บททั้งหมดของ เฮียเหมืองวิศวะแม่งร้าย ซีรีส์สายรหัสเฮีย: บทที่ 11 - บทที่ 15

วันนี้เหมืองใช้รถมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์ ในการเดินทางมาที่มหาวิทยาลัย โดยมีไก่ฟ้ากอดเอวซ้อนท้าย โชคดีที่เธอแต่งกายด้วยชุดพละของคณะบริหาร ก็เลยขึ้นรถมากับเขาได้สะดวก "เรียนเสร็จแล้วก็มารอฉันอยู่ที่เดิมตรงนี้ เดี๋ยวมารับ เข้าใจไหม""ค่ะ มีอะไรจะสั่งหนูอีกไหมคะ หนูจะได้ไปเรียนสักที" "ไม่มีแล้ว""งั้นหนูไปก่อนนะคะ"และก่อนจะไป ไก่ฟ้าได้ทำมุ่ยใส่เขา แต่ทำไมเขากลับมองดูว่าน่ารัก น่าเอ็นดูไปหมด คนแอบยิ้มมองตามแผ่นหลังเล็ก ๆ จนแน่ใจว่าเธอเข้าไปข้างในห้องเรียนดีแล้ว เขาถึงจะออกรถไปที่คณะวิศวะได้เหมืองจอดรถไว้ที่ลานจอดรถคณะวิศวะ จากนั้นก็เดินลงไปหาเพื่อนสนิททั้งสอง ที่กำลังนั่งทำรายงาน มารออยู่ก่อนหน้านั้นแล้ว "วันนี้พวกเราไม่มีเรียน อาจารย์ให้แต่รายงานพวกเรามาทำ" ทันทีที่เหมืองนั่งลงตรงข้ามกับเพื่อน อาทิตย์ก็พูดขึ้นอย่างสงสัย"แล้วไงวะ" สกายยังถามต่อ "ก็มึงไม่สงสัยบ้างหรือไง ทุกทีพวกเราจะไปทำงานที่ห้องของไอ้เหมืองกัน เสร็จแล้วก็ต่อด้วยกินเหล้ากันทั้งคืน กูเลยสงสัยว่าวันนี้ ทำไมไอ้เหมืองมันถึงให้พวกเรามาทำรายงานที่มหาวิยาลัยแทน มันมีอะไรแอบแฝง หรือมีอะไรปิดเพื่อนอยู่หรือเปล่า""ถึงกูจะมีอะไรแล

นี่ก็ผ่านมาหลายวันแล้ว ที่ไก่ฟ้าไม่ยอมใจอ่อน ยอมมานอนค้างคืนกับเขาที่คอนโด ปล่อยให้เจ้าของห้องต้องเหงาเดียวดายอ้างว้าง แห้งเหี่ยวอยู่บนที่นอน แต่คนอย่างเหมืองก็ไม่คิดที่จะยอมแพ้เพียงแค่เท่านี้ เขายังคอยแวะเวียนไปหาเธอที่บ้านทุกวัน ไม่ว่าไก่ฟ้าจะไปไหนมาไหน จะเห็นเขาอยู่ตรงนั้นด้วยทุกที่ แล้วที่สำคัญเหมืองยังคอยเป็นสารถีไปรับไปส่งไก่ฟ้า เพื่อที่จะไปมหาวิทยาลัยด้วยกันการกระทำทั้งหมดของเหมือง ผ่านสายตาของพศินเสมอ พ่อคนนี้คอยเฝ้ามองดูลูกสาวด้วยความห่วงใย ถึงไก่ฟ้าจะโตขึ้นแค่ไหน แต่ถึงอย่างไรเธอก็ยังดูเด็กในสายตาของพ่อคนนี้อยู่ดี ยิ่งพอเธอมีแฟนแล้ว พ่อก็ยิ่งอดห่วงไม่ได้ อยากให้ลูกสาวเจอคนที่ดี ๆ คนที่ดูแลลูกสาวแทนตนเองได้ แต่สำหรับแฟนคนนี้ ยังหาข้อสรุปอะไรตอนนี้ไม่ได้ คงต้องดูกันยาว ๆ ต่อไปอีกทีในค่ำคืนนี้ เธอกับเขานั่งทานข้าวกันเพียงสองคน ส่วนพ่อพศิน ได้ทานข้าวเย็นตั้งแต่หัวค่ำ เสร็จแล้วท่านก็ขึ้นไปนอนพักสายตาอยู่บนห้องนอน ไก่ฟ้าเดินออกมาจากห้องครัว พร้อมกับจานข้าวผัดกะเพราหมูสับไข่ดาวทั้งสองจาน เพราะกลัวว่าเขาจะหิว เธอจึงรีบยกมาที่โต๊ะไม้สีขาวหน้าบ้านซึ่งเหมืองกำลังนั่งรออยู่ตรงนั้น"

เหมืองพาไก่ฟ้ามาที่บ้านของเขาในฐานะแฟน ทันทีทีเจอหน้าผู้ใหญ่ เธอยกมือขึ้นไหว้ด้วยความนอบน้อม พร้อมกับนั่งทานข้าวกับผู้หลักผู้ใหญ่ด้วยท่าทางเรียบร้อย แต่อาจจะเกร็ง ๆ นิดหน่อย เพราะพ่อกับแม่ของเขา เอาแต่จ้องหน้าเธอ "วันหลังก็พาหนูไก่ฟ้ามาหาแม่บ่อย ๆ นะลูก น้องจะได้ไม่เกร็ง""ได้ครับแม่"แม่ของเขาพูดด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม พร้อมกับใช้ช้อนกลาง ตักคะน้าหมูกรอบใส่ไว้ในจานของเธอ"ทานเยอะ ๆ นะหนูไก่ฟ้า""ขอบคุณค่ะคุณแม่" "แกมีแฟนแล้ว ทีนี้ก็อย่าออกนอกลู่นอกทางซะล่ะ" พ่อของเขาพูดอย่างไม่จริงจังนัก"ผมไม่เหมือนกับพ่อสักหน่อย คนอย่างผม ไม่ทำอย่างนั้นแน่นอน""อ้าวไอ้ลูกเวร กูบอกดี ๆ ก็ยังมาย้อนกูอีก มันได้นิสัยไม่ดีแบบนี้มาจากใครกันนะ ใครสั่งใครสอนมันให้พูดจากับพ่อแบบนี้""จะใครได้ซะอีกล่ะ ก็ผมลูกของเสี่ยชัยนี่ ก็ได้นิสัยมาจากพ่อเต็ม ๆ นั่นแหละ ถ้าไม่ได้จากพ่อแล้วจะได้จากใคร""คุณดูลูกสิ ลูกมันย้อนผม ลูกมันว่าผม" พ่อของเขาหันมาหาแม่ เพื่อหวังจะให้ช่วย แต่เหมือนจะเปล่าประโยชน์"ที่ลูกพูดก็ถูกแล้วนี่คะ หรือคุณว่าไม่จริง""คุณก็เอาแต่เข้าข้างลูกอย่างเดียวเลย""ก็ฉันมีลูกแค่คนเดียว ถ้าไม่เข้าข้างลูก แล้