ログインจบแล้ว… ชีวิตอันสงบสุขของ ออนดะ คิราริ พี่ใหญ่วง Fairish จบสิ้นแล้ว! เมื่อผู้จัดการส่วนตัวลางานไปฮันนีมูนยาวหลายเดือน เธอจึงต้องตกอยู่ในการดูแลของ อาราตะ จิน หัวหน้าทีม A&R ผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเป๊ะทุกระเบียบนิ้ว แค่ดูแลยังไม่พอ พอเธอต้องย้ายแมนชันยังต้องมาอยู่ตรงข้ามกันอีก และตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา… ชีวิตประจำวันของเธอก็ไม่สงบสุขอีกเลย ผู้ชายจอมเผด็จการที่คอยจู้จี้ในทุกเรื่อง กับไอดอลสาวผู้เคยใช้ชีวิตตามใจตัวเอง ใครจะยอมใครก่อนกันนะ!? แม่ขา… หนูอยากได้ผู้จัดการคนเดิมกลับมาาาาาา!
もっと見る“น้า พี่คิราริคนสวย ไปกับฉันนะคะ” เสียงร้องอ้อนวอนของลีดเดอร์พูดพลางจับมือเธอแกว่งไปมา กระพริบตาปริบๆ
เหตุเกิดมาจากที่ยูกะอยากไปดูคอนเสิร์ตของวง No.1 แต่ติดที่คนอื่นมีงานกันหมดแม้จะเป็นช่วงวัยหยุดของวง มีแต่เธอคนเดียวที่ว่าง และตอนแรกเธอจะไม่ไปเพราะเธออยากจะพักผ่อนสักหน่อย ก่อนที่จะลุยงานต่อ
ประเด็นคือไปดูครั้งนี้คือไปเซอร์ไพรส์วันเกิดรุ่นพี่ไคโตะ แฟนของลีดเดอร์คนเก่งถึงหลังเวทีในต่างประเทศ
“เมกุ ได้ข่าวว่าว่างนี่” คนตัวเล็กสุดแต่งตัวเด็กสุดหันไปถามน้องสาวร่วมวงอีกคนที่ยืนนิ่ง
“ยูกะไม่ได้บอกก่อน ฉันเลยนัดกับที่บ้านไว้แล้วค่ะ” เมกุมิตอบด้วยสีหน้ารู้สึกผิด
“ทำไมไม่เอาผู้จัดการไปล่ะ พี่รินโกะ พี่จิโยะ หรือน้องๆ ก็น่าจะมีคนว่างนะ” เสียงหวานถามพลางหันไปมองห้องที่ผู้จัดการกำลังประชุมทีมกันอยู่
“ถ้าให้ผู้จัดการไปด้วย มันต้องลงตารางงานไงคะ พี่จินก็ต้องเห็นอาจจะบอกคุณไคโตะก่อนก็ได้ไงคะ หรือบางทีคุณไคโตะก็อาจจะเห็นก่อน”
“แล้วที่จะไปนี่พี่จินไม่รู้หรอ” เธอเลิกคิ้วถาม
ยิ่งหัวหน้าผู้จัดการศิลปินไม่รู้เธอยิ่งไม่อยากไปเข้าไปใหญ่ เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันเดี๋ยวโดนเทศน์ยาว
เป็นสิ่งที่ไม่อยากให้เกิดขึ้นที่สุด
“จะบอกค่ะ แต่ต้องคอนเฟิร์มก่อนว่าพี่ไปด้วย นะ นะคะ” ยูกะพยายามอ้อนวอนสุดๆ ในฐานะพี่ใหญ่เธอก็คิดหนัก แต่พอเห็นแววตาออดอ้อนของยูกะเธอก็ใจอ่อน
“แต่ต้องมีข้อแลกเปลี่ยนนะ” เธอเอียงคอสร้างเงื่อนไข อีกฝ่ายก็ตาโตและพยักหน้าหงึกๆ “แต่ฉันยังคิดไม่ออก ไว้คิดได้จะบอกนะ”
