All Chapters of เรื่องของเราสอง(สาม)คน 3P: Chapter 31 - Chapter 40

18:00น.ห้องไอริณมุมนั่งเล่น“พี่ไอริณทำอะไรอยู่หรอครับ” หลังจากเลิกงานมาจัดการตัวเองเสร็จคิรินก็มานั่งเล่นที่ห้องของไอริณด้วย เธอเป็นฝ่ายชวนมาเอง “พี่กำลังหาเมนูที่จะกินมื้อเย็นค่ะ น้องคิรินมาดูด้วยกันสิคะ อยากกินอะไร” เธอกำลังเลื่อนไอแพดเพื่อหาเมนูมื้อเย็นที่จะสั่งมากิน “วันนี้พี่เชนทร์ไม่ได้เอามาส่งหรอครับ จริงสิ ยังไม่เห็นเขากลับห้องเลยนะครับ” คิรินเดินมานั่งข้างๆไอริณพร้อมกับถามถึงเชนทร์ด้วย “วันนี้เชนทร์เขาออกไปกับท่านประธานน่ะค่ะ จะกลับก็คงดึกอยู่ไปทีไรก็กินเลี้ยงล่วงเลยกันตลอด” เธอได้คุยกับเชนทร์มาแล้วล่ะ วันนี้เชนทร์เขาต้องไปออกงาน “แบบนั้นเองหรอครับ มีอะไรน่ากินบ้างครับ” ทางคิรินก็เอนหัวไปซบเนินอกของไอริณเพื่อดูรายการอาหารด้วย “น้องคิรินอยากกินอะไรคะ ตอนนี้พี่ไอริณอยู่หน้าร้านไก่ทอดค่ะ” ไอริณก็เอายกแขนมาโอบตัวคิรินไว้แล้วยื่นไอแพดให้คิรินดูด้วย “ของทอดหรอครับ ผมชอบกินครับ” เจ้าตัวได้เห็นเมนูของทอดก็ตาวาวเลย “น่ารักจังเลย ตาวาวเลยนะคะหืม” เธอทนเห็นความน่ารักของคิรินไม่ไหวเลยก้มลงมาหอมแก้มซ่ะเลย “ชอบกิน

19:00น. ห้องครัว โต๊ะกินข้าว “อ้ะ! พี่ไอริณเอวดีจังเลยนะครับ” เวลานี้ทั้งคู่ก็ได้มากินข้าวกันแล้วและกินกันแบบแซ่บด้วยเพราะรอบนี้ไอริณเป็นฝ่ายขึ้นขย่มคิรินไปด้วย “พิเศษเลยนะคะน้องคิรินได้ก่อน” เธอบดเอวใส่หน้าตักของคิรินไม่หยุดพร้อมกับกินอาหารตรงหน้าไปด้วย “ดีใจจังเลยครับอ้ะๆ เขาไม่ติดต่อมาเลยหรอครับ” ยังมีการถามถึงเชนทร์ที่ไปกินเลี้ยงกับกลุ่มผู้ใหญ่ด้วยนะ “อื้ม~เงียบอยู่นะคะ ตอนนี้น่าจะยังไม่ว่างมือ ถามหาเดี๋ยวเขาก็มาหาหรอก” ตอนนี้ไอริณเธอนั่งหันหลังพิงอกคิริน “ถามเฉยๆหรอกครับ มือเปื้อนเล่นไม่ได้นะครับ” เขากินไก่ทอดอยู่ไงมือเลยจะเปื้อน ไม่สามารถใช้งานมือในตอนนี้ได้ “เอ็นก็ใช้ได้ค่ะน้องคิริน” ไอริณเธอก็เล่นเอวไม่หยุดเลยนาทีนี้ “เดี๋ยวรีบกินแล้วกันนะครับ” คิรินก็เร่งการกินขึ้นอีกเพื่อที่จะได้กลับไปมีส่วนร่วม “มาผมพร้อมแก้มือแล้ว” หลังจากที่กินเสร็จแล้วจัดการกับมือที่เปื

“เชนทร์คะยังมีสติอยู่ไหมคะเนี่ย” ระหว่างที่ไอริณกำลังถอดกางเกงของเชนทร์ออกอยู่นั้น อยู่ๆเจ้าตัวก็นิ่งไป “อื้ม~ไม่รู้สิครับ” มันหนักจนเสียฟอร์มคนหล่อหมดแล้วตอนนี้ “น้องคิรินน่าจะกลับห้องไปแล้ว ทีนี่ก็เหลือแต่คนเมานี่เลย” เธอกวาดสายตามองตามเรือนร่างของเชนทร์ตั้งแต่หัวจรดเป้ากางเกง •“เหมือนจะเริ่มอ่อนลงแล้วนะเนี่ย” เธอนั่งเขาอยู่สักพักก่อนขึ้นไปคร่อมเอวของเชนทร์ที่ตอนนี้สติเริ่ม เลือนลางจากอาการเมาแล้ว “เชนทร์คะไหวไหมคะเนี่ย” เธอพูดพร้อมกับยื่นมือไปลูบแก้มเขาด้วย “ไม่ไหวล่ะครับ โชคดีที่พรุ่งนี้เป็นวันหยุด” ท่าเมาขนาดนี้กว่าจะส่างก็ได้นอนซมถึงสายแน่นอน “ก็ดีไปนะคะ ร้อนหรือเปล่าคะเนี่ย” เธอโน้มตัวลงไปส่องดูหน้าเชนใกล้ๆ “อื้ม~นิดหน่อยครับ” ขนาดไม่ได้สติยังตอบทุกคำถามเลยนะ “เชนทร์คะ ตอนนี้พี่อยากได้นะคะ” เธอก้มลงไปกระซิบข้างหูเขาด้วย “เอาเลย ถ้าพี่ไอริณอยากได้อะไรจากตัวผมก็เอาไปได้เลยครับ แต่เอาไม่ไหวหรอกนะ” จะพยุงตัวเองให้ลุกขึ้นก็ยังลุกไม่ขึ้นเลยตอนนี้ “ขอแค่เชนทร์แข็ง ที่เหลือพี่จัดการเองนะคะ” พูดจบเธอก็เริ่มซุกไซร้ตามซอกคอของเชนทร์ “อื้อ~พี่ไอริณ” เจ้าตัวเขาก

