจะถล่มลงมา “เกิดอะไรขึ้น?” ซูเหยียนปรายตามองเขาอย่างสงบ “ดูเหมือนคืนนี้จะมีคนร้อนใจ อยากให้ฉันหลับยาวเสียหน่อยค่ะ” หานอวี้ก้มลงมองสาวใช้ที่นอนชักดิ้นชักงออยู่บนพื้น แววตาของเขาเปลี่ยนเป็นแข็งกร้าวอย่างน่าหวั่นเกรง ความโกรธขึ้งพลุ่งพล่านจนบรรยากาศในห้องหนักอึ้ง “ลากตัวมันออกไปสอบสวน อย่าให้มันตายง่ายๆ” “ครับ!” นายทหารติดตามรีบเข้ามาหิ้วปีกเสี่ยวชุ่ยออกไปทันที ความเงียบกลับมาเยือนห้องนอนอีกครั้ง หานอวี้ก้าวเท้าเข้ามาหาเธอช้าๆ ก่อนจะหยุดยืนเบื้องหน้าด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยกระแสความห่วงใยและเดือดดาล “คุณรู้ตัวก่อนแล้ว?” “ค่ะ” ซูเหยียนพยักหน้าเบาๆ “กลิ่นของสารเคมีมันชัดเจนเกินไปสำหรับฉัน” หานอวี้จ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาของเธอ ความรู้สึกผิดและความโกรธปะปนกันอยู่ในอก หากเขามาช้ากว่านี้เพียงก้าวเดียว... หากเธอไม่เฉลียวใจ... เพียงแค่คิดว่าร่างบอบบางตรงหน้าต้องตกอยู่ในอันตราย ใ
Read more

บทที่ 14 วางแผนร้าย

หานอวี้ถอดเสื้อคลุมทหารพาดไว้บนพนักเก้าอี้อย่างเป็นระเบียบ ก่อนจะเริ่มปลดกระดุมคอเสื้อออกสองเม็ดเพื่อคลายความอึดอัด ภาพรำไรของแผงอกแกร่งและกล้ามเนื้อแน่นตึงภายใต้เสื้อเชิ้ตทำเอาซูเหยียนเผลอมอง ร่างกายของผู้ชายคนนี้ผ่านสมรภูมิมานับครั้งไม่ถ้วน “มองอะไร” เสียงทุ้มดึงเธอออกจากภวังค์อย่างจับผิด ซูเหยียนสะดุ้งโหยง รีบก้มหน้าลงต่ำทันควัน “เปล่านี่คะ” หานอวี้หลุดหัวเราะในลำคอเบาๆ เขาเดินเข้ามาหยุดยืนเบื้องหน้าเธอ ก่อนจะถือวิสาสะดึงสมุดบัญชีออกจากมือเรียว “อย่าดูเลย” “ทำไมล่ะคะ?” “ผมเกรงว่าคืนนี้คุณจะนอนไม่หลับ เพราะมัวแต่คิดแผนว่าจะใช้เงินของผมอย่างไรให้หมด” ซูเหยียนเกือบจะหลุดขำออกมาจริงๆ เธอเริ่มค้นพบแล้วว่า ภายใต้ฉากหน้าอันเย็นชาดุจน้ำแข็งค้างปี นายพลคนนี้กลับซ่อนนิสัยขี้หวง ช่างเอาใจ และมักจะเอ่ยคำพูดตรงไปตรงมาจนเธอตั้งตัวไม่ติด “ถ้าอย่างนั้นคุณก็นอนเถอะค่ะ ฉันจะอ่านตำราต่ออีกสักนิด” “ตำราอะไร” “บันทึกยาสมุนไพรของคุณแม่ค่ะ” หานอวี้มองสมุดปกเก่าในมือเธอ แววตาคมดุอ่อนแสงลง “คิดถึงท
Read more
PREV
12
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status