โลกันตร์คนคลั่งรัก

บทนำ “พี่ชาย..ปล่อยน้องนะ” น้ำขิง พยายามดีดดิ้นออกจากอ้อมกอดรัดแน่นของ ไฟ ผู้เป็นพี่ชายต่างสายเลือดที่แอบทำกุญแจผีไขเข้ามาในห้องนอนของเธอหวังจะข่มขืนเธอ วันนี้ทั้งคฤหาสน์หรูมีเพียงแค่เธอและพี่ชายและบรรดาเหล่าบอดี้การ์ดนับร้อยคนที่ยืนเฝ้าอารักขาความปลอดภัยบริเวณรอบคฤหาสน์หรูอันกว้างใหญ่แห่งนี้ วันน

ตอนที่ 3 @หลายวันต่อมา “วันพรุ่งนี้ลูกว่างไหม” พริบพราวเดินเข้ามาเอ่ยถามลูกชายที่นั่งทำงานอยู่ภายในห้องทำงานใหญ่ของคฤหาสน์หรูพริบพราวอุ้มน้ำขิงนั่งลงบนตักของเธอเด็กน้อยเอาแต่จ้องมองพี่ชายต่างสายเลือดตาใสแป๋ว “แม่มีอะไร” ไฟถามผู้เป็นแม่เสียงเรียบโดยที่สายตาคมกริบไม่ได้ล่ะไปจากเอกสารตรงหน้า “พรุ่ง

“ให้พี่เขาสอนการบ้านไปก่อนนะเดี๋ยวแม่ลงไปเอาของว่างขึ้นมาให้” พริบพราวพูดจบจึงรีบเดินลงไปเตรียมของว่างทันที น้ำขิงยังคงยืนนิ่งอยู่หน้าประตูไม่กล้าเข้าไปด้านในห้องนอนของตัวเองด้วยกลัวว่าพี่ชายต่างสายเลือดจะกลั่นแกล้งเธอเหมือนวันนั้นอีก “เข้ามา” มาเฟียหนุ่มออกคำสั่งเสียงเรียบเขาถือวิสาสะขึ้นไปนอนรอน้

ตอนที่ 7 “ทีกับฉันทำเป็นหวงตัวทีกับผู้ชายคนอื่นยิ้มหน้าระรื่นทำตัวระริกระรี้” มาเฟียหนุ่มพ่นวาจาร้ายกาจออกมาก่อนจะฉีกกระชากเสื้อนักเรียนของน้องสาวจนมันขาดวิ่น ตุ้บ!! “ฮือๆ! น้องเจ็บ” น้ำขิงร้องไห้ปล่อยโฮดังลั่นห้องนอนเมื่อถูกพี่ชายต่างสายเลือดผลักร่างเล็กของเธอล้มลงบนเตียงนอนอย่างแรงจนรู้สึกเจ็บบร

ตอนที่ 9 "พอแล้ว.." น้ำขิงปัดมือของพี่ชายออกเพราะอยากจะรีบเดินไปหาผู้เป็นมารดาจึงกระโดดลงจากเตียงหมายจะเดินเข้าไปหาผู้เป็นมารดาที่ห้องครัว "จะไปไหนเด็ก..ยังทำแผลไม่เสร็จเลย" อชิเอ่ยเรียกน้ำขิงเอาไว้ในตอนที่เธอกำลังจะเดินพ้นจากประตู "กลับมาเกี๊ยว" น้ำเสียงดุดันของไฟทำให้น้ำขิงเดินถอยหลังกลับมานั่ง