Semua Bab The Billionaire's Duster Queen : Bab 11 - Bab 20

Mabibigat ang paa kong lumakad papasok sa pinaglabahan. Gusto kong sisihin ang kung sino mang gumawa noon, dahil naabala ako sa mga dapat ay ginagawa ko na ngayon. Mahuli ko lang talaga ang letcheng iyon!Bumalik na ulit ako sa ginagawa at mabilis na tinapos ang gawain. Maayos naman ang pagkakalaba ko, kaso gahol na kasi ako sa oras, dapat sa oras na ito ay naglilinis na ako nang kwarto niya.Hayst. Abala na ako sa pagsasampay sa kanilang bakuran. Mataas na ngayon ang araw dahil alas nuebe na ng umaga. Nang matapos ay binitbit ko na ang mga lagayan ng mga damit. Didiretso na sana ako sa loob pero ‘di na natuloy nang makarinig nang ingay galing sa likod.“Arc, come back here!” sigaw ng maliit na boses. Binalingan ko ito. Nakita kong tumatakbo ang bunsong anak ni Ma'am Tarah habang may hawak hawak na... hatdog?Sinundan ko naman ang hinahabol niya. Isang mabalahibong aso ang ngayon ay mabilis na tumatakbo habang may kagat kagat sa bibig.Isang piraso ng malaking hatdog? Kaya ba

“Mommy, bakit nandito pa sila? we should not bond with them.” Umiwas ako nang tingin nang magawi sa akin ang iritado niyang mukha.“Teighnie, your words baby.” saway ng malambing na boses.Tumingin pa siya sa akin na parang humihingi ng tawad para sa anak. Ang bait niya talaga. Kung tutuusin parang normal lang naman sa mga amo ang magsungit ng impleyado , pero iba si Ms. Tarah.She'll make you feel like ka respe-respeto ka kahit sino ka pa.Nagpaalam muna akong maglakad lakad muna dala ng kahihiyan na nararamdaman. Napagtanto kong... tama siya.Bakit nga ba ako nag stay doon, eh halata namang hindi sila komportable sa amin, sa akin.“Hay, buhay nga naman. Nakaka tired.” singhal ko habang pinagmamasdan ang paligid. Nakalayo na ako mula sa pwesto nila. May mga puno rin naman dito na mangilan ngilan kaya hindi ako nasisikatan ng araw.“If you're tired, then quit.” Muntik pa akong mapatalon sa kinatatayuan, kung di ko lang napamilyaran ang boses na iyon.Luminga linga pa ako sa palig

Maaga akong gumising dahil ngayon ang checking ng mga sketch gown namin.Hindi ako regular classes katulad ng iba, pero kailangan pa ring ipakita sa prof ang nagawa kong design, para ma finalize na talaga.Pinagmasdan ko ang sarili sa salamin. I am wearing a simple brown croptop with cardigan. Tinernuhan ko ito ng High waisted wide leg pants, para di masyadong revealing ang bandang tiyan.Huminga ako ng malalim at lumabas na ng kwarto. Ngayon ang unang araw ko na makakatapak sa pribadong paaralan na iyon kaya hindi ko maiwasang kabahan. This is it, pancit!Nang palabas na ako ng salas ay nakasalubong ko pa ang isa sa mga inggrata.“Witwiw, sexy!” pambobola ni Mikay na inirapan ko lang.Nagmamadali na akong lumabas dahil sabi ni Ma'am sa gc ay dapat maaga kami. First day ko pa man din!Sa di inaasahang pagkakataon ay nakasalubong ko pa ang taong dapat binibigyan ko nang mahabang pasensya.“Good morning, Sir!” bati ko pero di man lang nagbago ang blanko niyang ekspresyon.Ngumuso ako

“Teighnie,” tawag ko nang makita ito sa gilid ng pool.Umihip ang sariwang hangin kaya ramdam ko ang ang pagsabog ng buhok ko sa likuran.Ngumuso ako.As usual, parang wala itong naririnig dahil hindi man lang ito nag abalang lumingon sa direksyon ko.Attitude itong batang ito!Manang mana kay.... Argh nevermind!Sa ilang beses na paghakbang ko ay nakalapit rin ako sa likuran niya. Natatanaw ko na tuloy siya na abala sa pagpindot sa kaniyang cellphone.“Teignie, handa na po ang tanghalian ninyo.” Sa totoo lang kaya ko siyang dalhan ng pagkain dito kung di lang talaga namamanhid ang isa kong kamay.Nagamot man ito kahapon pero hanggang ngayon ay nagrerecover pa rin.Nagulat ako nang bigla niya nalang akong tinaasan ng boses.“Are you commanding me?” Ngumiti pa rin ako kahit na nakataas na ng todo ang isang kilay niya.Kalma, bata lang iyan, si Reña ako.“Hindi kasi kita kayang dalhan ng pagkain dito dahil...” itinaas ko ang medyo makirot kong kamay. May band aid pa rin iyon na kaka

“Kinidnap siya noon at the age of 10. At ginamit rin para ipalit sa malaking halaga ng pera.” Nanigas ang paa ko sa sahig dahil sa huli nitong sinabi. Hindi ko rin maiwasang matulala sa kawalan. “Kaya ba... Ayaw niya sa amin? Sa... Akin?” Hindi na ako umimik pa nang walang paalam na umalis si Mikay. Sa kabila naman ng aking nalaman, binalingan ko pa rin ang direksyon ng lalaki. Pansin kong tipid itong nakangiti, habang puno naman ng kasiyahan ang kaniyang mata. May pinag-uusapan kasi sila, na di ko marinig mula dito pero alam kong nagkakatuwaan lamang sila. Napasandal ako sa katabing pader. Magaan ang loob niya kapag hindi kasambahay... At hindi ko alam kung bakit nababahala pa rin ako doon kahit alam ko naman na ang rason. Kumuyom ang kamao ko. Disenteng trabaho ang pagiging kasambahay o katulong kaya sa loob loob ko, hindi ko matanggap na nadungisan ang katauhan namin dahil lang sa isang pagkakamali ng iba! “Mr. Thane Koz Xue Salazar, papatunayan ko saiyong... Hin