All Chapters of ไม่ขอรักคนใจร้าย: Chapter 11 - Chapter 20

แต่ละวันที่เธอเลี้ยงลูกเอง มันเหนื่อยจนแทบจะขาดใจ บางครั้งเธอก็แอบร้องไห้คนเดียว ด้วยความสงสารลูก สงสารตัวเอง จนเธอคิดว่าเธออ่จะมีภาวะซึมเศร้าหลังคลอดร่วมด้วย แล้วเลี้ยงเด็กสองคนไม่ง่ายเลย เพราะเวลาพวกเขาร้องไห้ ก็ร้องแทบจะพร้อมกัน หิวพร้อมกัน ฉี่พร้อมกัน ค่าใช้จ่ายก็คูณสอง แต่เธอก็กัดฟันสู้ แม้มันจะผ่านมาแบบลุ่มๆดอนๆ แต่เธอก็พาลูกผ่านมันมาจนได้ จนตอนนี้เพชรกล้าและเพทายอายุครบ 3 ขวบ ถึงเกณฑ์เข้าโรงเรียนพอดี เธอก็พาเข้าเรียนโรงเรียนที่อยู่ใกล้บ้าน เด็กน้อยพอเริ่มเปิดโลกกว้างใหม่ๆ เขาจึงรู้ว่า เขาสองคนเป็นเด็กไม่เหมือนคนอื่น จนวันนี้กลับมาจากโรงเรียนอยู่ดีๆ ลูกเธอก็ถามขึ้นมา “แม่ครับ เราสองคน ไม่มีพ่อเหรอครับ” เธอชะงักเงียบไปทันที กับคำถามของลูก แววตามองอย่างอยากรู้ เพราะเท่าที่จำความได้ โตมาชีวิตพวกเขาก็มีแค่แม่เท่านั้น “มีสิครับ เพียงแต่พ่อของเพชรกับทาย ไม่ได้อยู่กับเราแค่นั้นเอง” เธอไม่อยากสอนให้ลูกเกลียดพ่อตัวเอง แต่ที่ผ่านมา ต่อให้เธอลำบากแค่ไหน ก็ไม่เคยมีความคิดจะกลับซมซานไปหาเขา “แล้วพ่อไม่รักเพชรกับทายเหรอครับ ถึงไม่เคยมาหาเราเลย” “คงรักสิครับ ไว้วันหนึ่งที่แม่

“คิมไม่ใช่ผัวของชม” เธอตอบกลับเสียงเกรี้ยวกราด “พวกมึงสองคนออกไปก่อน แล้วก็พนักงานสองคนนี้ด้วย กูมีเรื่องจะสัมภาษณ์คนเก่าหน่อย” คิมหันต์ไล่ทุกคนออกนอกห้อง ภูผาและเคนได้แต่มองตากัน เอายังไงดี เพราะพลอยชมพูมองอย่างอ้อนวอนไม่ให้พวกเขาสองคนออกจากห้อง “ไปสิ กูไม่ทำอะไรชมหรอกนา ไม่ต้องกลัว” ยิ่งมันรับปากเสียงเหี้ยมๆ ไว้ใจได้ที่ไหน แต่ก็ไม่อยากรำคาญกับคิมหันต์เลยต้องออกไปตามที่มันบอก “ขอโทษนะชม แต่คุยกันดีๆนะ” เคนเป็นคนเอ่ยขึ้นมา ก่อนจะลากภูผาและพนักงานอีกสองคนออกไปตามที่คิมหันต์ต้องการ ชายหนุ่มก็คว้าหญิงสาวมากอดไว้ในอ้อมแขน แต่พลอยชมพูใช้มือดันหน้าอกเขาไว้ เธอมองใบหน้าหล่อๆของเขาแล้วอยากจะข่วนให้เป็นแผล เกลียดความเจ้าชู้หลายใจของนัก จะมาตามรังควายอะไรเธออีก ในเมื่อเรื่องของเธอกับเขามันจบไปตั้งนานแล้ว “ชมหายไปไหนมา ตลอดเวลาที่ผ่านมา รู้มั้ยคะ//ชมมีครอบครัวแล้ว” เธอไม่รอให้เขาพูดจบก็สวนหมัดเด็ดไปทันที แม้สีหน้าของเขาจะเปลี่ยนไปอย่างน่ากลัว แต่มันก็เป็นทางเดียว ที่จะทำให้เธอหลุดพ้นจากคนแบบเขา “ชมพูดว่าไงนะ พูดใหม่อีกที” เขาบีบมือเธอแน่น จนเธอเจ็บ แต่เธอก็ไม่อยากกลัวอีกต่

