My Manager คุณผู้จัดการคะ ใจดีหน่อยสิ!

My Manager คุณผู้จัดการคะ ใจดีหน่อยสิ!

last updateLast Updated : 2026-08-13
By:  Sharp pencilUpdated just now
Language: Thai
goodnovel12goodnovel
Not enough ratings
32Chapters
154views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

จบแล้ว… ชีวิตอันสงบสุขของ ออนดะ คิราริ พี่ใหญ่วง Fairish จบสิ้นแล้ว! เมื่อผู้จัดการส่วนตัวลางานไปฮันนีมูนยาวหลายเดือน เธอจึงต้องตกอยู่ในการดูแลของ อาราตะ จิน หัวหน้าทีม A&R ผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเป๊ะทุกระเบียบนิ้ว แค่ดูแลยังไม่พอ พอเธอต้องย้ายแมนชันยังต้องมาอยู่ตรงข้ามกันอีก และตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา… ชีวิตประจำวันของเธอก็ไม่สงบสุขอีกเลย ผู้ชายจอมเผด็จการที่คอยจู้จี้ในทุกเรื่อง กับไอดอลสาวผู้เคยใช้ชีวิตตามใจตัวเอง ใครจะยอมใครก่อนกันนะ!? แม่ขา… หนูอยากได้ผู้จัดการคนเดิมกลับมาาาาาา!

View More

Chapter 1

บทนำ

僕・浅倉蓮(あさくら れん)は3年という長い時間をかけて、浅倉凛(あさくら りん)という高嶺の花を振り向かせた。

彼女を妻に迎えるため、築き上げてきたキャリアをすべて手放し、自ら望んで専業主夫になった。

「子どもを産むのは痛そうで怖い」そんな彼女の一言だけで、僕は翌日には病院へ行き、パイプカット手術まで受けた。

僕たちがこの先もずっと寄り添い、白髪になるまで幸せに暮らしていくのだと、周囲の誰もが疑わなかった。

でも、結婚5周年の記念日、僕は離婚することを決めた。

離婚の手続きを任せる相手は、親友であり弁護士でもある桐生拓海(きりゅう たくみ)。彼が僕に何度も確認してくる。

「本気か?凛と結婚するために、あの有名なファッション誌のオファーまであっさり断ったお前が、今さら離婚したいなんて」

胸を締めつける痛みを押し殺しながら、僕は静かに答えた。「離婚協議書を作ってほしいんだ。それも、できるだけ早く……」

「どうしてだよ?!」拓海は理解できないみたい。

僕はダイニングテーブルの上に置かれた黒百合の花束へ視線を向け、長い沈黙の末、静かに口を開く。

「たったひとつの花束……それが理由なんだ」

今日、花束を受け取った時は本当に嬉しかった。

ようやく凛も僕のことを考えてくれるようになって、結婚記念日のサプライズを用意してくれたんだ――そう思ったから。

けれど、花束に添えられたメッセージカードを開いた瞬間、僕の笑みはそのまま凍りついた。

【先生、わざわざ遠方から駆けつけて、叔母のために手術をしてくださり、本当にありがとうございました。家族一同、心から感謝しています。この花は、先生のために僕が選びました。『僕たち』にぴったりだと思ったので、気に入っていただけたら嬉しいです――悠】

手が震え、花束がそのまま床に落ちる。

3年前、父が重い病気で倒れた。

医者からは一刻を争うと言われた。

だが、地元の病院では医療技術が十分ではなく、かといって父の容体では長距離の転院にも耐えられない。

だから僕は、凛に故郷まで来て父の手術をしてほしいと頼み込んだ。

あの時、彼女は何と言ったか?

