Chapter 7. At sumunod pa nga..

Friday ng gabi, nagdecide akong itreat sila Chloe at Lola. Niyaya ko sila sa isang sikat na restaurant sa bayan. Ito ang naging routine ko para mas makapagbonding kaming tatlo. Nilalabas ko sila bago ako bumalik ng Maynila.

Matagal ko na din sila niyaya magtour sa ibang bansa actually. Pero itong si Lola ayaw niya!

But I hope someday mapapayag ko din siya.

Habang naglalakad kami papunta sa sakayan ng bus, nakasalubong namin itong si Miguel.

"Sandra, andito ka pala, kelan ka pa nakauwi?". Tanong niya.

Si Miguel ay kababata ko din. Siya ang naging daan para makilala ko yung ex ko 13 years ago. Hayy! Mahabang kwento.

"Nung wednesday pa, actually pabalik na din ako ng Maynila bukas" mahinhin kong sabi sabay patuloy sa paglalakad.

"Mailap ka pa din kay Miguel Sandra" sabi ni Lola

"Hmmm!" Ito lang ang naging sagot ko sa tanong niya.

Halos trenta minutos ang byahe namin papuntang bayan. Pagkatapos namin kumain sa restaurant ay niyaya ko silang magshopping.

Namimiss ko 'tong ganto. Sa Maynila bihira lang din ako magmall. Kapag walang pasok, tatlo lang yan, maglalaba, matutulog o kaya magtatrabaho pa din. Oh di ba! Ang lungkot ng buhay ko. But, sanay na sanay na ako.

Mag aalas onse na ng gabi nang makauwi kami sa bahay. Pagbaba ko ng tricycle galing sa sakayan ng bus, agad kong inalalayan si Lola pababa. Kita ang saya sa mukha nila Lola at Chloe kahit halatang napagod din.

Agad na binuksan ni Chloe ang gate saka mabilis na pumasok ng bahay gawa nang naiihi na ito. Kanina pa nagpipigil. Nang pumasok na si Lola at mangyaring susunod na din ako sa loob, may biglang nag-on ng head light na pagka liwa liwanag sa bandang kanan. Napatingin ako at agad kong hinarang ang aking isang kamay malapit sa mata ko dahil sa silaw.

Sa isip isip ko, sino ba itong kumag na ito na walang respeto at bigla na lang mgturn on ng head light at sa harap ko pa.

Halata ang inis sa aking mukha at halos gusto ko nang sugurin ang may ari ng sasakyan. Nang hinaan na niya ang kaniyang pa-ilaw, tinitigan ko ng bahagya ito. Isang blue na pick-up. Mukhang familiar ito. Hindi kita sa loob gawa nang napakadark ng tinted nito. Iniisip ko pa lang kung saan ko ito nakita somewhere, bigla siyang nagturn on ng light sa harap niya.

Laking gulat ko na halos nanlaki pa nga ang aking mga mata nang tumambad sa akin ang mukha ni Diego na nakangit pa nga sa akin.

"Pusaaaa!" Gulat kong sambit.

"Bakit Sandra?" Tanong ni Lola na nakaupo sa may bangkito na nasa labas ng pinto.

"Wa-wala La" agad kong sabi.

"I-lock mo na lang yang gate ha" utos niya.

"Si-sige po La, sunod ako"....

Nilapitan ko ang sasakyan ni Diego nang may pagka-inis. Agad din siyang bumaba ng auto.

"Anong gina-". Magsasalita pa lang sana ako nang bigla siyang sumabat.

"Ang layo pala dito sa inyo" sambit niya na halata ang pagod at puyat sa mata niya.

"Anong ginagawa mo dito?" Naiinis kong tanong.

"May sasabihin lang sana ako sa'yo" aniya.

"At talagang dumayo ka pa talaga dito" naiinis ko pa ding sabi.