“ฮัลโหล ว่าไงไอ้คิม” “ไอ้ภูผา กูขอเบอร์พลอยชมพูหน่อยสิ” “มึงจะเอาไปไหน” ภูผาไม่ใคร่อยากจะให้นัก เพราะกลัวมันไปวุ่นวายกับเธออีก “ภายใน 5 นาที กูต้องได้” หลังจากพูดจบก็กดวางสายไปเลย ไอ้แม่งเอาแต่ใจไม่เคยเปลี่ยน พอเขาถึงโรงพัก ก็พาเด็กๆลงมา พร้อมกับเทียนหอมที่หน้างอด้วยความไม่ไปใจสุดขีด เธองงว่าเขาจะสนใจอีกพวกเด็กสองคนนี้ทำไมนักหนา! เสียงเวลาชะมัด “สวัสดีครับ มีอะไรให้ผมช่วยครับ พาลูกมาน่ารักเชียว แฝดเหรอครับเนี่ย?” “เอ่อ ไม่ใช่ลูกผมครับ พอดีว่าผมขับไปเจอข้างทางแล้วเห็นเด็ก เลยคิดว่าพามาโรงพักดีกว่านะครับ” คิมหันต์รีบออกตัวก่อน เพราะตอนนี้เขาไม่แน่ใจอะไรเลยสักอย่าง “อ้าวเหรอครับ นึกว่าลูกคุณสะอีกหน้าเหมือนกันมากเลย” เขาหันไปมองดูเด็กชัดๆ ก็จริงอยู่ที่เด็กฝาแฝดคู่นี้หน้าเหมือนเขามาก มากจนเขาเองก็ตกใจ ถ้าเป็นลูกของพลอยชมพูจริง เขากับเธอ มีเรื่องต้องคุยกันยาวแน่! “แม่ชื่ออะไรครับ ไหนบอกลุงตำรวจสิ” “ชื่อแม่พลอยชมพูฮับ” เมื่อเห็นว่าอยู่โรงพักกับลุงตำรวจแล้ว เพทายเลยไม่กลัวอะไร แต่จับมือน้องแน่นเพราะเพชรกล้ายังมีท่าทีตื่นๆอยู่ “คุณพ่อล่ะครับ” “ไม่มีครับ มีแต่

“สิ่งเดียวที่คิมต้องการคือ ลูกคิมต้องอยู่กับคิม” ชายหนุ่มพูดเสียงเรียบบอกเจตนาชัดเจน ว่าเขาต้องการอะไร เขาต้องการแค่ลูกสินะ พลอยชมพูคิดอย่างข่มขื่น “แต่ชมอยู่ไม่ได้ ถ้าไม่มีลูก” “ชมก็ไปอยู่กับคิมสิ”เธอหันไปมองหน้าเขา ชายหนุ่มพูดเหมือนทุกอย่างมันง่าย เธอจะไปอยู่กับเขาได้ยังไง ในเมื่อตอนนี้เขาก็มีคนข้างกาย ”จะให้ชมไปอยู่ในสถานะอะไร?“ เธอถามเขาอย่างตัดพ้อ ”แล้วแต่ชมอยากเป็น” ”เลี้ยวขวาข้างหน้า แล้วก็ขับไปสุดทางเลย” เธอไม่รู้ว่าเธออยากเป็นอะไร เลยเลือกที่จะเลี่ยงดีกว่า . . . “นี้เหรอ ที่ที่ให้ลูกคิมอยู่!” เขามองบ้านเช่าที่ทั้งเก่า ทั้งโทรมด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ก็พอรู้อยู่ว่าชีวิตของเธอมีทางเลือกไม่มากนัก แต่ที่เขาเห็นมันก็ทำให้เขาอดสะท้อนใจอยู่ลึกๆไม่ได้ ที่ผ่านเขาใช้ชีวิตอย่างหรูหรามีสุขสบาย แต่ลูกกับเธอต้องมาซุกหัวนอนอยู่ในที่แบบนี้ “เราอยู่แบบนี้มานานแล้วคิม!” พูดจบเธอก็อุ้มลูกลงจากรถ แต่เขากลับไม่ยอมให้เธอทำแบบนั้น “ไปเก็บข้าวของที่จำเป็นมา แล้วก็ไปกับคิม” เธอเงียบไม่ยอมตอบรับหรือปฏิเสธ เวลาพลอยชมพูดื้อ ก็ดื้อตาใสเหมือนกัน เขารู้ข้อนี้ดี “ถ้

หลังจากกลับมาซื้อของด้วยความเหนื่อย เจ้าก้อนทั้งสองของเธอ ก็หลับสลบไสลกัน จนพามาถึงคอนโด เขากับเธออุ้มลูกขึ้นมานอนบนห้อง ส่วนข้างของที่ซื้อมา คิมหันต์ให้เขาส่งมา จะได้ไม่ต้องแบกกันให้เหนื่อย “ชมอยากกลับไปเรียนต่อมั้ย” เธอมองเขาอย่างงงๆ แต่รู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว หญิงสาวส่ายหน้าเบาๆ “ถ้าชมอยากเรียน คิมจะส่งให้เรียนเอง” “ในฐานะอะไร” “ผัวของชมไง” เธอตกใจกับคำตอบของเขา “ไม่ใช่ คิมไม่ใช่ผัวของชม เราเป็นแค่แฟนเก่ากัน และตอนนี้ก็อยู่ในฐานะ แค่พ่อกับแม่ของลูกเท่านั้น” ร่างสูงลุกขึ้นมาหาเธอก่อนจะดึงเธอลงนั่งบนตัก รูปร่างของเธอไม่เคยเปลี่ยน ดูแทบไม่ออก ว่าผ่านการคลอดลูกแฝดมาแล้ว “แต่คิมจะทวงทุกอย่างที่เป็นของคิมคืน รวมทั้งตัวชมด้วย” มือหนาค่อยๆเลื่อนเข้าไปในเสื้อเธอ แต่หญิงสาวออกแรงจับและห้ามเขาเอาไว้ “ชีวิตชมเป็นของชม” เหมือนเขาไม่ได้ใส่ใจกับคำพูดของคนตัวเล็ก ”จูบหน่อย”ชายหนุ่มเอ่ยแบบบังคับให้เธออ้าปากออกจะ เขาบีบปลายคางเธอเบาๆ จนเธอต้องยอมให้เขาสอดลิ้นเข้าไป ชายหนุ่มจูบอย่างหนักหน่วง ผลัดกกันแลกน้ำลายอย่างเร่าร้อน “คิม อย่าทำแบบนี้” เสียงห้ามปรามของเธอเบา จ