Evil Dragon มังกรร้ายคลั่งรัก의 모든 챕터: 챕터 31 - 챕터 40

ตอนที่31 ถ้าเราหายไป“ปล่อยได้แล้ว” จันจ้าวบอกเสียงเบา ทั้งที่ตัวเองยังเอนพิงอกเขาอยู่มังกรยิ้มมุมปาก ไม่ได้ปล่อยทันที กลับขยับตัวเข้ามาใกล้อีกนิด“ยังไม่ทันไร ก็ใจร้ายซะแล้ว”“ไม่ใช่สักหน่อย” เธอแย้ง “มังกรยังไม่พอรึไง”“คิดอะไร” เขาทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ “เราไม่ได้หมายถึงเรื่องนั้นสักหน่อย”“มังกรนั่นแหละชวนให้คิด” จันจ้าวตีแขนเขาเบา ๆทั้งสองหัวเราะกันอยู่บนเตียง จันจ้าวลุกขึ้น หอบเสื้อผ้าของตัวเองเข้าไปในห้องน้ำ ไม่นานนักเธอก็กลับออกมาในชุดเดรสตัวเดิมที่ใกล้จะแห้งแล้ว ผ้าทิ้งตัวพอดี ทำให้เธอดูสบายขึ้นมาก“แห้งแล้วเหรอ” มังกรถาม“ก็พอใส่ได้” เธอพยักหน้า“งั้นขอเราเปลี่ยนชุดแป๊บหนึ่ง”มังกรลุกขึ้นจากเตียงด้วยสภาพเปลือยเปล่า ท่าทางสบาย ๆ ของเขาทำให้จันจ้าวเผลอหลบสายตา หน้าของเธอแดงขึ้นทันที คนเจ้าเล่ห์เห็นเข้าก็ยิ่งอยากแกล้ง เขาก้าวเข้ามาใกล้ขึ้นอีกนิด ลดเสียงลงเหมือนกระซิบ“เขินเหรอ”“มังกร!…” เธอเรียกเสียงเบาเขาหัวเราะในลำคอ ก่อนจะยื่นมือมาใกล้ ๆ เหมือนจะให้เธอจับส่วนนั้นของตัวเอง ทันทีที่ปลายนิ้วของเธอสัมผัสกับท่อนเอ็นร้อนของเขา“จ้าวลองเช็คดูอีกรอบไหม ว่ามันสงบไปแล้วรึยัง”“บ้า!” จ

ตอนที่33 เพื่อนรัก... หักเหลี่ยมโหดรถจอดสนิทหน้าตัวบ้านของเซฟเฮ้าส์ ไฟหน้ารถดับลง ความเงียบก็กลืนทุกอย่างเข้าไปแทบจะทันทีเจษฎาลงจากรถก่อน เดินนำสกายเข้าไปด้านใน ประตูถูกเปิดออก เหล่าลูกน้องที่กระจายตัวอยู่ตามจุดต่าง ๆ ต่างก้มหัวให้โดยพร้อมเพรียงสกายไม่ได้สนใจสายตาเหล่านั้น เขาก้าวขึ้นบันไดทีละขั้นอย่างคุ้นเคย ราวกับที่นี่เป็นอีกหนึ่งที่เขาเคยเข้าออกมานับครั้งไม่ถ้วนชั้นสองเงียบกว่าด้านล่าง ไฟสลัวอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นควันบุหรี่ปะปนกับกลิ่นเลือดจาง ๆทันทีที่ประตูห้องนอนถูกเปิดออก จาฟานที่ยืนเฝ้าอยู่ก็หันมามอง ก่อนจะถอยเปิดทางให้“ทางนี้ครับเฮีย”สกายก้าวเข้าไปด้านใน สายตากวาดมองภาพตรงหน้าอย่างรวดเร็ว ก้นบุหรี่ถูกโยนทิ้งเกลื่อนพื้น ถาดเขี่ยล้นจนไม่มีที่วาง ผ้าก็อตที่พันแผลซึมแดงจนแทบเปลี่ยนสีบนเตียง มังกรนั่งพิงหัวเตียง ร่างสูงเปลือยท่อนบน แผ่นอกและหน้าท้องขึ้นรอยช้ำ ผ้าก็อตพันแน่น แต่เลือดยังซึมไม่หยุด บุหรี่คาบอยู่ที่ริมฝีปาก ราวกับมันเป็นส่วนหนึ่งของลมหายใจสกายยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย มังกรเหลือบมองเพื่อนสนิทแค่แวบเดียว ก่อนจะหันหน้าหนีไปอีกทางเหมือนไม่อยากรับรู้ว่ามีใครมาสองคนนี้