Agad ko siyang kinuyog papunta sa likod ng kotse niya para di kami makita ng kapit bahay at nila Lola. Baka bigla siyang lumabas. Although, dis oras na din naman ng gabi, kami na lang ni Diego ang nasa kalsada.

Hawak hawak ko ang kaniyang isang kamay tsaka hinila.

"Paano mo nalaman dito?" Mahinang tanong ko na galit na galit pero nagpipigil. Kulang na lang kurutin ko siya sa tagiliran na parang isang batang ubod ng kulit.

"Got a lot of ways!" payabang niyang sagot na tila ba nang-iinsulto. "Tsaka look!, I drove all the way here from Manila oh" nakangiting sambit niya na sumasapat para mawala ang galit ko.

"Hmmm!, umuwi ka na!" Sabi ko.

"Sungit mo naman Ms. Santibañez" nakangiti pa din siya.

Infairness, nawawala inis ko sa mga oras na ito. Nakita ko na naman kasi si Diego. Kelangan kong magpigil ng emosyon. Grabe ang effort nitong lalaking ito!

Lalambot na sana ako nang bigla kong dinivert ang momentum.

"Pasok na'ko umuwi ka na" kunwaring naiinis na sambit ko.

Naglakad na ako patungong gate ng bahay. Narinig at naramdama ko sa likod ko habang naglalakad na may kinuha siya sa loob ng sasakyan at dali dali ding sinara at nilock ito.

"Seriously?" Tanong kong naiinis ulit.

Napatingin ako ng bahagya sa hawak hawak niyang pasalubong. Dalawang box. Hindi ito pangkaraniwan na nabibili sa Maynila. Hindi familiar sa akin ang packaging. Mukhang binili somewhere papunta dito.

Napatingin din ako sa bag niyang buhat buhat ng isa niyang balikat na para bang nabibigatan na ito.

"Umuwi kna!" Nagpipigil pa din ako ng inis.

Paghakbang ko ng gate nang biglang may nagsalita "Sino yan Sandra?" Tanong ng Lola na hinihimas ang tuhod gawa ng pagod sa paglalakad.

"Wa-wala La!". "Ba't nasa labas ka pa La, lalamigin ka niyan" pag alala ko.

Hindi pa niya kita si Diego dahil nasa likod pa siya ng gate. Bigla akong tinulak ng bahagya ni Diego at siya na ngayon ang nasa harap ng pinto ng gate.

"Magandang gabi po, Lola!" Bati niya.

Agad ko din siyang tinulak papalayo sa pinto.

Tumayo si Lola nang may pagkacurious.

"Magandang gabi din sa yo iho". Tumingin sa akin si Lola. "Sandra, papasukin mo ang bisita mo. Gabi na" normal lang ang pagkasabi ni Lola.

"Uy! Pasok na raw tayo" at nauna ng pumasok si Diego. Nagmano pa nga ito kay Lola saka umupo sa tabi niya sa bangkito upang magtanggal ng sapatos at medyas.

"Talaga naman!" Sambit ko sabay pasok na sa loob ng bahay.

Nakaupo lang ako malapit sa pinto kaya dinig ko si Lola at Diego na nag-uusap.

"Taga san ka nga iho?". Tanong ni Lola

"Sa Maynila po, nagpunta po ako dito dahil nais--"

"Uuwi ka na di ba?. La, may hinatid lang po siya na important papers babalik din daw po ng Maynila" lumabas ako agad para pigilan ang mga susunod na sasabihin ni Diego kay Lola.

"Ha? Hating gabi na. Siam na oras mahigit ang byahe pabalik ng Maynila" pag alala ni Lola. "Tsaka mag isa ka lng bumyahe?" Aniya.

"Ay! Opo. Ang layo po pala talaga dito sainyo. Walong oras lang naman po inabot ko sa pagmamaneho" paliwanag ni Diego.

Sa isip isip ko - aba! Talagang iniinis ako ng lalaking ito.

