All Chapters of จำเลยลับเมียขัดดอก: Chapter 81 - Chapter 90

"จำวันเกิดตัวเองไม่ได้เหรอไง" คิ้วหนาเลิกขึ้นเป็นเชิงคำถาม"วันเกิดฉัน...นี่ฉันอายุยี่สิบเอ็ดแล้วเหรอ""โง่ไม่เคยเปลี่ยน"คำด่าทอของไทเลอร์ทำให้ฉันมองเขาตาขวาง แต่จะว่าไปก็จริงอย่างที่เขาพูด ฉันยืนดูปฏิทินในโทรศัพท์ตอนอยู่ในห้องไม่ได้เอะใจเลยว่าวันนี้เป็นวันเกิดตัวเอง มัวแต่นึกถึงวันและเวลาที่ต้องไป

ไทเลอร์ปรายตามองหญิงสาวตัวเล็กและยกยิ้มมุมปากก่อนจะทำหน้านิ่งเหมือนเดิม แผ่นหลังแกร่งเอนกายพิงกับเบาะหนังของรถยนต์คันหรูและทอดสายตามองวิวข้างทาง_____________หนึ่งเดือนต่อมา...00.00 น. (เที่ยงคืน)ติ๊งเสียงแจ้งเตือนโทรศัพท์เครื่องหรูดังขึ้นท่ามกลางความเงียบในยามราตรี ดวงตากลมโตมองหน้าจอที่สว่างวา

มีนตราพยักหน้าเนือง ๆ และไม่ได้ปฏิเสธในความช่วยเหลือของเคนใช้เวลาไม่นานแท็กซี่มาจอดเทียบหน้าทางเข้าเพ้นท์เฮ้าส์ เคนยังยืนอยู่กับฉันตั้งแต่แรกและช่วยฉันถือกระเป๋า"หวังว่าจะได้กลับมาที่เพ้นท์เฮ้าส์นี้อีก" เคนรีบพูดและรีบปิดประตูไม่รอให้คนที่นั่งอยู่ในรถปฏิเสธ เชื่อว่าสักวันเด็กผู้หญิงคนนี้จะกลับมาใน

"อาทิตย์หน้าก็สอบปลายภาคแล้ว ไม่รู้ว่าจะมีโอกาสได้กลับบ้านตอนไหน ขอทำงานหาเงินแล้วมีนจะรีบกลับบ้านไปดูบ้านเรานะจ๊ะ พ่อกับแม่เป็นกำลังใจให้มีนด้วยนะ"เท้าเรียวเล็กเดินย้อนกลับมาทางเก่าเพื่อขึ้นหอพัก สายตาเห็นรถสปอร์ตคันหรูสีดำจอดอยู่ไม่ไกล เพราะมันสวยสะดุดตาฉันเลยมองแต่ก็ไม่ได้คิดอะไร ทำให้ฉันเดินเข้

"....." ไทเลอร์จ้องมองโรมันด้วยสายตาเรียบนิ่ง คำพูดของเพื่อนสนิทกัดกินไปจนถึงขั้วหัวใจ และทุกคนรู้ดีว่าเหตุการณ์ในครั้งนั้นเกือบทำให้โรมันเสียคนรักไปแบบไม่มีวันกลับ"น่ารำคาญ" หลังจากปล่อยให้ความเงียบเข้าครอบงำอยู่สักพัก ไทเลอร์พูดสวนกลับโรมันอย่างไม่ใส่ใจโรมันปรายตามองเคนที่ยืนอยู่ไม่ไกลเคนส่ายหน