เธอพูดด้วยใบหน้าที่เหนือกว่า ทำเอายูกะลำบากใจแต่ก็พยักหน้ารับอย่างช่วยไม่ได้
ทำไงได้ล่ะ ก็ยูกะไม่มีตัวเลือกแล้วนี่ ยังไงก็ต้องให้เธอไปด้วย แค่หาประโยชน์เล็กๆ น้อยๆ อีกฝ่ายคงไม่ติดใจอะไรหรอก
“งั้นถ้ากำหนดการณ์เป็นยังไงก็บอกแล้วกันนะ ฉันจะได้เตรียมตัว” คนตัวเล็กกว่าแต่อายุมากกว่าสองปีพูดจบ ก็ยกยิ้มและหันหลังเดินไปนั่งตรงที่นั่งใกล้ๆ
ออนดะ คิราริ ตำแหน่งโวคอลของวง Fairish แม้จะเป็นพี่ใหญ่สุดในวง แต่ใครต่อใครก็ยกเธอให้เป็นลูกสาวแห่งชาติ เพราะเธอนั้นค่อนข้างเหมือนเด็ก ทั้งหน้าตาที่สวยแต่ก็ยังมีแก้ม ตาโตดูน่ารัก เสียงก็ใส ไหนจะนิสัยขี้งอน
เธอมักถูกทีมงานแอบถ่ายเวลาเธอทำหน้าเหมือนจะงอนจนเป็นไวรัลไปทั่วประเทศ รวมถึงส่วนสูงที่เธอสูงน้อยที่สุดในวง และแน่นอน ทุกอย่างที่เป็นไวรัลมันก็เป็นนิสัยจริงๆ ของเธอ ทำให้เวลาทำอะไร กระทั่งอยู่บนเวที แม้จะมีความเฟียส แต่บางทีก็แอบมีความน่ารักจนคนเอ็นดู แต่ที่เฟียสจริงๆ คือเวลาที่เธอช็อตฟีลศิลปินหรือผู้จัดการที่เป็นเพศตรงข้าม นั่นก็เป็นไวรัลที่ทำให้เธอดังเช่นกัน
ในขณะเดียวกันความสามารถในการร้อง เธอก็ไม่น้อยหน้า แม้จะไม่ได้เป็นเสียงหลัก แต่เธอก็มีไฮโน๊ตแทบจะทุกเพลงที่โปรโมต จนมียูนิตกับอาซึนะคนที่เป็นเสียงหลัก
ส่วนวันนี้ที่มาบริษัทฯ เพราะมีธุระกับรินโกะเรื่องตารางงาน เธอได้ข่าวว่ารินโกะกำลังจะลางานยาวเพื่อไปแต่งงานและฮันนี่มูนกับว่าที่สามีถึงสี่เดือน เธอเลยจะมีเปลี่ยนตารางงานเพื่อขอวันว่างไปดูแลแม่ของเธอก่อนที่จะมีการเปลี่ยนมือคนรับผิดชอบ
ดูเหมือนเธอจะมาช้าไปนิดหน่อย พอมาถึงทีมผู้จัดการก็เข้าประชุมไปแล้ว และยูกะก็มาทักทายเธอจนเกิดเหตุการณ์เมื่อกี้ขึ้น
จะว่าไป หลังจากข่าวระหว่างไคโตะและยูกะจบลงก็เหมือนว่าสถานการณ์จะยังไม่ได้สงบเสียทีเดียว ข่าวลือต่างๆ นานายังคงถูกส่งออกมา แต่พวกเธอตกลงกันว่าจะอยู่เหนือดราม่าทุกอย่างตามคำแนะนำของจิน หัวหน้าผู้จัดการศิลปินและผู้จัดการวงโนวัน นั่นทำให้เธอรู้สึกสบายใจมากที่ไม่ต้องวางตัวอะไรเป็นพิเศษ
