All Chapters of I GOT PREGNANT BY MR. BILLIONAIRE : Chapter 21 - Chapter 30

“THUNDER’S POV”KABADO ako habang papunta sa bahay ng aking pinsan na si luther, halos paliparin ko na ang aking sasakyan patungo doon upang makarating lang ako sa bahay niya. Maya maya pa ay nakarating na ako at agad ko namang hininto ang sasakiyan ko at agad naman akong bumaba sa aking sasakiyan at dire diretso naman akong pumasok sa loob.“fck! what's the meaning of that message, bakit ngayon pa!” sigaw ko habang frustrated na nakatingin Kay luther. Napatampal Naman ako sa aking noo.“hey, calm down...” bumuntong hininga naman ako. Umupo naman siya sa tabi ko at inakbayan naman niya ako habang nakangiti ng nakakaloko, kumunot naman ang noo ko.“ Wag kang mag aalala, hindi mo makikita ang ex mong iyon. Ayaw mo naman sigurong masaktan ang soon to be wife mo right?”bumuntong hininga naman ako, iyon ang inaalala ko... Si Mila.“B-but i know she doesn't like me—”“You didn't know her well bro, soon she will fall for you. Your action is giving a mixed signals maawa ka naman sakaniya” Ag

“MILA POV”NANG makarating naman kami sa hideout namin ay agad agad namang bumaba si Boboy at primo, nag uunahan Naman silang mag bukas nang pintoan ng sasakiyan at agad naman nilang inilahad ang mga kamay sa harapan ko. Natawa na lamang ako at iiling iling, hindi ko alam kung anong trip ng dalawang lalaki na ito.“Alisin niyo yang kamay niyo, ako na mismo ang bababa hindi pa naman ako inutil” inis ko namang wika, kung makapag asta kasi ang dalawang lalaking ito akala mo ay isa akong maliit na bata at walang kamuwang muwang sa dinadaanan ko.“Boss, ayaw naman naming mapahiya sa asawa mo. Halimaw pa naman kung makatingin samin parang kahit anong oras ay pwede niya kaming sapakin nalang o di kaya ay barilin” natawa naman ako ng dahil sa sinabi nila, ayaw kasi ni Thunder ang presensya nilang dalawa dahil masyado daw silang malapit sakin.Humawak na lamang ako sa kanilang mga kamay upang matapos na ang bangayan namin, hindi ako makakaalis sa kinaroroonan ko kung hindi ako aalis dito. Nang

“MILA POV” HINATID muna ako ng mga kaibigan ko kasama si Boboy dahil malapit ng lumalim ang gabi, ayuko namang mag panic ang mga tao sa bahay ni Thunder hindi pa naman ako nag paalam sakaniya. Nang makababa na ako sa sasakiyan ay nabigla naman ako ng makita ko ang buong pamilya ni Thunder na nasa labas, agad naman akong nilapitan ni Ma'am Fey at kaniya naman akong niyakap ng mahigpit.“Saan ka ba nanggagaling” nag aalala naman niyang wika saakin.Hindi naman agad ako nakapag salita dahil na guilty ako sa pag alis ko, pinag alala ko pa talaga silang lahat.“We are so worried about you, saan ka ba galing?” inis naman na wika ni Telly, bakas sa mukha at tono niya na nag aalala siya at naiinis sakin.“P-pasensiya na po maam, nag yaya kasi itong best friend ko na lumabas dahil gusto niya ng sariwang hangin” bumuntong hininga naman si Ma'am Fey. “Next time mag paalam ka, hindi na alam ni Thunder ang gagawin niya.” wika naman ni Ma'am Fey...tumango naman agad ako, hindi ako makatingin sak

“MILA POV”HINDI ako makatulog dahil kinakabahan at the same time ay excited ako sa magaganap bukas pero binabagabag ako ng mga sinabi sakin ni elora kanina, kahit si telly ay iba rin ang kaniyang galaw.Tiningnan ko naman agad ang orasan na nasa gilid ng lamesa ko at napabuntong hininga naman ako. Alas dyes na pala ng gabi ngunit hindi parin umuuwi si thunder, hindi din siya nag rereply sa mga messages ko.Bumuntong hininga na lamang ako kahit ang sinisigaw ng puso ko ay iba, iniisip ng isip ko na may ginagawa si Thunder na hindi ko ikakatuwa.“Honey” Bigla namang dumagundong ang dibdib ko ng marinig ko ang boses niya, Hindi naman agad ako nag salita hinayaan ko na buksan niya ang pinto habang ako naman ay nakatagilid at ipinikit ang aking mga mata.“Honey” malambing niya ulit na wika saakin, naramdaman ko naman na umupo siya sa gilid ko. Hinalikan naman niya ang buhok ko, nag kunwari naman ako na nagising at agad na kinusot ang mga mata ko. Tiningnan ko naman siya at ngumiti.“Akala

“THUNDER’S POV”PARA akong pinag sakluban ng langit at lupa, hindi ko alam kung ano ba ang gagawin ko at kung ano ang dapat kung gawin para hindi mag dusa si mila.Naka upo ako sa tabi niya, tinatawag ako ni danica pero hindi ko siya pinapansin. Masyado akong nag padalos dalos sa desisyon ko hindi ko inisip na dadating ang araw na ito, dadating ang araw na mahihirapan ang asawa ko. Hinawakan ko naman ang mukha niya at hinalikan ko naman siya sa kaniyang mga labi.“I am very sorry wife, hindi ko alam kung anong gagawin ko” umiiyak ko namang wika, para akong naparalyzed...para akong batang naliligaw at hindi alam kung saan ako dadaan para akong pinaglalaruan ng tadhana.Bumuntong hininga naman ako at agad na tumayo, sinuot ko naman ang coat ko at lumabas. Agad naman akong sinalubong ni Danica at yayakapin niya na sana ako ngunit pinigilan ko naman kaagad siya.“Not now, I will figure something out. kailangang hindi mag dusa ang asawa ko.”“Let her be, siya ang nag lagay sa sarili niya