All Chapters of The Billionaire's Duster Queen : Chapter 1 - Chapter 10

Chapter 1: Rustov Florida “Reña!” Halos mapatalon ako nang maramdaman ang mahinang pagtampal sa balikat ko. Napatayo agad ako nang makitang si mama pala iyon. “Saan ka ba nanggaling, ha? kanina pa kita kinakausap, anak… ang lalim naman yata ng iniisip mo?” Bumuntong hininga ako. Nakahawak pa rin sa labi habang kaharap si mama. Wala man lang kaalam- alam na kanina pa kumukulo ang dugo ng anak niya dahil sa letcheng lalaking iyon. Kagigil pa rin! Hinawakan niya ko sa balikat at mahinang pinisil iyon. “Huwag kang mag-alala, makakabangon rin tayo…” Hinaplos niya ang buhok ko kaya napapikit ako. Iba man ang pinoproblema ko ngayon pero parang may kung anong tumusok sa puso ko habang pinapakinggan ang boses niya. Heto na naman ang reyalidad na ang hirap hirap harapin… “Pupunta tayo sa tiya Mylene mo. Itatanong ko kung available pa ba ang ino-offer niyang trabaho noon.” Nang makaalis siya’y nagpakawala agad ako ng malalim na hininga. Puro na lang problema… Pwedeng pera nalang?

Chapter 3: Familiar Hindi ako pinatahimik ng salitang iyon kinagabihan. Sa kalagitnaan kasi nang pag-uusap namin ay bigla nalang may tumawag kay ma'am Tarah kaya ‘di ko na nagawa pang magtanong patungkol doon. At ang malala pa ay ibinalita sa akin ni Manang Sidra, na siyang mayordoma ng mansyon. Na dumiretso na daw ito sa opisina kaya hindi na ako mababalikan pa. Nasagot niya naman ang ibang katanungan ko patungkol sa trabaho… “Bakit naman kaya isesekreto iyon?” Wala pa ang sikat nang araw ng bumangon ako sa kinahihigaan. Kahit na walang sapat na oras na tulog ay sanay na rin naman ang katawan ko minsan. Ganito rin kasi noong kailangan naming magdoble kayod ni mama para may makain at pambayad na rin ng paupahan. Speaking of my mom… kamusta na kaya siya? Pilit kong inalis ang pangungulila sa sistema. Pinasadahan ko nalang nang tingin ang maliit kong kwarto. Mula sa kama, cabinet at maliit na banyo ay masasabi kong mas maayos pa ito kaysa sa dating tinitirhan. Lumabas na ako

Chapter 5: Mess Hindi ko alam kung paano ako nakalabas sa silid na iyon. Basta nakita ko na lang ang sariling nasa sariling kwarto habang habol habol ang hininga. Putik. Kakasimula ko palang pero parang gusto ko ng umatras. Pabagsak akong humiga ka sa kama. Sapo-sapo ko pa ang mukha dahil sa matinding frustration sa lalaki. Magpakatatag ka, Reña… may usapan kayo ni ma'am Tarah dibay? At saka kailangan mo rin ng pera sa pag-aaral, para kay mama at kay… ate. Kinaumagahan maaga akong gumising para maghanda ng pagkain ng amo ko. Sinabihan kasi ako ni manang Sidra na maaga daw itong gumigising para magluto ng agahan niya. Kaya ang goal ko ngayon, ay unahan siya. Nagsangag lang ako ng kanin sa kawali at nilagyan ng iba’t ibang pampalasa. Nangamoy pa nga ang omelette egg na isa sa ni-request ni ma'am Tarah para sa anak. Sa inumin naman ay naghanda lang ako ng isang tasang kape at pitsel ng tubig. Breakfast check. Habang nag-aayos ay nakarinig ako ng mga yapak mula sa itaas. Kuma

Sa gulat ay napalakas ang pagkakasipa ko dahilan para maalis iyon. Umusbong naman ang tubig sa harapan ko at nakita ko na lamang ang pag angat ng ulo nito sa tubig.“The f*ck?” mura niya habang habol habol ang hininga.Pinantayan ko ang masamang tingin niya.“Bakit ka kasi nangangagat diyan!” Nakita kong umigting ang panga nito. Naglalakad na sa tubig, papunta na naman sa gawi ko.“Kung gutom ka, Sir. Nakahain na po kami sa kusina!” inis kong sabi nang maalala iyon.“Hindi iyong paa ko pagdidiskitahan mo,” bulong ko pa.Malala pa ito sa Carnival eh!Diretso pa rin ang tingin nito. Na para bang wala siyang narinig ni isa sa sinabi ko.Sana talaga nakatapak nalang ako ng tae!“Get out,” he warned while gripping his veiny arms in the railings.Nasa tapat niya na ako ngayon. Ang ulo niya ay kasing taas lamang ng pagkababae ko kaya nasisiguro kong malalim ang pool na kinalalagyan niya.Uminit ang mukha ko sa posisyon naming dalawa. May distansiya man kami unti pero ang pangit pa rin tig

Araw- araw ko pa rin siyang dinadalhan ng pagkain kahit ‘di naman niya pinapansin o ‘di kaya ay itinatapon lang din sa basurahan.Gusto kong magsalita patungkol sa bagay na iyon. Pero nagpipigil lang ako ng sarili dahil nga katulong lang ako, at siya ang aking amo.Kahit pa sinusubok niya ang pasensya ko. Marunong pa rin naman akong lumugar.“Mikay, nandoon na ba lahat ng labahin?” Tanong ko. Humigop muna ako sa mainit na kape at isinawsaw rin ang pandesal na binili namin sa labas. “Oo, nandoon na” sagot niya habang abala rin sa pagkain gaya ko.Ngayong umaga kasi ang schedule ko para maglaba ng mga susuotin ng lalaki. Wala siya ngayon dahil nagpunta raw sa Cite. Hindi ko na natanong kung ano bang trabaho niya. Nang matapos kumain ay dumiretso na ako sa mga labahin. May washing machine naman sila at iba pang appliances para dito pero sabi ni Ma'am Tarah, mas gusto daw nitong kinakamay ang damit niya kahit pa pambahay lang ang iba.Paka sosyal. Pansin kong minsanan ko nalang din