Tous les chapitres de : Chapitre 21 - Chapitre 30

“ถ้าเป็นเกย์อาไม่ทำแบบนี้กับอันนาหรอก”“น่าจะบอกให้รู้กันบ้างนะคะ”“อาไม่มั่นใจว่าอันนาอยากรักอาแบบคนรักหรือเปล่า”“อื้ม.........ตอนย้ายมาอยู่กับอากรแรก ๆ อันนาไม่รู้เลยว่ารักเป็นยังไงรู้จักแค่ความโดดเดี่ยวอ้างว้างอยากมีที่พึ่ง อันนาเริ่มรู้สึกดีกับอากรแต่ก็คิดว่าตัวเองคงต้องการแค่คนยึดเหนี่ยวจิตใจเท่านั้น แต่พออากรพาอาบีน่ามาบ้านอันนาหึงหวงรู้สึกได้ว่าจริง ๆ แล้วอันนารักอากร.....” ดวงตากลมโตเป็นประกายส่งยิ้มหวานน่ารักสดใสอย่างที่เขาชอบ“แสดงว่าเราใจตรงกัน ถ้าอย่างนั้นเราต้องชดเชยช่วงเวลาที่ขาดหายกันสักหน่อย”“ช่วงเวลาที่ขาดหาย?”“ถ้าอาบอกรักอันนาตอนอายุครบสิบแปด ผ่านมาสี่ปีเราต้องร่วมรักเพื่อชดเชยกี่วันดีนะ” ทิวากรอมยิ้มยักคิ้วหลิ่วตามีเลศนัย“อากรเจ้าเล่ห์” เสียงหวานกระเง้ากระงอดหยอกล้อ“ถ้าไม่อยากให้ชดเชยก็ได้นะ”“ไม่ได้ค่ะ ต้องเร่งทำย้อนหลังทุกวันยิ่งดี” แขนเรียวโอบกระชับลำคอหนายิ้มแก้มแทบปริ“ฮ่า ๆ ๆ เริ่มเลยแล้วกันจะได้ไม่เสียเวลา” ทิวากรหัวเราะร่วนก่อนจะกดจูบริมฝีปากนุ่ม มือหนาลูบไล้เรือนร่างบางที่นั่งคร่อมบนตัวเขา ความแข็งแกร่งผงาดขึ้นอีกครั้งในกายสาวเพื่อระเริงรักกันอย่างอิ่ม

ด้านอันนาเก็บของแล้วเปลี่ยนชุดจะลงไปว่ายน้ำที่สระกับเพื่อนที่นัดกันไว้ เธอดูเวลายังเหลืออีกสามสิบนาทีเลยบอกเบลว่าจะไปที่ห้องของอากรก่อนแล้วจะกลับมาหาลงไปว่ายน้ำพร้อมกัน เบลพยักหน้ายืนถ่ายรูปตัวเองสวมชุดบิกินนี่ในมุมต่าง ๆ ของห้องและวิวด้านหลังที่เป็นทะเลอันนาเดินมาเคาะประตูห้องคอนเนคก่อนจะบิดกลอนประตูเข้าไปภายในห้องอีกฝั่ง ทิวากรยืนแอบอยู่หลังประตูกดล็อกกลอน “กึก” เสียงล็อกทำให้อันนาหันขวับไปมองด้วยความตกใจ“แฮปปี้เบิร์ดเดย์ทูยู แฮปปี้เบิร์ดเดย์ทูยู แฮปปี้เบิร์ดเดย์ทูอันนา แฮปปี้เบิร์ดเดย์ทูยู” เขาร้องเพลงวันเกิดยิ้มไปร้องไปในมือถือเค้กก้อนเล็กน่ารักพร้อมกับแสงเทียนสว่างไสว อันนาปลื้มปริ่มยิ้มแก้มปริก่อนจะหลับตาลงกุมมืออธิษฐานขอพรแล้วลืมตาเป่าเทียนดับ ทิวากรยิ้มมีความสุขตั้งใจทำเซอร์ไพรส์ให้แม้จะไม่มากมายแต่ก็ทำด้วยใจ“อันนาก็มีเซอร์ไพรส์ให้ที่รักด้วยค่ะ” หน้าสวยกรุ้มกริ่ม ทิวากรหรี่ตามองมาดหมาย อันนาค่อย ๆ คลายปมเชือกเสื้อคลุมอาบน้ำแล้วเปิดผ้าแยกออกเผยเรือนร่างขาวเนียนถูกปกปิดด้วยบิกินี่ตัวจิ๋วทั้งบนล่างเห็นส่วนโค้งเว้าเย้ายวนจนเขาลอบกลืนน้ำลาย อันนาปล่อยเสื้อคลุมร่วงหล่นพื้นห้อง