「病院の規則で、他院への出張手術は禁止されているの。仕事は仕事。個人的な事情でルールを破るわけにはいかないから」

その結果、父は転院先へ向かう救急車の中で息を引き取った。

あれは、僕の人生で一番の心残り。

だから父の葬儀の供花には、あえて黒百合を選んだ。

黒百合の花言葉は不可解な死と愛――父に手向けるためにあるようなもの。

でも、本当は「不可解」でも何でもない。父の死は、本来なら避けられたはずなのに。

眠れない夜が来るたび、白髪交じりの髪で苦しそうに息をしていた父の最期の姿が脳裏によみがえり、僕は何度も人知れず涙を流した。

それでも僕は、自分に言い聞かせ続けた。誰にだって、譲れない信念や守るべき原則があるのだから、凛を恨んではいけない、と。

だけど今になって、ようやくわかった。その原則は破られるし、信念も相手によっては曲げられる。

ただ……僕にその価値がなかっただけ。

拓海との電話を切ると、僕は部屋いっぱいに飾っていたリボンや風船を、まとめてゴミ袋へ放り込んだ。

パソコンを開き、「大自然を巡るドライブ」で検索をかける。

雪山、草原、湖……どこまでも地平線へと伸びていく一本の道。

いつかカメラを片手に車を走らせ、大自然の中を一緒に旅しよう、と僕は父と約束していた。

父が亡くなった時、凛は、「その夢を一緒に叶えよう」と、僕を慰めてくれた。

けれど、その年の凛は心臓外科の主治医に昇進したばかりで、息をつく暇もないほど忙しかった。

食事をする時間すら惜しみ、空腹で胃を痛めながらも、カルテに目を通し、論文を書き続ける彼女。

そんな彼女を見ているのがつらくて、僕はとうとう自分の写真スタジオを畳み、専業主夫として彼女を支える道を選んだ。

あの頃の僕は、全国写真コンテストで大賞を受賞し、有名企業からいくつものオファーをもらって、将来は希望に満ちていたが、僕に迷いはなかった。

その後、凛は史上最年少で心臓外科主任となり、業界でも名の知れた存在になった。

僕はずっと、自分の犠牲も、積み重ねてきた献身も、無駄ではなかったと思っていた。

しかし、今思えば、皮肉でしかない……

ドアの開く音がして、僕ははっと現実に戻る。

凛が帰ってきたみたいだ。

リビングまで来てコートを脱いだ彼女は、何もないダイニングテーブルをちらりと見て、眉をひそめた。

「ご飯は?」

パソコンの画面を見つめたまま、僕は視線すら向けない。

「作りたくないんだ。疲れてるから」

凛の眉間の皺がさらに濃くなる。

「私の仕事より疲れることがあるの?」

僕が答えるよりも先に、彼女の携帯が鳴った。

着信画面を一瞥した彼女は、すぐに通話ボタンを押す。

「どうしたの?」

電話の向こうから、穏やかな男の声が聞こえてくると、険しかった凛の表情がすぐさま緩み、唇の端に笑みまで浮かんだ。

「焦らないで。すぐに行くから」

電話越しに、同僚たちのひやかしの声も漏れてきた。

「滝沢看護師長、また助っ人を呼んでるんですか?」

「先生、早く来てくださいよ!看護師長が限界なんですって」

楽しげな笑い声の中に、浮ついた空気も混じっている。

婚姻関係を結んでいる夫は僕なのに、今では僕が部外者のようだった。

電話を終えた凛は、脱いだばかりのコートをまた羽織った。

僕は静かに口を開く。「滝沢さん?」

彼女の動きが一瞬止まった。

「患者さんに急変があったの。人の命に関わってるんだから、そんな変なこと考えないでよね」

そう言い捨てて、彼女はすぐに僕へと背を向ける。

僕はその後ろ姿を見つめた。

先週も同じように、「三日間、出張に行ってくるから」と言って、慌ただしく家を飛び出して行ったっけ。

でも、今やっと分かった。

それは出張などではなく、滝沢悠(たきざわ ゆう)の叔母の手術をするためだったのだ。

「凛」

僕は彼女の名前を呼んだ。

振り返った彼女。「何?」

僕は彼女の目を真っ直ぐ見つめて問いかけた。「今日が何の日か、覚えてる?」

彼女は真剣に考えることもなく答える。「6月1日?」

僕はふっと笑った。

やっぱり忘れている。

今日は、僕たちの結婚記念日。

5年目だ。

そして、僕らにとっての最後の年。

「何でもないよ」

僕は視線を逸らした。

「仕事、頑張って」

凛が僕を見て、何かに気づいたような顔をした。

少し黙って、彼女が素っ気なく言う。

「対応したらすぐに戻ってくるから。何か夜食でも買って帰ってこようか?」

首を横に振る。

「大丈夫」

もう二度と、そんなことはしなくていい。

