All Chapters of My Manager คุณผู้จัดการคะ ใจดีหน่อยสิ!: Chapter 11 - Chapter 20

            “พี่จิน วันนี้ดูพี่ๆ โนวันจบแล้ว เรากลับเลยใช่ไหมคะ”            เสียงหวานที่กำลังทำผมมัดข้างทั้งสองข้าให้เป็นดังโงะที่มัดต่ำ คล้ายๆ ทวินเทลที่เก็บขึ้นมา เอ่ยถามผู้ชายที่กำลังเก็บเสื้อผ้า และอยู่ในชุดเสื้อเเขนยาว            “พี่จินคะ?” อีกฝ่ายเงียบไปจนเธอต้องเรียกอีกครั้ง จนร่างสูงสะดุ้งเฮือก หันมามองเธอ            “โทษที พี่ไม่ได้ฟัง เราว่าไงนะ” เขาหันมามองเธอเรียบๆ ทำให้เธอขมวดคิ้ว เพราะไม่เคยเห็นผู้จัดการคนนี้เป็นแบบนี้มาก่อน            “พี่จินเป็นอะไรหรอคะ เมื่อคืนฉันทำอะไรแปลกๆ ให้พี่ไม่พอใจหรือเปล่า?”            อะ... เออ ทีหลังอย่าดื่มอะไรที่เราไม่ได้สั่ง

            ร้านอาหารประจำของครอบครัวอาราตะ ผู้นำทางด้านเครื่องประดับและแฟชั่น ทุกคนคงจะคิดว่าเป็นร้านอาหารระดับไฮเอนด์บนโรงแรมหรูระดับห้าดาว            แท้จริงแล้วตระกูลอาราตะผู้ร่ำรวยไม่ได้ทำตัวสูงส่งขนาดนั้น เพื่อต้อนรับลูกสาวคนเล็กกลับมาจากการเรียนต่อที่แอลเอ ทั้งบ้านก็มากินข้าวกันทันทีที่เครื่องบินแลนด์ดิ้งตามความต้องการของเจ้าของงาน            ร้านอาหารแห่งนี้เป็นร้านอาหารญี่ปุ่นไม่ได้หรูหรา แต่เป็นร้านที่ผู้นำตระกูลอาราตะกินมาตั้งแต่เด็ก พอแต่งงานและเริ่มขยายธุรกิจของที่บ้านไปตามที่ต่างๆ เมื่อกลับมาก็ต้องกลับมากิน กระทั่งโอกาสสำคัญๆ ตระกูลอาราตะก็จะรวมตัวกันที่นี่            เมื่อมาถึงจินไม่ลืมที่จะเอาของขวัญต้อนรับน้องสาวคนเล็กลงมาจากกระโปรงหลังของรถตัวเอง            &ldquo

            ห้องกว้างบนแมนชันหรูขึ้นชื่อความเป็นส่วนตัวตั้งอยู่กลางเมืองหลวงของประเทศ หลังจากกลับมาจากการเยี่ยมเยือนผู้ใหญ่อันเคารพแล้วก็เป็นเวลาที่จะต้องมาดูกระแสของเรื่องราวกระแสในวันนี้            ร่างสูงในชุดเสื้อกล้ามสีดำสนิทกางเกงนอนสีเทายาว ผมที่ถูกรับครึ่งหัว และแว่นตากรอบบาง นั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน รอบๆ เป็นกระจกใส มองเห็นทัศนียภาพรอบนอก ตรงหน้าเขาคือคอมพิวเตอร์เครื่องใหญ่ ที่มีสองหน้าจอต่อกัน และแท็บเล็ตวางไว้ข้างๆ ส่วนมือถือของเขา เขาปิดเสียงและโยนทิ้งไว้บนเตียงตั้งแต่กลับมา เพราะมันมีแต่สายเรียกเข้า            [รูปนี้ดูคิราริยังเด็กอยู่เลยนะ] ความคิดเห็นของชาวเน็ตที่มีต่อรูปคู่ของคิราริและมัตสึโมโตะ มาฮิโระ            [เสื้อของมาฮิโระคุงใช้แบรนด์ XX คอลเล็กชั่นเมื่อสามปีก่อนหรือเปล่า แสดงว่าสองคนนี้เดทกันตั้งแต่ที่แฟร์ริชเดบิวต์แล้วหร