ผ่านไปครึ่งชั่วโมงประตูห้องก็เปิด เป็นน้องๆ ระดับพนักงานธรรมดาออกมา ในห้องมีเพียง จิน รินโกะ และ จิโยะที่เป็นระดับผู้จัดการขึ้นไปอยู่ในห้องประชุม เมื่อเธอเห็นยูกะกับเมกุมิเข้าไปเธอก็ลุกเพื่อจะเดินเข้าไปบ้าง
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
“ขอเข้าไปหน่อยนะคะ”
ยูกะเคาะบอกทั้งสามคนที่กำลังพูดคุยกันในห้องประชุม เป็นพี่ใหญ่พยักหน้ารับก่อนที่ยูกะ เมกุมิ และเธอจะเดินเข้ามาตามลำดับ
“มีอะไร ห้ะ? แห่กันมาขนาดนี้” รินโกะถามก่อนเลย
รินโกะคือผู้จัดการศิลปินของวงที่ดูภาพรวมของวง และดูของเมมเบอร์มีเธอกับอาซึนะ
ยูกะนั่งลง ตามด้วยเมกุมิ และเธอตามลำดับ เธอโค้งให้จินที่ยืนอยู่ข้างๆ ที่นั่งที่ว่างอยู่ จึงโค้งน้อยๆ ก่อนจะนั่งลง เพราะอีกฝ่ายแก่กว่าเธอหลายปี แก่กว่าวงโนวันทุกคน
“ฉันว่าจะบินตามไปดูคอนเสิร์ตแล้วก็เซอร์ไพรส์คุณไคโตะที่ไปทัวร์ ตอนอยู่เมือง S รบกวนพี่ๆ เก็บเป็นความลับด้วยนะคะ” ยูกะเป็นคนเปิดก่อน พลางมองรินโกะและจินเป็นการขอร้อง
“ไปคนเดียวหรอ” เป็นจินหัวหน้าผู้จัดการศิลปินเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงปกติ
“ไปกับพี่คิราริค่ะ” ยูกะพูดพลางผายมือมาทางเธอ ส่วนเธอที่ถูกเอ่ยชื่อขึ้นมาก็เงยหน้ามองจินด้วยรอยยิ้มร่า แต่พอเจออีกฝ่ายทำหน้านิ่งใส่ก็นิ่งลง
“ไม่ต้องลงตารางงานใช่ไหม” เป็นรินโกะถาม ยูกะก็พยักหน้าก่อนทำหน้าขอร้อง จนรินโกะถอนหายใจ “ได้ ตอนไป ตอนกลับ ต้องรายงานพี่จินตลอด ห้ามหนีไปเที่ยวกันเองเด็ดขาด”
“โอเคเลยค่ะ ขอบคุณนะคะ รักพี่ที่สุดเลย พี่จินด้วยนะคะ” ยูกะดีใจมาก ส่วนเธอก็ยิ้มบางๆ
“ส่วนฉัน ช่วงพักนี้จะไปทริปกับครอบครัวนะคะ ยังไงช่วงเจ็ดวันนี้ ฉันไม่รับงาน แต่จะ Vlog กลับมาให้แทนนะคะ” เมกุมิพูดต่อ อันที่จริงเรื่องของเมกุมิก็ไม่ได้ใหญ่มาก แต่อีกฝ่ายให้เกียรติทีมงานจึงมาบอกด้วยตัวเอง ทางรินโกะก็พยักหน้าโอเค และบอกว่าจะล็อคตารางไว้ให้ จะได้ไม่รับงานชน
“แล้วเธอล่ะ”
“มาเจรจาค่ะ ฉันอยากได้เวลาทุกวันพุธ หรือวันไหนก็ได้ของสัปดาห์หนึ่งวันเพื่อหยุดค่ะ” เธอเองก็พูดไม่อ้อมค้อมเรื่องที่เธออยู่กับแม่สองคนและช่วงหลังนี้แม่เธอป่วยจนเข้าโรงพยาบาลบ่อยๆ ก็เป็นที่รู้กัน
“ได้สิ” รินโกะพูดพลางจดโน้ตไว้ในมือถือนั่นทำให้เธอโล่งใจมาก
