All Chapters of ไม่ขอรักคนใจร้าย: Chapter 21 - Chapter 30

“แม่ ผมฝากลูกไว้หน่อยได้มั้ย ว่าจะแวะไปที่ร้านสักสองชั่วโมง” เธอเพิ่งรู้ว่าร้านที่เขาลงหุ้นกับเพื่อน อยู่ไม่ไกลจากที่นี้มาก เขาไม่ได้เข้าร้านมาสองสามแล้ว อีกอย่างวันนี้วันเสาร์คนน่าจะเยอะ ปล่อยให้ไอ้เคนกับภูผาทำมาหลายวันแล้ว เข้าไปสักหน่อยก็คงจะดี “ได้อยู่ อยู่กับย่านะครับ หรือจะให้หลานนอนนี้เลยก็ได้” เด็กๆเลี้ยงง่ายๆ ไม่ดื้อไม่ซน แถมยังอารมณ์ดีใจประกอบกับทั้งคู่ก็ไม่มีอะไรทำอยู่แล้ว ทำให้สามารถอยู่กับเด็กๆ ได้ตลอดเวลา “รบกวนแม่ทำไม คิมไปเถอะ ชมอยู่กับลูกที่นี้ก็ได้” แม้จะยังเกร็งๆ กับพ่อแม่เขาแต่เธอก็ไม่อยากตามติดเขามากมาย เผื่อเขาอยากจะไปหาคนของเขา เพราะเธอจำได้ว่าก่อนหน้านี้ คิมหันต์ก็ควงพนักงานในร้านที่ชื่อ เทียนหอม เธอไม่อยากไปเป็นก้าง “ไปด้วยกันนี้แหละ ฝากลูกให้พ่อกับแม่เลี้ยงแล้ว เดี๋ยวค่อยกลับมารับ ดูหน้าก็รู้ ว่าพ่อกับแม่อยากอยู่กับหลานนานๆ” เธอไม่กล้าปฏิเสธซ้ำสอง เพราะรู้ว่าคิมหันต์ไม่ชอบให้ใครขัดใจ ร่างบางไม่อยากทะเลาะกับเขา เลยต้องยอมไป ภาพที่เธอเดินมากับเขาเป็นจุดสนใจของพนักงาน ทำให้เธอรู้สึกประหม่า เพราะเธอมาทำได้แค่วันเดียว ก็หายหน้าหายตาไปเลย มาว

วันนี้เป็นวันเปิดเทอมวันแรกของเธอ คิมหันต์ไปส่งลูกที่โรงเรียนใหม่เสร็จแล้ว ก็แวะไปส่งพลอยชมพูต่อที่มหาลัย โดยที่เธอก็แปลกใจเพราะว่าวันนี้คิมหันต์แต่งตัวเรียบร้อยเป็นพิเศษแต่ก็ไม่กล้าถามอะไรเยอะ “ตั้งใจเรียนนะชม วันนี้มีเรียนแค่เช้า เดี๋ยวเที่ยงๆคิมมารับ” แน่นอนว่าตารางเรียน หรือข้อมูลทุกอย่างจะต้องถูกส่งผ่านสายตาของชายหนุ่มหมดเลย เขาเช็คทุกอย่างของเธอและจำได้ดีสะด้วย “ค่ะ คิม แล้วคิมแต่งตัวจะไปไหนเหรอ”เธอถามด้วยความงงๆ เพราะเขาแต่งตัวเรียบร้อยและเป็นทางการมาก “วันนี้คิมก็มีงานนะ“ เธอพยักหน้าและทำท่าจะลงจากรถ แต่ชายหนุ่มก็ท้วง ”หอมแก้มคิมก่อน ชม” “คิม นี้ในมหาลัยนะ” เธอหันซ้ายหันขวาเห็นคนเดินผ่านไปผ่านมาเต็มไปหมด “รถคิมฟิมล์ดำสนิท ไม่มีใครเห็นหรอก ต่อให้เราเอากันในรถก็ตาม แค่รถมันจะขยับไปมา แค่นั้น!” เธอกรอกตามองบน ก่อนจะยอมหอมแก้มเขาแต่ชายหนุ่มกลับล็อกหน้าเธอ เปลี่ยนเป็นจูบแบบดูดดื่มแทน นานหลายนาที จนเธอทุบหน้าอกเขาเป็นการประท้วงนั่นแหละ คิมหันต์จึงยอมปล่อยเธอมา “คิม เล่นอะไรไม่รู้ หัวชมฟูหมดแล้ว” เธอมองดูกระจกพร้อมบ่นไป แต่ร่างสูงเริ่มชักสีหน้าไม่พอใจ “จะสวย

