บททั้งหมดของ Bad Engineer เด็กเทรย์ซิส : บทที่ 91 - บทที่ 100

ช่วงบ่ายณ ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง“มึงคิดดีแล้วเหรอขิม” เสียงของนัตตี้เอ่ยถาม ขณะทั้งคู่มาแวะกินข้าวที่ร้านอาหารในห้าง “ลงทุนซื้อของขวัญวันเกิดให้เขาหมดเป็นหมื่น สุดท้ายจะถอยเนี่ยนะ?”“เงินที่ซื้อก็เงินเขาทั้งนั้นแหละ”“จีบเขามาตั้งนาน จะถอยง่ายๆ งี้เลย?” นัตตี้เลิกคิ้วถามเพื่อนสนิทย้ำอีกครั้ง“ไม่

นั่นคือสิ่งที่เธอต้องการจากเขา นับตั้งแต่วันแรกที่ตัดสินใจขอเขาจีบแต่ทว่า…เขากลับเอ่ยมันออกมาในวันที่เธอตัดใจไม่เอาแล้ว ไม่ใช่เพราะเลิกรัก แต่เพราะเธอเพิ่งรู้ตัวว่าตัวเองไม่มีอะไรเหมาะสมกับคนอย่างเขาเลยจะยืนเคียงข้างเขาที ก็อยากเหมาะสมมากกว่านี้…ระดับลูกชายยากูซ่ารวยล้นฟ้า ผิดกับเธอที่เป็นเพียงผ

อ่านไม่ตอบ…“แม่งใจร้ายฉิบหาย…” เขาพูดเสียงแผ่วเบา พลางทิ้งศีรษะไปด้านหลังของพนักพิงโซฟา มือข้างที่ถือโทรศัพท์อยู่ถูกลดลงข้างกายอย่างไร้เรี่ยวแรงไม่เคยรู้สึกเจ็บขนาดนี้มาก่อน นี่สินะที่เรียกว่าความรัก อกหักทีไรจบลงโดยการดื่มเหล้า ถึงว่าทำไมเวลาคนเราอกหักถึงชอบออกมาร้านเหล้ากัน เพราะสภาพเขาตอนนี้ก็ไ

ความเงียบโรยตัวลงมาปกคลุมเมื่อได้ยินเทรย์ซิสพูดประโยคเมื่อครู่ ไม่ได้ติดใจอย่างอื่นเลย นอกจากคำที่เขาใช้เรียกแทนตัวเองเมื่อครู่“มะ…เมื่อกี้พี่เทรย์ซิสเรียกแทนตัวเองว่าอะไรนะคะ” เธอถามเขาออกไปด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเล็กน้อย“พี่ขอจีบได้ไหม” เขายังคงย้ำประโยคเดิมรวมถึงสรรพนามใหม่ที่ตั้งใจเรียกแทนสายขิม

วันต่อมาพรึ่บ….แรงขยับพลิกตัวแผ่วเบา ปลุกให้เทรย์ซิสค่อยๆ ลืมตาขึ้น ดวงตาคมเข้มจับจ้องใบหน้าสวยหวานที่อยู่ใกล้เพียงลมหายใจคั่นกลาง ขณะเจ้าของใบหน้านั้นกำลังนอนหลับสนิทเทรย์ซิสนอนมองสายขิมด้วยรอยยิ้มในหน้า ไล่สายตาตั้งแต่คิ้วเรียวสวย ขนตางอน จมูกเล็กเชิดรับกับใบหน้ารูปไข่ ก่อนจะหยุดที่ริมฝีปากสีระ