“อ่อ ไหนๆ เธอก็อยู่แล้ว บอกเธอเลยแล้วกันนะคิราริ” รินโกะพูดขณะที่เธอเตรียมจะลุกเพื่อออกไปจากห้องเพื่อให้ผู้จัดการได้คุยต่อ
“ฉันจะลาแต่งงานสี่เดือน ช่วงนี้ฉันฝากตารางงานเธอกับอาซึนะให้พี่จินแล้ว เดี๋ยวคงมีคนของทีมโนวันมาช่วยดูอีกที หรือไม่ก็พี่จินดูคนนึง แล้วก็ให้ใครสักคนนึงมาดูอีกคนนึง ถ้ามีอะไรเธอบอกพี่จินได้เลยนะ เขาจะจัดการให้ เรื่องวงด้วยนะ”
เธอพยักหน้ารับก่อนจะหันไปมองผู้ชายตัวสูงที่ยืนอยู่ข้างๆ พลางก้มหัวน้อยๆ “ฝากตัวด้วยนะคะ”
“มีอะไรก็อย่าเถียงพี่เขาล่ะ โดนดุจนร้องไห้ขึ้นมาฉันไม่รู้ด้วยนะ”
“ใครเขาร้องไห้กันไม่มีหรอก พี่จินใจดีจะตาย ใช่ไหมคะ” เธอพูดพลางเงยหน้ามองผู้จัดการชั่วคราวของวงและของตัวเองด้วยรอยยิ้ม
“ถ้าเธอไม่สร้างเรื่องนะ” จินตอบอย่างง่ายๆ เธอเองเมื่อได้ยินแบบนั้นก็หันไปยิ้มให้รินโกะที่ส่ายหน้าอย่างเอือมๆ
“งั้นพวกเราไปก่อนนะคะ พวกพี่จะได้ประชุมกันต่อ” เป็นยูกะที่พูดขึ้น พวกเธอสามคนจึงเดินออกมาจากห้อง แล้วก็แยกย้ายกันกลับ
ในห้องประชุมย่อย ระดับผู้จัดการทั้งสามคนยังอยู่ รินโกะถึงกับเอามือกุมขมับด้วยความเครียด
“ไม่ต้องเครียด ไปแต่งงานให้สบายใจ ทางนี้ฉันดูได้” จินบอกรุ่นน้อง และลูกน้องของตัวเองที่ดูเหมือนจะกังวลกว่าเมื่อกี้
“ฉันก็อยู่ทั้งคน ไม่เป็นไรหรอกค่ะ”
“เธอรู้ไหม ว่าทำไมไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นฉันถึงไม่ปล่อยตารางงานและหน้าที่ดูแลคิราริเป็นของคนอื่น” รินโกะเงยหน้าถามจิโยะ อีกฝ่ายก็ส่ายหน้า
ตลอดเวลาที่ผ่านมา รินโกะดูแลภาพรวมของวง และดูแลคิราริมาตลอด โดยที่ทุกคนไม่ได้สงสัยเลย จนกระทั่งวันนี้
“น้องเขาค่อนข้างเอาแต่ใจค่ะ แล้วก็ใช้อารมณ์เหนือเหตุผล ฉันกลัวว่าพี่จินเจอเข้ากับตัวแล้วจะช็อกเอานะคะ”
“ขี้โวยวายหรอ” จินเลิกคิ้วถาม ถ้าเป็นเรื่องของความเรื่องมาก เขาค่อนข้างแน่ใจว่าเอาอยู่ แต่ถ้าขี้โวยวายก็เสี่ยงจะทะเลาะกันจริงๆ
“ขี้น้อยใจต่างหาก” คำพูดของรินโกะทำให้คนตัวสูงขมวดคิ้วไม่ต่างจากจิโยะ “เดี๋ยวก็รู้ค่ะ ยังไงฉันฝากด้วยนะคะ ถ้าเป็นไปได้ พี่จินช่วยดูคิราริเองจะขอบคุณมาก ฉันไม่เห็นเลยค่ะว่าใครจะรับมือกับอารมณ์ของคิราริไหวอีกแล้ว นอกจากพี่”