ตอนที่35 หรือมันควรจบหลังจากได้ยินคำพูดนั้น จันจ้าวแทบไม่รู้ตัวว่าตัวเองออกมาจากห้างได้อย่างไร รู้เพียงว่าเมื่อประตูรถปิดลง เสียงทุกอย่างรอบตัวกลับเงียบหายไป เหลือเพียงเสียงหัวใจที่เต้นแรงผิดปกติมือบางกำพวงมาลัยแน่นจนปลายนิ้วเริ่มชา ถนนยามค่ำคืนทอดยาวอยู่เบื้องหน้า แสงไฟข้างทางเลือนรางพร่าไปตามความคิดที่ปั่นป่วน เธอพยายามบอกตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าอาจเป็นแค่คำโกหก เป็นเพียงคำพูดที่ตั้งใจทำร้ายจิตใจ แต่ยิ่งพยายามปัดมันออกไปเท่าไรภาพก็ยิ่งชัดเจนขึ้นในหัวราวกับถูกตอกย้ำจันจ้าวคิดอยู่นาน คิดยาวตลอดทาง ว่าควรกลับบ้านดีไหม ควรปล่อยให้ทุกอย่างผ่านไปเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา หรือควรไปดูด้วยตาตัวเองสักครั้งเพื่อให้หัวใจได้หยุดทรมาน แต่ก่อนที่เธอจะตัดสินใจได้จริง ๆ รถกลับชะลอลงโดยอัตโนมัติ ป้ายทางเข้าที่คุ้นตาปรากฏอยู่ตรงหน้าเซฟเฮ้าส์ของมังกร...หัวใจเธอหล่นวูบ ลมหายใจติดขัด แต่เท้ากลับเหยียบเบรกจนรถจอดสนิทโดยไม่รู้ตัวประตูรถถูกเปิดออก เสียงโลหะกระทบกันเบา ๆ ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบทันทีที่ร่างของจันจ้าวก้าวลงมา บุรุษฉกรรจ์หลายคนที่ยืนกระจายอยู่รอบบริเวณก็ชะงักพร้อมกัน สีหน้าที่เคยนิ่งขรึมก

ตอนที่37 คนเดียวที่กลัววันต่อมา จันจ้าวกลับมาเหยียบกองถ่ายอีกครั้งตั้งแต่เช้า ร่างกายที่ยังอ่อนล้าจากเมื่อคืนไม่ได้ทำให้เธอหยุดทำงานได้เลยเธอเปลี่ยนรองเท้า สะพายกระเป๋าผ้าใบเดิม เดินเข้าไปในกองด้วยท่าทางคุ้นเคย เสียงตะโกนเรียกคิว เสียงเดินขวักไขว่ เสียงอุปกรณ์กระทบกันดังระงมตั้งแต่ยังไม่เก้าโมงวันนี้เป็นวันที่งานแน่นกว่าปกติ กล้องถูกตั้งย้ายหลายมุม นักแสดงต้องถ่ายซ้ำหลายเทค ทีมงานต่างวิ่งวุ่นกันไปหมดจันจ้าวรับหน้าที่สารพัด ตั้งแต่ถือบอร์ด ช่วยจัดพร็อพ วิ่งเอาน้ำให้ทีมไฟ ไปจนถึงยืนประจำมุมคอยรับคำสั่งจากประกายเพชร เธอแทบไม่ได้หยุดพักจริง ๆ จนกระทั่งแดดอ่อนลง เปลี่ยนเป็นแสงเย็นยามค่ำแต่แม้จะเลยเวลางานไปแล้ว คนในกองก็ยังไม่แยกย้าย“จ้าว อยู่ช่วยอีกนิดนะ คนไม่พอจริง ๆ”เธอพยักหน้ารับโดยไม่คิดมากจนกระทั่งท้องฟ้าเปลี่ยนเป็นสีหมึก ไฟกองถ่ายสว่างจ้าแทนแสงอาทิตย์ นาฬิกาบนข้อมือบอกเวลาสองทุ่มกว่าแล้ว ร่างกายเริ่มส่งสัญญาณอ่อนแรง มือที่ถือของมาทั้งวันเริ่มสั่นเล็กน้อย แต่เธอก็ยังฝืนยิ้ม ทำหน้าที่ต่อไปแล้วโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงก็สั่นขึ้นมาเบา ๆจันจ้าวชะงักเล็กน้อย ก่อนจะหยิบมันออกมากดรับ

ตอนที่39 ยังไม่อิ่ม NC🔞ร่างแกร่งของมังกรขยับเข้าใกล้จนแทบกลืนร่างบอบบางที่นั่งอยู่บนตักเขา แขนแข็งแรงโอบรอบเอวบางอย่างเป็นธรรมชาติ ความอุ่นจากอกกว้างกดทับเข้ามาใกล้จนจันจ้าวต้องกลั้นหายใจโดยไม่รู้ตัวเขากอบกุมหน้าอกอวบของเธอไว้แน่นอย่างพอดี สัมผัสนั้นทำให้หัวใจเธอเต้นแรงขึ้นทุกที มังกรสูดลมหายใจแผ่วหนัก รอยยิ้มบางแต้มที่มุมปากอย่างคนพอใจ“ยกตัวขึ้นหน่อยที่รัก…” เสียงทุ้มต่ำหลุดออกมาเบา ๆ แต่เต็มไปด้วยความหลงใหลที่เขาไม่คิดจะซ่อนมือหนาเลื่อนไปตามแผ่นหลังอย่างระวัง ก่อนจะกระชับอ้อมแขนให้แน่นขึ้นเล็กน้อย ส่วนอีกมือก็เลื่อนไปกอบกุมเอ็นร้อนที่กำลังขยายใหญ่เตรียมพร้อมต่อความต้องการในครั้งนี้“อ๊ะ! อื้อ…” ทันทีที่เขาถูหัวเห็ดไปยังช่องทางคับแคบ จันจ้าวก็เผลอร้องออกมาอย่างเลี่ยงไม่ได้ สองมือของเธอจับไหล่เขาไว้เพื่อพยุงตัวเองมังกรค่อย ๆ ดันแก่นกายเข้าไปอย่างช้า ๆ เขาหาจังหวะที่เธอเผลอไผล ดันเอ็นนั้นเข้าไปจนสุดความยาว ก่อนจะปล่อยให้เธอได้นั่งทับส่วนนั้นของเขาเอาไว้“อ๊าา ซี๊ดดด!”ยิ่งเขาขยับเข้าใกล้ ความร้อนจากร่างกายก็ยิ่งกลืนทับเข้ามา จันจ้าวรู้สึกได้ถึงแก้มตัวเองที่อุ่นวาบ แม้แสงในห้องจะส