凛が家を出た後、僕は一人で予約しておいた店に向かった。

恋人で賑わう店内に、一人で座った僕。

店員が声をかけてきた。「お客様、お連れ様はいつ頃いらっしゃいますか?」

僕は笑顔で答える。「来なくなりました」

今後、彼女が僕の前に座ることは二度とない。

食事を終えた僕は、ディーラーに連絡を取った。

「頑丈なオフロード車を探しているんですけど、自然の中を走り続けられるようなやつを、予算1600万くらいでお願いできますか?」

ディーラーは、この要求に合うものがあるにはあるのだが、取り寄せに1週間かかると言う。

7日あれば、この腐った婚姻関係を捨てるのには十分だ。

「じゃあ、その車でお願いします。来週取りに行きますので」

通話を終えた僕は、検索ブラウザを開いてドライブの関連情報を調べる。

様々な写真を見れば見るほど、5年間眠っていた夢が再び鮮やかに息を吹き返してきた。

すると、拓海から電話がかかってきた。離婚協議書を作成したため、メールで僕に送ったと言う。

僕は小さく「うん」とだけ答えた。

少しの沈黙の後、彼がためらいがちに聞いてきた。

「蓮、お前はあんなに凛のことが好きだったのに……本当にいいのか?」

僕は拓海に聞き返す。「凛が誰かのために、自分のルールを曲げてまで必死になる姿を見たことある?」

「ない」と、拓海は正直に答えた。

「僕は見たんだ」

窓の外に広がる広い夜景を見つめ、口元には皮肉な笑みが浮かぶ。

「まあ、僕のためじゃなかったんだけどね」

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
32 Chapters
บทที่ 1 ผู้จัดการคนใหม่
‘อีกสิบห้านาทีจะมีการประชุมที่ห้องประชุม A ชั้นสามสิบ หัวข้อ ข้อมูลการเปลี่ยนผู้จัดการชั่วคราว’ การแจ้งเตือนในมือถือปรากฏขึ้น สาวๆ วง Fairish ทั้งห้าคนต่างก็เริ่มขยับตัวเพื่อตรงไปยังห้องประชุมดังกล่าวตามเวลาที่ถูกนัดหมายไว้ ร่างเล็กของคิราริวันนี้อยู่ในชุดเดรสสายเดี่ยวยาวสีฟ้าลายสก็อต กับเสื้อคลุมไหมพรมสีเข้มกว่า มีลายดอกทานตะวันสีเหลืองตัด แต่งหน้าเบาๆ ผมก็เก็บข้างหน้าขึ้นเฉยๆ ทำให้เธอดูเหมือนเด็กที่พึ่งเข้ามหาลัย เธอเดินเข้ามาคนสุดท้ายก็นั่งข้างๆ อาซึนะ เพื่อนที่สนิทที่สุดในวงของเธอ ในห้องนั้น นอกจากสมาชิก Fairish กับทีมผู้จัดการทั้งหมดของวง ก็มี อาราตะ จิน หัวหน้าผู้จัดการศิลปินที่เป็นผู้ช่วยผู้อำนวยการทีม A&R ทั้งหมดอยู่ด้วย สำหรับจินในมุมของทุกคน เขาเป็นผู้ชายที่เหมือนไม่มีอยู่จริง ใบหน้าของเขาจะเรียกว่าหล่อก็หล่อ จะเรียกว่าสวยก็สวย ผมสีดำยาวเล็กน้อยตัดและเซ็ตเป็นทรง ดวงตาสองชั้นกับคิ้วทรงตรง จมูกโด่งคม ริมฝีปากบางขึ้นสีแดง กับผิวที่ขาวจนน่าอิจฉา ทั้งยังรูปร่างที่ดูดี เขาเหมือนตัวละครในการ์ตูนหล่อ
Read more
บทที่ 2 เพื่อนบ้าน