“อืม เข้าใจแล้ว ยังไงก็ลาอย่างสบายใจเถอะ ถ้าไม่ไหวจริงๆ เดี๋ยวฉันจะบอก”
รินโกะได้ยินแบบนั้นแทนที่จะสบายใจ กลับกังวลกว่าเดิม เพราะท่าทีที่เหมือนจะสบายๆ ของจินทำให้เธอกลัวจริงๆ
แล้วพี่จะรู้ ว่าผู้หญิงมันหยั่งแท้ยากเข้าถึงขนาดไหน โดยเฉพาะเด็กขี้น้อยใจไม่รู้จักโตคนนั้น
งานของผู้อำนวยการและศิลปินที่กำลังจะคัมแบ็ค ทำให้ทั้งสองคนแทบจะไม่มีเวลาได้เจอกัน แม้แต่เวลาไปไหนมาไหน คิราริยังไม่ค่อยได้ไปกับจินเพราะอีกฝ่ายมีงานตั้งแต่เช้ามาก กลับก็ดึกมาก แต่วันนี้เป็นวันที่ทั้งสองคนต้องทำงานด้วยกัน ในเซ็ตกองถ่ายทำเอ็มวีเพลง Circle of Love ซึ่งเป็นเพลงหลักที่ไคโตะกับยูกะร้องด้วยกัน เป็นเพลงที่ถูกวางให้เป็นเพลงโปรโมทหลักเป็นเพลงมีเดียมฟังสบายๆ พูดเกี่ยวกับเส้นทางรักที่สวยงาม เพลงนี้เกิดขึ้นจากเหตุการณ์ของไคโตะกับยูกะจริงๆ ที่ทั้งสองคนถ่ายทอดออกมา “ให้คนอายุสามสิบมาแต่งตัวเป็นเด็กม.ปลาย คิดได้เนอะ” จินที่แต่งตัวเสร็จก็เดินออกมาทักทายผู้กำกับเรย์จิที่เป็นเพื่อนกันอย่างคุ้นเคย&n
ติ้ง!เช้าของวันที่เธอต้องไปหาแม่ เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น จริงๆ ก็พอจะรู้ว่าเป็นใคร เพราะเมื่อเช้าเธอได้ยินเสียงห้องตรงข้ามเปิดประตูเบาๆ พอเธอเข้าไปดูในเทรนด์ก็พบว่ามีคนตั้งกระทู้โจมตีเธอเรื่องของมัตสึโมโตะ มาฮิโระอีกแล้ว ใครบางคนที่ไม่ประสงค์ดีบอกว่าเธอถูกทำร้ายในวันที่มาฮิโระไปให้สัมภาษณ์ว่าเธอคือสเปคของเขา แฟนคลับของทางนั้นก็เลยคิดว่าเธอเรียกร้องความสนใจจากผู้ชายของพวกเธอ ในตอนนี้เธอเหลือบมองโทรศัพท์ก็เห็นข้อความ [Jinn: ตอนเช้าพี่ไปส่งเธอที่บ้านแม่ไม่ได้ แต่ตอนเย็นพี่จะไปรับ รอกลับพร้อมกันนะ] เธอไม่ได้กดเข้าไปอ่าน และไม่คิดจะตอบกลับตอนนี้ เพราะเธอต้องการเวลาได้ตกตะกอนอะไรสักหน่อย&
“เดี๋ยวคิราริ!” เสียงของจินดังขึ้นทันทีที่เห็นว่าคิราริกำลังจะรีบเดินไปที่ห้องของตัวเองหลังจากที่เขารีบวิ่งตามมาถึงลิฟท์และขึ้นมาด้วยกัน เขาก็ไม่ได้เรียกเฉยๆ กลับจับแขนของเธอเพื่อรั้งเอาไว้“พี่ว่าเรามีเรื่องต้องคุยกันนะ” เขาพูดอย่างจริงจังอีกครั้ง เขาไม่ใช่คนที่จะปล่อยให้ปัญหามันผ่านไปเฉยๆ โดยไม่รับการแก้ไข มันไม่ได้ทำให้อะไรดีขึ้น “ไม่คุยค่ะ” คิราริเองก็ปฏิเสธตรงๆ แต่ตอนนี้จินเองก็ไม่ยอมเหมือนกัน “ไม่คุยก็ต้องคุย” พูดจบเขาก็ลากเธอมาที่หน้าห้องของเขา พลางเปิดประตูและพยายามเอาเธอเข้าไปในห้อง แต่คนอย่างคิราริหรือจะยอม พอเขาหันไปปิดประตู ช่วงเวลาเสี้ยววินาที เธอก็กระโจนหวังจ
