All Chapters of โลกันตร์คนคลั่งรัก SM25+++: Chapter 21 - Chapter 30

ตอนที่ 19 ปึก ปึก ปึก "อ๊าาา...ละ...ลึกเกินไป...นะ...น้องเสียวตรงนั้น" น้ำขิงเปล่งเสียงร้องครวญครางออกมาไม่เป็นภาษาสะโพกสอบเร่งจังหวะกระแทกกระทั้นให้เร็วขึ้น ปีาบ! ป๊าบ! ป๊าบ! "อื้ออออ...ลึกจังค่ะพี่ชาย…อ้ะอ๊ะอ๊ะ…พี่ชาย~ อย่าสวนขึ้นมาสิน้องเสียว" "กระแทกไม่ทันใจต้องโดนลงโทษ" ปั่ก ปั่ก ปั่ก สะโ

"รอน้องขึ้นมหาวิทยาลัยก่อนได้ไหมคะ..ถ้าถึงตอนนั้นพี่ชายจะไปนั่งเฝ้าน้องที่มหาวิทยาลัยทั้งวันก็ย่อมได้" ไฟพ่นลมหายใจออกมาพรืดใหญ่ "แล้วช่วงนี้อย่ามาหาน้องบ่อยได้ไหมคะ..มาแค่ตอนไปส่งกับไปรับน้องที่โรงเรียนก็พอ" "ก็ได้" ถึงจะไม่พอใจแต่ก็ไม่อยากทำให้เธออายเพื่อนถ้าเธอไม่ต้องการให้เขาไปหาบ่อยๆเขาก็จะไม่

"อ๊าสสสสส!!" วันต่อมา "อื้อ" น้ำขิงตื่นขึ้นมาในช่วงเช้าของวันใหม่แค่ขยับตัวเพียงนิดความเจ็บปวดก็แล่นเข้ามาทั่วเรือนร่างจนยากที่จะขยับ "ถ้าเจ็บก็นอนลง..วันนี้วันหยุดนักขัตฤกษ์โรงเรียนเธอหยุด" น้ำเสียงทุ่มต่ำของไฟดังขึ้นจากนอกระเบียงห้องนอนเขาเดินกลับเข้ามาในห้องนอนโดยที่เขาสวมใส่กางเกงยีนส์สีดำเพี

"ที่ไม่ยอมหมั้นเพราะฉันทำรุนแรงกับเธอสินะ..ฉันจะพยายามไม่ทำให้เธอเจ็บอีก..ขอโทษที่ทำเธอเลือดออก" 20 : 00 น @คลับหรูใจกลางเมืองของพนา "ซี๊ดดดดอ๊าา!!..คุณพนาขา~กระแทกนิลินแรงๆเลยค่ะ..ซี๊ดดด" นิลินหญิงสาววัยยี่สิบปีร้องขอความรุนแรงจากพนาท่าทางยั่วยวนของเธอถูกใจชายหนุ่มทั้งสองคนเป็นอย่างมาก "อึ่ก..

"ขอโทษค่ะครู" ชะเอมก้มศีรษะขอโทษคุณครูบรรณารักษ์ประจำห้องสมุดก่อนจะหันมาต่อว่าวกวนต่อ "เนื้อตัวมึงนี่น่ะพ่อแม่มึงเอาอะไรมาสร้างตัวตนของมึง...มึงถึงได้โง่ดักดานแบบนี้วิชาพละศึกษามึงยังสอบตก...กูล่ะสงสารพ่อแม่มึงจริงๆที่มีลูกชายแบบมึง..รวยซะเปล่าแต่แม่ง..ก็โง่เกิน..จะด่าว่าควาย..ควายยังฉลาดกว่ามึงเลย