"Ma, andito ka na pala". Bungad ni Chloe. Agad agad niya akong sinalubong ng mano at halik sa pisngi sa sobrang kagalakan. Niyakap ko din siya ng mahigpit. "Namiss kita anak sobra". Paglambing ko na halos papaiyak na ako sa tuwa. I had Chloe when I was twenty. I wasn't prepare for her back then... but, she came. I was too young. I was unemployed, too. Tamang kakagraduate ko lang ng college. I didn't raise her by myself. It was Lola who mainly took care of her since baby pa siya. Although, when it comes to financial, nabibigay ko naman ang pangangailangan nila. I decided not to stay in the province after the tragic incident nung 2014. Sinubukan ko ang kapalaran ko at nakipagsapalaran ako sa Maynila. Kaya generally, madami akong namiss na happenings kay Chloe. Kaya sinusubukan kong bumawi kahit papaano. I hope it's not too late. "Ayan na naman tayo ma, naiiyak ka na naman" kutya niya. "Hindi ah, si Lola ang naiiyak oh" sabay baling ko ang tingin kay Lola. N
Last Updated : 2026-06-18 Read more