All Chapters of ไม่ขอรักคนใจร้าย: Chapter 1 - Chapter 10

“ไอ้ชมพู วันนี้แกเดินมาเรียนอีกแล้วเหรอ ทำไมไอ้คิมไม่ขับรถมาส่งว่ะ รถก็มีไม่รู้กี่สิบคัน มีแฟนรวยสะเปล่าแต่ดันใช้ชีวิตรันทดกว่าเดิม” ไอเดีย เพื่อนสนิทเพียงคนเดียวของเธอบ่นโวยวาย เมื่อ ชมพู เพื่อนสาวต้องเดินตากแดดมาเรียนตอนเที่ยงตรง ทั้งๆที่ คิมหันต์ แฟนหนุ่มของเพื่อนสาวมีรถหรูแต่ไม่เคยยอมขับมาส่งเพื่อนเธอที่มหาลัยเลย “คิมเขายังนอนไม่ตื่นนะ ฉันไม่อยากปลุก เมื่อคืนเขากลับมาห้องก็ดึกแล้ว” “เออ ให้มันได้แบบนี้สิ มันไปเที่ยวผับ มั่วสาวอีกแล้วเหรอ แกก็ทนเก่งจริง ๆ นะ ไม่รู้ว่าจะทนไปเพื่ออะไร ถ้าไม่ไหวก็หยุดได้นะ” ไอเดียส่ายหัวอย่างไม่สบอารมณ์เพราะไม่พอใจแทนชมพู รู้อยู่ว่าคิมหันต์เจ้าชู้แค่ไหน แต่ไม่รู้ทำอีท่าไหน เพื่อนเธอถึงรักหัวปักหัวปำ ไม่ยอมถอนตัวออกมาแล้ว “เขาไม่ได้แย่ขนาดนั้นหรอก อย่างน้อยเขาก็ดูแลฉันเป็นอย่างดี” “อืม ดีมากมั่ง ตอนเที่ยงๆ ให้เดินตากแดดหัวแดงเป็นกิโลมานั่งเรียน” “ไปกินข้าวกันเถอะ ฉันหิวแล้ว วันนี้อยากกินก๋วยเตี๋ยวเดี๋ยวคนเยอะ” ชมพูไม่อยากเถียงอะไร แค่เลี่ยงที่จะไม่พูดเรื่องนี้ เพราะเดี๋ยวไอเดียยิ่งของขึ้นไปใหญ่ เธอเลยชวนคุยเรื่องอื่นดีกว่า ซึ่

“แกๆ ดูนี้สิ คลิปที่คิมหันต์เข้าเส้นชัยเป็นคนแรก โคตรเท่เลย” สาวๆที่นั่งกินข้าวข้างๆพลอยชมพูและไอเดีย นั่งเปิดคลิปเมื่อคืนที่เขาเพิ่งไปแข่งรถชนะมา ไอเดียที่เห็นคลิปนั้นแล้วหันไปมองพลอยชมพูอย่างเป็นห่วง แต่เธอยิ้มน้อยๆ เป็นสัญญาณว่ายังโอเคอยู่ “ว๊าย! จูบกับพริตตี้คนนี้ด้วย แหม บดขยี้สะถ้าเป็นกูนะคงน้ำเดินอ่ะ” พูดจบก็หัวเราะกันอย่างสนุกสนานทั้งๆที่ก็รู้อยู่ว่าพลอยชมพูนั่งอยู่ข้างๆ “เห้อ แต่ก็สงสารนะ อยู่เป็นของตาย ทั้งๆ ที่ผู้ชายเขาน่าจะเบื่อแย่แล้ว แต่ก็ยังหน้าด้านหน้าทนอยู่” “จริงมึง!!!” “พวกมึงว่าใครว่ะ” ไอเดียที่ทนไม่ได้ ลุกขึ้นพรวดชี้หน้าว่าพวกสองสาวที่กำลังพูดแดกดันพลอยชมพู เธอทนไม่ไหว ต่อให้พลอยชมพูจะทนไหวก็ตาม “ช่างเขาเถอะ เดีย นั่งลง อายคน!” พลอยชมพูพยายามห้ามเพื่อนที่ตอนนี้กำลังโมโหสั่นเทิ้มไปทั้งตัว “ใช่! เป็นกูกูอายนะ เขาพูดเรื่องจริง แต่ทำมาโกรธเนี่ย ทั้งมหาลัยเขาก็รู้ ว่าคิมหันต์เขามีแฟนไว้เหมือนสัตว์เลี้ยงประจำตัวแค่นั้นแหละ” เมื่อหญิงสาวคนนั้นพูดจบ ไอเดียก็คว้าแก้วน้ำที่อยู่ในมือพลอยชมพู สาดใส่หน้าทั้งสามคนทันที “กรี๊ดดด!!!! อีนี้ มึงทำบ้าอะไรว่ะ