“โย่ว คิราริ ไม่ได้เจอกันตั้งเกือบสามเดือน ยังตัวเปี๊ยกไม่เปลี่ยนเลยนะ” เสียงทักทายจากสมาชิกที่ออนทัวร์ไปเกือบสามเดือนกลับมาด้วยคำพูดและน้ำเสียงที่หาเรื่องสุดๆ “พูดจาดีๆ ไม่ได้ก็เงียบไปซะ” คิราริสวนกลับด้วยพลังงานแบบเดียวกัน ขณะที่คนที่เข้ามาทักกำลังจะเดินเข้ากอดคอ เธอก็หลบหลีกอย่างเต็มที่พลางมองหน้าอย่างชัยชนะ จริงๆ สมาชิกโนวันคงกลับมาประมานสองสามวันแล้ว แต่วันนี้มีการประเมินวงบอยแบนด์วงใหม่ และทุกคนอยากเซร์ไพรส์เด็กฝึกหัดโดยการเอาแฟร์ริช โนวัน รวมถึงทีม Producer และ A&R ที่มีชื่อเสียงของค่ายมารวมตัวในการประเมินแสดงสดบนเวทีครั้งที่สองของน้องๆ ได้ทั้งความกดดันที่ส่งให้ศิลปินฝึกหัด ได้ทั้งคอนเทนต์ &l
เมื่อจบกิจกรรม ทั้งสี่คนก็ทักทายและถ่ายรูปกับแฟนคลับพอเป็นพิธี ส่วนเขาได้รับข้อความจาก โทรุ ประธานค่ายและโปรดิวเซอร์ [เห็นที่ยูกะพูดในรายการแล้วนะ ฉันมาถามน
ติ้ง เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ หญิงสาวตัวเล็กสูงร้อยหกสิบสองที่กำลังเก็บของในห้องเพื่อย้ายที่อยู่หันมามองก็เห็นว่าเป็นแจ้งเตือนของยูกะที่ส่งมา [ฉันจองตั๋วเครื่องบินกับที่พักแล้วนะคะ เดี๋ยวเราไปเที่ยวกันก่อนซักวันนึง แล้วค่อยไปดูคอนเสิร์ตนะคะ] นอกจากข้
‘อีกสิบห้านาทีจะมีการประชุมที่ห้องประชุม A ชั้นสามสิบ หัวข้อ ข้อมูลการเปลี่ยนผู้จัดการชั่วคราว’ การแจ้งเตือนในมือถือปรากฏขึ้น สาวๆ วง Fairish ทั้งห้าคนต่างก็เริ่มขยับตัวเพื่อตรงไปยังห้องประชุมดังกล่าวตามเวลาที่ถูกนัดหมายไว้ ร่างเล็กของคิราริวันนี้อยู่ในชุดเดรสสาย
“น้า พี่คิราริคนสวย ไปกับฉันนะคะ” เสียงร้องอ้อนวอนของลีดเดอร์พูดพลางจับมือเธอแกว่งไปมา กระพริบตาปริบๆ เหตุเกิดมาจากที่ยูกะอยากไปดูคอนเสิร์ตของวง No.1 แต่ติดที่คนอื่นมีงานกันหมดแม้จะเป็นช่วงวัยหยุดของวง มีแต่เธอคนเดียวที่ว่าง และตอนแรกเธอจะไม่ไปเพราะเธออยากจะพักผ่อนสักหน่อย ก