ติ้ง เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ หญิงสาวตัวเล็กสูงร้อยหกสิบสองที่กำลังเก็บของในห้องเพื่อย้ายที่อยู่หันมามองก็เห็นว่าเป็นแจ้งเตือนของยูกะที่ส่งมา [ฉันจองตั๋วเครื่องบินกับที่พักแล้วนะคะ เดี๋ยวเราไปเที่ยวกันก่อนซักวันนึง แล้วค่อยไปดูคอนเสิร์ตนะคะ] นอกจากข้อความนี้ยังมีไฟล์หลักฐานการจองตั๋วเครื่องบินส่งมาเรียบร้อย ติ้ง [ขากลับพี่จินบอกว่าเดี๋ยวกลับพร้อมกัน เขาจะเป็นคนจองให้พร้อมกับของตัวเองค่ะ] [ไว้เจอกันที่สนามบินนะคะพี่คิราริ ขอบคุณค่ะ >ถึงจะไม่ได้กดเข้าไปอ่าน แต่พอเห็นข้อความก็อดที่จะยกยิ้มขึ้นมาไม่ได้ นี่แหละน้า... คนที่อยู่ในห้วงความรัก ไม่นานเสียงกดออดหน้าประตูก็ดังขึ้น ร่างเล็กจึงรีบไปส่องตาแมวแล้วก็เปิดประตูให้พร้อมกับโค้งสี่สิบห้าองศาเพื่อทักทาย “ไง แม่สาวน้อย เก็บของเสร็จแล้วใช่ไหม” รินโกะที่เข้ามากอดสมาชิก Fairish ที่อายุเยอะที่สุดแต่ตัวเล็กที่สุดด้วยความเอ็นดู วันนี้คิราริอยู่ในชุดเรียบง่าย ไม่ได้แต่งหน้า ทำให้เธอดูเหมือนเด็กน้อยคนหนึ่ง
Read more
บทที่ 3 ผู้จัดการคนใหม่ที่น่าตกใจ
หลังจากที่จัดการข้าวของในห้องมาหลายวัน ในที่สุด วันที่เธอจะต้องทำงานก็มาถึง คิราริที่ตื่นตั้งแต่เช้ากำลังเลือกชุดสำหรับวันนี้ ช่วงเช้าเธอมีไปรายการวิทยุของริกะ หลังจากเหตุการณ์ของยูกะ สถานการณ์ระหว่างพวกเธอกับริกะก็ดีขึ้นมาก โดยวันนี้มี รุ่นพี่ไคโตะ ยูกะและเธอเป็นแขกรับเชิญ เพื่อสยบข่าวไม่กินเส้นระหว่างยูกะกับริกะ แล้วก็ความสัมพันธ์ที่ยุ่งเหยิงของทั้งสามคนให้จบวันนี้ นี่เป็นความคิดของผู้จัดการคนใหม่ของเธอ ส่วนที่เอาเธอไปด้วยเพื่อเป็นข้ออ้างในการโปรโมทโปรเจ็คของไคโตะและยูกะที่เธอเองก็มีส่วนช่วยร้องด้วยเท่านั้น เพราะโปรเจ็ค Circle of Love พูดถึงความรัก โดยยูกะกับรุ่นพี่ไคโตะเป็นโปรดิวเซอร์ร่วม ทางรายการก็เลยบรีฟสีเสื้อผ้าเป็นสีชมพู เธอจึงหยิบเอาเสื้อยืดสีขาวกับคาร์ดิแกนสีชมพูพร้อมกับกางเกงยีนส์มาใส่ ปกติเธอไม่ค่อยแต่งตัวอยู่แล้ว ถ้าไม่มีสไตล์ลิสต์มาจับคู่เสื้อผ้าให้ การแต่งหน้าเธอพอจะมีฝีมือแต่งเองได้ ส่วนผมเธอก็ดัดเบาๆ ไปแบบชิลสุดๆ เมื่อแต่งตัวเสร็จเธอก็คว้าเอากระเป๋าสะพายข้างยี่ห้อดังแล้วเดินออกไป ก็พบกับจินที่ออก
Read more
บทที่ 4 ขอยืมอิมเมจผู้จัดการหน่อยนะคะ
            หลังจากซื้อของเสร็จ คิราริก็เดินเข้าลิฟท์ขณะที่ในมือถือแก้วน้ำ ส่วนข้างหลังมีผู้จัดการวงโนวันที่มาเป็นผู้จัดการชั่วคราวสะพายกระเป๋าและถือขนมให้ โดยการที่จินถือของให้ศิลปินผู้หญิงหรือลูกน้องผู้หญิงที่ไปทำงานด้วยนั้นถือว่าเป็นภาพที่ปกติมากๆแต่ถึงอย่างนั้นมันก็แปลกสำหรับคิราริที่เพิ่งเคยร่วมงานกันครั้งแรกอยู่ดี