05:00น.“อื้ม~ถึงเวลาแล้วสิ” พอถึงเวลาที่ไอริณต้องตื่นนาฬิกาปลุกที่ตั้งไว้ก็ดังขึ้น “เชนทร์คะ เป็นยังไงบ้าง” เธอตื่นขึ้นมาตรวจดูอาการโดยรวมของเชนทร์ “ยังหลับสนิทอยู่เลย ท่าทางจะยังไม่หายงานนี้มีแฮงค์ต่อแน่นอนเลย” ปกติเชนทร์เขาเป็นคนตื่นง่ายนะแค่สะกิดเขาก็ตื่นแล้ว แต่ตอนนี้เขายังไม่รู้สึกตัว “ต้องไปต้มซุปแก้แฮงค์ไว้ให้เขาหน่อยแล้ว” เธอเอามือถือขึ้นมาเปิดดูสูตรซุปแก้แฮงค์ที่ได้ผลดี “ด้วยระดับฝีมือของเราแล้ว คิดถูกแล้วที่ตั้งนาฬิกาปลุกตอนตี5” แล้วเธอก็ลุกไปจัดการตัวเองก่อนจะมาเริ่มลงมือต้มซุปแก้แฮงค์ให้กับเชนทร์ ด้วยความที่เธอทำอาหารไม่ค่อยเก่งแต่มันก็ไม่ถึงขั้นทำไม่ได้ เลยต้องเปิดวิธีทำไปด้วย 06:30น.“ซุปเสร็จแล้ว ชิมดูหน่อยว่าได้ไหม”พอทำเสร็จก็ลองชิมดูก่อนเลยกลัวรสชาติออกมาไม่ดี “อื้ม~โอเคใช้ได้ แต่ตอนนี้เชนทร์ยังไม่ตื่นเลย ค่อยให้เขามาอุ่นกินแล้วกัน” ก่อนจะไปเตรียมตัวออกไปทำงานเธอก็ได้เขียนจดหมายเล็กทิ้งไว้ให้เขาด้วยตื่นมาจะได้รู้ว่าต้องทำอะไรบ้าง 07:00น.ในห้อง“เชนทร์คะ พี่จะออกไปทำงานแล้วนะคะ ตื่นมาก็อย่าลืมก

18:00น.หอพักใกล้บริษัท ห้องพักคิริน “ของนี่จะทำยังไงดี ห้องรกไปหรือเปล่านะ” หลังจากที่เลิกงานมาแล้วคิรินที่เป็นฝ่ายเอ่ยชวนพี่ๆทั้งมาที่ห้องในวันนี้ เขาก็รีบกลับมาดูแลความเรียบร้อยทัน “ก็ไม่รกนะ ถ้าเราไม่เอา มาตรฐานห้องพี่เชนทร์มาเทียบ ถ้าใช้ห้องพี่ไอริณก็ได้อยู่” ห้องของไอริณก็ไม่ต่างจากห้องคิรินเลย แค่มีการจัดตกแต่งให้เหมาะกับเป็นผู้หญิงที่ดูโต กริ่ง~ “มาแล้ว ใครจะมาก่อนนะ” พอได้ยินเสียงกริ่งหน้าห้องดังขึ้นคิรินก็รีบไปเปิดประตูทันที “มาแล้วค่ะ” เป็นไอริณนั่นเองที่มาก่อน “เข้ามาข้างในก่อนเถอะครับ เดี๋ยวคนเห็น” คิรินรีบเรียกไอริณเข้าห้องไปก่อนเลย “อื้ม~ห้องของน้องคิริน ไม่ต่างจากห้องพี่ไอริณเลยนะคะเนี่ย” พอเธอเข้ามาในห้องแล้วก็มองสำรวจรอบห้องใหญ่เลย “แล้วพี่เชนทร์ล่ะครับ” เห็นไอริณมาคนเดียวเขาก็ถามหาเชนทร์ด้วย “เชนทร์เขากำลังกลับจากซื้อของน่ะค่ะ เดี๋ยวคงตามมา อื้ม~ไหนที่บอกว่าเป็นแฟนคลับพี่ไอริณมาก่อนล่ะคะ” เธอแกล้งมองหาหลักฐานการเป็นแฟนคลับของน้องด้วย “เอ่อ~หลักฐานมันอยู่ในห้องนี้ครับ” เจ้าตัวยืนเขินอยู