“ว่าแล้ว ปากหมาๆ แบบมึงเนี่ย ต้องทักแบบนี้” คิมหันต์รับแก้วเหล้าจากเคนมา ก่อนจะหันไปบ่นภูผา “อาทิตย์หน้าวันเกิดชมแล้ว ว่าจะมีเรื่องให้พวกมึงช่วยหน่อย!” “ได้ดิ แต่ว่าเรื่องอะไรล่ะ” . . .คืนนี้คิมหันต์กลับมาห้องก็พบว่าพลอยชมพูกับลูกหลับไปเรียบร้อยแล้ว กลิ่นตัวเขามีแต่กลิ่นเหล้าและบุหรี่ แต่ก็ไม่ได้ที่จะก้มลงจูบหน้าผากเธอเบาๆ ก่อนจะเข้าไปอาบน้ำ หญิงสาวลืมตาขึ้นมาในความมืด เธอยังไม่หลับ เพราะรอเขาอยู่ คิดถึงตอนในอดีต ที่เขามักจะออกไปข้างนอกแบบนี้เสมอ และกว่าจะกลับมาก็เกือบรุ่งสางหรือเช้าของอีกวันเลย และมีกลิ่นน้ำหอมผู้หญิง หรือร่องรอยบนตัวกลับมาเสมอ แต่ตอนนี้กลับไม่มี เธอไม่รู้ว่าเธอจะวางใจได้แค่ไหน . . . “แม่ค้าบ เพชรอยากเล่นอ่าง//ทายก็อยากเล่นค้าบ” เสียงเด็กน้อยกำลังอ้อนแม่อยู่ในห้องน้ำ ลอดดังมาจนทำให้คิมหันต์ตื่น “ค่อยเล่นนะครับ เดี๋ยวไปโรงเรียนสายนะลูก” “ให้ลูกเล่นสักแปปก็ได้ นี้เพิ่งหกโมงเอง” ชายหนุ่มที่เดินถอดเสื้ออออกมา หย่อนตัวลงข้างๆเธอและช่วยเธอถูสบู่ให้ลูก “ชมกับลูกเสียงดัง ทำให้คิมตื่นเปล่า” หญิงสาวทำหน้าเกรงใจเพราะเมื่อคืน เขาก็กลับมาดึกมากๆแล้ว

" ชม คิมเสียวมากครับ โอ่วๆๆๆ" เธอครอบครองเขาซ้ำ ๆ จนตรงส่วนนนั้นมันชุ่มไปด้วยน้ำลายเปียกแฉะของเธอ พลอยชมพูหยอกเย้าอยู่กับหัวเห็ดบาน ๆ ของเขา ที่เต็มไปด้วยเส้นเลือด ที่กำลังขยายตัวใหญ่จนคับปากของเธอ มือเล็ก ๆ ของเธอก็ช่วยขยับมัน คิมหันต์จิกผมเธอแน่น เขาเชิดหน้าขึ้นและร้องครางเสียงต่ำ เป็นชื่อเธอซ้ำ ๆ ราวกับเธอกับกำลังทรมานเขา "ชม ซี๊ดดด ดีมาก แบบนั้นแหละ อ่ะๆๆๆ" เธอพยายามอมให้ลึกที่สุด เท่าที่จะทำได้ จนมันชนกับลำคอเธอ "แค่ก ๆ " ในที่สุดร่างสูงก็ปล่อยน้ำรักออกมาเข้าคอเธออย่างพุ่งกระฉูด เธอเลยผละปากออก แแต่กลายเป็นว่าเขากลับฉีดมันเข้าหน้าเธอสะอย่างงั้น "จะถึงแล้ว คิมบอกชมก่อนสิ" เธอว่าให้เมื่อเขาปล่อยมาเต็กปากเต็มหน้าเธอ แต่ชายหนุ่มกลับรู้สึกว่ามันดูน่าเอาขึ้นอีกเหลือเกิน หลังจากที่เขาเสร็จ ชายหนุ่มจับเธอพลิกลงด้านล่าง อ้าขาเธอออก ก่อนจะจ่อท่อนเนื้อที่กำลังแข็งขืนขึ้นมาอีกรอบราวกับจะยังไม่ได้ปลดปล่อย ดันเข้าไปในรูร่องสีหวานที่มีน้ำเยิ้ม แฉะฉ่ำ พร้อมสำหรับการสอดใส่ ทีละนิดๆ พลอยชมพูคราง "โอ้ววววว !! อ่ะๆๆๆ อืมมมมม" พอทุกอย่างเข้าที่เข้าทาง ชายหนุ่มก็เริ่มขยับเอวตอกเ

"พ่อค้าบ อุ้มเพชรหน่อย เพชรอยากดูน้อง"// "อุ้มทายด้วย ทายก็อยากเห็น" วันนี้พลอยชมพูได้ให้กำเนิดลูกสาวที่หน้าตาน่ารักน่าชังให้คิมหันต์ สมาชิกในบ้านต่างก็ตื่นเต้นและมารออลุ้นกันยกใหญ่ "พ่อครับ ให้น้องชื่ออะไรดีครับ" "พราวฟ้าครับลูก" "ผมจะช่วยแม่ ดูน้องเองครับ " เพชรกล้าฉีกยิ้มอย่างน่ารัก "ทายก็จะช่วยด้วยครับ" เด็กน้อยสองคนเฝ้าน้องไม่ห่าง ดูแล้วชั่งน่าเอ็นดูนัก เธอหันไปมองหน้าคัมหันต์ แม้จะอ่อนเพลียจากการเบ่งคลอด แต่เธอก็ยังพยายามสดใส เอาลูกเข้าเต้าด้วยความเอ็นดู "พราวฟ้า ชื่อเพราะจังคิม" เธอมองหน้าพ่อของลูกด้วยความรัก ตั้งแต่กลับมาอยู่กันคราวนี้ คิมหันต์เปลี่ยนเป็นคนละคน จนเธออยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในช่วงที่แยกย้ายกัน "ขอบคุณนะที่คลอดลูกที่น่ารักให้กับคิม ชมเก่งที่สุดเลย" เขาจูบหน้าผากเธอเบา ๆ ก่อนก้มลงมองยัยหนูที่กำลังดูดนมแม่อย่างเอร็ดอร่อย "ไหนหลานสาวปู่กับย่า ขอดูหน่อยสิ" คุณปู่กับคุณย่า คนที่เห่อหลานมากกว่าใครในโลกนี้ ก็เข้ามาดู พราวฟ้าด้วยสีหน้าที่เป็นสุข "อุ้ย สวยเหมือนย่าเลยคนนี้" "ใช่ ๆ ผมก็ว่าเหมือนคุณ" แม้ว่าหลานยังตัวเล็กอยู่ ดูไม่ออกหร