All Chapters of My Manager คุณผู้จัดการคะ ใจดีหน่อยสิ!: Chapter 21 - Chapter 30

หลังจากไลฟ์ฟาดกลับแบบน่ารักๆ เผยแพร่ออกไป กระแสของคิราริปรากฏเมื่อคืน แอคเคาท์ของ Starlight ก็แทบแตกกับคอมเมนต์เรียกร้องให้จินได้มีผลงานบนหน้าจอบ้างซักงาน พร้อมๆ กับที่ยอดผู้ติดตาม SNS ของผู้อำนวยการหมาดๆ ก็สูงขึ้นอย่างรวดเร็วนอกจากนี้ยังมีการเปิดประวัติของจินอย่างกว้างขวางมากขึ้น และสิ่งที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้คือการเปรียบเทียบระหว่าง อาราตะ จิน อดีตไอดอลจากค่าย Nova ที่ปัจจุบันเป็นผู้อำนวยการ A&R ของบริษัท Starlight Entertainment กับ มัตสึโมโตะ มาฮิโระ นักแสดงชื่อดังในตอนนี้นอกจากนี้เรื่องที่จินเป็นผู้ถือหุ้นลับๆ ของบริษัทฯ ก็ถูกเปิดเผย รวมถึงการที่เขาถือหุ้นบริษัททั้งของคุณแม่และคุณพ่อก็ปรากฏ จนทำให้มีคนคาดการณ์ทรัพย์สินของจินกันต่างๆ นานาแต่ที่แน่ๆ อาราตะ จิน ไม่ใช่คนธรรมดาอีกแล้วในสายตาของเหล่าแฟนๆ ที่ตามวงการไอดอลของประเทศทางด้านเจ้าตัว วันนี้เขาเข้ามาที่บริษัทฯ เพื่อจัดการงานของตัวเองเหมือนปกติ ก็พบกับสายตามากมายที่มองเขา ซึ่งมันดูจะแปลกไปเล็กน้อย เวลาที่เขาเดินคู่กับคิราริเข้ามาภายในตึกหญิงสาวลงที่ชั้นของห้องฝึกซ้อมเพื่อไปเข้าคลาส ตอ

            [ผู้จัดการคนนั้นมีภรรยาและลูกอยู่แล้วหรอ? แล้วทำไมพวกเด็กๆ แฟร์ริชถึงบอกว่าเขาโสดล่ะ หรือเขาหลอกทุกคนอยู่]            [นึกว่าเขาจะเป็นผู้ชายที่ดีซะอีก นอกจากจะมีภรรยาแล้วยังมีปัญหากับผู้หญิงอีกคน ไม่ใช่ว่าเป็นรักหลายเส้าหรอกนะ]            [นี่สินะ ความเป็นมืออาชีพที่ Starlight บอก น่าขำ]            กระแสที่โถมเข้ามาหาจินนั้นไม่ได้น้อยแต่ก็ไม่ได้มากจนทำให้จินหวั่นไหวได้ และเขาก็คิดวิธีการรับมือและลงมือทำทุกอย่างไปหมดแล้ว ไม่คิดเลยว่า มัตสึโมโตะ มาฮิโระคนนั้น จะทำเรื่องไม่จบไม่สิ้นจริงๆ            ร่างสูงในห้องตื่นขึ้นมาตามเวลา วันนี้เขาแต่งตัวสุภาพกว่าปกติ แต่นั่นก็ทำให้เขาดูเย็นชามากเช่นกัน            ร่างสู

วันนี้ก็เป็นอีกวันที่คิราริต้องออกไปทำงานช่วงเช้า แต่โชคยังดีที่เลิกงานตอนช่วงบ่ายสาม เธอเลยขอให้จินพาเธอกลับห้องเพราะช่วงนี้เจอแต่อะไรไม่รู้ จึงอยากกลับไปพักผ่อน            โดยจินเองก็อยากกลับมาพักก่อนเช่นกัน            ติ้ง!            ทันทีที่ลิฟท์มาถึงชั้นที่พวกเธอ จินที่อยู่ข้างหน้าก็เดินนำออกไปก่อนจะชะงักจนเธอเดินชนเกือบล้ม            “ทำไมหยุดกะทันหันล่ะคะ” เธอเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด ก่อนที่จะมองหน้าชายหนุ่ม แววตาแข็งกระด้างที่คิราริไม่เคยเห็นจากเขามาก่อน เหมือนเขากำลังเผชิญหน้ากับอะไรที่เขาเกลียด ทั้งๆ ที่ยังคุยกับเธอดีๆ จนเมื่อครู่เธอจึงมองตามไปด้วยความสงสัยว่าอะไรทำให้เขาเปลี่ยนไปได้ภายในพริบตา            ภาพตรงหน้าคือผู้หญิงรูปปร่างดี หน้า

            รถหรูของจินจอดที่โรงพยาบาล ตัวเขาและจิโยะก็รีบไปที่ห้องฉุกเฉินทันที เพื่อดูสถานการณ์            “คิราริ!” จิโยะที่ตาไวกว่าเรียกคิราริทันทีที่เห็นอีกฝ่ายนั่งอยู่หน้าห้องฉุกเฉินและกำลังคุยกับคนที่อายุมากกว่าด้วยสีหน้าจริงจัง ก่อนที่เธอจะหันมาตามเสียง            “เป็นไงบ้าง?” จิโยะมองสำรวจพลางจับคนตัวเล็กหันหน้าหันหลังเพื่อดูว่าไม่ได้เป็นอะไรมาก เท่าที่เห็น ก็มีผ้าพันแผลที่ขากับที่แขน            “แค่ถลอกค่ะ เดี๋ยวก็หาย แต่... คุณป้าสิคะ เข้ามาช่วยฉันไว้จนบาดเจ็บ” คิราริพูดพลางพยักหน้าให้ผู้จัดการทั้งสองคนมองคุณป้าที่ดูเหมือนจะบาดเจ็บที่แขนจนต้องคล้องเข้าเฝือกไว้เพื่อไม่ให้ขยับ            “ไม่เป็นไรหรอกจ่ะ หนูไม่เป็นไรก็ดีแล้ว&rdquo

            “เดี๋ยวคิราริ!” เสียงของจินดังขึ้นทันทีที่เห็นว่าคิราริกำลังจะรีบเดินไปที่ห้องของตัวเองหลังจากที่เขารีบวิ่งตามมาถึงลิฟท์และขึ้นมาด้วยกัน            เขาก็ไม่ได้เรียกเฉยๆ กลับจับแขนของเธอเพื่อรั้งเอาไว้“พี่ว่าเรามีเรื่องต้องคุยกันนะ” เขาพูดอย่างจริงจังอีกครั้ง เขาไม่ใช่คนที่จะปล่อยให้ปัญหามันผ่านไปเฉยๆ โดยไม่รับการแก้ไข มันไม่ได้ทำให้อะไรดีขึ้น            “ไม่คุยค่ะ” คิราริเองก็ปฏิเสธตรงๆ แต่ตอนนี้จินเองก็ไม่ยอมเหมือนกัน            “ไม่คุยก็ต้องคุย” พูดจบเขาก็ลากเธอมาที่หน้าห้องของเขา พลางเปิดประตูและพยายามเอาเธอเข้าไปในห้อง            แต่คนอย่างคิราริหรือจะยอม พอเขาหันไปปิดประตู ช่วงเวลาเสี้ยววินาที เธอก็กระโจนหวังจ