บทที่ 51

“ต่างคนต่างอยู่ ถ้ายังระรานกันอยู่ ฉันไม่อยู่เฉยแน่” ปราชญ์พึมพำก่อนจะกอดภรรยาแล้วผล็อยหลับตามไปอีกคน...............................วันนี้เป็นวันปกติหลังจากผมมาอยู่บ้านได้สัปดาห์กว่า ผมก็มานั่งรับลมที่ศาลาในสวนพร้อมกับป๊า และเด็กๆ โดยที่มีพี่แม่บ้านคอยดูแลเด็กๆ ที่กำลังวิ่งเล่นในสวนอีกที ผมหยิบผลไ

บทที่ 52

บทสุดท้าย เมื่อผมกลายเป็นภรรยาและหม่าม้าที่ดีเข้าเดือนเมษายนที่แสนร้อนระอุ เป็นช่วงปิดเทอมของเด็กๆ และเป็นปีที่เจ้าแฝดต้องเข้าเรียนด้วย เราเลยตกลงกันว่าจะพาเด็กๆ ไปที่ทะเลในช่วงนี้แทน เพราะฉะนั้นเหตุการณ์วุ่นวายจึงเกิดขึ้น ผมนั่งเก็บกระเป๋าให้ตัวเองและพี่ปราชญ์ในห้อง แต่เด็กๆ วิ่งเข้ามาทีละคนแล้วชู

บทที่ 53

“กว่าจะถึงบ้านพักที่ทะเลอีกนานนะครับน้องโปรด ฉี่ไว้ก่อนดีกว่านะครับ เพราะคุณพ่อคงไม่แวะที่อื่นอีกแล้ว” น้องโปรดเลยเดินคอตกไปเข้าห้องน้ำ ส่วนพี่ปราชญ์กำลังวุ่นกับเจ้าแฝดที่วิ่งไปข้างหน้าทีข้างหลังที โชคดีที่น้องปลื้มช่วยดูน้องเปลี่ยมเข้าห้องน้ำ เราเลยไม่ต้องวุ่นมากนัก ก่อนจะยกโขยงกันไปที่ร้านสะดวกซื้

บทที่ 54

“พี่เหมือนไม่ได้อยู่กับพัชแบบนี้มานานมากจริงๆ ” พี่ปราชญ์เอ่ยด้วยเสียงอ่อนใจ ก่อนที่ผมจะหลุดหัวเราะ กอดแขนพี่ปราชญ์แน่นแล้วซบหน้ากับต้นแขนพี่ปราชญ์พลางเอ่ยด้วยเสียงหยอกเย้าว่า“น่าสงสารจังเลยครับคุณพ่อลูก 6 ” เมื่อได้ยินพี่ปราชญ์หัวเราะขำ ก่อนจะก้มลงจุ๊บที่ข้างขมับผมแล้วเอ่ยด้วยเสียงอารมณ์ดีว่า“แต่

บทที่ 55

“คืนนี้พัชจะตั้งตารอนะครับ” แล้วผมก็รีบสาวเท้าไปหาน้องปัน ทิ้งให้พี่ปราชญ์ยืนเขินอยู่ตรงนั้นเพียงลำพัง..................................หลังจากครบหนึ่งสัปดาห์เรากลับมาที่กรุงเทพฯ วันนี้ผมทิ้งเด็กๆ ไว้ที่บ้านป๊า แล้วมาที่บ้านคุณพ่อคุณแม่เพื่อมาเยี่ยมณินินที่เพิ่งคลอดลูก ไม่ใช่อะไร ผมแค่อยากเห็นหน้า

บทที่ 56

และใช่ ผมรู้สึกโชคดีมากจริงๆ ที่ไม่ได้แต่งงานกับพี่ปรัช คนที่ไม่สามารถแบ่งตารางงานเพื่อครอบครัวได้เลยแบบนั้น รู้สึกโชคดีมากที่ได้แต่งงานกับพี่ปราชญ์...................................ผมและพี่ปราชญ์เราแต่งงานมา 20 ปีแล้ว ไม่มีทะเลาะกันเพราะพี่ปราชญ์เป็นเหมือนน้ำเสมอ ยอมให้ผมตลอดไม่ว่าจะเรื่องอะไร เ