All Chapters of INNOCENT MAID FOR MR. ARROGANT BOSS: Chapter 11 - Chapter 20

Peachee "Ibang klaseng mga magulang!" galit at hindi makapaniwalang bulalas ni Manang Agda. Inilahad ko ang nangyari sa akin kinabukasan nang puntahan niya ako rito sa kwarto, hinatiran ng Maid uniform at agahan kaya abot-abot ang hiya ko pwede naman ako bumaba at ako ang kumuha ng sarili kong pagkain. Saktong gising na rin ako at katatapos lang maligo, kalalabas ko lang ng banyo. Kahit na anong pagod ko sa nangyari sa akin kagabi, hindi rin ako nakatulog ng maayos, lamang ang pagising-gising. Tumango ako habang nakaupo lang sa gilid ng kama suot na ang damit na nakuha ko sa closet, t-shirt at maong short, at basa pa ang buhok ko gusto ko na umpisahan ang araw ko ng maganda kaya ayaw ko umiyak at tanging ngiti lang ang naitugon ko. "Hindi lang ako makapaniwala na may ganyang mga magulang na kaya gumawa ng kalokohan sa sariling anak." Suminghal pa siya at nagpamaywang, nanatiling hawak ang uniform ko. "Nga pala, maiba ako. Bilin ni Sir. Stefan na magpahinga ka muna ngayong araw bu

Peachee Napag-alaman ko rin na baby pa si Sir. Stefan nang mangyari iyon sa Mommy niya, pero gayon pa man, hindi na iyon lingid sa kaalaman niya kahit hindi niya mismong nasaksihan. Ayon sa punong katiwala, lihim ng pamilya ang tungkol sa madilim na nakaraan ng Don, kaya wala ni-isa nagtatangkang bumanggit, sa takot na rin na managot sila kung sakali muli na namang maungkat. Si Manang Agda lang bumanggit dahil gusto niya akong balaan... at sinungaling ako kung sasabihin kong hindi ako naapektuhan. "Ayos ka lang ba?" tanong sa akin ni Manang Agda nang kasalukuyan na ako naghuhugas ng gulay sa harap ng lababo ng kusina, hindi ko nga namalayan nakalapit na pala siya sa akin. Tumango ako. "Opo, Manang. Matatapos na po ako rito," sagot ko at mabilis ko na ngang hinango mula sa tubig. "Pinatatawag ka ni Sir. Stefan nasa sa salas siya kakausapin ka ata sa magiging sweldo mo." Dumulas pa ang gulay sa kamay ko pagkasabi niya at pagbanggit sa pangalan ng binata nataranta ako, kaya mabilis

Peachee "Take that so you can leave, and don't ever show your face to Peachee again," saad niya nang senyasan ang tauhan na ibigay na ang case ng pera. At parang dalawang itik silang nagkukumahog na inabot ito at bakas sa mga mukha ang labis na kasiyahan na siya namang humihiwa sa puso ko at mariin na lang na napapikit. Pero hinawakan ako ni Sir. Stefan sa braso, hindi man siya sa akin nakatingin at nasa kanila ang mga mata niya pero ang atensyon niya nasa akin. Alam niyang muli na naman akong napapaluha. Kaya ito siya, pasimple akong pinatatahan hawak ang payat na bisig ko habang ang hintuturo niyang daliri hinahagod niya sa balat ko kaya dito ko tuloy naituon ang atensyon ko. Hawak niya ako habang para siyang haring nakaupo sa solohang sofa at naka-ekis ang mga binti at nanatiling mag-asawa ang tingin niya na nakikita namin talagang tuwang-tuwa sa perang nakuha kaya tabang ang tingin niya sa mga ito at mababa. "Mr. Castellano! Maraming-maraming salamat ho rito! Malaking bagay

Peachee Napapitlag ako nang hampasin niya ang gilid ng pader na kinasasandalan ko nang iwan kami ni Manang Agda sa utos na rin niyang iwan kaming dalawa. Nasa kaliwang bulsa niya ang kaliwang kamay at itinuon naman ang kanan kung saan niya inihampas kaya nanliliit akong sinalubong ang tingin niya. "What do you mean by that, Peachee? One day you're gonna leave?" tanong niya buhat ng kalmado naman niyang boses. Kaya hindi ko mawari kung galit ba siya o ano kaya napalunok ako. Paano ko pa ba ipaliliwanag kung narinig naman na pala niya mula umpisa. Mariin muna akong napapikit at napayuko saka ko ibinalik ang tingin ko sa kanya buhat ng nabababagabag kong mukha. "Sir... alam ko na ang pagtingin na meron kayo sa akin... pagnanasa lang... hindi na lalagpas pa roon, imposibleng—" "Paano mo nasabi? Ikaw ba ako?" sarkastiko niyang tanong na nakapagpatahimik sa akin. "Sa sinasabi mo masyado mo akong pinapangunahan," dagdag pa niya pero ikinagulat ko ang sunod pa niyang sinabi.

Peachee "Manang! Who cleaned my room?" bungad na tanong ni Sir. Stefan nang pag-uwi niya dapit hapon na. Dumiretso siya agad sa kwarto niya ngunit bumaba rin buhat ng iritadong mukha kaya napatingin sa akin si Manang Agda. "My important documents are missing," dagdag pa niya at nagpamaywang sa harapan namin muka siyang naaburido, mukang galing din sa paghahanap. Kasalukuyan kaming nasa kusina at naghahanda na ng para sa hapunan matapos niya hindi umuwi kanina para mananghalian. Kaya kami na lang ng ginang ang kumain, pero naninibago ako sa timpla niya ngayon dahil nangaakusa ang tono niya na merong gumalaw ng hindi dapat sa kwarto niya at alam kong ako iyon. Ako lang naman ang pumasok sa silid niya nang maalala ko na may mga papel nga akong tinapon... kanina! Kaya kusa na akong nag-taas ng kamay nagumpisang kabahan. "A-Ako po... Sir—" Pero napaatras ako sa gulat nang galit siyang lumapit sa akin kaya nanlaki ang mata ko para siyang mananapak pero hindi naman niya ako hinawakan