            รถหรูของจินตอดที่จอดรถประจำของผู้บริหารตามปกติ เหล่าเจ้าหน้าที่ที่เห็นล้วนแล้วแต่มองตามกันเหมือนทุกวัน ทันทีที่รถจอด ร่างสูงในเสื้อเชิ๊ตสีดำเหมือนเคย แต่วันนี้ไม่ได้มีเครื่องประดับมากมาย หากแต่ยามที่เขาหันข้าง กลับเห็นรอยสักแนวยาวที่คอว่า ‘BEGENTLE’ อย่างชัดเจน และนั่นเป็นเสน่ห์และจุดจดจำของเขา            ภาพที่ทุกคนก็เริ่มจะชินตาแล้วคือ คิราริ ที่ปรากฏตัวพร้อมๆ กันจากอีกฝั่งของรถ โดยวันนี้คิราริใส่เสื้อยืดคอปกแขนยาวสีขาว กับกางเกงยีนส์ตัวใหญ่ถึงเข่า พร้อมกับใส่แว่นตา วันนี้หญิงสาวมีตารางงานมาประเมินรุ่นน้องพร้อมกับวง            “พี่จินจะขึ้นไปเลยไหมคะ” คนตัวเล็กกว่าถามเขาด้วยใบหน้าสดใสและเสียงปกติ            “เราอยากลงไปซื้อของก่อนหรือเปล่า” เขาไม่ได้ตอบแต่ถามกลับ    

ห้องซ้อมของแฟร์ริชวันนี้คึกคักไปด้วยสมาชิกทั้งห้าคนที่อยู่ครบ จากการนัดหมายของคิราริ พี่ใหญ่ของวง เธออยากให้พวกน้องๆ มาช่วยเสริมแรงให้ตัวเองเมื่อถึงเวลา มือบางของคิราริกดเข้า SNS สีรุ้งของตัวเอง เพื่อจะทำการไลฟ์สด โดยไม่ลืมที่จะเตรียมขาตั้งมือถือและชาร์จแบตให้เรียบร้อย“อุ๊! สวัสดีค่าทุกคน ฮี่ๆ” ใบหน้าเด็กอยู่ใกล้กล้องพร้อมพูดทักทายด้วยเสียงอันเป็นเอกลักษณ์ ไม่นานจำนวนคนดูก็พุ่งจากหลักร้อยเป็นหลักพันอย่างรวดเร็วหลังจากนั้น กิจกรรมการไลฟ์และพูดคุยของวงแฟร์ริชก็ดำเนินไปอย่างราบรื่น โดยที่พวกเธอบางคนยังคนสนุกกับการเต้นอยู่ข้างหลัง“Vlog เซอร์ไพรส์วันเกิดน่ารักมากเลยค่ะ โอ๊ะ Vlog นั้นลงไปแล้วหรอ” คิราริอ่านคอมเมนต์พลางถามยูกะที่นั่งอยู่ข้างๆ“ลงเมื่ออาทิตย์ที่แล้วมั้งคะ ทุกคนชอบไหมคะ” ยูกะตอบคิราริก่อนจะหันไปถามคนดู“จะว่าไปฉันดูแล้วนะ ที่ฉันโฟกัสคือที่หมอดูทักเธอมากกว่าเรื่องเนื้อคู่” อาซึนะวกเข้าประเด็นที่เธอก็เกือบจะลืมไปแล้ว “เธอคิดว่าเป็นใครหรอ?”“เหอะ” คิราริห