All Chapters of Love After Shift: Chapter 1 - Chapter 10

14 Chapters

Chapter 1. After Shift

"Tara! Sands sabay ka na sakin".. sambit ni Deigo. Huminto siya sa tapat ko habang tinatangka kong magbook ng grab. Alas dos na ng umaga nang magkahiwa hiwalay kami ng team. Nahirapan na din akong magbook ng driver at pangalawang beses nang nacacancel. Lumabas kami ng buong team para icelebrate ang third quarter achievements. Sa The Fort nagkayayaan. Bale 12 kami sa team kasama si boss. After shift ng friday namin isinet para at least makapagpahinga kinaumagahan. Sa una todo tanggi ako sa beer na inaabot sakin, hanggang si boss na ang nagpumilit. Masarap pala ang smirnoff, lasang sprite lalo na kung sobrang lamig. Nakadalawang bote na'ko ng maramdaman ko ang tama at init sa aking katawan. Hindi talaga ako umiinom ever since kaya bihira lang ako sumama sa mga team gathering lalo na kung inuman ang pupuntahan. Bukod sa hindi ako sanay uminom, hindi ko sanay na makita ako ng anak ko na umuuwing lasing. Limang bote yata ang nainom ko. "Ha?, okay lang ako". Tanggi kong

Chapter 2. The escape

Mga 2 hours of driving nakarating kami sa tagaytay. Mag aalas singko na nang umaga at kita na ang sun rise. Bagamat mejo ramdam ko pa ang bigat sa aking ulo.. Pumasok kami sa isang exclusive village. May mga pine trees at halatang puro mayayaman at malalaking tao ang mga nakatira. Presko ang hangin na may pagka lamig. Huminto kami sa isang bahay doon. Napakalaki at malapalasyo na 3-storey building. "Property ito ng tita kong nasa New York" sambit niya."Pag nabobored ako, dito lang ako pumupunta".. "favorite ako non, tinuring niya akong parang sarili niyang anak". Pabida niyang ganon. Bumaba siya at pinagbuksan ako ng pinto at inalalayan pagbaba ng sasakyan.Bumukas kusa ang pinto nang nilapat niya ang kaniyang thumb sa door knob. Aba! Nakafinger print access ang loko.Pagpasok namin sa bahay bumungad samin ang napakalawak na living room. Kung saan sa tv ko lang nakikita. "Pwede ka maupo" pabiro niyang ganon. Habang ako'y namamangha pa din. Dumiretso siya sa kitchen at binuksan

Chapter 3. Back to work

Nagbabalak akong magsick leave lunes na lunes. Ano kaya ang ire-reason out ko? Pagkatapos ng lahat ng pangyayari sa weekend, wala akong mukhang maihaharap lalo na't nasa iisang team lang kami ni Diego. Nakailang text at missed calls siya pagkatapos niya ako ihatid sa bording house. Ngunit ni isa ay wala akong nireplyan. Wala akong balak ipagpatuloy ang anumang nangyari sa aming dalawa. Tama na ang ilang sandaling kaligayahan. Sanay naman na akong mag isa lang at walang iniintindi kundi work, promotion, at ang aking lola't anak sa probinsya. Pero hindi pa din mabura sa isipan ko yung feeling. Grabe!.. Napapangiti ako mag isa at naiimagine ko pa din ang mga makamundong pinaggagagawa namin. Hays, Sandra! Tama na ang kahibangan mo. Aniya ko sa sarili. Makaligo na nga!.. Pagkatapos ng isang oras, bumyahe na ako papasok ng office. Mag-aalas otso na nang makarating ako sa office. 9AM ang oras ng shift ko. Usually dumadating ako sa office ng pasado alas syete. Sinasadya ko talaga

