บทที่ 2

จางเหมิงลุกขึ้นยืนพลางจัดแจงเสื้อผ้าที่หลุดลุ่ยให้เข้าที่ ทว่าก้อนเนื้ออวบอัดทั้งสองเต้ากลับประจักษ์แก่สายตาผมเต็มๆ

"ขอโทษด้วยนะคะคุณอา เมื่อกี้หนูยืนไม่ไหวเลยเผลอไปชนคุณอาเข้า"

มีเพียงผมคนเดียวเท่านั้นที่รู้ดีว่า ตอนที่จางเหมิงล้มลงมา หล่อนใช้ฝ่ามือกุมหมับเข้าที่จุดจู้ของผมเพื่อยันตัวลุกขึ้นยืน

ยัยหนูคนนี้ภายนอกดูใสซื่อบริสุทธิ์ แต่ใครจะคิดว่าลึกลงไปจะแฝงความร่านราคะไว้ขนาดนี้ ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้นจริงๆ

ผมแสร้งทำเป็นสั่งสอนหล่อนในฐานะผู้ใหญ่ "เหล้าพวกนี้ถ้าไม่จำเป็นก็อย่าดื่มเลย มันจะทำให้เสียการเสียงานเอาได้นะ"

"พวกเราเพิ่งเคยเจอกันครั้งแรก ยังไงก็ต้องดื่มแสดงความเคารพคุณอาสักหน่อยค่ะ"

จางเหมิงคีบหอยนางรมเข้าปากไปตัวหนึ่ง ทันใดนั้นนัยน์ตาทั้งสองข้างก็เปล่งประกายวาววับ

"หอยนางรมนี่อร่อยสุดๆ ไปเลยค่ะ หนูเพิ่งเคยได้กินเป็นครั้งแรกเลย"

จางเหล่ยรีบพูดเสริม "ถ้าชอบก็กินเยอะๆ เลย วันนี้สั่งมาให้กินจุกๆ ไปเลย"

จางเหมิงคีบกินอีกหลายตัว ไม่นานหอยนางรมก็พร่องไปเกือบครึ่งจาน

หอยนางรมขึ้นชื่อว่าเป็นยาโด๊ปชั้นยอด หากกินเข้าไปมากๆ จะช่วยกระตุ้นความต้องการทางเพศให้พวยพุ่ง

จางเหมิงโซ้ยรวดเดียวไปสิบกว่าตัว ใบหน้าขาวนวลของหล่อนจึงเริ่มขึ้นสีแดงซ่านทันตาเห็น

เด็กสาววัยนี้เป็นช่วงที่ความต้องการทางเพศกำลังพลุ่งพล่านรุนแรงเสียด้วย อีกประเดี๋ยวหล่อนคงทนไม่ไหวจนอยากจะปลดปล่อยออกมาแน่ๆ

เมื่อคิดได้แบบนี้ ในใจของผมก็ลิงโลดขึ้นมาทันที เมื่อกี้หล่อนเพิ่งจะจงใจจับเป้าของผมไปหยกๆ ถ้าหากความต้องการมันครอบงำจนหน้ามืดตามัวขึ้นมาจริงๆ จะเกิดอะไรขึ้นต่อนั้น ผมบอกเลยว่าอดใจรอแทบไม่ไหวแล้ว

อาหารบนโต๊ะล้วนแต่เป็นของบำรุงกำลังทั้งนั้น หลังจากที่ผมกินเข้าไปบ้าง ก็เริ่มรู้สึกคัดแน่นอึดอัดไปทั้งตัว

เดิมทีตัวผมก็ไม่ต่างอะไรกับผืนนาที่แห้งผาก พอได้ของโด๊ปพวกนี้เข้าไป ในใจก็ยิ่งทวีความกระสันอยากมากขึ้นเป็นเท่าตัว

จางเหล่ยเห็นพวกเรากินกันไปได้เยอะ จึงหันไปสั่งให้พนักงานยกมาเสิร์ฟเพิ่มอีกสองสามจาน

ในจังหวะที่อาหารมาเสิร์ฟ จางเหมิงนั่งบังทางพนักงานพอดี หล่อนเลยขยับตัวเขยิบมาทางฝั่งผมเพื่อเปิดทางให้พนักงานวางจาน

ตอนนี้จางเหมิงนั่งเบียดติดกับผมจนแทบไม่มีช่องว่าง

พอผมก้มหน้าลงก็สามารถมองเห็นเรียวขาของหล่อนได้ถนัดตา ขาขาวเนียนอวบอิ่มที่ถูกห่อหุ้มด้วยถุงน่องสีเนื้อช่างดูนุ่มละมุนเหลือเกิน

ต้นขาทั้งสองข้างเรียวสวยไม่มีไขมันส่วนเกินเลยสักนิด แถมร่องระหว่างขาคู่ขนานนั้นยังเต็มไปด้วยแรงดึงดูดอันมหาศาล จนผมอยากจะยื่นมือไปถ่างมันออกให้รู้แล้วรู้รอด