"Hay siya!, ganun ba? dito ka na magpang umaga iho at delikado na sa daan ngayon" alok ni Lola

"Sandra iayos mo na lang nang bahagya ang sofa at doon mo na siya patulugin" sabi ni Lola.

Ilang sandali ang aking pinalipas bago ako pumasok sa loob para ayusin ang sofa na hihigaan ng kumag na 'to.

Pumasok na din si Lola sa kaniyang kwarto.

Kita sa mukha ni Diego ang saya na makakatulog siya sa bahay.

Nang maiayos ko ang kaniyang higaan "oh bahala ka na dyan, pag may lamok magkumot ka na lang" pormal kong sabi.

"Tsaka okay lang ba sa iyo itong bentilador?" Tanong ko.

"Oo naman! Mukhang mas magiging mahimbig pa ang tulog ko dito kaysa bahay" sabay ngiti tsaka umupo at binuksan ang bag.

Naghanap siya ng pamalit na tshirt.

Mangyaring huhubarin pa lang niya ang kaniyang pantaas na suot, ako nama'y dali daling umiwas ng tingin.

"Oh bahala ka na diyan" sabay pasok na sa kwarto.

Matagal ko na namang nakuha ang antok ko. Samo't sari na naman ang tumatakbo sa isipan ko. Iniisip ko na naman ang mga susunod na mangyayari. Si Chloe ano kaya ang magiging reaksyon niya paggising. Si Lola natuwa kaya ito?

Dalawang oras nang dilat ang mga mata ko. Mag aalas dos na ng madaling araw. Tulog na kaya itong si Diego?

Sa pagkausisa ko, kunwaring nauuhaw lang ako at kukuha lang ako ng tubig sa kusina. Kahit may nakahanda namang tubig dito sa kwarto ko.

Paglabas ko sa sala, naaninag ko si Diego. Although, patay ang ilaw. Nasisikatan naman siya ng solar light sa labas dahil nasa tapat ng bintana ang pwesto niya.

Napatigil ako sandali. Tinitignan ko siya. Ang sarap sarap ng tulog. Halata sa kaniya ang pagod. Nag aalala ako kahit papaano. Naka short at naka tshirt ng puti. Parang batang anghimbing ng tulog.

Nilapitan ko at inayos ko ang kaniyang kumot. Napagalaw siya. "Sands" mahina niyang sambit sabay iniba ang pustura at tumagilid.

Agad naman akong lumayo at bumalik sa kwarto....sa wakas at nakuha ko din ang tulog ko pagkatapos ng ilang palit ng pustura

Kinaumagahan, medyo late na ako nagising. Kadalasan pag nasa probinsya ako alas singko pa lang ng madaling araw nagkakape na kami ni Lola. Mag aalas syete na ako nagising. Niligpit ko ang higaan tsaka nag hilamos at nagsipilyo.

Paglabas ko nadatnan ko sila Lola at Diego na nagkakape ng rice coffee. Halatang nagkukwentuhan at napatigil sila nang lumabas ako.

"Good morning!, coffee?" Alok ni Diego na akala mo ay nasa sariling pamamahay lang.

Dinedma ko ito at agad akong kumuha ng tasa at binuhos ang kape.

Nakatalikod ako sa kanila at nakaharap sa lababo.

Nagpatuloy sila sa pagkukwentuhan.

Lumabas naman ako sa harap na pinto at naupo sa may bangkito habang nagkakape. Bigla kong naalala si Chloe at agad kong tinanonh si Lola habang nasa labas ako.

"La? Si Chloe pala? Pumasok na?" Tanong ko.

"Ay oo! Hinatid ni Diego kanina" tugon niya.

Aba! Ano kayang gustong patunayan ng lalaking ito?

Medyo nacurious ako. Ano kaya ang naging reaksyon ni Chloe? Kung sabagay pinakilala ko lang naman siya as friend.

Naiintriga ako. Nag usap kaya sila? Hmmmm.

Nag ooverthink na naman ako...