Chapter 4. Pagsuyo

Pagkatapos mag inom nila Eric at Diego after shift ng Monday. Nagsick leave si Diego ng 3 days at nakabalik sa office ng Friday. Hindi pa din siya ganon kumikibo at nakatutok lang siya sa kaniyang monitor. Nagteam huddpe din kami ngunit dun ko lang siya nakitaan ng pagiging seryoso sa trabaho na nagshare ng kaniyang process update. Nakakapanibago ang kaniyang kinikilos dahil kadalasan ay hindi naman ito nagdadrive ng team huddle. Malapit na magtapos ang shift at sa pagiging usisera ko di ko napigilan na ichat siya sa teams. Kunwaring may itatanong lang ako work-related matter. "Nasimulan mo na yung pinapagawa ni Ms.Gie?" Pakunwaring tanong ko...Hindi naman talaga ako connected sa task na yun, ngunit ito lang ang tanging topic na naisip ko para icheck-in siya. Pagkatapos ng matinding pangdededma mo girl! Here you are..Nakaramdam ako ng pagkamiss kahit papaano sa kaniya. Lalo na't naaalala ko yung mga masasarap memories last weekend. Sineen lang ni Diego ang chat ko.. Ngun

Chapter 5. Lanie Knows

Sa ramdom moment sa office habang busy kami ni Lanie. Lumapit siya ng upo sakin sabay bulong. "Girl, kayo ba ni D?". Nagpantig ang aking pandinig sa narinig kon iyon. Na para bang may bumagsak na eroplano sa tapat ko. Agad agad akong namula at na-tense. Ang inaasahan ko ay isang work related question. Ako ang naging buddy or back up ni Lanie sa team. Although, mas nauna siya sakin ng tatlong taon sa company. "Oh bawal magdeny, kabisado na kita". Pasunod na pabulong niya. Na kulang na lang ay kurutin niya ako sa tagiliran. "Mi, you know?" Tanong kong may pag aalinlangan. "Hmmm! Pero wala kaming label". Pagkumpirma ko. "Ay! Finally! Lumandi din ang gaga!" Malakas niyang sabi sabay halaklak. Tumayo at pumalakpak pa nga ang babaita. Agad ko siyang inawat at kinuyog paupo. "Shhhh! Ang ingay mo mi, rinig ka na sa buong floor". pag-awat ko. "Mare, sa tagal tagal na nating magkasama never kita nakitaan ng kalandian".. masaya niyang pabulong ulit. "Pero wait! Aware ka nam

Chapter 6. Undecided

"Ma, andito ka na pala". Bungad ni Chloe. Agad agad niya akong sinalubong ng mano at halik sa pisngi sa sobrang kagalakan. Niyakap ko din siya ng mahigpit. "Namiss kita anak sobra". Paglambing ko na halos papaiyak na ako sa tuwa. I had Chloe when I was twenty. I wasn't prepare for her back then... but, she came. I was too young. I was unemployed, too. Tamang kakagraduate ko lang ng college. I didn't raise her by myself. It was Lola who mainly took care of her since baby pa siya. Although, when it comes to financial, nabibigay ko naman ang pangangailangan nila. I decided not to stay in the province after the tragic incident nung 2014. Sinubukan ko ang kapalaran ko at nakipagsapalaran ako sa Maynila. Kaya generally, madami akong namiss na happenings kay Chloe. Kaya sinusubukan kong bumawi kahit papaano. I hope it's not too late. "Ayan na naman tayo ma, naiiyak ka na naman" kutya niya. "Hindi ah, si Lola ang naiiyak oh" sabay baling ko ang tingin kay Lola. N

Chapter 7. At sumunod pa nga..

Friday ng gabi, nagdecide akong itreat sila Chloe at Lola. Niyaya ko sila sa isang sikat na restaurant sa bayan. Ito ang naging routine ko para mas makapagbonding kaming tatlo. Nilalabas ko sila bago ako bumalik ng Maynila. Matagal ko na din sila niyaya magtour sa ibang bansa actually. Pero itong si Lola ayaw niya! But I hope someday mapapayag ko din siya. Habang naglalakad kami papunta sa sakayan ng bus, nakasalubong namin itong si Miguel. "Sandra, andito ka pala, kelan ka pa nakauwi?". Tanong niya. Si Miguel ay kababata ko din. Siya ang naging daan para makilala ko yung ex ko 13 years ago. Hayy! Mahabang kwento. "Nung wednesday pa, actually pabalik na din ako ng Maynila bukas" mahinhin kong sabi sabay patuloy sa paglalakad. "Mailap ka pa din kay Miguel Sandra" sabi ni Lola "Hmmm!" Ito lang ang naging sagot ko sa tanong niya. Halos trenta minutos ang byahe namin papuntang bayan. Pagkatapos namin kumain sa restaurant ay niyaya ko silang magshopping

