All Chapters of ข้าแค่ยอมให้ มิใช่เป็นคนโง่: Chapter 121 - Chapter 130

เหม่ยหนิงนั่งมองภาพของตนเองและพี่สาวที่ยืนเคียงคู่กันด้วยรอยยิ้ม ตัวนางพยายามมาตั้งแต่เด็ก ๆ สุดท้ายคนที่ควรจะได้สิ่งดี ๆ ก็คือคนที่พยายามกว่า นี่เป็นเรื่องที่สมควรแล้ว และอีกอย่าง...พี่สาวของนางก็หาเรื่องใส่ตัวเอง นางไม่ได้ไปวางแผนหรือทำสิ่งใดที่จะทำร้ายนางเลยด้วยซ้ำ เป็นเหม่ยหนานเองที่ไปมีเรื่องกั

“เจ้าก็ไล่นางกลับไปเสียสิ จะเอามารายงานข้าด้วยเหตุใด บอกนางว่าไสหัวกลับไป อย่าได้โผล่หน้ามาให้ข้าเห็นหน้า-” ยังไม่ทันที่เหม่ยหนิงจะพูดจบ ประโยคของนางก็ขาดช่วงไปกะทันหันด้วยคนที่มาใหม่ เหม่ยหนิงที่กำลังอารมณ์ดีรีบหันไปมองคนไร้มารยาทตาขวางในทันที“น้องมาเยี่ยมพี่รองเพราะเห็นว่าถูกท่านพ่อกักบริเวณนานเก

“พวกเราเป็นประชาชนของเมืองหลวง หากไร้ที่ดินทำกิน เกรงว่าคงจะอยู่ในแผ่นดินนี้ไม่ได้อีกต่อไปแล้วกระมัง พ-” ในขณะที่เสวียนอี้กำลังแกล้งรอให้เหยื่อโผล่หางออกมา ในที่สุดก็มีคนที่น่าจะเป็นตัวยุแยงโผล่ออกมา“เจ้าคนนั้น นำตัวมาตรงหน้าข้า” แม้คนในวังจะคุ้นชินกับเสวียนอ๋องที่แสนจะอ่อนโยน แต่นั่นก็เป็นเพราะมีพ

เสวียนอี้ที่เดินออกไปรีบขึ้นม้ากลับวังในทันที ระหว่างทางเขาทำสัญลักษณ์มือให้องครักษ์เงาที่ซ่อนตัวอยู่ไม่ไกลให้ออกไปจัดการงานให้อย่างแนบเนียน ก่อนหน้านี้เขาไม่เคยคิดจะยุ่งเรื่องส่วนตัวของพระชายาเลย ด้วยรู้ดีว่านางอยากจะจัดการด้วยตนเองมากกว่า แต่ตอนนี้พระชายาของเขากำลังลำบากอยู่ เกรงว่าหากปล่อยเอาไว้

“ท ท่านพี่ เกิดเรื่องอันใดขึ้นหรือเจ้าคะ เหตุใดหนิงเออร์จึงได้อยู่ในท่าทางเช่นนั้นได้” แม้นางจะไม่พอใจ แต่นางก็รู้ดีว่าอะไรเป็นอะไร บุตรสาวทำผิดก็ต้องโทษมารดาที่ดูแลสั่งสอนนางได้ไม่ดี ในใจของนางจึงได้แต่ก่นด่าสาปแช่งบุตรสาวที่เอาแต่สร้างปัญหาครั้งแล้วครั้งเล่าไม่หยุด“ฮึ เจ้าถามบุตรสาวของเจ้าดูสิว่า