ลูกสาวสุดเอ็กซ์ของเพื่อนเก่า의 모든 챕터: 챕터 1 - 챕터 7

ผมชื่อเฉินเฉิง เป็นนักธุรกิจพ่อหม้ายหลายปีมานี้ผมหาเงินได้มากมาย แต่กลับขาดผู้หญิงมาเคียงข้าง ชีวิตในแต่ละวันจึงมีแต่ความอ้างว้างโดดเดี่ยวความต้องการในเรื่องพรรค์นั้นพลอยพุ่งสูงขึ้น อัดอั้นเสียจนแทบทนไม่ไหวจนกระทั่งวันหนึ่ง จางเหล่ย เพื่อนร่วมชั้นสมัยมัธยมปลายที่ไม่ได้เจอกันนาน จู่ๆ ก็ติดต่อมาหา บอกว่าจะเลี้ยงข้าวผมสักมื้อพวกเราไม่ได้เจอกันมาตั้งยี่สิบปีแล้ว นึกไม่ออกเลยว่าที่เขาโผล่มาปุบปับแบบนี้จะมีธุระอะไรสถานที่นัดแนะเป็นห้องรับรองส่วนตัวขนาดใหญ่พอผมไปถึง จึงได้พบว่าข้างกายของจางเหล่ยมีเด็กสาวผู้งดงามราวกับบุปผาแรกแย้มนั่งอยู่ด้วยคนหนึ่งพับผ่าสิ ไม่ได้เจอกันตั้งหลายปี นึกไม่ถึงเลยว่าไอ้จางเหล่ยมันจะได้เมียสวยขนาดนี้ ดูยังไงก็เหมือนเด็กอายุสิบแปด ผิวพรรณเนียนละไมเต่งตึงขนาดผมตะเกียกตะกายจนมีฐานะขนาดนี้ยังไม่มีเมียสักคน ไอ้จางเหล่ยมันคงไม่ได้ตั้งใจพามาอวดกันหรอกนะ"จางเหล่ย พวกเราไม่ได้เจอกันตั้งยี่สิบกว่าปี นึกไม่ถึงเลยนะว่าเมียแกจะสวยเช้งขนาดนี้"พอได้ยินประโยคนี้ ทั้งจางเหล่ยและแม่สาวคนนั้นต่างก็หลุดหัวเราะออกมา"เมียเมอที่ไหนกันเล่า นี่ลูกสาวฉันเอง ชื่อจางเหมิง

จางเหมิงรูดซิปกางเกงของผม หล่อนยื่นมือเข้ามาควักเอาท่อนเอ็นของผมออกมา!นี่มันจะใจกล้าเกินไปแล้ว!และสิ่งที่ผมคาดไม่ถึงยิ่งกว่านั้นก็คือ จางเหมิงก้มศีรษะลงต่ำ แล้วอ้าปากเรียวเล็กราวกับรูปเชอร์รี่ออก...ในพริบตานั้น ผมสัมผัสถึงการบีบรูดเป็นจังหวะเนิบนาบแล่นพล่านเข้าสู่ร่างกายยัยหนูจางเหมิงโพรงปากของหล่อนช่ำชองชะมัด โอบรัดดูดกลืนได้อย่างพอเหมาะพอเจาะ ทำเอาเซลล์ทุกส่วนในร่างกายของผมระเบิดปะทุเสียวซ่านแม้ว่าในใจจะปรารถนาและกระสันอยากขนาดไหน แต่ทว่าพ่อของหล่อนยังคงนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามแท้ๆ ถ้าหากโดนจับได้ขึ้นมามีหวังชีวิตพังยับเยินแน่ผมพยายามขืนตัวผลักศีรษะของหล่อนออกสุดชีวิต แต่ยิ่งผลักหล่อนกลับยิ่งทวีแรงดูดรัดแน่นขึ้นเรื่อยๆผมจนปัญญา ผมทำได้เพียงเกร็งร่างกายไปทุกสัดส่วน พยายามบังคับตัวเองอย่างถึงที่สุดไม่ให้แสดงพิรุธทางสีหน้าออกมาแม้แต่นิดเดียวทว่าจางเหล่ยก็ยังคงสังเกตเห็นความผิดปกติจนได้"เฉินเฉิง แกเป็นอะไรไปน่ะ? ทำไมทำหน้าตาดูทรมานชอบกล"ผมสะดุ้งโหยง รีบปั้นน้ำเป็นตัวหาข้ออ้างทันควัน "เปล่าๆ ไม่มีอะไรหรอก ช่วงนี้ลำไส้กับกระเพาะของฉันไม่ค่อยดีน่ะ สงสัยจะกินอะไรผิดสำแดงเข้าไป