ไม่ใช่ว่าไม่เคยมีคนถือกระเป๋าให้นะ แต่เธอไม่เคยมีผู้ชายมาถือกระเป๋าให้แบบนี้เลย เพราะปกติคนที่จะไปไหนมาไหนกับเธอคือรินโกะไม่ก็น้องๆ ในทีม นี่เป็นครั้งแรกเลยที่มีผู้จัดการเป็นผู้ชาย            ระหว่างทางเธอก็โบกมือทักทายพร้อมรอยยิ้มมุมปาก พลางก้มน้อยๆ ให้กับกล้องรอบๆ ที่กำลังถ่ายรูปเธอและผู้จัดการสุดหล่อที่วันนี้เดินตามศิลปินหญิงคนนี้เป็นครั้งแรก            “พี่จินสวัสดีค่ะ” เป็นริกะกับยูกะที่กำลังคุยกันทักทายคนที่เดินมาพร้อมเธอ ตามมาด้วยไคโตะที่โค้งเฉยๆ ส่วนคนที่ถู
Read more
บทที่ 5 คุณแม่
            เมื่อจบกิจกรรม ทั้งสี่คนก็ทักทายและถ่ายรูปกับแฟนคลับพอเป็นพิธี ส่วนเขาได้รับข้อความจาก โทรุ ประธานค่ายและโปรดิวเซอร์            [เห็นที่ยูกะพูดในรายการแล้วนะ ฉันมาถามนายว่าถ้าอยากให้เด็กๆ พวกนี้มีเอ็มวีเราดึง เรย์จิมาเป็นผู้กำกับให้ดีไหม]            เรย์จิ คาร์เตอร์ เป็นหนึ่งในอดีตสมาชิกวงเดียวกับเขา ที่ตอนนี้กลายเป็นผู้กำกับชื่อดัง เขาถนัดเรื่องการถ่ายทอดเรื่องราวมาก โดยเฉพาะเรื่องความรัก และความใกล้ชิดของชายหญิง เป็นคนที่ถูกดึงตัวไปทำงานนั่นนี่ทั้งในและต่างประเทศ            [ถ้าอยากทำเป็นกึ่งดราม่า ผมว่าก็ดีนะครับ ได้ข่าวว่ามันกลับมาแล้ว]            [โอเค เดี๋ยวฉันคุยกับเรย์จิเอง นายไปเตรียมตัวบินกับพวก โนวัน เถอะ]       &nbs
Read more
บทที่ 6 ถูกทัก
            เวลากว่าสองทุ่มในคืนวันเสาร์ตามเวลานัดที่ยูกะได้นัดเอาไว้ เพราะไม่อยากให้เป็นจุดเด่น วันนี้คิราริใส่ชุดธรรมดาและหมวกอีกหนึ่งใบ ผมสีบรอนด์ถูกมัดอย่างลวกๆ ใบหน้าแต่งมาแค่บางๆ และกระเป๋าเดินทางหนึ่งใบ            ไม่นานลีดเดอร์คนเก่งก็มาในชุดที่ไม่ได้ต่างจากเธอเท่าไหร่ ทั้งยังย้อมผมบรอนด์เหมือนกันอีก            “รอนานไหมคะ”            “ไม่หรอก พึ่งมาเมื่อกี้เอง” เธอตอบคนที่อายุน้อยกว่าด้วยรอยยิ้ม “เรื่องเค้กกับของขวัญเรียบร้อยแล้วใช่ไหม”            “เรียบร้อยค่ะ นี่พี่จินบอกให้ถ่าย Vlog ไปด้วย ทั้งตอนเราเที่ยวกับไปเซอร์ไพรส์ พี่เขาบอกให้ไปเซอร์ไพรส์ช่วงซาวด์เช็ก ตอนคอนเสิร์ตเราจะได้ดูกันแบบไม่ต้องกังวล” ยูกะพูดคร่าวๆ พลางเดินไ
Read more
บทที่ 7 เรื่องเซอร์ไพรส์