ช่วงหัวค่ำงานเลี้ยงสังสรรค์ในห้องอาหารกระจกใสริมสระว่ายน้ำ เสียงเพลงดังอึกทึกภายในห้องอาหารบรรยากาศสลัวด้วยแสงไฟสลับไปมาหลากสีสัน พนักงานบริษัทร่วมสนุกกินดื่มไม่อั้นแต่งตัวสวยผ้าพลิ้วเปิดเผยผิวกายไม่ว่าจะเนินอก หน้าท้องและเรียวขาแข่งกันประชันสวย ส่วนพนักงานผู้ชายสวมเสื้อผ้าเบาสบายกางเกงขาสั้นนั่งมองหญิงสาวสวยแต่ละคนเต้นโยกย้ายส่ายสะโพกเป็นอาหารตากลุ่มเพื่อนของอันนาเต้นตามจังหวะเพลงกันสนุกสนาน ทิวากรนั่งไขว่ห้างดื่มไวน์มองอยู่ห่าง ๆ สายตาเขาจ้องมองอันนาหัวเราะมีความสุขกับเพื่อน ๆ ไม่วางตาอยากเข้าไปร่วมด้วยเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของว่าเธอเป็นของเขาก็ทำไม่ได้ต้องทนมองดูเธอด้วยใจที่ขุ่นมัวเมื่อเห็นพวกผู้ชายกำลังมองไปทางกลุ่มของอันนาโดยไม่รู้ว่าพวกนั้นกำลังเล็งอันนาอยู่หรือเปล่าด้านหมอกนั่งดื่มอยู่กับกลุ่มเพื่อนมาเก็ตติ้งกำลังรวบรวมความกล้าที่จะเข้าไปหาอันนา เขาดื่มเหล้าย้อมใจไปหลายแก้วก่อนจะตัดสินใจถือถุงใบเล็กที่มีกล่องของขวัญสีขาวอยู่ภายในเดินตรงไปหาอันนาที่กำลังเต้นโยกย้ายเฮฮาอยู่กับเพื่อน ๆ หมอกยืนทำใจไม่กล้าเข้าไปหาจนอันนาหันมาเห็น เธอส่งยิ้มใ

ทิวากรเปิดประตูห้องคอนเนคแล้วกดล็อกทันที ก่อนหน้านี้เขาอาบน้ำเสร็จกำลังจะเดินมาที่เตียงนอนแต่ได้ยินเสียงอันนากับเบลดังขึ้นคล้ายทะเลาะกันเขาเลยเปิดประตูเข้าไปดูเห็นเบลขึ้นคร่อมและไซ้คอ ทำให้เขาของขึ้นโกรธพาลไปหมดทุกสิ่ง อันนาดีดขาทุบแขนไม่หยุดหย่อนเขาวางเธอลงบนเตียงกว้างแล้วยืนจ้องตาเขม็ง“ปากดีเหลือเกินนะ”“อากรนั่นแหละปากดี พูดดูถูกอันนาก่อน!” อันนารีบลุกนั่งสีหน้าแววตาขึงขัง“อันนาทำให้อาโมโห!”“โมโหแล้วจะพูดอะไรก็ได้งั้นเหรอคะ” หน้าสวยง้ำงอตวาดกลับทันควัน“โธ่เว้ย!” ทิวากรสบถหน้าเครียดยกมือสองมือลูบหน้าตัวเองแรง ๆ อย่างหงุดหงิด อันนากระเถิบตัวลุกขึ้นยืนจะเดินไปที่ประตูห้อง“จะไปไหน” เขารีบหันมาคว้าแขนอันนาสะบัดแขนออกมองเคือง“ไปให้ไกลจากคนบ้า”“จะออกไปหาไอ้หมอกล่ะสิ เห็นยิ้มอ่อยตั้งนาน รับของจากมันมาด้วย!” สายตาคมมองเหยียดเหน็บแนมเอาสะใจ อันนายืนนิ่งหายใจแรงน้ำตาไหล“คำพูดแต่ละคำของอากรเหมือนคนที่ไม่เคยรักกัน หรือว่าอ

ช่วงบ่าย   เรือสปีดโบ๊ทแล่นอยู่กลางทะเลสีฟ้าครามคลื่นลมพัดแรงกลิ่นไอทะเลแตะปลายจมูก อันนานั่งดูท้องทะเลกว้างไกลสุดลูกตาส่วนทิวากรขับสปีดโบ๊ทมุ่งหน้าไปยังเกาะเล็ก ๆ เพื่อพาอันนาไปดำดูปะการัง เมื่อใกล้ถึงเกาะเขาชะลอความเร็วลงอันนาค่อย ๆ เดินมาหาสีหน้าไม่มั่นใจ“ดำน้ำกันแค่สองคนมันดูน่ากลัววังเวงจังเลยนะคะ” อันนาสอดส่ายสายตามองชายหาดและทะเลโดยรอบไร้ผู้คนทำให้กลัวว่าหากเป็นอะไรขึ้นมาจะไม่มีคนช่วยได้ทัน“ใช่ อาเลยว่าจะไม่ดำน้ำ” เขาหันมายิ้มให้แล้วจอดเรือก่อนถึงบริเวณเกาะ“อ้าว แล้วพาอันนามาทำไมคะ” อันนาหน้าเหวอมองตามงง ๆ เขาเดินไปทิ้งสมอหัวท้ายก่อนจะก้ม ๆ เงย ๆ อยู่ที่กล่องใส่ของใบใหญ่ถือแก้วแชมเปญเกี่ยวซอกนิ้วมาสองใบพร้อมกับแชมเปญขวดใหญ่“พามานั่งเรือเล่น อยากหาที่เงียบ ๆ บรรยากาศดี ๆ อยู่กับเมียสองคน” หน้าหล่อกรุ้มกริ่มวางแก้วลงแล้วเปิดขวดแชมเปญรินลงใส่แก้ว อันนาอมยิ้มเดินนวยนาดไปนั่งบนเบาะหนังข้างเรือสะบัดผ้าถุงผืนยาวที่คลุมขาแหวกออกเผยเรียวขาขาวแล้วไขว่ห้างส่งสายตาเย้ายวน เขาถือแก้วแชมเปญมาส่งให้เหล