จางเหล่ยเริ่มเปิดประเด็นเรื่องยืมเงินขึ้นมาอีกครั้ง ในใจของผมยังคงสับสนและลังเล

เงินห้าแสนไม่ใช่จำนวนน้อยๆ ถ้าหากให้ยืมไปแล้วได้แต่ลมกลับมาจะทำอย่างไร แต่ถ้าไม่ให้ยืม มันก็กวนใจเรื่องมิตรภาพความเป็นเพื่อนเก่า

ผมยกเหล้าขึ้นดื่มคนเดียวพลางขบคิด ทว่าในความสลึมสลือนั้น ผมกลับสังเกตเห็นว่าสองขาของจางเหมิงเริ่มแยกออกจากกันเล็กน้อย

สะโพกอวบอัดทั้งสองข้างของหล่อนบดเบียดเสียดสีไปมาบนเก้าอี้ไม่หยุดหย่อน ดูท่าว่าความต้องการในร่างกายคงจะพวยพุ่งทะลักออกมาแล้ว

หล่อนกำลังใช้การเสียดสีเพียงเล็กน้อยนี้เพื่อต่อต้านความเสียวซ่านรัญจวนใจที่แล่นพล่านอยู่ข้างใน

หล่อนเพิ่งจะกินหอยนางรมเข้าไปมากมายขนาดนั้น ถ้าไม่รู้สึกอึดอัดทรมานสิถึงจะแปลก

เมื่อเห็นท่าทางกระสันอยากอันน่าเวทนาและเย้ายวนใจของหล่อน ในใจของผมก็คันยุบยิบเหมือนถูกกรงเล็บแมวข่วน

สาวสวยหยาดเยิ้มขนาดนี้มาเกิดอารมณ์อยู่ข้างๆ ทำเอาผมอยู่ไม่สุขนั่งไม่ติดเก้าอี้เลยทีเดียว

ทว่าในตอนนั้นเอง จางเหมิงกลับคว้าหมับเข้าที่ข้อมือของผม แล้วจับมันยัดเข้าไปใต้กระโปรงของหล่อนทันที!

หล่อนก้มหน้าต่ำพลางกระซิบเสียงแผ่วกับผม "คุณอาคะ หนูเงี่ยน ทรมานจะตายอยู่แล้วค่ะ"

ผมสะดุ้งโหยงด้วยความตกใจ พ่อของหล่อนนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามนี่เองนะ!

แต่ยังโชคดีที่มีโต๊ะอาหารคอยบดบังอยู่ จางเหล่ยจึงไม่มีทางมองเห็นเหตุการณ์ใต้โต๊ะนี้ได้

ตัวผมเองก็กระสันอยากจนแทบจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว เมื่อหล่อนเป็นฝ่ายรุกเข้าหาอย่างเปิดเผย ผมจึงค่อยๆ สอดมือเข้าไปใต้กระโปรงสั้นตัวจิ๋วของหล่อนอย่างเงียบๆ

ในพริบตานั้น ผมสัมผัสได้ถึงความแฉะเยิ้มและร้อนรุ่มที่ปลายนิ้ว แม้จะกั้นด้วยกางเกงชั้นในตัวน้อย แต่ก็รับรู้ได้เลยว่าข้างในนั้นฉ่ำแฉะไปด้วยน้ำหวานจนแฉะไปหมด

ผมสะกดกลั้นความกระสันอยากในใจ แสร้งทำเป็นสงบนิ่งพลางเอ่ยปากพูดคุยสัพเพเหระกับจางเหล่ยต่อไป

ร่างกายของจางเหมิงเกร็งกังแน่น หล่อนพยายามควบคุมตัวเองไม่ให้แสดงอาการผิดปกติใดๆ ออกมาให้เห็น

เรือนร่างของหล่อนยังคงจงใจบดเบียดเข้าหานิ้วมือของผมอย่างแรง หวังจะใช้มันช่วยบรรเทาความต้องการอันรุนแรงที่แล่นพล่านอยู่ภายใน

ทว่าในตอนนั้นเอง ตะเกียบในมือของจางเหมิงกลับร่วงหล่นลงพื้น หล่อนจึงก้มตัวลงไปเพื่อเก็บมัน

แต่ใครจะคาดคิด หล่อนกลับยื่นมือมาหมายจะรูดซิปกางเกงของผมออก!

ผมตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อ รีบเงยหน้าขึ้นมองจางเหล่ยที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามทันที

โชคดีที่เขาไม่ได้สังเกตเห็นความผิดปกติใดๆ เลยแม้แต่น้อย และยังคงพูดคุยหัวเราะร่าเริงกับผมต่อไปอย่างสนุกสนาน