พลอยชมพูรู้สึกว่าแท็กซี่ขับพาเธอมาทางเปลี่ยวมากขึ้น เธอเกร็งจนจิกมือลงบนหน้าขาทั่วเอง พลางกดโทรศัพท์หาคิมหันต์มือสั่นอย่างคุมสติไม่อยู่ สักพักแท็กซี่ก็หยุดรถก่อนจะปลดสายคาดนิรภัยออก “คุณหยุดรถทำไมค่ะ” คนตัวเล็กถามอย่างสั่นๆ ก่อนนะมองไปรอบๆ สถานที่ที่เขาจอดเป็นป่ารกร้าง ปราศจากบ้านคน แถมตอนนี้ก็เป็นเวลาดึกมาแล้ว ไม่มีรถผ่านขับไปขับมาเลย เขาไม่ตอบแต่แสยะยิ้มน่ากลัว ก่อนจะลงจากรถอย่างรวดเร็วแล้วกระชากเธอลงมาจากเบาะหลังรถ “ปล่อยหนู อย่าทำอะไรหนูเลย หนูกลัวแล้ว” เธอยกมือไหว้เขาพร้อมทั้งน้ำตาที่รินไหลออกจากดวงตากลมสวย “พี่ไม่ทำอะไรหนูหรอก สวยๆแบบนี้ พี่แค่พาขึ้นสวรรค์แค่นั้นเอง” พูดจบก็คร่อมตัวเธอพร้อมทั้งใช้แขนทั้งสองข้างตรึงแขนเธอไว้เหนือศรีษะ เธอพยายามส่ายตัวหนี ทั้งดิ้นทั้งถีบ แต่ก็ไม่สามารถจะสู้แรงผู้ชายได้ มันมองเธออย่างป่าเถื่อนและกักขฬะ จนเธอแทบจะอาเจียน มันแสยะยิ้มจนเธอขยะแขยง พยายามร้องกรี๊ดขอความช่วยเหลือ “กรี๊ดดดด!! ช่วยด้วย! ช่วยหนูด้วยกรี๊ดดด!!!” “หุบปาก!” เมื่อเห็นว่าเสียงเธอดังก้องไปทั่วมันจึงตะโกนให้เธอหยุด แต่เธอก็ไม่ฟังมัน ในเมื่อแรงหนีสู้มันไม่ได้ เ