Chapter 8. Sir Anton

"Ayy pusaaa!!!". "Sir nandyan ka pala" Laking gulat ko ng bigla na lang lumapit si Anthony at tumambay sa likod ko. Humalakhak siya sabay pumalakpak ng bahagya. "Kape pa more Sands!" Kutya ni Anton sabay patuloy pa din sa pagtawa. He's my wave mate nung nagstart kami dito sa office. Medyo naging close din kami until malipat siya sa ibang department. Magaling at madiskarte si Anton when it comes to work. Dati nga nung bago bago pa lang pinag lalove team nila kaming dalawa. Nagkateam kami under kay Ms.Gie ng almost five years kung di ako nagkakamali. Until nagkaroon ng opening for Managerial sa Control Team. At first, ako yung pinupush niya na mag apply. But, I feel like ayaw ko pang lumabas sa comfort zone ko that time and I was waiting for the next opening within the team. So, siya na ang inudyukan kong sumubok and fortunately, he got it. I was so happy for him. Niloloko ko nga madalas na kapag may opening sa team niya piratahin niya ako. But ofcourse, hindi na

Chapter 9. Inuman

"Tita Sandra!" Natutuwang pagsalubong ni Luigi sa akin nang makarating kami sa bahay nila Lanie. Lanie's husband is an OFW, isang seaman. Kada anim na buwan o mahigit pa bago siya magbakasyon. Nataong out of the country siya kaya malakas ang loob nitong si Lanie magyaya ng inom sa bahay nila. "Lalo kang gumaganda Tita Sandra" nagagalak na puri ni Luigi sa akin. Natutuwa ako sa batang ito kasi lagi niya sinasabi tuwing dadalaw ako na he will gonna merry my Chloe someday. Hay! bata nga talaga! Pinakita ko kasi ang picture ni Chloe sa kaniya minsan. At sobrang ganda nga daw kagaya ko. One time nga nasabi din niya "I'm gonna merry your daughter so you can also be my Mom". Di ko makalimutan itong sinabi niya na parang tumatak din sa akin. Nakakatuwa talaga siya. Sinalubong ko siya ng yakap tsaka kinarga. "You're getting taller na" sabay gigil ko sa kaniya habang karga karga. May kabigatan na din na halos di ko na matagalan na kargahin. Naglaro kami saglit ni L

Chapter 10. Camping

"Nandito na tayo Sands" sabi ni Diego. Medyo hilo pa din ako sa mga oras na ito dahil sa mga dinaanan naming steep road. Halos kapos ako sa paghinga habang dumadaan kami dito. Pero ang View? Panalo!!! Pumasok kami sa isang liblib na lugar. Tiniketan ng isang mama ang sasakyan para sa parking fee. Agaw pansin sakin ang pangalan ng pasyalan na "Bahay-bahayan Camp Site". Isa lang ang pumasok sa isipan ko - Camping.. Tamang tama at medyo maulap ang panahon. Mag aalas nuebe na din ng umaga nang marating namin ang camp site na ito. "Tara sa loob?" Alok ni Diego. "Wala na naman akong dalang gamit" reklamo ko. "Kung saan saan mo kasi ako dinadala, wala ka man lang pasabi nang nakapaghanda man lang sana ako" sabi ko. "Sus! Wag mo na intindihin, pasok na tayo" ngiting sambit ni Diego tsaka bumaba ng sasakyan. While hindi pa ako bumababa, pumwesto siya sa tapat ko "teka lang ha, tawag lang ako ng magbubuhat" tsaka ito pumasok. Mga ilang sandali, bumalik na siya ng may kasam

1 2

SCAN CODE TO READ ON APP