ผมอดแปลกใจไม่ได้จริงๆ ว่าการนัดเจอเพื่อนเก่าครั้งนี้ ทำไมเขาต้องหอบหิ้วลูกสาวมาด้วย ไม่รู้สึกว่าเป็นภาระรุงรังหรือยังไง?ยิ่งไปกว่านั้น ระหว่างผมกับจางเหมิงก็เพิ่งจะเกือบเลยเถิดกันมาหยกๆ หากไปต่อกันที่คาราโอเกะที่มีบรรยากาศเป็นใจและชวนวาบหวาม จะเกิดอะไรขึ้นต่อนั้น... ผมบอกเลยว่าอดใจรอแทบไม่ไหวแล้ว"ถ้าอย่างนั้นก็เอาสิ ยังไงพวกเราก็แค่ไปร้องเพลงกันเฉยๆ ไม่ได้ทำอย่างอื่นอยู่แล้ว"ปากผมก็พูดปัดไปว่า "ไม่ได้ทำอย่างอื่น" แต่ในใจกลับเตลิดเปิดเปิงไปถึงไหนต่อไหนหลังจากจัดแจงเสื้อผ้าหน้าผมเรียบร้อย จางเหล่ยก็เดินออกไปเช็คบิลจากนั้นพวกเราก็โบกแท็กซี่มุ่งหน้าไปยังคาราโอเกะทันทีคาราโอเกะแห่งนี้ดูออกชัดเจนว่าขายเนื้อหมาบังหน้าตามทางเดินทอดตัวยาวสลัว แสงไฟนีออนสาดส่องอบอวลไปด้วยกลิ่นน้ำหอมเย้ายวนชวนหลงใหลพอพวกเราหย่อนก้นนั่งลงบนโซฟา ผู้จัดการร้านก็รีบนำขบวนหญิงสาวสวยสะพรั่งที่แต่งหน้าจัดจ้านแถวหนึ่งเข้ามาทันทีผู้จัดการยิ้มตาหยีพลางเอ่ยปาก "พี่ชายทั้งสองคนเลือกสรรได้ตามใจชอบเลยนะครับ รับรองว่าคืนนี้จะสนุกสุดเหวี่ยงแน่นอน"จางเหล่ยโบกมือปฏิเสธ "ไม่ต้องหรอก ฉันพาลูกสาวมาด้วย แค่อยากจะร้อง

คำพูดตอกกลับอันทรงพลังนี้ทำเอาจางเหล่ยอับอายขายหน้าจนแทบจะแทรกแผ่นดินหนี ใบหน้าของเขาแดงก่ำ เนื้อตัวสั่นเทา ริมฝีปากสั่นระริกจนไม่อาจเอ่ยคำใดๆ ออกมาได้แม้แต่คำเดียวสายลมหนาวพัดผ่านเข้ามาตรงกลางระหว่างเราสองคน ผมกระชับปกเสื้อโค้ตให้แน่นขึ้น ก่อนจะหันหลังเดินจากไปในตอนที่ผมกำลังจะเรียกแท็กซี่เพื่อเดินทางกลับ จู่ๆ ร่างของจางเหมิงก็พุ่งพรวดออกมาจากมุมมืด หล่อนถลาเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าผม พร้อมกับเอ่ยปากพูดด้วยน้ำเสียงสะอื้นไห้"คุณอาคะ หนูขอโทษค่ะ อันที่จริงแล้วหนูโกหกคุณอา"ผมจ้องมองใบหน้าของหล่อนที่เนืองนองไปด้วยหยาดน้ำตาดูน่าสงสารจับใจ ในเมื่อรู้ดีอยู่แล้วว่าทั้งหมดนี้เป็นเพราะหล่อนถูกจางเหล่ยหลอกใช้ ผมจึงไม่ได้นึกโกรธเคืองหล่อนเลยสักนิดประกอบกับผมเองก็ได้ล่วงเกินเห็นเรือนร่างอันเปลือยเปล่าของหล่อนไปแล้ว ภาพความงดงามชวนฝันนั้นยังคงตราตรึงอยู่ในสมองของผมจนยากจะสลัดออก"ไม่เป็นไรหรอก เรื่องนี้ไม่ใช่ความผิดของเธอ วันหลังเรื่องพรรค์นี้ก็อย่าทำอีกละกัน"ทว่าจางเหมิงกลับโพล่งขึ้นมาอีกระลอก"ไม่ใช่ค่ะ ที่หนูบอกว่าโกหก เพราะหนูไม่ได้ชื่อจางเหมิง และก็ไม่ได้เป็นลูกสาวของจางเหล่ยเลยสักนิ