“คิม!” พลอยชมพูเปล่งเสียงเรียกเขา น้ำเสียงเธอเต็มไปด้วยความผิดหวังและความเจ็บปวด เธอคิดอยู่เสมอว่า สิ่งที่ทำให้เธอทนอยู่กับเขาได้ แม้ว่าเขาจะนอกใจนอกกายอกี่ครั้ง หรือจะละเลยเมินเฉยแค่ไหน เพราะเธอคิดว่า อย่างน้อยความรักที่เขามีให้เธอ มันคงจะอยู่ซอกหลืบมุมใดมุมหนึ่งในหัวใจเขา แต่มาวันนี้เธอรู้แล้ว ว่ามันหมดและจบสิ้นแล้ว “ชม! คิม คิมขอโทษ” ชายหนุ่มก็อึ้งจนพูดอะไรไม่ออก เขาคิดน้อยไป ว่าเธอคงไม่กลับมาเวลานี้ เพราะถ้าไม่จำเป็น พลอยชมพูจะไม่ขาดเรียนเด็ดขาด “เจนกลับไปก่อน!” คิมหันต์ลุกขึ้นไล่ผู้หญิงที่อยู่บนเตียง “เจนไม่กลับ เจนก็เป็นแฟนคนหนึ่งของคิมเหมือนกัน ต่อไปนี้เจนจะไม่หลบๆซ่อนๆอีกแล้ว คิมพูดมาเลยว่าคิมจะเลือกใคร” เจนก็จ้องตาคิม อย่างไม่ยอมแพ้ ระหว่างเธอ กับอีจืดนี้ ดูสิ คิมจะเลือกใคร “คิมเขาไม่จำเป็นต้องเลือกหรอก เพราะเขาพาเธอมาที่นี้ แปลว่าเขาเลือกแล้ว” เสียงเล็กๆของพลอยชมพูตอบกลับไปอย่างยอมแพ้ ก่อนที่เธอจะรีบหันหลังออกไปจากตรงนี้ คิมหันต์รีบวิ่งจากเตียงลงไปกอดพลอยชมพูไว้ เป็นครั้งแรกที่เขากลัวจะสูญเสียอะไรไปจริง “ชม ฟังคิมก่อน มันไม่ใช่แบบที่ชมคิดนะ” คิม

พลอยชมพูทำงานเป็นพนักงานอยู่ที่ร้านอาหาร ของพี่เดียว ซึ่งเป็นพี่ชายของดิว แฟนของไอเดีย แต่ตอนนี้เธอก็ท้องย่างเข้าสู่เดือนที่เจ็ด มันโตเกินกว่าที่จะออกมาเสริฟอาหารให้ลูกค้าแล้ว เพราะท้องที่ขยายใหญ่ขึ้น จากการตั้งครรภ์ลูกแฝด ใช่แล้ว ! เธอท้องลูกชายฝาแฝด เดือนนี้เลยเป็นเดือนสุดท้ายที่พลอยชมพูจะได้ทำงานก่อนลาคลอด แม้ว่าเธอจะบอกว่าเธอยังไหว เพื่อจะเก็บเงินให้ได้มากที่สุด สำหรับคลอดลูก แต่พี่เดียวก็ขอให้เธอหยุด เพื่อเห็นสุขภาพของแม่และลูก “นี้เงินเดือนเดือนนี้ของชมนะ ถ้าคลอดลูกแล้ว หาคนมาเลี้ยงลูกได้ ก็ค่อยกลับมาทำงานที่นี้นะ ร้านพี่ยังยินดีต้อนรับชมพูเสมอ” เธอยกมือไหว้เขาพร้อมกล่าวขอบคุณเบาๆ เธอรู้ดีว่าร่างกายตอนนี้ก็ไม่ไหวแล้ว ยังคิดอยู่เลย ว่าถ้าไม่ได้ทำงานที่ร้านอาหารแล้ว ก็คงต้องหาอะไรทำเพิ่ม เพราะ ค่าใช้จ่ายสำหรับเลี้ยงลูกสองคน ลำพังเงินเก็บที่มีอยู่ตอนนี้ก็คงจะไม่พอ เธอกลับมาที่ห้องเช่าเก่าๆ ที่ค่อนข้างโทรม แต่ก็แลกกับราคาถูกจนเหมือนอยู่ฟรี เธอคิดถึงคอนโดหรูหราของคิมหันต์ แล้วได้แต่ขอโทษลูกในใจ ที่เกิดมาเป็นลูกเธอแล้วต้องลำบากแบบนี้ โดยเธอเช่าอยู่ตามลำพัง ไม่มีใครรู้ว่าเธอ