            สายๆ ของวันรุ่งขึ้น ยูกะที่ตื่นก่อนเธอจัดการแต่งตัวเรียบร้อยเพื่อเตรียมเซอร์ไพรส์ด้วยชุดง่ายๆ ส่วนเธอที่ตื่นทีหลังตอนนี้กำลังแต่งหน้าแบบเร็วๆ            วันนี้พวกเธอจำเป็นต้องไปเร็วหน่อยเพราะเป็นวันแรกที่จะมีคอนเสิร์ต และช่วงเช้าถึงบ่ายที่พวกโนวันไปเตรียมตัว นั่นคือช่วงเวลาเดียวที่พวกเธอจะไปเซอร์ไพรส์รุ่นพี่ได้            Rrrrr            เสียงโทรศัพท์ของยูกะดังขึ้น เจ้าตัวที่กำลังใส่แว่นตาก็ยกมือรับพร้อมเปิดลำโพง            “ค่า พี่จิน”            [ฉันอยู่ล็อบบี้โรงแรมนะ เสร็จแล้วก็ลงมาล่ะ]            “พี่คิราริใกล้หรือยังคะ&rd
Read more
บทที่ 8 หนีเที่ยวกลางคืนกับรูมเมท
            ทำไมกันนะ?ทำไมถึงเป็นฉันที่ต้องออกมาจากห้องที่ฉันกับยูกะควรได้นอนด้วยกัน ทำไมต้องเป็นฉันที่มานอนห้องของไคโตะ แถมรูมเมทของไคโตะยังเป็น...            “บ่นในใจไปเธอก็เปลี่ยนอะไรไม่ได้หรอกนะ” คำพูดนั้นทำให้เธอหันขวับแทบจะทันที            ร่างสูงของคนผมสีดำระคอที่ทำหน้ายกยิ้มอย่างเหนือกว่า ในขณะที่เขากำลังจะหาเสื้อผ้าเพื่อจะอาบน้ำชำระร่างกาย            “พี่จิน เปิดห้องใหม่ไม่ได้หรอ”            “เมื่อกี้เธอไม่ได้ฟังหรือไม่ได้ตั้งใจฟัง ห้ะ ก็ห้องมันเต็ม พี่ก็ไม่ได้อยากนอนกับเธอนักหรอกนะ”            เธออยากกรี๊ดใจจะขาด แต่ก็ต้องฮึบไว้     &
Read more
บทที่ 9 ผู้หญิงหน้าโง่คนนั้น
            บรรยากาศที่ตึงเครียดค่อยๆ ผ่อนคลายลง แต่การต่อปากต่อคำของทั้งคู่ดูเหมือนจะเกิดขึ้นเรื่อยๆ จินที่คล้ายกับว่าจะเข้าใจในตัวอีกฝ่ายมากกว่าเดิมเล็กน้อยก็แกล้งไม่หยุด จนคนตัวเล็กกว่าทำหน้ามุ่ยทุกสามนาที แต่พอจินทำให้พอใจ อารมณ์ก็เปลี่ยนได้ทันที            ก่อนหน้านี้เขาก็ได้พูดคุยกับคิราริอยู่บ้าง และพอได้เห็นตามงานก็พอจะเข้าใจว่าเธอค่อนข้างน่าเอ็นดูในสายตาผู้ใหญ่ โดยเฉพาะในสายตาผู้ชายเพราะทั้งรูปร่าง หน้าตา การวางตัว เหมือนเป็นผู้หญิงในฝันของผู้ชายมารวมกัน            ส่วนเรื่องความดื้อนั้น เขาให้คิราริดื้อที่สุด แม้แต่พวกเด็กๆ ของวง โนวัน ที่อยู่แก็งค์เดียวกับคิราริ เขาก็คิดว่าดื้อไม่เท่า เด็กพวกนั้นชอบดื้อแสบแต่ไม่ซน แต่เด็กคนนี้ ทั้งดื้อ ทั้งแสบ ทั้งซนจนบางทีอาจจะปวดหัวได้ แต่เขาก็มองว่าเป็นเสน่ห์อย่างหนึ่งที่ทำให้ทุกคนเอ็นดูอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงได้      &nbs
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status